Úrval - 01.04.1983, Blaðsíða 120

Úrval - 01.04.1983, Blaðsíða 120
118 ÚRVAL VIÐ LÁGUM í rúmunum dag eftir dag. Floyd hreyfði sig ekki að kalla en hann talaði og söng sálma með okkur hinum. Fæturnir á mér voru ljótir, rauðir og sárir. Ég gat hvorugt hnéð beygt. Níunda morguninn lá Floyd grafkyrr, með augun lokuð. Mamma sat hjá okkur. Mér hlýtur að hafa runnið í brjóst því að allt í einu hrökk ég upp og fann að eitthvað var að. Ég hafði aldrei fyrr séð mömmu gráta. Nú streymdu tárin niður kinnar hennar. Floyd hafði dáið um morguninn. Fætur mlnir versnuðu jafnt og þétt. Stórt kýli myndaðist á vinstri mjöðminni sem ég vissi að þýddi að ígerðin hafði gengið inn í líkamann. Einn daginn kom kona frá Elkhart að heimsækja mömmu. Þegar hún var að fara heyrði ég hana segja: , ,Það er eins gott fyrir þig að horfast í augu við það, góða mín. Glenn verður aumingi það sem hann á eftir. ’ ’ Þegar mamma kom aftur sá hún á mér að ég hafði heyrt þetta. ,,Ég ætla ekki að vera aumingi,” öskraði ég. ,,Ég skal geta gengið! Ég skal! Ég skal!” Mamma rétti fram höndina og ýtti hárinu á mér frá augunum. ,Já, Glenn,” sagði hún. ,,Þú skait geta gengið!” ÞRÍR MÁNUÐIR VORU liðnir síðan eldsvoðinn varð og fæturnir á mér voru ekkert farnir að gróa. Mamma lagði ilmandi smyrsl á þá á hverjum degi. Þolinmóð nuddaði hún máttlausa vöðvana og passaði að snerta ekki vætlandi sárin. Ég barðist við að fínna eitthvað — bara eitthvað — til að hugsa um svo ég gæti gleymt kvölunum. Pabbi var góður hlaupari og hafði gaman af að tala við mig um hlaup. Áður en ég ienti 1 eldsvoðanum sagði hann að ég hefði „hæfileika”. Hann kenndi mér hvernig ætti að spenna handleggina til að ná meiri hraða og hvernig átti að undirbúa sig fyrir langhlaup. Ég ímyndaði mér sjálfan mig í keppni þar sem ég færi fram úr öllum hinum keppendunum. Guð almáttugur, hvað mig langaði til að hlauþa afturl Sumarið kom. Eitt yndislegt kvöld í ágúst reyndi Fergusen læknir að beygja stirða fætur mína, án árangurs. Hann leit hugsandi á mig. „Glenn, í sex mánuði hefurðu sagt okkur að þú ætlir að ganga á nýjan leik. Trúirðu því enn?” , Já, herra.” , ,Þá skulum við reyna það núna. ’ ’ Ég reis hægt upp, ýtti hægra fæti þumlung fyrir þumlung út á rúm- stokkinn, síðan þeim vinstri. Ég rennsvitnaði. Ég var ringlaður í koll- inum þegar fæturnir snertu gólfið. Ég reyndi að ganga. Fæturnir hreyfðust ekki og ef mamma og læknirinn hefðu ekki gripið mig hefði ég dottið. Ég grét beisklega þegar þau lyftu mér aftur upp í rúmið. Þegar pabbi kom heim um
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84
Blaðsíða 85
Blaðsíða 86
Blaðsíða 87
Blaðsíða 88
Blaðsíða 89
Blaðsíða 90
Blaðsíða 91
Blaðsíða 92
Blaðsíða 93
Blaðsíða 94
Blaðsíða 95
Blaðsíða 96
Blaðsíða 97
Blaðsíða 98
Blaðsíða 99
Blaðsíða 100
Blaðsíða 101
Blaðsíða 102
Blaðsíða 103
Blaðsíða 104
Blaðsíða 105
Blaðsíða 106
Blaðsíða 107
Blaðsíða 108
Blaðsíða 109
Blaðsíða 110
Blaðsíða 111
Blaðsíða 112
Blaðsíða 113
Blaðsíða 114
Blaðsíða 115
Blaðsíða 116
Blaðsíða 117
Blaðsíða 118
Blaðsíða 119
Blaðsíða 120
Blaðsíða 121
Blaðsíða 122
Blaðsíða 123
Blaðsíða 124
Blaðsíða 125
Blaðsíða 126
Blaðsíða 127
Blaðsíða 128
Blaðsíða 129
Blaðsíða 130
Blaðsíða 131
Blaðsíða 132

x

Úrval

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Úrval
https://timarit.is/publication/1841

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.