Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Síða 10

á árbakkanum, rétt neðan við túnið á
Hróaldsstöðum, við vað á ánni. Bíll okk-
ar stóð austan árinnar, því enginn veg-
ur er með henni að vestan.
Þetta var fjórði og síðasti veiðidagur-
inn okkar þarna. Höfðum við bæði ver-
ið heppnir með veður og veitt ljómandi
vel. Fyrsta daginn, sem við vorum í
ánni, hafði ég reynt flugu af og til, en
þegar ég sá að félögum mínum gekk
mun betur með maðkinn og járnbeituna,
fór ég að svíkja fluguna í tryggðum og
snúa mér að því sama og þeir. Ég próf-
aði þó fluguna við og við tvo síðustu
dagan og fékk nokkra laxa, en missti
fleiri. Ég notaði fremur stórar flugur,
nr. 3 og upp í 1/0.
Það var komið undir kvöld og við
vorum staddir niður við brúna, þegar
ég sagði félögum mínum, að mig lang-
aði til að renna í hyl, sem við sáum
glampa á, hjá eyrunum neðan við bæ-
inn Hvammsgerði, rétt ofan við árósinn.
Þeir sögðu að ég skyldi fara þangað,
fyrst ég hefði trú á því, en þeir nenntu
ekki með mér. Ég labbaði þá heim að
Hvammsgerði, til þess að tala við Bene-
dikt og biðja liann um leyfi til að renna
þarna. Það var auðsótt, en hann kvaðst
ekki muna til, að lax hefði fengist í þess-
um hyl, sem ég hafði séð glampa svo
fallega á í kvöldbirtunni, en hann sagði
að það hefði komið fyrir, að einn og einn
fiskur hefði veiðst í hyl beint niður und-
an bænum, en þó ekki eitt eða tvö síð-
ustu árin. Ekkert vildi Benedikt taka
fyrir leyfið, en ég sagðist þá a. m. k.
ætla að reyna að veiða handa honum
bleikju í pottinn. Kvað hann það vel
þegið, en ekki skyldi ég samt gera mér
neitt ómak vegna þessa, eða taka á mig
krók til að koma við þar, þegar ég færi
aftur til félaga minna.
Ég arkaði nú af stað niður að ánni
og hugsaði mér að reyna fyrst í stóra
l'ohi.iH í Selá. Hann er skammt innan við Hró-
aldsstaði og ekki fiskgengur.
hylnum, sem nú var farið að slá roða á
frá sólsetrinu. Ef ég yrði ekki var þar,
ætlaði ég að nota þessa stund fram að
myrkrinu til þess að prófa hylinn nið-
ur undan bænum. Ég nam staðar efst
við hylinn. Hann er á að gizka 80 metra
langur og strengur niður í hann miðj-
an og síðan lygna við austurlandið. —
Strengurinn og dýpið er meira mín
megin, og neðst endar hylurinn svo á
breiðu broti.
Veður var gott, logn, hlýtt, skýjað í
norðaustrinu og litbrigði mikil. Hvað
á nú að prófa? Rétt að reyna fluguna.
8
Veiðimaðurinn