Málfríður - 15.09.2000, Síða 26

geti verið lausn sem allir samþykkja. Eng-
um þarf að bregða þó að honum/henni
finnist ýmsu í þessum áfangalýsingum
ábótavant eða jafnvel óásættanlegt. Það er
ekki það sem skiptir máli heldur hitt að
kennarar skoði lýsingarnar með því
hugarfari að athuga hvaða þættir eru
gagnlegir og jákvæðir í kennslu svo
og hvaða þættir henta í áframhald-
andi þróun og uppbyggingu í átt að
þeim lokamarkmiðum sem ráðu-
neytið hefur sett fram. Þetta er eina
færa leiðin til að nálgast markmiðið að
samræmingu án þess að skerða sköpun í
kennslu.
Samantekt
Hver er tilgangurinn með þýskukennsl-
unni, hvaða þekkingu og færni á að miðla
og þjálfa? Tilganginum er lýst í nýju skóla-
stefnunni og nánar í skýrslu forvinnu-
hópsins og í námskránni. Nauðsynleg
forsenda fyrir samræmingu er að
kennarar séu sáttir við lokamarkmið-
in. Ný skólastefna er pólítísk ákvörðun og
því hefur verið lýst yfir að hún verði í
stöðugri endurskoðun. Mikilvægir þættir,
sem hafa áhrif á endurskoðun námsfyrir-
komulags, eru reynsla kennara og vaxandi
þekking á kennslufræðum almennt og þá
sérstaklega á kennslufræðum tungumála.
Þróun og örar breytingar eru einkenni
nútímans. Sumum finnst það ef til vill
ógnvekjandi og vilja helst ríghalda í það
„gamla góða“ sem þeir þekkja og vilja
þess vegna ekki breyta neinu. En það þýð-
ir ekki að gráta „gamla tímann“, hann
kemur ekki aftur. Kennarar, sem vilja hafa
áhrif á það sem er að gerast og taka þátt í
þróuninni, verða að vera opnir gagnvart
sívaxandi fagþekkingu og verða að þora að
taka hana upp í daglega starfi sínu alveg
eins og aðrar stéttir í þjóðfélaginu.
Að lokum langar okkur að svara spurn-
ingu Maríu Hreinsdóttur, sem skrifar í áð-
urnefndri grein að ekki sé „alveg ljóst
hvernig skilja beri þau orð í nýju nám-
skránni að nemendum sé gerð grein fyrir
takmörkum orð-fyrir-orð þýðinga“. I
námskránni er ekki átt við annað en að
nemendur venjist því frá upphafi að
gæta þess við þýðingar að oft er tek-
ið öðruvísi til orða á þýsku en á ís-
lensku. Sem dæmi má nefna að algengar
kveðjur eins og „Guten Morgen“ eða
„Auf Wiedersehen“ hafa enga orðrétta
samsvörun í íslensku. Telja má upp mörg
slík dæmi úr námsefni byijenda og því
þótti viðeigandi að nefna þennan þátt
strax í fýrsta áfanga.
Elísabet Siemsen,
Maja Loebell,
Nanna Lárusdóttir,
þýskukennarar