Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Síða 11

Ég lít í flugnaveskið. Þar er nú ekki um
auðugan garð að gresja. Þær voru ekki
margar flugurnar í því, þegar ég fór að
lieiman, og ekki hefur þeim fjölgað. Það
er auðvelt fyrir óvanan mann að kasta
þeirn af sér, þegar liann er að flýta sér
að kasta aftur fyrir fiskinn, sem elti. En
þarna er fluga með sömu aðallitum og
skýjaslæðurnar í norðvestrinu — rauð
og svört — eða hverju eiga laxaflugur að
líkjast?
Hvað heitir hún? Hún er sennilega
hnýtt af William Pálssyni á Halldórs-
stciðum í Laxárdal í Þingeyjarsýslu. Lík-
lega nafnlaus. Ég hnýti hana á. Venju-
lega byrja ég að kasta á hyljina talsvert
ofar en ég býst við að laxinn taki; en
nú er tíminn naumur og því byrja ég
um miðjan streng. Ég kasta yfir í lygn-
una og læt fluguna sökkva vel og slá
síðan upp að vesturlandinu. Ég dreg
andann rólega. Engin hreyfing í hyln-
um. Hér virðist allt steindautt. Ég færi
mig um eitt skref eftir tvö eða þrjú köst.
Allt í einu hrekk ég við: Kippur í fær-
ið, boði, sporður á vænum laxi kemur
upp úr vatninu og hverfur jafnskjótt
aftur. Ég bregð við honum. Ég fer gæti-
lega með þennan fisk, vanda mig, því
mér er mikið í mun að halda honum.
Hann tekur nokkrar snarpar rokur,
stekkur og hamast á ýmsa vegu, en eftir
á að gizka 20 mínútna viðureign landa
ég honum neðst við hylinn. Þetta var
nýleg 12 punda gála. Aftur flýgur flug-
an yfir strenginn, og í fimmta kasti er
annar lax á. Ég landa lionum á sama
stað. Hann er jafnstór þeim fyrri.
Nú altekur veiðilmgurinn mig. Það er
talsvert farið að skyggja, og tíminn því
naumur. Ætli það sé ekki fljótlegra að
taka þá á spón? Ég hnýti í skyndi spón
á flugustöngina. Kaststöng á ég ekki
til. Ég fer yfir allan hylinn, en verð ekki
beins var. Skyldu þeir ekki hafa verið
Hornbreiða, skammt neðan við fossinn.
Einn bezti veiðistaðurinn i ánni.
fleiri þarna, eða vill hann aðeins flug-
una? Ég get reynt að bjóða honum
maðk, áður en ég hnýti fluguna á aftur.
Ég kasta maðkinum nokkrum sinnum,
en ekki er hreyft við honum. Þá er það
flugan aftur, og um leið og hún kemur
í vatnið, er fiskur á. Hann er erfiður,
stekkur ekki, en rásar nokkuð og ligg-
ur þungt í; en ég næ honum á land að
lokum. Hann var 14 pund. Ég er í
kapphlaupi við myrkrið. Enn kasta ég
á hylinn, nú efst í strenginn, þar sem
straumurinn er stríðastur. í honum
miðjum er dálítið lygnara; þar myndast
9
Vf.iðimaðurinn