Morgunblaðið - 21.06.2022, Blaðsíða 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ ÞRIÐJUDAGUR 21. JÚNÍ 2022
✝
Lilja Guð-
mundsdóttir
fæddist á Akur-
eyri 20. desember
1941. Hún lést á
líknardeild Land-
spítalans 10. júní
2022.
Foreldrar henn-
ar voru hjónin
Guðmundur Trjá-
mannsson, f. 16.
september 1892, d.
13. október 1980, og Kristín
Sigtryggsdóttir, f. 11. október
1904, d. 26. nóvember 1995.
Systkin Lilju voru Sig-
tryggur, f. 21. júní 1927, d. 17.
febrúar 2012, Rósa, f. 2. júlí
1929, d. 7. mars 1995, Hólm-
fríður, f. 7. febrúar 1931, d.
Jóhannes á fimm börn með
fyrrverandi eiginkonu sinni,
Helgu Ester Snorradóttur,
þau eru: Aðalheiður Rósa, f.
17. nóvember 1978, Þór-
gunnur Lilja, f. 10. mars
1986, Snorri Guðlaugur, f. 26.
júní 1987, Gyða, f. 21. mars
1994, og Björn, f. 21. mars
1994. Gyða á þrjár dætur með
eiginmanni sínum, Sigurði
Gunnarssyni, þær eru: Lilja
Rós, f. 28. júlí 1977, Bryndís
Jóna, f. 6. mars 1983, og Sara
Kristín, f. 7. maí 1988. Bragi
á þrjú börn með fyrrverandi
eiginkonu sinni, Lindu Valde-
marsdóttur, þau eru: Hrefna
Sif, f. 4. nóvember 1987,
Ragnar Örn, f. 28. desember
1994, og Berglind Rut, f. 18.
júní 1999. Birgir var giftur
Ingibjörgu Sæmundsdóttur, f.
18. maí 1957. Björn Þór er
ókvæntur.
Útför Lilju fer fram frá
Guðríðarkirkju í dag, 21. júní
2022, og hefst athöfnin kl. 15.
18. apríl 2002, og
Hanna Bryndís, f.
28. mars 1934, d.
20. febrúar 2021.
Hálfsystir Lilju
var Olga Þórarins-
dóttir, f. 11. jan-
úar 1924, d. 30.
júlí 1967.
Eiginmaður
Lilju var Björn Jó-
hannesson, f. 29.
september 1937, d.
3. september 2021. Börn
þeirra eru fimm: Jóhannes
Kristján, f. 23. september
1957, Gyða, f. 5. júní 1959,
Birgir Örn, f. 4. maí 1962, d.
12. nóvember 2019, Bragi, f. 9.
desember 1963, og Björn Þór,
f. 16. nóvember 1972.
Elsku mamma mín. Skrítið
hvað þetta líf getur breyst á
stuttum tíma. Pabbi kvaddi okk-
ur í september og þú núna eftir
stutt veikindi. Þú varst svo sterk
og yfirveguð í þessu öllu saman.
Þú varst góð mamma, hugsaðir
svo vel um pabba og Bigga. Þú
varst svo róleg og hlédræg í öllu.
Margar minningar koma upp í
hugann núna mamma mín. Mað-
ur gæti skrifað mikið um allar
ferðirnar sem þið pabbi fóruð
með okkur innanlands og er-
lendis. Það verður tómlegt núna,
þegar þið eruð bæði búin að
kveðja þetta líf.
Takk fyrir allt elsku mamma
mín. Hvíldu í friði og ró.
Þinn sonur
Bragi Björnsson.
Í dag kveð ég elsku tengda-
mömmu mína hana Lilju.
Ekki óraði mig fyrir því þegar
ég sat við að skrifa minning-
argrein um Bjössa tengdapabba
að níu mánuðum síðar væri ég
að skrifa aðra minningargrein
um Lilju tengdamömmu mína.
Ég man það svo vel þegar ég
hitti Lilju í fyrsta skiptið. Gyða,
kærastan mín, hafði beðið mig
að passa með sér yngri bræður
sína, þá Bigga, Braga og Björn
Þór, á meðan foreldrar hennar
færu á dansleik. Ég ætlaði ekki
að koma fyrr en þau væru
örugglega farin á ballið en ákaf-
inn var svo mikill að hitta Gyðu
mína að þau voru enn heima
þegar ég kom. Mér var tekið
opnum örmum þá eins og þau 50
ár sem síðan eru liðin.
