Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Blaðsíða 51

bátar keyptir, sem staðsettir eru við
Myrkhyl og neðan við Veiðilækjarkvörn.
Keyptur var skúr og settur upp við Með-
alfellsvatn og veiðikofinn við Laxá í
Kjós endurbættur.
Af ýmsum óviðráðanlegum ástæðum
miðaði klakmálinu lítið áfram. Þó vann
stjórnin þar nokkurt undirbúningsstarf,
sem ætti að létta hinni nýkjörnu stjórn
róðurinn í því efni.
Ur stjórninni áttu að þessu sinni að
ganga: formaður, ritari og gjaldkeri. Sæ-
mundur Stefánsson baðst undan endur-
kosningu, enda hafði liann gegnt hinu
erfiða og umfangsmikla formannsstarfi
í fjögur ár. Ósennilegt er að skoðanir
manna geti verið skiptar um það, að
Sæmundur sé einn dugmesti formaður-
inn, sem félagið liefur haft frá upphafi.
Hann hefur rækt þetta starf með svo frá-
bærum dugnaði og samvizkusemi, að fá-
gætt má teljast. Sjálfur rekur hann fyrir-
tæki, sem krefst mikils starfs og árvekni,
ef vel á að farnast, en aldrei lét hann
það aftra sér frá að sinna málum félags-
ins, hvort heldur voru ferðalög til samn-
ingagerða og samningaumleitana um
veiðivötn eða útréttingar og eftirlit með
húsbyggingunni við Norðurá, auk alls
annars, sem formaðurinn þarf að láta
til sín taka í svona stóru félagi. Húsbygg-
ingin við Norðurá var verkefni sem mörg-
um hefði reynzt ofvaxið að leysa svo
vel sem gert var, og er óhætt að fullyrða,
að það er eingöngu fyrir hinn frábæra
dugnað Sæmundar og Gunnbjörns
Björnssonar, að húsið komst upp í tæka
tíð. Að sönnu lögðu margir áhugasamir
og fórnfúsir félagsmenn þar hönd á plóg-
inn, en framkvæmdirnar hvíldu þó fyrst
og fremst á herðum þessara tveggja
manna. Eru ótaldar þær fehðir, sem þeir
fóru þangað meðan á byggingunni stóð,
og allar útréttingarnar, er þeir þurftu
að annast í því sambandi.
Ólafur Þorsteinsson gaf eigi heldur
kost á sér til endurkjörs. Hann hafði nú
verið 9 ár í stjórn félagsins og gegnt
þar því starfi, sem jafnan er talið erfiðast
og ábyrgðarmest, næst formannsstarfinu.
Gjaldkerastarfið í S.V.E.R. er gríðarlega
umfangsmikið starf, auk þess sem mikið
er undir því komið, að hafa þar traustan
og lipran mann. Ólafur hefur þarna, sem
annars staðar, reynzt hinn ágætasti mað-
ur. Hann hefur rækt þetta starf með
þeirri prýði, að það hefur jafnan verið
einróma álit félagsmanna, að hann mætti
ekki úr því víkja. En auk þess liefur
hann í mörg ár bætt ofan á það hinu
vandasama og vanþakkláta verki, að út-
hluta veiðileyfunum, ásamt með Viggó
Jónssyni. Má nokkuð marka vinsældir
ólafs af því, að mönnum er eins vel til
hans eftir sem áður og hefðu kosið hann
með dynjandi lófataki, nú sem fyrr, ef
þeir hefðu átt þess kost.
'k
I formannssætið var stungið upp á
þremur mönnum, þeim Viggó Jónssyni,
sem verið liafði ritari félagsins undan-
farin ár, Sigmundi Jóhannssyni, sem um
eitt skeið átti sæti í stjórninni og nú síð-
ast í varastjórn og Sveini Björnssyni. At-
kvæðin skiptust að mestu milli þeirra
Viggós og Sigmundar, og var Viggó kos-
inn með sáralitlum atkvæðamun, 75 gegn
71. Ritari var kosinn Guðmundur J.
Kristjánsson og gjaldkeri Guðni Þ. Guð-
mundsson, báðir með lófataki, þar eð
VEIÐIMAfiURINN
49