Veiðimaðurinn - 01.12.1956, Síða 35

og hóf háskólanám í Kaupmannahöfn,
en lauk ekki námi. Hann var gáfaður
og vel að sér um marga hluti, gat verið
gamansamur og orðheppinn. Mörgum
fannst hann sérvitur, einkum þeim, er
lítil kynni höfðu af honum, og óneit-
anlega var hann um margt öðruvísi en
aðrir menn, en alltaf var hann þó sjálf-
um sér samkvæmur.
Hann hafði byrjað sinn veiðiskap í
Korpu, þegar hann var smástrákur, prests-
sonur frá Mosfelli, og síðan verið við
veiðar meira og minna öll sumur og
„legið“ í Elliðaánum í áratugi. Kunni
hann frá mörgu að segja, sem fróðlegt
hefði verið að fá í Veiðimanninn.
Meðal annars sagði hann, að fyrstu
árin, sem liann veiddi í Ánum, hefðu
menn þar haft næði fyrir öllum nema
sjálfum sér. Stundum bar það við, að
tvímennt var á hestbaki með allt sitt
hafurtask, þar á meðal brennivín, sem
kostaði 60 aura potturinn það lakara,
og kallað var steinolíubrennivín, eða
bezta danskt kornbrennivín fyrir 80 aura.
Einu sinni kostuðu veiðileyfin í Ánum
18 krónur fyrir stöngina á dag og þótti
jafnvel of dýrt, svo komið gat fyrir, að
ekkert leyfi væri með í ferðinni. Þá voru
heldur engir verðir til þess að fást um
slíka smámuni.
Eftir fyrsta eða annað sumarið mitt
við Elliðaárnar, lauk Guðmundur upp
fyrir mér dyrum að þeim veiðiskap, sem
hann taldi þó ekki vera á færi nema full-
gildra veiðimanna, en þá fór hann ao
taka mig með sér austur að Sogi.
Auðvitað gat ég þarna enga björg mér
veitt í fyrstu og kom þá oft heim með
lítið í fluguboxinu. Og margir spænirnir
fóru fyrir lítið, því þarna þurfti löng
og örugg köst. Reyndi nú verulega á
kennsluhæfileika Guðmundar, enda fóru
margar stundir í það fyrir honum að
laga tilburði mína. Ekki taldi hann það
þó eftir sér, og jafnan var honum um-
GuÖmundur Jóhannsson. Hann hefur fengið fallegan
fisk parna, gamli maöurinn.
hugað um, að ég fengi lax áður en hann
sjálfur renndi, og virtist þá, eins og síð-
ar, hafa jafnmikla ánægju af því, að
ég veiddi, eins og hann gerði það sjálfur.
Þarna veiddum við Guðmundur saman
í mörg ár, og held ég, að honum hafi
tekizt að gera úr mér sæmilegan veiði-
mann, þótt aldrei næði ég jafnáferðar-
fallegum og mjúkum fluguköstum og
hann sjálfur.
Á þessum árum slógust oft aðrir veiði-
Veiðimaðurinn
33