Morgunblaðið - 18.07.2022, Síða 19

MINNINGAR 19
MORGUNBLAÐIÐ MÁNUDAGUR 18. JÚLÍ 2022
✝
Heiða Þórðar-
dóttir fæddist
á Akureyri 3. sept-
ember 1935. Hún
lést 3. júlí.
Foreldrar henn-
ar voru Signý
Stefánsdóttir og
Þórður A. Jó-
hannsson.
Hún giftist Jóni
Geir Ágústssyni
og eignuðust þau
sex börn.
Foreldrar Jóns Geirs voru
Margrét Magnúsdóttir og
Ágúst Jónsson.
Börn þeirra Heiðu og Jóns
Geirs eru sex:
1) Signý, hennar börn eru
Júlía Heiða, Victor og fóstur-
börnin Björn Þór og Birta Líf.
Barnabörn Signýjar eru fjögur.
2) Þórður, kvæntur Árdísi
Fanneyju Jónsdóttur og þeirra
sonur er Máni.
3) Margrét, gift Guðmundi
Árnasyni og þeirra dóttir er
Móheiður.
4) Þórdís, gift
Sigurði U. Sig-
urðssyni og börn
þeirra eru Geir,
María og Jón
Heiðar. Barnabörn
Þórdísar og Sig-
urðar eru fimm.
5) María Sigríð-
ur og hennar son-
ur er Daníel.
6) Jóhann Heið-
ar, kvæntur Val-
dísi Rut Jósavinsdóttur og
þeirra börn eru Fannar Már,
Emilía Björk og Sara Mjöll.
Heiða lauk gagnfræðaprófi,
fór síðan í ritaraskóla til Eng-
lands og síðan í Húsmæðra-
skóla Reykjavíkur. Hún helg-
aði sig móðurhlutverkinu og
uppeldi barna sinna en þegar
yngsta barnið byrjaði í skóla
fór hún að vinna utan heimilis,
lengstan tíma á SAK og þar
lauk hún starfsferli sínum.
Útför hennar fer fram í dag,
18. júlí 2022, í Akureyrar-
kirkju kl. 13.
Hve mjúklát er nóttin
mildum höndum fer hún
um hörpunnar strengi
og kveður þig í svefn.
(V.D.)
Nú hefur mamma okkar lagt
fallegu augu sín aftur í hinsta sinn
og harpa hennar hljóðnað. Við
andlát móður verða bernskuminn-
ingar ljóslifandi og maður finnur
sterkt hvað kærleikurinn og um-
hyggjan sem mamma gaf okkur
hefur reynst okkur gott veganesti
á lífsins göngu. Að stýra stóru og
barnmörgu heimili er ærinn starfi
og það leysti hún af alúð og mikl-
um myndarskap. Hún helgaði sig
fjölskyldunni og heimilishaldinu
og með árunum höfum við skilið
hversu oft hún setti þarfir okkar
systkina í forgang fram yfir sínar
eigin. Alla tíð var mikið líf og fjör á
heimilinu og var mamma ákaflega
stolt að eiga stóra og samheldna
fjölskyldu.
Mamma bar umhyggju fyrir
öllum heimsins börnum og lagði
sig fram við að styðja við ýmis
hjálparsamtök því tengd. Við er-
um afar þakklát fyrir að barna-
börnin og langömmubörnin fengu
að kynnast allri þeirri hlýju og
væntumþykju sem mamma bjó yf-
ir. Henni þótti svo vænt um fólkið
sitt og gaf sér alltaf tíma fyrir alla
– dýrmætari gjöf er ekki hægt að
gefa.
Mamma og pabbi bjuggu á okk-
ar bernskuheimili til ársins 2020
en þá þurfti mamma á aukinni
umönnun að halda vegna alzheim-
er-sjúkdómsins. Síðustu æviárin
bjó hún á hjúkrunarheimilinu
Lögmannshlíð við gott atlæti og
það gladdi okkur ætíð að finna ást
hennar og gleði þegar við komum
og hún þekkti okkur systkinin
með nafni fram á síðustu stundu
þrátt fyrir alvarleika veikinda
hennar.
Guð geymi þig, elsku mamma.