Margar góðar minningar rifj-
ast upp, t.d. tíminn á æskuslóð-
um Bjössa á Hjalteyri og við
Meðalfellsvatn í Kjósinni en þar
undu þau sér vel í bústaðnum
sem þau nefndu Sólgarð eftir
æskuheimili Bjössa. Þangað var
ávallt gaman að koma og renna
fyrir silung í vatninu og gæða
sér á kræsingunum sem ávallt
biðu þegar komið var að landi.
Lilja var ótrúlega fljót að bera á
borð alls konar góðgæti og var
ekki ánægð nema maður tæki
vel á því og borðaði mikið því að
öðrum kosti átti hún það til að
spyrja hvort þetta væri vont hjá
sér! Einnig minnist ég tímans
þegar við Gyða heimsóttum þau
á Spáni en þar undu þau sér vel í
húsinu sínu sem þau höfðu gert
svo snyrtilegt að utan sem inn-
an.
Elsku Lilja, þín verður sárt
saknað. Ég sendi fjölskyldu og
ástvinum Lilju samúðarkveðjur.
Blessuð sé minning þín.
Sigurður V.
Gunnarsson.
Elsku amma. Á lífsleiðinni
kynnist maður ótalmörgu fólki
en bara fáir ná djúpt inn að
hjartarótum. Þú varst ein af
þeim sem fönguðu hjarta mitt og
varst ein af mínum uppáhalds-
manneskjum í lífinu.
Það er erfitt að missa svona
stóran part úr hjarta sínu á ein-
um degi en mikið var ég heppin
að fá þig sem ömmu mína. Við
höfum eytt mörgum dýrmætum
stundum saman. Það var alltaf
svo gott að koma til þín og mikið
er ég fegin að börnin mín hafi
fengið að kynnast þér. Þú varst
með hjarta úr gulli og alltaf til í
að gera allt fyrir alla.
Þú vildir alltaf vera fín um
hárið og fékk ég þann heiður að
sjá um það. Þú treystir mér
strax og leyfðir mér að klippa
þig þegar ég var bara nýbyrjuð
að læra hárgreiðslu. Rúmum
tuttugu árum seinna var síðasta
klippingin tekin á líknardeildinni
og áttum við góða stund þar.
Þú varst orðin máttfarin und-
ir lokin. Ég fór í heimsókn til
þín, sem ég vissi ekki þá að yrði
okkar síðustu samskipti, en þeg-
ar ég var að fara lagaði ég hárið
þitt, kyssti þig á ennið og sagði:
„Amma, ég elska þig.“ Eins
veikburða og þú varst náðir þú
samt að reisa þig aðeins upp og
sagðir: „Ég elska þig, ég elska
þig, ég elska þig.“ Þetta augna-
blik mun ég varðveita að eilífu
og hversu falleg lokaorð.
Ég er þakklát fyrir allan þann
tíma sem við fengum saman og
ég veit að þú munt vaka yfir
okkur og passa upp á okkur.
Þín alltaf,
Bryndís.
Í dag kveð ég elsku ömmu
Lilju. Minningarnar eru margar.
Þegar við fórum í göngutúra á
Hjalteyri, þegar amma bakaði í
Selbrekkunni og ég fékk að
sleikja sleifina og þegar við
drukkum saman kaffi á Presta-
stígnum og skoðuðum ógrynni af
ljósmyndum og amma sagði svo
skemmtilega frá. Amma var ein-
staklega hjartahlý kona sem allt-
af var hægt að leita til. Amma er
nú komin í faðm elsku afa og án
efa búin að henda í eins og eina
súkkulaðiköku eða tvær. Mikið
ofsalega á ég eftir að sakna
hennar en minningarnar ylja.
Ég er heppin og þakklát fyrir
allan þann tíma sem ég fékk með
elsku ömmu. Þetta er ekki bless
heldur þangað til næst.
Rósin þín,
Lilja Rós.
Að viðhalda góðum tengslum
sem einkennast af væntum-
þykju, virðingu og sameiginleg-
um tengslum er ekki sjálfgefið
þegar skilnaðir eiga sér stað inn-
an fjölskyldna.
En það áttum við Lilja
tengdamóðir mín til hartnær 40
ára sem betur fer og fyrir það
verð ég ævinlega þakklát og
auðveldar mér að syrgja þessa
einstöku konu. Það að vita að ég
var ávallt til staðar fyrir hana og
hún fyrir mig þrátt fyrir mörg
og erfið áföll sem við gengum í
gegnum saman gerir það að
verkum að ég get kvatt hana
sátt. Við áttum því láni að fagna
að geta rætt um ýmis málefni
sem lágu okkur á hjarta þegar
hún vissi að hverju stefndi án
þess að nokkurn skugga bæri á
okkar vinskap.
