Stefnir - 01.12.1984, Page 5

I

Ritstjóraspjall
Eiríkur Ingólfsson
All miklar tafir hafa orðið á útgáfu Stefnis
á þessu ári. Orsakirnar eru margvíslegar, en
þyngst vegur þó margra vikna prentaraverk-
fall, sem skall á um miðjan september.
Áskrifendur eru beðnir velvirðingar á
þessum töfum og reynt verður af fremsta
megni að koma betri reglu á útgáfutíma
blaðsins eftirleiðis.
Ástæða er til að þakka skilvíslegar
greiðslur árgjalds, en það er forsenda þess að
blaðið geti komið út í því formi sem verið
hefur.
Ritstjóraskipti verða á Stefni frá og með
þessu tölublaði. Hreinn Loftsson sem ritstýrt
hefur blaðinu síðast liðin tvö ár hefur haldið
af landi brott til framhaldsnáms. Er honum
hér með þakkað mikið og gott starf í þágu
blaðsins. Við blaðinu tekur maður sem ekki
hefur áður fengist við blaðaútgáfu af þessu
tagi. Vonandi tekst þó að vinna að áfram-
haldandi uppbyggingu blaðsins og er von-
andi að lesendur fyrirgefi þá agnúa sem fram
kunna að koma á blaðinu á næstunni. Allar
ábendingar frá lesendum um efni og útlit
blaðsins eru jafnan vel þegnar.
Upphaflega var ætlunin að helga þetta
tölublað fjármagnsmarkaði á Islandi, í ljósi
þeirra breytinga sem núverandi ríkisstjórn
hefur staðið að í banka-, viðskipta- og
gjaldeyrismálum, en ýmissa hluta vegna
verður það efni að bíða næsta blaðs.
í Stefni er að þessu sinni birt þýðing Hann-
esar H. Gissurarsonar á blaðamannafundi
sem haldinn var með bandaríska hagfræð-
ingnum Milton Friedman, þegar hann kom
hingað til lands í haust. Þá er birt erindi eftir
Lorvarð Elíasson skólastjóra Verslunar-
skóla Islands, en erindi þetta var flutt á ráð-
stefnu sem Samband ungra sjálfstæðismanna
hélt á norðurlandi. Erindi þetta er athygl-
isvert innlegg í þá umræðu sem nú fer fram í
þjóðfélaginu og ekki síst meðal ungra sjálf-
stæðismanna, um framtíð velverðarríkisins.
Þá birtist hér lesendum til fróðleiks rúm-
lega 30 ára gömul grein eftir Ólaf Björnsson
prófessor, þar sem hann fjallar um samskipti
ríkisvaldsins og hagsmunasamtakanna.
Grein þessi birtist í Stefni árið 1953, en efni
hennar hefur síður en svo rýrnað að gildi
með árunum.
STEFNIR
5