Hafðu þökk fyrir allt sem þú varst
okkur.
Signý, Þórður, Margrét,
Þórdís, María Sigríður
og Jóhann Heiðar.
Mín elskulega tengdamóðir og
góð vinkona, Heiða Þórðardóttir,
lagði aftur augun í hinsta sinn að
morgni sunnudagsins 3. júlí sl. á
87. aldursári sínu.
Samleið okkar er búin að vera
löng og góð og ég þakka þér, elsku
Heiða, öll árin, þau eru rík af góð-
um minningum af samverustund-
um Háalundarfjölskyldunnar með
ykkur hjónum.
Þær minningar eru okkur dýr-
mætar og munu lifa.
Þú varst einstök kona, um-
hyggjusöm, hjartahlý og traust.
Það var fallegt að sjá hve vel þú
fylgdist með þínum afkomendum
og hve umhugað þér var um vel-
ferð þeirra.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margs er að minnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
Grátnir til grafar
göngum vér nú héðan,
fylgjum þér, vinur. Far vel á braut.
Guð oss það gefi,
glaðir vér megum
þér síðar fylgja’ í friðarskaut.
(Valdimar Briem)
Hvíl í friði, elsku Heiða, og takk
fyrir allt.
Þinn tengdasonur,
Sigurður (Siddi).
Elsku amma Heiða, nú er kom-
ið að kveðjustund.
Við erum svo þakklát fyrir að
hafa átt þig í lífi okkar. Þú tókst
alltaf svo vel á móti okkur og um-
vafðir okkur ást og hlýju. Þú varst
stolt af öllu þínu fólki. Við munum
sakna þín en við vitum að þú vakir
yfir okkur og fjölskyldunni allri.
Við söknum þín, elsku amma,
en ljúfar minningar munu lifa.
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson)
Geir, María og Jón Heiðar.
Í ágúst 1994 kom ég í fyrsta
skipti í Hamragerðið til Heiðu og
Jóns og eiginlega ömmu Signýjar
líka þar sem hún bjó í húsinu við
hliðina og mikill samgangur þar á
milli. Við Jói bjuggum síðan okkar
fyrstu ár saman hjá ömmu Signýju
í Hamragerðinu.
Heiða tók mér opnum örmum
eins og hún tók reyndar öllum sem
komu inn á heimilið því Heiða var
mjög hjartahlý og umhyggjusöm
og sýndi fólki einlægan áhuga. Hún
kynnti mig lengi vel sem „vinkonu“
Jóhanns sem mér þótti mjög skrítið
þá en þykir vænt um í dag.
Ég sá fljótt hvað fjölskyldan
skipti hana miklu máli og hún hlúði
alla tíð vel að sínum. Að ala upp sex
börn hefur nú ekki alltaf verið auð-
velt en hún sagði alltaf þegar ég var
að spjalla við hana um gamla tíma
að þetta hefði allt gengið vel og að
allir hefðu hjálpast að og verið vin-
ir.
Eftir að við Jói eignuðumst börn-
in okkar var Heiða tíður gestur á
okkar heimili og við ávallt velkomin
í Hamragerðið með barnaskarann
okkar og þar var heldur betur mik-
ið líf og fjör og mikið hlegið og sleg-
ið á létta strengi. Hamragerðið var
stundum eins og brautarstöð, ef
kíkt var við þá hitti maður mjög lík-
lega einhverja fleiri úr fjölskyld-
unni og oftar en ekki var húsið orðið
fullt af fólki og ekki skemmdi fyrir
að oft var til brún súkkulaðikaka í
búrinu sem liðið hennar gæddi sér á
yfir kaffibolla eða mjólkurglasi.
Heiða gaf sér alltaf tíma til að
setjast niður og spjalla, tíma til að
gefa okkur ráð og leiðbeiningar
með allt milli himins og jarðar og
hún gerði það svo fallega og af svo
mikilli umhyggju. Hún gaf sér
tíma til að taka í spil, tíma til að
skoða með þeim bækur og lesa,
tíma til að finna ilminn af blóm-
unum í garðinum á sumrin, tíma
til að baka og skella í nokkrar
pönnsur en pönnukökudeig var
jafn sjálfsagt í ísskápnum hjá
Heiðu og mjólkin.
