Íþróttablaðið - 01.04.1995, Side 31

íslenskan handbolta ef vel eða illa
gengur?
„Það er alveg Ijóst að ef eítt af sjö
efstu sætunum næst þýðir það a.m.k.
45 landsleiki á komandi ári. Ef það
næst ekki myndum við verða af For-
Ólympíuleikum, World Cup og
hugsanlega Ólympíuleikum sem
hlýtur að vera mjög alvarlegt mál
fyrir íslenskan handbolta. Við ætlum
okkur að ná þessu markmiði og sjá
sfðan til. Ávinningurinn, ef vel geng-
ur, hlýtur alltaf að vera viðurkenning-
in. Þá hlýtur, ef vel gengur, bæði á
vellinum og með mótið sjálft, að
vinnast gríðarlegur sígur í landkynn-
ingu. Hér á landi verða 24-25 sjón-
varpsstöðvar sem margar hverjar
sýna allt upp í sex stundir á dag. Það
er ekki nokkur spurning um að stóri
sigurinn í mótinu t'yrir okkur gæti
orðið í landkynningu."
— Hver er aö þínu mati krafa al-
mennings?
„Ég held að Ólympíusæti sé ásætt-
anlegt en auðvitað heyrir maður
raddir sem vilja bara gull, aðrir eru
nær jörðu. Ég held að almenningur í
dag sé sanngjarn gagnvart okkur.
Fólk áttar sig kannski á því að það er
gífurlega pressa á liðinu og er því
ekki of kröfuhart."
— Nú hefur handknattleiks-
íþróttin ált erfitt uppdráttar víða í
heiminum, bæði vegna breyttra að-
stæðna í Austantjaldsríkjunum fyrr-
verandi og einnig vegna bágrar fjár-
hagsstöðu margra félaga í V-Evrópu.
Munum við geta nýtt okkur þetta á
einhvern hátt til að verða sterkari á
alþjóðlegum vettvangi?
„Það er ekkert öðruvísi með hand-
boltann en aðrar íþróttagreinar í
Evrópu. Þetta er sami ferill. Auðvitað
hljótum við að geta nýtt okkur þetta í
handboltanum eins og öðrum
íþróttagreinum. Við getum nefnt sem
dæmi Svía og Norðmenn í knatt-
spyrnunni og fleiri dæmi er hægt að
net'na. Auðvitað hlýtttr það að styrkja
okkur ef við höfum unnið vel og það
dæmist í Heimsmeistarakeppninni.
Ég hef ekki áhyggjur af því að þessi
þróun í A-Evrópu og hjá stórum fé-
lögum í V-Evrópu komi niðurá stöðu
handboltans almennt því það het'ur
sýnt sig að iðkendafjöldi í heiminum
hefur stóraukist, í Gautaborg hefur
hann t.d. tvöíaldast. Auðvitað á
handboltinn, eins og aðrar íþrótta-
greinar, erfitt uppdráttar í stríðshrjáð-
Þorbergur var sjálfur góður leikmað-
ur, grannur og spengilegur eins og
sést á þessari mynd sem er komin
þokkalega til ára sinna!
Minn vilji er að
fylgja liðinu fram
yfir Ólympíu-
leikana í Atlanta
um löndum en annars staðar er upp-
sveifla í íþróttinni. Við höfum heyrt
mikið af félögum á Spáni og ef við
tökum sem dæmi Teka þá höfðu þeir
styrktaraðila, sem greiddi liðinu háar
fjárhæðir, enefþeirvinnaekkí meíst-
aratitil þá hættirfyrirtækið að styrkja
félagið og sama gerist í öðrum
íþróttagreinum. Hins vegar virðíst
ekki vera tjallað um það með sama
hætti en það má kannski rekja til þess
að íslenskir leikmenn hafa orðið fyrir
barðinu á þessu og því stendur það
okkur mun nær."
— Nú hljóta þetta að vera ákveð-
in tímamót fyrir þig sem landsliðs-
þjálfara, eftir um fimm ára starf.
Hvert verður framhaldið?
„Ég hef ekkert hugsað út í það og
ætla ekki að gera það fyrr en að mót-
inu loknu. Ég ætla ekki að láta fram-
haldið trufla mig. Ég er rnjög sáttur
við það, sem komið er í þessu starfi,
og á þessu móti ætla ég að setja
punktinn yfir i-ið. Hvort maður bætir
öðru i-i við hliðina verður að koma í
Ijós."
— Eftir fimm ára starf, hvað getur
í raun fylgt í kjölfarið?
„Fyrir mig hefur verið margt í boði
og ýmislegt komið upp. Hins vegar,
eins og ég segi, vil ég ekkert vera að
spá í það núna fyrir mótið. Auðvitað
gæti ég verið að velta fyrir mér ýms-
um möguleikum. Það er hins vegar
minn vilji að fylgja liðinu fram yfir
Ólympiuleikana í Atlanta."
— Hefurðu orðið var við áhuga
erlendis frá?
„já, ég gæti faríð upp í flugvél á
morgun en málið snýst ekki um það.
Að stjórna landsliði á svona móti á
heímavelli er mikill heiðurog maður
verður þá að standa undír þeim
væntingum sem gerðar eru til
manns."
— Hvern myndirðu vilja sjá taka
við af þér sem landsliðsþjálfara?
„Það gildir í raun það sama um
þessa spurningu. Ég hef ekkert verið
að velta mér upp úr því. Það koma
margir til greina og ég ætla mér ekki
að hat'a afskipti af því."
— Nú hefur starf þitt hjá Hand-
knattleikssambandinu, og í raun líka
Einars Þorvarðarsonar, ekki einungis
verið á sviði þjálfunar, heldur hafið
þið unnið óeigingjarnt starf í sam-
bandi við hluti sem heyra ekki undir
landsliðsþjálfara sem slíkan. Hver
eru þau?
„Það hefur verið tölgið í öflun fj'ár-
muna. Ég hef t.d. séð um allt, sem
snýr að vínnuveitendum leikmanna,
og sótt fjármuni til ríkisstofnanna,
bæjarfélaga, fyrirtækja og einstakl-
inga og þessum aðilum ber að þakka
sérstaklega. Þetta hefur gert þaö að
verkum að strákarnir hafa getað ein-
beitt sér að undirbúningnum sem
skyldi. Þáerýmislegt sem kemurupp
á, s.s. að halda saman öllum auglýs-
ingum, undirbúa hvert smáatriði í
lokakaflanum mjög vandlega, sem
eru ótrúlega mörg. Ástæðan fyrir því
að við gerum þetta er að fjárhags-
staða sambandsins hefur verið mjög
slök og það verða einfaldlega allir að
leggjast á eitt til að þetta verkefni tak-
ist sem skyldi."
— Er þetta til eftirbreytni fyrir
aðra?
„Já, mérfinnst það. Mérfannst það
mjög gaman að setja á mig bindi og
reyna að „selja" mig og mína og það
gekk vel."
31