Ársrit Skógræktarfélags Íslands - 15.12.1942, Qupperneq 19

13
.g'etur því flatarmál gróins lands undir 100 metra hæð vart
talizt meira en 6.500 ferkílómetrar.
Samkvæmt þessum áætlunum á allt gróið land undir 400
metra hæð að nema um 17.000 ferkm. Þetta er nokkuru
minna en menn hafa gizkað á hingað til, og sennilega er
_það langtum minna en menn gera sér almennt í hugar-
lund. Samt sem áður hefir svo varlega verið í sakirnar
farið, þegar áætlun þessi var gerð, að sennilegt er, að þeg-
ar nákvæmt gróðurkort verður gert af öllu landinu, muni
þessi áætlun fremur verða of há en of lág.
Gróðurinn fyrr á öldum.
Enginn mun draga í efa, að gróðurlendi Islands hef-
ir verið langtum víðlendara en nú, er land var numið. Áð-
ur en húsdýr voru flutt hingað, voru engar grasætur hér
á landi. Allur gróður hefir þá getað náð eðlilegum þroska,
svo sem veðrátta frekast leyfði. Eðlileg afleiðing þessa er
sú, að hér hefir allt land verið gróið upp undir 400 metra
hæð, nema það eitt, sem fallvötn og umbrot náttúrunnar
eyddu að staðaldri. Yfir 400 metra hæð hefir gróður og
verið meiri, en hve miklu meiri hann hefir verið þá en nú,
verður aldrei sagt.
Öllum gróðri á landi hér eru sköpuð kröpp kjör af hálfu
veðurfarsins. Gróður sá, sem vex upp við erfið veðurskil-
yrði, hlýtur að hafa minna mótstöðuafl gegn hvers konar
áverkum lieldur en sá gróður, sem býr við betri skilyrði.
Framan af öldum var langtum þéttbýlla hér en síðar
varð. Þá stunduðu menn og meiri kvikfjárrækt heldur e/i
:síðar, og hefir þetta án efa hrundið mikilli landeyðingu af
stað þegar á fyrstu öldunum, eftir að land var byggt orðið.
Og þegar þess er gætt, að mestallur jarðvegur er fokjarð-
armyndun, — en þess háttar jarðvegi er langtum hættara
við eyðingu af völdum vinda og vatns en nokkurum öðrum,
undir eins og gróður eyðist, — er sízt að furða þótt fljótt
hafi kveðið mikið að landskemmdum.
Eyðing gróðursins á landinu er að líkindum enn óskap-