Heiða var bóngóð og hjálpsöm
og þegar ég lít til baka þykir mér
vænt um hvað hún lét brasið í fólk-
inu sínu iðulega líta út fyrir að
vera ekkert mál og tók alltaf svo
jákvætt á öllu og lét mann aldrei
finna fyrir því að hlutirnir væru
neitt mál – það gekk bara alltaf
allt vel.
Bakstur og eldamennsku
fannst okkur Heiðu gaman að
spjalla um og voru ófá símtölin
sem ég hringdi í hana til að fá ráð
og aðstoð í þeim efnum, minnis-
stæðast er samtal við hana þegar
við Jói vorum nýbyrjuð að búa, þá
hringdi ég í hana til að fá að vita
hjá henni hvernig ég ætti að sjóða
ýsu í potti – hún sagðist ætla að
kíkja í uppskriftabókina sína og
lét eins og það lægju mikil vísindi
að baki þess að sjóða ýsu.
Erfitt þótti mér að fylgja Heiðu
eftir í veikindum hennar undan-
farin ár og helltist yfir mig mikil
sorg í hvert sinn er ég kvaddi hana
en núna hefur hún kvatt okkur.
Þú ert góð kona, voru síðustu
orðin hennar til mín nokkrum
dögum áður en hún lést og strauk
mér um vangann.
Takk fyrir allt, elsku Heiða
mín.
Þín
Valdís.
Heiða Þórðardóttir
✝
Gyða Þórarins-
dóttir fæddist í
Reykjavík 28. apríl
1935 og ólst upp á
Stóra-Hrauni í Kol-
beinsstaðahreppi.
Hún lést 1. júlí
2022 á Hjúkr-
unarheimilinu
Mörk.
Gyða er dóttir
Rósu Lárusdóttur
frá Breiðabólsstað
á Skógarströnd, f. 3. febrúar
1904, d. 17. mars 1987, og Þór-
arins Árnasonar frá Stóra-
Hrauni, f. 8. ágúst 1898, d. 8.
ágúst 1990.
Systur Gyðu eru: Kristín
Guðríður, f. 1922, látin. Lára
Arnbjörg, f. 1924, látin. Anna
María Elísabet, f. 1925, dó ung.
Anna María Elísabet, f. 1927,
látin, Elín, f. 1929, dó ung. Inga
Erna, f. 1930, dó ung. Elín, f.
1932, látin og Inga Erna, f.
8.11. 1933.
Þann 30. júní 1956 giftist
Gyða Hafliða Guðjónssyni, f. 21.
apríl 1936. Foreldrar Hafliða
Reykjavík, þó með stuttu stoppi
í Vestmannaeyjum og Stórholti
í Dalasýslu. Þar ráku þau bú
með systur Hafliða, Ester, og
Benedikt Frímannssyni. Gyða
vann ýmis stöf en þó lengst af,
eða í 24 ár, sem aðstoðarkona
tannlæknisins Guðmundar Haf-
liðasonar.
Gyða og Hafliði störfuðu
einnig í Hvítasunnukirkjunni
Fíladelfíu til margra ára, þar
sem þau lögðu fram krafta sína,
meðal annars með söng og
hljóðfæraleik. Gyða spilaði á
gítar og söng af mikilli innlifun.
Gyða var mikil handverks-
kona og voru ófáar lopapeys-
urnar, rúmföt, fatnaður og út-
saumur sett saman í höndum
hennar. Heimilið var henni
hugleikið og prýddi hún það
með mikilli natni og rækt-
arsemi. Börnin, barnabörnin og
barnabarnabörnin voru Gyðu
allt og voru ófá matarboðin þar
sem hún settist sjaldan niður á
meðan hún lagði mat og heima-
bakað á borðið. Gyðu leið best
þegar fjölskyldan var saman
komin.
Útför Gyðu fer fram frá
Hvítasunnukirkjunni Fíladelfíu,
Hátúni 2 Reykjavík, í dag, 18.
júlí 2022, kl. 13.00.
