Morgunblaðið - 22.02.1967, Síða 16

Morgunblaðið - 22.02.1967, Síða 16
18 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐMIKUDAGUR 22. FEBRÚAR 1967. Útgefandi: Hf. Árvakur, Reykjavík. Framkvæmdastjóri: Sigfús Jónsson. Ritstjórar: Sigur'ður Bjarnason frá Vigur. Matthías Johannessen. Eyjólfur Konráð Jónsson. Ritstjórnarfulltrúi: Þorbjörn Guðmundsson. Auglýsingar: Árni Garðar Kristinsson. Ritstjórn: Aðalstræti 6. Auglýsingar^ og afgreiðsla: Aðalstræti 6. Sími 22480. í lausasölu kr. á mánuði innanlands. Áskriftargjald kr. lí>5.00 7.00 eintakið. DUGANDI BÆNDASTÉTT ¥ ræðu Ingólfs Jónssonar, land'búnaðarráðherra, við aetningu Búnaðarþings var á mjög glöggan hátt gerð grein fyrir ástandi og horfum í ís- lenzkum landbúnaði. Ráð- herrann ræddi framkvæmdir í sveitum og ýmis mál er varða landbúnaðinn mi'klu. Er óhæfct að fullyrða að þessi _ ræða landbúnaðarráðherra hafi fyrst og fremst mótazt af raunsæju mati og náinni þekkingu á högum bænda og afkomu landbúnaðarins. Það mun nú almennt skoðun bænda, að Ingólfur Jónsson sé einihver farsælasti land- búnaðarráðherra, sem stýrt hefur þeim þýðingarmiklu mál'um. Hann hefur allt frá því að hann kom á þing beitt sér fyrir fjölþættum umbót- um í sveitum landsins. Sam- vinna hans, sem landfoúnað- arráð'herra við samtök land- búnaðarins hefur einnig ver- ið mjög heilladrjúg. Fyrir aðt þetta nýtur Ingólfur Jónsson almenns trausts fólks úr öl'l- um flokkum í sveitum lands- ins. í ræðu sinni ræddi land- búnaðarráðherra m.a. um framleiðni og fjármunamynd un í landbúnaðinum. Komst hann þá m.a. að orði á þessa leið: „Enda þótt aðstaða sé mis- jiöfn hjá ýmsum bændum, verður þó að viðurkenna að framleiðniaukning hefur orð- ið geysilega hjá landbúnaðin- um í heild. Framleiðsluaukn- ingin síðari árin er mjög mik- I vegna aukinnar framleiðni. Fjármunamyndun í landbún- aðinum hefur einnig orðið geysim'ikil og stórstígar fram farir átt sér stað. Fjármuna- myndun í vélum og tækjum landbúnaðarins hefur á ár- unum 1962 til 1965 orðið 100% meiri heldur en hún var á árunum 1956 til 1959. Er þá reiknað með sam- ræmdu verðlagi, bæði tíma- biilin. Fjármunamyndun í landbúnaðinum á árunum 1962 til 1965 hefur numið 1680 milljónum króna. Er það vottur um hina geysilegu framkvæmdir, sem orðið hafa í öl'lum þáttum landbúnaðar- ins. Aukin lán úr stofnlána- ' deild landbúnaðarins hafa m.a. gert framkvæmdirnar möguilegar. Árið 1966 var ráð stafað lánsfé úr stofnlána- deildunum 154,1 milljón kr. Er það lang hæsta fjárhæð, sem veitt hefur verið á einu á'ri úr þeirri stofnun. Ræktun hefur stóraukizt eins og kunnugt er, húsabygg ingar, vélakaup og bústofns- aukning vitnar um framfara- hug og dugnað bændastéttar- innar, sem verður henni til mikillar sæmdar og þjóðar- heiildinni til gagns og upp- byggingar.“ Þessi ummæli Ingólfs Jóns- sonar styðjast við fyTlstu rök. Bændur hafa ekki látið sinn hlut eftir liggja í þeírri miklu uppbyggingu, sem átt hefur sér stað í þjóðfólaginu á und- anförnum árum. Þeir hafa stórbætt jarðir sínar, aukið ræktunina og byggt ný og fuilkomin hús yfir menn og skepnur. Menn getur greint á um stefnuna í landbúnaðarmál1- um, eins og annað. Hitt get- ur engum íslendingi dulizt að brýna nauðsyn ber tid þess að íslenzkur landbúnaður sé vel rekinn og fjölbreyttur. Hann þarf fyrst og fremst að tryggja þjóðinni ' nægilegt magn á hverjum tíma af holl- um og nauðsynlegum mat- vælum. Aðstaðan til útflutn- ings landbúnaðarafurða er í dag erfið. En fullkomnari bú- skaparhættir og aukin tækni geta skapað bætta aðstöðu í þessum efnum, ef rétt er á haldið, eins og Ingóifur Jóns- son hefur þrásinnis bent á. VELMEGUN KOMMÚNISTUM ÞYRNIR í AUGUM lZammúnistar hafa enn ekki sætt sig við þá staðreynd, að lífskjarabylting hefur orð- ið á íslandi í tíð núverandi ríkisstjórnar og að velmegun fólksins er slík, að