Íþróttablaðið - 01.04.1995, Side 70

Hnefaleikari nokkur til-
kynnti eitt sinn opinberlega
að hann stundaði ekki kynlíf
í fullar átta vikur fyrir hnefa-
leikakeppni til þess að halda
fullri orku í keppninni.
OF MIKIÐ KYNLÍF...? MINNKANDI GETA ... í ÍÞRÓTTUM?
‘XyniífoL] íþróttir
í meira en fimm
þúsund ár hafa
kínverskir læknar
meðhöndlað kynlífs-
fíkla. Jafnvel hómó-
patar meðhöndla bæði
konur og karla sem
orðið hafa fyrir ótíma-
bærri öldrun vegna
mikils taps á „ástar-
vökva".
Þýtt og endursagt;
Þórunn Hafstein
líkamanum veikir það óneit-
anlega vefi hans.
Einkennin vegna „eyðslu"
ástarvökvans geta verið marg-
vísleg. Þau geta lýst sér í of
hröðum hjartslætti, verk fyrir
brjósti, bakverk, smástingjum
hér og þar, doða, hræðslu og
miklum kvíða. Og ef um þrá-
láta eyðslu ástarvökvans er að
ræða getur það t.d. komið í
veg fyrir góðan árangur á sviði
líkamsræktar. Þetta getur
dregið úr stælingu
vöðva, orsakað
verki í liðamaótum
og beinþynningu, svo
eitthvað sé nefnt!!!
Hér eru nokkrar stórmerki-
legar kenningar sem sýna
fram á að skírlífi eykur
getuna ... í íþróttum.
Læknar segja það engin ný sann-
indi að uppsöfnun sæðis viðhaldi
getu íþróttamanna og að það sé t.d.
vel þekkt fyrirbæri að hnefaleikarar
„spari" sáðlát allt upp í eitt ár fyrir
keppni svo þeim gangi beturíhringn-
um! Læknarnir halda því einnig fram
að þeir karlmenn, sem stundi mikla
líkamsrækt, nái töluvert betri og
skjótari árangri í ræktinni stundi þeir
kynlíf í hófi. Þeir segja að í hvert sinn
sem karlmaður fái sáðlát missi hann
við það magn af karlhormóninum
testósterón en hann er einmitt nauð-
synlegur til þess að líkamræktar-
menn geti orðið að vöðvafjöllum.
Einnig hafa rannsóknir sýnt fram á að
ef mikið er af testósteróni í líkaman-
um sé skapið betra — og gáfurnar og
líkamlegur styrkur mun meiri en ella!
En það er ekki einungis testósterón
sem „skolast" úr líkama karlmanns-
ins þegar hann fær fullnægingu því
sæðið inniheldur mikið magn af
amínósýrum (mynda uppistöðuna í
hvítuefnum), vítamínum, steinefn-
um, DNA (efni genanna), nauðsyn-
legum fitusýrum, ávaxtasýrum, lesi-
tíni (fituefni), fosfóri (frumefni), sí-
trónsýru, sínki, C-vítamíni, prosta-
glandíni og öðrum næringarefnum.
Vísindamenn hafa leitt í Ijós að við
missi ákveðins hluta af sæði sé við-
komandi eiginlega að missa næring-
arefni úr 60 sinnum stærri hluta af
blóði líkamans.
En hvernigskyldu nú næringarefni
blóðsins komast í þessa „ástarvökva"
líkamans? Þetta er það sem gerist hjá
konum og körlum samkvæmt því
sem læknavísindin upplýsa okkur
um: Þegar við innbyrðum fæðu og
vatn fær blóðið mikið af næringar-
efnum. Síðan flytja blóðið og blóð-
vökvinn næringuna til vöðvanna og
til hinna ýmsu hluta líkamans, eins
ogt.d. fituvefja, beina, brjósks, bein-
mergs og tauga. Að síðustu berast svo
næringarefnin til æxlunarfæra líkam-
ans. Ástarvökvi konunnar er einnig
talinn mjög ríkur af prótínefnum og
þegar karlmenn og konur missa mik-
ið magn áðurtalinna næringarefna úr
ENGAR VÍSINDALEGAR
SANNANIR
En það er of snemmt að örvænta!
Vísindamenn viðurkenna þó að ekki
séu til neinar vísindalegar sannanir
fyrir því að eyðsla ástarvökvans títt-
nefnda sé okkur skaðleg, heilsufars-
lega séð. Læknar hafa ef til vill hing-
að til ekki viljað horfa beint í augun á
fullfrísku, heilbrigðu fólki og tjá því
bara si svona að kynlíf sé beinlínis
heiIsuspiIlandi — nema hvað! Vís-
indin hafa ekki sannað að svo sé,
einungis sýnt fram á að svo geti verið.
En bíðum aðeins við! I meira en
fimm þúsund ár hafa kínverskir lækn-
ar meðhöndlað kynlífsfíklaogjafnvel
hómópatar meðhöndla bæði konur
og karla sem orðið hafa fyrir ótíma-
bærri öldrun vegna mikils taps á ást-
arvökva. Og einkennin hafa ekki lát-
ið á sér standa. „Sjúklingarnir" hafa
t.d. orðið bognir í baki, átt við hárlos
að stríða og kvartað undan því að
þeir eigi erfitt um vik. Einnig að þeir
séu taugaspenntir, þjáist af þung-
lyndi og andlegum sljóleika, hafi of
miklar áhyggjur, léttist og hafi sí-
þreytueinkenni. Stundi fólk hinsveg-
70