Streymi: https://
tinyurl.com/4xfby44f.
eru Guðjón Haf-
liðason og Halldóra
Þórólfsdóttir frá
Skaftafelli í Vest-
mannaeyjum.
Börn Gyðu og
Hafliða eru: Guð-
jón, kvæntur Lín-
eyju Kristins-
dóttur, börn þeirra
eru Hafliði og Haf-
steinn. Ómar Haf-
liðason, áður giftur
Signýju Guðbjartsdóttur, börn
þeirra eru Andri og Tinna. Áð-
ur kvæntur Elísabetu B. Ólafs-
dóttur, börn þeirra eru Nanna,
Ómar Óli og Gyða Ósk. Trúlof-
aður Frieda Roolf Michisdóttur,
og Arnbjörg Hafliðadóttir trú-
lofuð Sævari Jóhannessyni,
börn hans eru Sigrún Nanna og
Úlfur.
Gyða ólst upp á Stóra-Hrauni
í Kolbeinsstaðahreppi en flutti
ung með foreldrum sínum og
systrum á Drangsnes. Þaðan lá
leiðin til Reykjavíkur. Eftir að
Hafliði kom til sögunnar og þau
giftu sig bjuggu þau lengst af í
Nú hefur Gyða Þórarinsdóttir
frá Stórahrauni, kletturinn okk-
ar og límið í fjölskyldunni, kvatt
þennan heim. Það gerði hún
hljótt og milt í faðmi fjölskyld-
unnar. Við vissum hvert stefndi
og fengum þá gjöf að vera hjá
henni þann 1. júlí á fallegum
degi, þegar hennar jarðneska líf
slokknaði. Í söknuði verður
minningin um þennan dag okkur
huggun, því stundin var auðvitað
erfið en um leið einstök og falleg
fyrir okkur sem fengum að vera
með henni.
Mamma var merk kona. Hún
var sterk þegar á reyndi en rík
af kærleik og djúpum skilningi
þegar við vorum aum eða ver-
öldin var okkur grimm. Hún var
lítillát og stærði sig ekki af
neinu nema þá helst af trú sinni
á Jesú Krist og af manninum
sínum og afkomendum.
Mamma var yngst níu dætra
Rósu Lárusdóttur og Þórarins
Árnasonar frá Stórahrauni á
Snæfellsnesi, en þrjár dóu ung-
ar. Systurnar sex sem eftir lifðu
voru glæsilegar og auðvitað
fannst okkur börnum og eigin-
manni Gyðu hún vera þeirra fal-
legust, þótt hún sjálf mótmælti
því. Fegurð hennar kom þó
skýrast fram í eiginkonu- og
móðurhlutverkinu, ásamt þeim
dugnaði og trúfesti sem hún
sýndi í þjónustu við kirkjuna
sína. Hún kenndi börnum sínum
að besta leiðin í gegnum lífið er
að fylgja Jesú. Einlæg trúfesti
Gyðu var okkur og öðrum fyr-
irmynd og til eftirbreytni. En
þessi lávaxnasti meðlimur í okk-
ar annars hávöxnu fimm manna
kjarnafjölskyldu, bar þó þyngstu
byrðarnar. Það voru stöðugar
áhyggjur af velferð og öryggi
okkar, því ekki hafði hún
áhyggjur af sjálfri sér. Bænir
mömmu voru hennar besta
bjargráð og grundvöllur sem við
öll í fjölskyldunni stöndum á.
Við höfum svo sannarlega fundið
vernd Guðs í lífi okkar og bænir
mömmu og pabba fyrir fjöl-
skyldunni, vinum, ættingjum,
kirkjunni og öllum sem Guð
lagði þeim á hjarta, ómuðu dag-
lega við morgunverðarborðið á
heimili þeirra. Pabbi heldur
áfram að biðja en þótt mamma
sé farin þá lifa bænir hennar
áfram því Guð heyrir bænir og
svarar þeim.
Heimili mömmu og pabba var
alltaf glæsilegt, hvort sem þau
bjuggu í bæ, borg eða sveit.
