Morgunblaðið - 22.01.2000, Qupperneq 36

Morgunblaðið - 22.01.2000, Qupperneq 36
36 LAUGARDAGUR 22. JANÚAR 2000 Aldur er bara tala á blaði Fyrir tæpum fimmtíu árum varð Ansa Súsanna Hansen Færeyjameistari í hand- knattleik. Á sjötugsaldri hóf hún nám í fjöl- brautaskóla í Noregi og lét sig ekki muna um að verja mark skólans á íþróttamóti og sýndi þar að hún hefur engu gleymt. Hvenær eru síðustu forvöð á að fara í skóla hafa margir spurt sig þegar árin færast yfir en einhver ævintýraþrá er enn til staðar. Svörin eru margvísleg en þegar Ansa Súsanna Hansen átti að svara þessari spurningu hnussaði rækilega í henni því spurningin var að hennar mati út í hött enda er ald- ur fyrir henni aðeins tala á blaði, sem hefur ekkert að segja. Pví til staðfestingar skellti hún sér í sjúkraliðanám þrítug og 30 árum síðar, nokkuð eftir sextugsafmælið sitt, lét hún sig ekki muna um að drífa sig í fjölbrautaskóla í Noregi til að læra fótaaðgerðafræði og í kjölfa- rið opna fótaaðgerðastofu í Kópa- voginum. Og þar sem hún neitar að virða aldursmörkin reyndist skóla- félögum hennar, sem kölluðu þenn- an samnemanda sinn „súpergrand" upp á enskuna, ekki erfitt að sann- færa hana um að hún hefði engu gleymt frá því hún var markvörður og Færeyjameistari í handknattleik með Dúgvan frá Sörvági tæplega fimmtíu árum áður. Ansa „lillemor" Súsanna þurfti ekki að hugsa sig um tvisvar áður en hún smeygði á sig markvarðarhönskunum til að verja mark skólans á íþróttamóti. Pað lá því beinast við að forvitnast nánar um þessa hressu konu. Það gekk ekki þrautalaust að ná tali af Onsu Súsönnu því nóg var að gera á stofunni í Gullsmáranum í Kópavoginum. Hún var ekki á því að taka tíma frá viðskiptavinum sínum fyrir eitthvað sem henni þótti ekki merkilegt en það gekk að lokum. Ansa Súsanna er búin að koma sér vel fyrir þar enda sagði hún ákveðin að það yrði að bjóða fólki upp á al- mennilega þjónustu og ekkert múð- ur með það. Eins og títt er um ungt fólk um allan heim blundar alltaf ævintýra- þrá og þegar Ansa var 18 ára hleypti hún heimdraganum eftir að hafa fengið vilyrði fyrir vinnu á Vífils- stöðum. A íslandi hefur hún búið síðan en tekur fram að Færeyjar verði alltaf hennar land og Ansa seg- ir að viðhorf íslendinga til Færey- inga hafi breyst í gegnum tíðina. „Mér fannst íslendingar frekar líta niður á Færeyinga eins og algengt er með stærri þjóðir en það hefur breyst. Sérstaklega var það eftir að snjóflóðin urðu fyrir vestan þegar erfiðleikar voru í Færeyjum en haldin var fjáröflun og svo til allir Fæeyringar gáfu þó hart væri í ári, mikið atvinnuleysi og ellilífeyrir naumur. Fólk, sem heyrði að ég væri frá Færeyjum, kom oft til mín og þakkaði kærlega fyrir.“ Talinu er næst vikið að íþrótta- ferli hennar og hún látin viðurkenna afrek sín. „Eg var í bæjarliðinu í Sörvági, sem hét Dúgvan og þýðir dúfan. Þar var ég í markinu og ég held bara að ég hafi verið alveg ág- æt,“ sagði Ansa stolt og bar höfuðið hátt. „Meira að segja þegar ég var farin í vist á annarri eyju var náð í mig til að leika í úrslitaleiknum því maður stendur með sínu fólki. Við unnum líka leikinn svo að ég hef ég verið Færeyjameistari í handbolta," bætti Ansa við og ekki laust við að brygði fyrir færeyskum áherslum. Ansa Súsanna Hansen var lengi búin að ganga með í maganum að fara að læra eitthvað því hún gerði sér grein fyrir að sjúkraliðavinna var af verða of erfið líkamlega fyrir hana en svo langaði hana líka að vinna eitthvað sjálfstætt. Hún skoð- aði ýmislegt sem var í boði og í milli- tíðinni fór hún í Námsflokkana til að bæta við sig efnafræði, stærðfræði, dönsku og fleiru auk þess að fara á MORGUNBLAÐIÐ Færeyjameistarar í handknattleik haustið 1953. Markvörðurinn, Ansa Súsanna Hansen, er fyrir miðju. Á fþróttadeginum tóku nemendur þátt í einhverri útiveru. Hér er knatt- spyrnulið skólans með markvörðinn Onsu Súsönnu fremstan í flokki. námskeið hjá Rauða krossinum. Hún sótti um skólavist í Noregi en það leið og beið án þess að svar bær- ist svo að börn Önsu tóku sig til og hringdu út. I ljós kom að umsóknin hafði ekki borist svo að önnur var send út með hraði og viku áður en skólinn hófst kom svar þar sem Ansa var boðin velkomin. „Ég var alveg að guggna en þá sögðu blessuð börnin mín að ég yrði sko borin út í flugvél,“ sagði Ansa. „Ég fór þá bara út í vél með töskurnar mínar en vissi ekki hvað yrði með húsnæði næstu nótt. Ég fékk inni á hóteli fyrstu nóttinu og labbaði svo niður í bæ, spurðist fyrir og auglýsti eftir hús- næði og fékk strax leigt 25 fermetra herbergi svo að ekki væsti um mig og þar bjó ég í tvö ár og það gat varla verið betra.