Lilja var ekki kona sem hafði
sig mikið í frammi en hún hafði
sínar skoðanir, tilfinningar og
væntingar til fjölskyldunnar og
kom þeim á framfæri á sinn ein-
staka hátt sem einkenndist af
ákveðnu æðru- og fordómaleysi
gagnvart afkomendum sínum.
Þegar ég fór í framhaldsnám í
menntunarfræðum með áherslu
á fötlunarfræði tók ég viðtal við
Lilju tengdamóður mína um
reynslu hennar og upplifun af
skólagöngu Birgis Arnar sonar
hennar og þar kom ýmislegt
fram sem lýsir þessari einstöku
konu enn frekar. Hvernig hún
barðist fyrir réttindum barnsins
síns í gegnum skólagöngu og síð-
ar búsetuform og alla þá þjón-
ustu sem hann átti rétt á. Bar-
átta sem foreldrar langveikra og
fatlaðra barna þekkja vel og
Lilja var þar engin undantekn-
ing, hún var móðir sem barðist
með kjafti og klóm fyrir sínu
barni og var á margan hátt á
undan sinni samtíð hvað varðaði
framtíðarsýn fyrir barnið sitt.
Lilja var góður penni og setti
saman skemmtileg og táknræn
ljóð-vísubrot í kort til sinna þeg-
ar við átti.
Lilja var vissulega barns síns
tíma, ávallt í þjónustuhlutverk-
inu og setti sig aldrei í fyrsta
sæti og því lauk hún með sóma
með umönnun maka síns Björns
og ekki var í kot vísað þegar hún
tók á móti sínu fólki með kökum
og alls konar góðgæti. Hlutverk
sem hún vildi sinna og gerði vel
allt þar til hún þurfti að játa sig
sigraða.
Elsku besta Lilja tengdamóð-
ir mín, hafðu þökk fyrir allt og
allt.
Þín
Helga Ester.
Elsku Lilja vinkona lést 10.
júní, aðeins níu mánuðum eftir
að Bjössi hennar lést og Biggi
sonur þeirra lést 12. nóvember
2019. Það var mikið áfall og
veikindi sögðu til sín. Lilja var
kát og skemmtileg og áttum við
margar ánægjustundir saman
við Lilja, vorum í Sinawik og
mennirnir okkar í Kiwanis.
Mestur var samgangurinn í
sumarbústöðunum okkar við
Meðalfellsvatn, þau á Sólgörðum
og við á Bakka. Héldum við
þorrablót, brennu, matarboð og
bökuðum laufabrauð saman sem
við lærðum af þeim. Spiluðum
skemmtileg lög og þá átti Bjössi
það til að stappa niður fæti svo
diskurinn í spilaranum hentist
af.
Þá heyrðist í Lilju: Bjöööössi.
Ef þau var farið að lengja eftir
okkur þá hengdi Lilja viska-
stykki út svo við sæjum að þau
væru heima. Við rifjuðum þetta
oft upp og hlógum mikið. Það
var draumur þeirra að eignast
hús á Spáni, sá draumur rættist.
Bústaðurinn var seldur og keypt
raðhús á Spáni, þau dvöldu þar
nokkra mánuði á ári og buðu
okkur í heimsókn, sem við þáð-
um. Lilja var sóldýrkandi svo
hún naut sín vel. Við söknum
góðu stundanna með þeim.
Sigríður og Þorlákur.
Það er sárt að þurfa að kveðja
elsku hjartans vinkonu. Sjarm-
erandi og yndislega Lilja, með
sína fallegu nærveru, sem gaf
svo mikið af sér og setti alltaf
fjölskyldu og vini í fyrsta sæti.
Fyrir rúmum 47 árum urðum
við nágrannar í Selbrekku. Við
störfuðum saman í foreldrafélagi
Digranesskóla. Foreldrafélagið
sá um að fyrir jólin var skorið út
og steikt laufabrauð og föndrað.
Mynd birtist í bæjarblaðinu af
okkur þar sem Lilja er að
steikja laufabrauð af fullum
krafti.
Við vorum virkar í Sinawik í
Reykjavík og Eldeyjarkonum,
sem voru makar Kiwanisfélaga í
Eldey. Eldeyjarkonur studdu fé-
lagana við að koma sér upp hús-
næði, saumuðu gardínur, þjón-
uðu til borðs, héldu dansleiki og
basar til þess að geta keypt
ýmsa muni sem vantaði. Myndir
sýna okkur Lilju skrifandi á stór
auglýsingaspjöld fyrir basarinn.