Ekki aðeins var mömmu lagið að
fegra í kringum sig, því þegar
fátæktin var mest á yngri árum
þá saumaði hún á sig kjóla sem
báru af og flíkur á börnin sem
tóku fram þeim sem hún hafði
ekki ráð á að kaupa. Lífið var
ekki alltaf dans á rósum en
mamma gat með hæfileikum og
útsjónarsemi breitt yfir, bætt og
fegrað. Með mömmu í liði unn-
ust sigrar.
Mamma var hláturmild og
glaðlynd og þótt hennar síðustu
mánuðir hafi oft verið þungbær-
ir og erfiðir þá átti hún bros og
glettni ásamt von í hjarta um ei-
líft líf hjá frelsara sínum. Gyða
undirbjó útför sína með lista af
fyrirmælum og þar á meðal var
setningin „…og ekkert hrós! Ég
á það ekki skilið.“ Við erum
þessu hjartanlega ósammála en
virðum óskir hennar og því eru
þessi orð okkar fátæklegri og
lágstemmdari en hún átti skilið.
Með okkur lifir minningin um
konu sem sameinaði og sætti,
eiginkonu og móður sem var
sælust þegar við vorum öll sam-
an. Guð blessi minningu Gyðu,
eiginkonu, móður, ömmu og
langömmu sem var elskuð og
dáð.
Hafliði Guðjónsson,
Guðjón Hafliðason, Ómar
Hafliðason og Arnbjörg
Hafliðadóttir.
Þú gengin ert hugglöð á frelsarans
fund
og fangar með útvaldra skara,
þar gleðin er eilíf, þar grær
sérhver und
hve gott og sælt við hinn hinsta
blund
í útbreiddan faðm Guðs að fara.
Nú kveðja þig vinir með klökkva
og þrá
því komin er skilnaðarstundin.
Hve indælt það verður þig aftur
að sjá
í alsælu og fögnuði himninum á,
er sofnum við síðasta blundinn.
(Hugrún)
Elsku Gyða! Hafðu þökk fyrir
samfylgdina og allan stuðning
við mig og mína. Í þér átti ég
alltaf bandamann og félaga.
Takk fyrir allar góðar stundir
við kaffibollann.
Þín tengdadóttir,
Líney Kristinsdóttir.
Gyða Þórarinsdótt-
ir frá Stóra-Hrauni
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
SOFFÍA EINARSDÓTTIR,
Aðalstræti 46,
Þingeyri,
lést á Heilbrigðisstofnun Vestfjarða á Ísafirði
mánudaginn 11. júlí.
Útför hennar fer fram frá Þingeyrarkirkju laugardaginn 23. júlí
klukkan 14.
Ólöf Gunnarsdóttir Magnús Þorkelsson
Reynir Gunnarsson Sólborg Þorláksdóttir
Þór Gunnarsson Hanna Ástvaldsdóttir
Brynjar Gunnarsson Kristín Helgadóttir
Ástkær eiginkona mín, móðir okkar,
tengdamóðir og amma,
SIGRÍÐUR BERNHÖFT,
Lundi 3,
Kópavogi,
lést í faðmi fjölskyldunnar á Landspítalanum
fimmtudaginn 7. júlí. Útför fer fram frá
Kópavogskirkju fimmtudaginn 21. júlí klukkan 13.
Birgir Bernhöft
Gotti Bernhöft María G. Sveinsdóttir
Árni Valdimar Bernhöft
Kristrún Helga Bernhöft Kristófer Þór Pálsson
og barnabörn
Elskulegur eiginmaður minn, faðir,
tengdafaðir, afi og tengdasonur,
ÁRNI SIGURBJÖRNSSON,
varðstjóri hjá Landhelgisgæslunni,
lést á Landspítalanum laugardaginn 9. júlí.
Útför hans fer fram frá Víðistaðakirkju
fimmtudaginn 21. júlí klukkan 13.
Andrea J. Ísólfsdóttir
Sigurbjörn Árnason Erla B. Antonsdóttir
Jóhann Ingi Árnason
Kristjana H. Árnadóttir Friðrik P. Ólafsson
Margrét J. Árnadóttir Steinar H. Ásgeirsson
Hafdís E. Árnadóttir Ingólfur H. Héðinsson
Ísólfur Þ. Pálmarsson Hrönn I. Hafliðadóttir
og barnabörn