það getur leyft sér ýmislegt, sem áður var á fárra færi, svo sem bíla kaup, sjónvarpskaup, mynd- arlegar húsbyggingar og fleira- Þessi öfund og i'lfeka komm únista út í velmegun fólks- ins kemur glögglega fram 'í sunnudagshugleiðingum ikommúnfeitablaðsins síðastl. sunnudag. Og af þeim er ljóst, að fái kommúnfetar tækifæri á ný til þess að hafa áhrif á stjórn landsins, verð- ur kjarninn í þeirri stefnu sá, að fólkið hafi of mikla pen inga mi'lili handanna til þess að kaupa bíla, sjónvarpstæki, 'heimilistæki og önnur sjálf- sögð lífsþægindi og þess vegna beri að taka þetta fé af fólkinu, ýmist með au'kn- um sköttum eða öðrum þving unarrráðstöfunnum. Þessi hugsunarháttur skín greini- t X *:• Febrúaróeiröir stúdenta á Spáni « « — og ástandið í verkalýðsmáium þar í landi HÉR fer á eftir nokkuð stytt samantekt út tveimur grein- um eftir fréttaritara „Observ- er“ á Spáni, annarri um óeirðir þær er urðu í mánað- arbyrjun með stúdentum og lögrreg'lu, hinni um ástand og horfur í verkalýðsmálum á Spáni. Miklar deilur eru nú á Spáni innan iðnaðarins, meiri en þar hafa orðið síðan borg- arastyrjöldin geisaði og verka menn um landið þvert og endilangt rísa nú gegn vinnu- veitendum sínum og mótmæla ónógum vinnulaunum, hækk- uðum framfærslukostnaði og handtöku fjölda félaga þeirra. Samstaða verkamanna £ deilum þessum hefur verið áberandi og þá ekki síður stuðningur stúdenta við mál- stað verkamannanna. Að miklu leyti má rekja hvort tveggja til aukins málfrelsis í landinu síðan þar komu til framkvæmda í marzmánuði í fyrrá ný lög um fréttadreif- ingu og dagblaðaútgáfu, því síðan hafa birzt í blöðum langar og ýtarlegar frásagnir af flestum þessum deilum verkamanna við vinnuveitend ur sína. Áður fyrr var oft- ast hljótt um verkföll og önn- ur tíðindi í verkalýðsmálum og stundum liðu tvær vikur áður en íbúar höfuðborgar- innar fréttu af verkföllum í Bilbao eða Oviedo. Nú er þetta allt á annan veg og t. d. bar það við nú fyrir jólin er verkamenn í stálverksmiðju einni í Echev- arrí skammt frá Bilbao lögðu niður vinnu til áherzlu kröf- um sínum um hærri fram- leiðsluþóknun og verksmiðju- stjórnin rak 564 verkamenn fyrir óhlýðni, ókurteisi og vinnuhyskni af ráðnum hug, að verkamenn víða annars staðar brugðu skjótt við til aðstoðar og m. a. sendu verka menn í Madrid norður tölu- vert fé til framfærsiu fjöl- skyldum verkamannanna sem sagt hafði verið upp en aðrir buðust til að taka við börn- um þeirra nokkurn tíma til þess að létta undir með verka mönnunum. Þeir létu heldur engan bilbug á sér finna, en fóru með málið fyrir dóm- stóla og biðu þar reyndar ósigur, því dómur féll á þá lund að ákvörðun verksmiðju stjórnarinnar var talin hafa verið fyllilega réttmæt. Nú munu flestir verkamannanna aftur komnir til vinnu að beiðni verksmiðjustjórnarinn- En það sem mestu skipti um átök verkamannanna í Echevarría við vinnuveitend- ur sína var ekki deilan um hlutdeild þeirra í framleiðslu ágóðanum heldur miklu fremur, eins og leiðtogar þeirra sögðu sjálfir, „að setja niður fyrir fullt og allt órétt- láta og ómannúðlega meðferð á verkamönnum, sem svo allt of lengi hefur tíðkazt hér í landi“. Stuðningur stúdenta við kröfur verkamanna kom að vísu ekki beinlínis á óvart, en var miklu meiri en menn höfðu gert ráð fyir. Það er reyndar engin nýlunda að spánskir stúdentar láti eitt- hvað til sín taka í febrúar- mánuði, þð hafa þeir gert ár hvert að kalla síðan 1956 og jaðrar nú sem næst við hefð í spænskum stjórnmálum. Febrúarmánuður er kjörinn til allra stjórnmálaátaka, þá eru engin próf framundan, ár ið nýbyrjað og vor í lofti og stígur stúdentunum til höfuðs. Þetta er að sönnu næsta ófull nægjandi skýring og svarar engan veginn spurningum manna um undirrót aðgerða stúdentanna, hvað reki þá til þess að hefja upp óeirðir í febrúar, hvort heldur til stuðnings