Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Blaðsíða 21

VIGGÓ JÓNSSON:
Bóndinn \ Nesi.
ALLIR veiðimenn, sem veitt hafa í
Laxá í Þingeyjarsýslu, þekkja bóndann
í Nesi, Steingrím Baldvinsson, og nrarg-
ir hafa einhvern tíma notið leiðsagnar
Jians um þetta veiðisvæði. Ég er einn
þeirra, sem hef átt því láni að fagna,
að fá að kynnast honum persónulega.
Flestir munu viðurkenna, að Steingrím-
ur þekki veiðisvæðið eins og fingurna
á sér, og kemur það glögglega í ljós þegar
hann rær „undir veiðimönnum“ á efra
svæðinu í Nesi og þræðir framhjá legu-
stöðum laxins, til þess að styggja liann
ekki; en slíkt er atiðvitað aðeins fært
þeim, sem veit nákvæmlega hvar fiskur-
inn liggur. Með þessum hætti urðu kynni
mín af Steingrími.
Steingrímur er Þingeyingur langt fram
í ættir. Hann er fæddur í Nesi hinn 29.
október 1893 og er því réttra 63 ára. Fáir
munu trúa því, sem sjá hversu léttilega
hann sveiflar flugustönginni, en Stein-
grímur er áhugasamur stangaveiðimað-
ur, ekki síður en leiðsögumaður veiði-
nranna. Hann kastar fallega flugu og
stendur vel að veiði. Heldur enda stang-
arinnar með lausum lófa til þess að
drepa ekki vinnsluna í stönginni, enda
munu margir veiðimenn öfunda Stein-
grím af köstum hans, einkanlega ef
skilyrði eru erfið. Faðir Steingríms,
Baldvin, og afi hans, Þorgrímur Péturs-
son, bjuggu báðir í Nesi áður en Stein-
grímur lióf búskap sinn þar, fyrir um
37 árum (1919). Þorgrímur Pétursson
var á sínum tíma mikill stangaveiðimað-
ur og átti góða, enska Greenheart veiði-
stöng; hann hnýtti ennfremur allar sín-
ar flugur sjálfur og veiddi mikið á þær.
Það má því segja að veiðigleðin sé Stein-
grími í blóð borin.
Steingrímur er hæglátur maður og læt-
ur lítið yfir sér. Hann er ekki margmáll
í fyrstu, en við nánari kynni verður hann
ræðinn og kann frá mörgu að segja.
S.l. sumar var ég að veiðum í Laxá í
Þingeyjarsýslu, og var veiðifélagi minn,
Björn Gíslason, bílstjóri, með mér við
veiðarnar í Neslandi. Við fengum Stein-
grím með okkur til þess að róa, og er
við höfðum reynt frá Presthyl og upp
í Vitaðsgjafa, án árangurs, ókurn við upp
í Grástraum, en á leiðinni sagði Stein-
grímur okkur eftirfarandi sögu, en lttin
lýsir þreki hans, karlmennsku og sálar-
ró. Tel ég að lesendur muni viðurkenna,
að auðveldara sé að lesa um en í að
komast. Ég gef nú Steingrími orðið:
För mín
til undirheima.
VETURINN 1946 var ég farkennari
á Aðaldal. í febrúar liafði ég skóla á Síla-
læk, en sá bær er norðan Aðaldalshrauns
vestarlega — úti undir sjó.
Laugardaginn 9. febrúar ætlaði ég að
skreppa heim til mín að Nesi og koma
Veiðimadurinn
19