“ „Súpergrand“ Þar með var Ansa komin í 1.700 nemenda fjölbrautaskóla í Sande- fjord, sem er stutt frá Ósló í Noregi. Námið var til þriggja ára en Ansa Súsanna gat tekið það á tveimur ár- um því sjúkraliðamenntun hennar var metin til eins árs. „Ég var lang- elst, miklu eldri en kennararnir og yngstu nemendurnir voru rúmlega sextán ára enda gengu flestir sem komu í heimsókn beint til mín,“ sagði Ansa Súsanna hlæjandi. „Ég var því eins og mamma og amma þeirra enda fékk ég viðurnefnið súp- ergrand því ég var oft eins og vara- mamma eða jafnvel varaamma þeg- ar krakkarnir leituðu til mín, oft til að tala, en svo var líklega gott að láta þá „lillemor" stappa í sig stál- inu. Það kom sér líka vel þegar ein- hver hitamál komu upp að geta talað krakkana til áður en þeir gerðu eitt- hvað róttækt enda fékk ég góða ein- kunn í samskiptafræðum. Það þótti einnig spaugilegt þegar ég og annar nemandi, sem var rúmlega fertug kona, fórum eitthvað með krökkun- um því við vorum eins og ungaömm- ur en fyrir hinum nemendunum var ég bara ein af stelpunum," bætti Ansa við, en voru ekki viðbrigði að setjast á skólabekk? „Jú, það var skrýtið því ég kunni ekki neina nám- stækni auk þess að þurfa að læra norskuna og oft brá mér þegar ein- hver setti lappirnar upp á skóla- borðið en smám saman hætti ég að taka eftir því. Mér leiddist ekki einn einasta dag og mætti í alla tíma enda var þetta oft eins og að verða ung í annað sinn og svei mér þá ef ég hefði ekki verið til í að vera eitt ár í viðbót. Skólayftrvöld voru mér líka góð og skólastjórinn sagðist stoltur yfir að fá eldri nemanda." Láttu verða af því Það er ekki sjá að Ansa virði ald- ursmörkin sín enda hefur hún skoð- un á því hvað sé að vera gamall og hvað ekki. „Aldur er bara tala á blaði og hefur ekkert að segja því mest veltur á því hvernig þú upplifir sjálf- an þig. Ef þú ert frískur og þig lang- ar til að gera eitthvað og hefur tæki- færi til þess þá láttu fyrir alla muni verða af því. Fyrir mig skipti Einn meðal drauma DRAUMSTAFIR Kristjáns Frímanns Ögraðu mér þá, Einvera! Gjör aðfór að mínu hinsta vígi og veg minn sjúka draum um sælu hér. M svimaföla jörð, lát sverðið falla og ber fram alla þína launung í ljósið, þessa heiðnu morgunstund, í þessa hljóðu andrá fyrir dauðans dag er drungalegar raddir kalla mig heim að fæðast aftur - á annarri grund. Nú steðjar Einvera mín að ystu mörkum. Mín ævi leið í draumi skyggni og glapa og því er jörðin mér úr lófa laus - En lífinu mun ég aldrei, aldrei tapa - (Tor Jonsson.) Draumurinn er einvera, skynjun mín af sjálfum mér og heiminum um kring. Hann er eyland þeirra eðlis- þátta sem gera mig að þeim manni sem ég er, og ég einn skil. Draum- urinn er samnefnari þeirra þátta sem skapa einstakling úr manni, meðvitaða persónu úr óræðum hvít- voðungi og hugsandi veni efna- skipt\a. Ég á förnum vegi og tókum við tal saman. Hann sagði að lífið væri ekkert annað en rafboð og því væri ekkert líf að þessu loknu, hann gat hins vegar ekki útskýrt drauma sína sem margir hverjir tengdust óorðnum atburðum, svo sem draumi sínum um snjólausa tíð hér sunnanlands nú eftir áramótin. Framtíðin er jafn óskiljanleg og líf eftir dauðann, þar sem engin áþreifanleg rök eni fyrir þeim sann- leika, aðrar en staðreyndir málsins, svo sem sagnir manna af upplifun- um um líf handan þessa og draum- arnir. Ófáir eru þeir draumar, vott- aðir og skjalfestir sem sagt hafa fyrir um líf manna og náttúrufar, draumar nýrra uppgötvana og framfara, draumar um annað líf og draumurinn um dauðann. Skynjun mannsins er sterk en þegar áreitin á meðvitundina hverfa með svefnin- um og draumarnir taka við, marg- faldast kraftur skynjunarinnar og við „sjáum“ gegnum þau tjöld sem skilja framtíðina frá núinu og lífið frá dauðanum. Þeir sem rækta drauma sína og innra líf komast því fljótt að raun um sannleika þessa máls og verða hæverskir í fram- Handan svefntjaldsins. Mynd/Kristján Knstjánsson
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64
Qupperneq 65
Qupperneq 66
Qupperneq 67
Qupperneq 68
Qupperneq 69
Qupperneq 70
Qupperneq 71
Qupperneq 72
Qupperneq 73
Qupperneq 74
Qupperneq 75
Qupperneq 76
Qupperneq 77
Qupperneq 78
Qupperneq 79
Qupperneq 80

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.