verkamönnum og kröfum þeirra eða til áherzlu óska stúdentanna sjálfra. Hitt er aftur á móti lýð- um ljóst, að í átökum undan- farinna ára hefur fjöldi stú- denta lent í kasti við lög- regluna og tala þeirra sem telja sig eiga harma að hefna eða móðgana á stjórnarvöld- unum fer sívaxandi. Oft er hér um að ræða þá úr hópi stúdenta sem beztar þykja hafa námsgáfurnar og líkleg- astir eru taldir til einhverra afreka síðar meir. Þeir eru ófáir sem setið hafa í fang- elsi vegna þátttöku í stúdenta óeirðum eða verið reknir úr skóla og neyddir til að leita á náðir annars skóla en þess er þeir höfðu kosið sér í upp- hafi náms. Sumir hafa sætt þeim kostum að fá ekki að Ijúka prófum og eiga erfitt uppdráttar um allan frama úr því, og kemur sér afar illa fyrir þá sem hugðu á embætti á vegum ríkisins. Það fer ekki milli mála að þeir sem átt hafa í útistöðum við yfir- völdin eiga ekki glæstar fram tíðarvonir meðan núverandi stjórn fer með völd á Spáni. Ríkisstjórn Spánar er nú að margra dómi eins og milli steins og sleggju þar sem eru verkamenn annars vegar og stúdentar hins vegar og þykir ekki spá góðum um ný- byrjað árið. Er jafnvel haft á orði, að sumir séu þeir í stjórninni er sjái eftir því að hafa breytt nokkuð í lýðræð- isátt á undanförnum árum, með prentfrelsis- og mál- frelsislöggjöfinni nýju, íviln- aninni til stúdentanna í fyrra og heimild til að stofna sjálf- stæð stúdentasamtök. Undan- gengir atburðir hafa rennt stoðum undir þann grun margra að Spánn sé ekki reiðubúinn til þess að taka við lýðræði. Og um þann van búnað er engum um að kenna öðrum en núverandi stjórn Spánar. T •** lega í gegn í skrifum Þjóð- viljans og hann er ríkur í hugum margra forustu- kommúnistaflokksins. En hér kemur einnig fleira til heldur en úrel'tur hugsun- arbáttur gamalla og þreyttra manna. Kommúnistar óttast samanburðinn á þeirri vel- megun, sem ríkir hér á ís- landi og í öðrum vestrænum iiöndum við þau takmörkuðu l'ífsþægindi, sem stjórnarkerfi kommúnismans hefur enn getað boðið fólki upp á í þeirn löndum, sem þeir ráða. Þessi ólund út í velmegun fólksins er raunar ökki ein- skorðuð við kommúnista eina. Framsóknarmenn sjá einnig ofsjónir yfir þeirri lífskjarabyltingu, sem orðið hefur á síðustu 7 til 8 árum og greinilegt er, af málflutn- ingi þeirra, að þeir eru einn- ig reiðubúnir ti'l þess að beita ýmis konar þvingunarráð- stöfunum til þess að koma í veg fyrir, að almenningur get-i ráðstafað sjálfsaflafé sínu að eigin vild. En þetta er einmitt megin- munurinn á lífss'koðun Sjálf- stæðismanna annars vegar og viðhorfum kommúnista og Framsóknarmanna hins veg- ar. SjáTfstæðismenn eru þeirrar skoðunar, að fólk eigi rétt á að ráðstafa eigin afla- fé að vild, þegar það hefur greitt hóflegan hlut til sam- eiginlegra þarfa þjóðfélags- ins. Kommúnistar og Fram- sóknarmenn telja að hið opin- bera eigi að hafa vit fyrir al- menningi í einu og öllu og þess vegna öfundast þeir yfir velmegun fólksins nú. STUÐNINGUR VIÐ SJÓMANNA- SAMTÖKIN IT'yrir tilblutan rfkisstjórn- '*■ arinnar munu sjómanna- samtökin nú fá verulega rétt arbót, en samkv. frumvarpi, sem ríkisstjórnin hefur lagt fyrir AHþingi, munu sjó- mannasamtökin fá hlutdeild í úfcflutningsgjaldi til jafns við þann hlut, sem Landssam band ísl. útvegsmanna hefur haft af þessu gjaldi, eða tæp 0,8%. Gja'ld þetta mun renna til þess að styrkja og efla starf- semi sjómannasamtakanna og er í alla staði eðlilegt og réttlátt, að þau fái hlutdeild í útflutningsgjaldi á sama hátt og útvegsmenn. Með þessari breytingu á lögum um útflutningsgjald af sjávarafurðum hefur ríkis- stjórnin sýnt í verki velvilja sinn gagnvart sjómannasam- tökunum og væntanlega munu menn sammáia um að þessi hagsmunasamtök mesfcu fiskimanna veraldar séu vel komin að sliíkum stuðningi.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.