Í ánægju með handverk okkar
kviknaði sú hugmynd hjá okkur
að læra skrautskrift og geta
þannig orðið enn þá færari. Svo
færar að við gætum stofnað
fyrirtæki og tekið að okkur að
skrifa á skjöl og í bækur og orð-
ið stórefnaðar. Við fórum strax
og keyptum okkur sérstaka
skrautskriftarpenna og blek og
skráðum okkur á námskeið hjá
Kvöldskóla Kópavogs. Síðan
hófst námið í Kópavogsskóla,
með inngangi að baka til. En það
var einmitt í mætingu í fyrsta
tímann að ég komst að því að
Lilja var náttblind; þótt ljótt sé
frá því að segja þá grét ég af
hlátri þegar ég horfði á göngu-
lagið, en ljúfa Lilja mín tók því
vel og brosti bara með umburð-
arlyndi.
Lilja og Björn urðu líka ná-
grannar við Meðalfellsvatn og
þar vandist ég náttblindunni,
löngu hætt að hlæja að þessu, ef
tekið var að rökkva og hún í
heimsókn fylgdi ég henni alltaf
heim. Allar minningarnar úr
Kjósinni eru ógleymanlegar, ein
sem sýnir hugulsemi Lilju, þá
kom hún færandi hendi með ný-
bakaða súkkulaðitertu og þeytt-
an rjóma þegar ég dvaldi ein í
bústaðnum að skrifa BA-ritgerð.
Upp í hugann koma ferðalög
og galaböll innanlands og utan,
s.s. Evrópuþing í Sviss, þar sem
Lilja bar af í sínum glæsilega
síðkjól. Stefán og Bjössi voru
saman í umdæmisstjórn Kiwan-
ishreyfingarinnar í ógleymanlegt
ár 1995-1996. Vinahópurinn sem
myndaðist þá hefur síðan hist
árlega víðsvegar um landið,
nokkrum sinnum í Kjósinni í
sumarbústöðum okkar. Þeirra
hjóna er núna sárt saknað í vina-
hópnum.
Síðustu ár voru Lilju erfið,
hún varð fyrir þeirri sáru
reynslu að missa son sinn Birgi,
sem hafði átt við vanheilsu að
stríða í mörg ár, en á þeim tíma
var Bjössi, sem lést í september
sl., orðinn veikur og hún byrjuð
að kenna sér meins, þannig gafst
lítill tími hjá henni fyrir sorg-
arferlið. Hún var þakklát fyrir
samtöl sín um sorgina við prest-
inn á líknardeildinni.
Hvíldu í friði elsku yndislega
Lilja mín, ég er svo þakklát fyrir
að hafa átt vinskap þinn í öll
þessi ár, betri vinkonu er ekki
hægt að eiga, dásamlegar eru
dýrmætu minningarnar.
Samúðarkveðjur frá okkur
Stefáni til elsku Gyðu, Jóhann-
esar, Braga, Björns Þórs og allr-
ar fjölskyldunnar.
Anna.
Lilja
Guðmundsdóttir✝
Ásta Stef-
ánsdóttir fædd-
ist í Vest-
mannaeyjum 27.
september 1927.
Hún lést 26. maí
2022.
Foreldrar henn-
ar voru Stefán Vil-
hjálmsson, f. 1890,
d. 1973, ættaður úr
Þykkvabænum, og
Guðríður Guð-
mundsdóttir, f. 1893, 1984, frá
Vestmannaeyjum. Systkini Ástu
voru Guðný Sigurleif, Ólafur
Kristinn, Þorsteinn, Regína
Matthildur, Kristín og Vil-
hjálmur.
Foreldrar Ástu voru í söfnuði
sjöunda dags aðventista, og
gekk Ásta í skóla safnaðarins.
Hún var tvö sumur á síld á
Siglufirði, en flutti 1947 til
Reykjavíkur og starfaði nokkur
ár á Hótel Borg og síðan við
veitingahúsin Brytann og Café
Höll í Hafnarstræti og Hressing-
arskálann í Austurstræti.
Hún kynntist árið 1949 Sig-
urði Þorbjörnssyni, f. 1927 í
Svefneyjum á Breiðafirði en ólst
upp hjá fósturforeldrum á
Fjarðarhorni í Kollafirði á
Barðaströnd. Í desember 1950
eignuðust þau sitt fyrsta barn,
Steinunni, en þeirra fyrsta
heimili var í risherbergi á Nes-
vegi 33. Til Vestmannaeyja
fluttu þau árið 1952, og voru
nokkur ár á Bárustíg 15, en
störf fengu þau bæði í Fiskiðj-
unni.
