Veiðimaðurinn - 01.12.2019, Qupperneq 7

miði að vernda laxastofn Elliðaánna enn
frekar. Hrygningarstofn Elliðaánna hefur
farið minnkandi og langoftast verið undir
undir meðaltali frá því 1990. Engin teikn
eru á lofti um að sú þróun breytist nema
gripið sé til aðgerða.“
Það er ekki langt síðan talið var að Elliða-
árnar væru fullkomlega sjálfbærar og að
veiðinýting þar væri hófleg. Annað hefur
komið í ljós og því bregst stjórn SVFR við
án tafar með ábyrgum hætti. Því ber að
fagna en að sama skapi er skiljanlegt að
margir sjái á eftir fyrra veiðifyrirkomu-
lagi. Önnur veiðisvæði stangaveiðifélags-
ins bjóða upp á maðkveiði og framundan
er úthlutun veiðileyfa til félagsmanna
fyrir komandi sumar. Vonandi munu
flestir fá daga sem þeir helst óska eftir
en úrval veiðileyfa er mikið. Flóran er
fjölbreytt hvort sem veiða skal í ám eða
vötnum landsins, hvort draumabráðin
er lax, bleikja eða urriði. Ef einhver vill
gleðja veiðimanninn í fjölskyldunni um
jólin er gjafakort frá SVFR góður kostur.
Inneign upp í veiðileyfi næsta sumars er
ávísun á ævintýri.
Á fyrstu árum SVFR má segja að inn-
lendur veiðileyfamarkaður hafi ekki verið
til og í upphafi gekk jafnvel erfiðlega að fá
menn á árbakkann. En stofnfélagar SVFR
lögðu grunninn. Mikill kraftur einkenndi
fyrstu árin og í kjölfar leigu á Elliðaánum
bættust fleiri veiðisvæði við. Árið 1945
voru félagsmenn orðnir 140 og ekki hægt
að útvega þeim öllum veiðileyfi. Aðbún-
aður við laxveiðiárnar á þessum tíma var
frumstæður. Tjaldborgir voru reistar yfir
sumarið við helstu laxveiðiárnar með
trégólfum og eldunartækjum þess tíma.
Það er af sem áður var.
Á 20 ára afmælinu voru félagar SVFR
orðnir um 700 en stangveiðimenn í
Reykjavík taldir um 5.000. Í Þjóðviljanum
árið 1959 kom fram að margt hefði breyst
á skömmum tíma .
„Nú er öldin önnur en þegar menn feng-
ust ekki til að veiða, nú er slegizt um
hvert veiðisvæði.“
Laugardaginn 31. maí var svo eftirfarandi
tilkynning birt í Morgunblaðinu:
„Samkvæmt samþykkt síðasta aðal-
fundar SVFR er nú leyft, þar sem það
fer ekki í bága við gerða samninga, að
tveir félagsmenn, en þó ekki fleiri, megi
veiða saman á stöng. Félagsmönnum er
því nauðsynlegt að hafa með sér gildandi
félags skírteini til veiðanna, til þess að
geta sýnt gæzlumanni áður en veiðin
hefst. Að öðrum kosti má búast við að
a.m.k. þeim félagsmanni, sem leyfið
hljóðar ekki á verði vísað frá.“
Í dag eru tugir þúsunda sem renna fyrir
lax eða silung á hverju ári. Stangveiði er í
dag almenningsíþrótt á Íslandi og mikil-
væg atvinnugrein í fjölbreyttum byggðum
landsins. Breskt hefðarfólk kynnti okkur
fyrir leiknum sem við gerðum að okkar.
Myrkrið grúfir nú yfir okkur hér á Norð-
urslóðum en það styttist í vorið með
hverjum deginum! Sól mun senn hækka á
lofti um eitt hænufet á dag. Tilhlökkunin
fyrir komandi veiðisumri vex.
Hörður Vilberg, ritstjóri.
6 Veiðimaðurinn 7 Leiðari