Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Blaðsíða 59

Bjarnason, munu vera á einu máli um
það, að liann liafi verið mikill dreng-
skaparmaður og ágætur félagi. Hann
hafði mikið yndi af stangveiði og fór
jafnan nokkra daga sumar hvert í veiði,
ef hann gat komið því við. Þegar liann
var kominn að ánni, leið honum vel,
og það var honum ekkert meginatriði,
hve mikið hann veiddi. Hann vildi að
félagar sínir veiddu, ekki síður en hann
sjálfur. Þess vegna tók hann jaínan ein-
hvern með sér á stöngina þar sem það
var leyfilegt, eins og t. d. í Laxá í Kjós,
og var þá mest umhugað um að sá fengi
eitthvað, fremur en hann sjálfur. Slíkt
er einkenni góðra fléaga, eins og Lúðvík
var, og kemur vel iieinr við önnur kynni
þeirra af honum, sem þekktu hann bezt.
Lúðvík Bjarnason var enn á góðum
aldri, aðeins 59 ára, og enda þótt hann
gengi ef til vill ekki fullkomlega heill
til skógar, kom fráfall lians flestum eða
öllum á óvart.
Veiðimaðurinn flytur ástvinum hans
innilega samúðarkveðju. V. M.
Veiðimaðurinn
EIRÍKUR BECH var sá síðasti, senr
féll frá á starfsárinu. Hann var einn af
stofnendum S.V.F.R., og orðinn nr. 1
í félagaskránni. Eiríkur hafði alla tíð frá
æsku haft mikinn áhuga fyrir íþróttum,
var ágætur knattspyrnu- og skíðamaður
og starfaði vel og lengi að íþróttamálum.
Hann konr því fljótt auga á gildi stang-
veiðinnar, skildi að hún er einnig lroll
og heillandi íþrótt, sem krefst æfingar
og leikni og hefur sínar leikreglur, eins
og aðrar íþróttir. Sú varð hka raunin,
að þar fann lrann frið og lrvíld frá hvers-
dagsstörfunr sínunr og áhyggjunr, eins og
flestir, senr taka tryggð við veiðistöngina.
Reyndist Irann lrlutgengur vel í jressari
grein senr öðrunr, er lrann lagði stund á.
Vinir Eiríks og veiðifélagar harnra
það, lrve snemma hann hvarf úr lrópn-
unr, enn á góðunr aldri, aðeins rúmlega
sextugur. Veiðinraðurinn flytur ástvitr-
unr lrans og ættingjunr innilega sanrúð-
arkveðju og ntinnist sérstaklega háaldr-
aðrar trróður Irans, senr svo þungur lrarnr-
ur hefur nú sótt heinr. V .M.
57