Heimilispósturinn - 01.11.1949, Blaðsíða 21

Heimilispósturinn - 01.11.1949, Blaðsíða 21
GIOVANNI BOCCACCIO: Saga úr Tídœgru. Gostanza hefur heyrt, að Martuc- cio Gomito, sem hún elskar, sé dá- inn, og í örvæntingu sinni fer hún alein um borð í bát, sem berst fyrir vindi til Susa. Hún finnur elskhuga sinn lifandi í Tunis og gefur sig fram við hann. Hann er þá orðinn mikilsmetinn maður hjá kónginum sakir ráðkænsku sinar, og gengur að eiga hana og snýr aftur til Lipari með henni. Drottningin dáðist mikið að frásögn Pamfilos og skipaði Em- ilíu að segja næstu sögu. Hún byrjaði þannig: Öllum hlýtur að líka vel að heyra sagt frá þeim, er fá verð- skuldað endurgjald, og vegna þess að ástin er maklegri þess að hljóta fremur gleði en sorg að launum, þyki mér betra að hlýða boði drottningarinnar í dag, en kóngsins í dag. Og nú skal ég segja ykkur það, mínar Ijúfu, að skammt frá Sikiley er eyja, sem nefnist Li- pari, og það er ekki ýkja langt síðan að þar var ung og fögur stúlka, er hét Gostanza og var af góðu fólki þar á eynni. Mar- tuccio Gomito, yndislegur og háttprúður ungur maður, felldi hug til hennar. Hann var mjög mikilhæfur í sinni iðngrein. Einn- ig henni leizt svo vel á hann að hún gat helzt ekki án hans verið, en er Martuccio bað föð- ur hennar um hönd hennar, svar- aði hann því að hann hefði ekk- ert að gera við fátæklinga. Martuccio sveið það sárt, að vera synjað sakir fátæktar og í viðurvist frænda sinná og vina strengdi hann þess heit, að koma ekki til Lipari fyrr en hann væri orðinn auðugur mað- ur. Þess vegna sigldi hann burt í víking við strendur Berberí og og rændi alla, sem hann gat unn- ið bug á. Honum gekk allt að óskum og allt hefði farið vel, ef hann hefði kunnað sér hóf. En honum og félögum hans þótti ekki nóg að vera orðnir vellauð- ugir á skömmum tíma, heldur ætluðu þeir að tvöfalda auðæfi sín, en þá gerðu nokkur serk- nesk skip árás á þá, og eftir harða mótspyrnu hertóku Serk- irnir þá og rændu skip þeirra og hjuggu niður flesta, sem um borð voru. Skipinu var því næst sökkt og Martuccio settur í fang elsi í Tunis. Þar var hann lengi í hinni mestu eymd, en á Lip- ari sögðu margir að hann og öll skipshöfnin hefði drukknað. Unga stúlkan varð mjög hnuggin yfir burtför Martucci- os, og er hún frétti að hann hefði farizt, ásamt öðrum skip- verjum, grét hún sárt og lengi og vildi ekki lifa eftir það. Samt gat hún ekki fengið sig til að stytta sér aldur og laumaðist nótt eina út úr húsi föður síns og niður að höfn. Þar fann hún lítinn fiskibát, er af tilviljun lá skammt frá öðrum skipum; var hami með seglum og árum, eins og eigendurnir hefðu rétt áður skilið við hann. Hún flýtti sér um borð og réri spöl frá landi, 9 $ 9 19

x

Heimilispósturinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilispósturinn
https://timarit.is/publication/1514

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.