Þau keyptu íbúð á Landagötu
11, kallað Stóru-Lönd, og varð
Sigurður verkstjóri í Fiskiðj-
unni. Þau eignuðust fjögur börn
í viðbót, Hrefnu árið 1953, Sig-
urþór 1954, Stefán 1957 og Guð-
ríði 1960, einnig
dóttur, Sigríði, er
var ættleidd.
Til Reykjavíkur
héldu þau aftur ár-
ið 1961 og keyptu
húsnæði í Ein-
arsnesi 66 í Skerja-
firði, en þangað
fluttu einnig for-
eldrar Ástu.
Sigurður starf-
aði lengi sem verk-
stjóri við fiskflökunarvélar,
lengst við frystihúsin á Kirkju-
sandi, og þar var Ásta um tíma
við snyrtingu í vinnslusal.
Þá var ákveðið að selja hús-
næðið í Skerjafirði og flytjast
nær vinnustaðnum. Það var árið
1971, og var staldrað við í eitt ár
í leiguíbúð á Laugarnesvegi 79,
og þá keypt íbúð á Laug-
arnesvegi 94. Þar bjuggu þau til
1983 er þau fluttu í Álftamýri 32
og síðan Langholtsveg 32. Vorið
1990 gengu þau í söfnuð aðvent-
ista. Sigurður gerðist húsvörður
í Sólheimum 25, en hús-
varðaríbúð fylgdi starfinu og
var íbúðin á Langholtsvegi leigð
út á meðan. Þangað fluttu þau
aftur eftir nokkur ár, en síðan í
fjölbýlishús við Andrésarbrunn
11 í Grafarholti, og þaðan á
hjúkrunarheimilið Eirborg í
Fróðengi 5 í Grafarvogi.
Ásta og Sigurður ferðuðust
oft um landið þegar börnin voru
ung, og þá helst til Vestfjarða.
Sigurður lést 28. janúar 2016,
og fór Ásta í júní 2021 á Hjúkr-
unarheimilið Skógarbæ í Ár-
skógum 2, þar sem hún lést hún
aðfaranótt 26. maí.
Útförin fór fram í Fossvogs-
kirkju og var hún jarðsett við
hlið Sigurðar í Gufunes-
kirkjugarði.
Elsku mamma.
Mikið eigum við eftir að sakna
þín og að heimsækja þig á Skóg-
arbæ.
Þú hafðir alltaf svo gaman af
því að ferðast og heimsækja ætt-
ingja. Nú eruð þið pabbi samein-
uð á ný en hann lést árið 2016.
Takk fyrir allt elsku mamma og
þú munt ávallt búa í hjörtum okk-
ar.
Hvíldu í friði elsku mamma.
Steinunn, Hrefna,
Sigurþór, Stefán
og Guðríður.
Elsku amma mín, ég mun
sakna þín svo mikið og er þakklát
fyrir allar góðu stundirnar sam-
an. Þú varst alltaf svo góð við mig
og varst dásamleg amma. Elska
þig.
Kveðja,
Alda barnabarn.
Elsku Ásta, það var ómetan-
legt að hafa þig í lífi mínu og þú
varst frábær ferðafélagi og ná-
granni í Fróðengi 5. Takk fyrir
allt elsku frænka.
Edith Vémundsdóttir.
Ásta Stefánsdóttir
Elskulegur eiginmaður, faðir, bróðir,
tengdafaðir, mágur, stjúpfaðir og afi,
KRISTBJÖRN RAFNSSON,
sjómaður,
Austurbrún 2,
lést föstudagskvöldið 17. júní á líknardeild
Landspítalans í Kópavogi.
Útförin fer fram frá Grundarfjarðarkirkju föstudaginn 1. júlí
klukkan 13 og verður henni streymt á netinu.
Eva Margrét Jónsdóttir
Agnes Ýr B. Kristbjörnsd. Tómas Logi Hallgrímsson
Arna Rún Kristbjörnsdóttir Elí Jón Johannesen
Helgi Rafn Kristbjörnsson
Bárður, Unnur María og Héðinn Rafn
systkini Kristbjörns, makar,
aukabörn og barnabörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
NÍNA ODDSDÓTTIR,
lést á Hjúkrunarheimilinu Sóltúni
laugardaginn 11. júní. Útförin fer fram frá
Grafarvogskirkju þriðjudaginn 28. júní
klukkan 13.
Rósmundur M. Guðnason Helga Sigurðardóttir
Vilmundur G. Guðnason Guðrún Nielsen
Oddur Th. Guðnason Dýrfinna H. Sigurðardóttir
Gunnar Gísli Guðnason Guðlaug Magnúsdóttir