Morgunblaðið - 09.01.2014, Side 36

Morgunblaðið - 09.01.2014, Side 36
36 MINNINGAR MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 9. JANÚAR 2014 ✝ Jóhanna Sig-urbjörg Að- alsteinsdóttir, Nanna eins og hún var kölluð, fæddist á Vígholtsstöðum í Dalasýslu 20. maí 1931. Hún lést á dvalarheimilinu Grund 30. desem- ber 2013. Foreldrar henn- ar voru Steinunn Vilhelmína Sigurðardóttir, f. 11.5. 1884, d. 21.9. 1973 og Að- alsteinn Guðmundsson, f. 10.4. 1890, d. 14.4. 1961. Alsystur Nönnu eru Margrét Valgerður Aðalsteinsdóttir, f. 12.12. 1922, d. 28. 4. 2012 og Sigríður Helga Aðalsteinsdóttir, f. 16.2. 1927. Hálfsystkini sammæðra eru Sigurður Guðmundsson, f. 15.11. 1904, d. 14.10. 1976, Guðmundur Guðmundsson, f. 6.1. 1906, d. 6.12. 1977, Ásgeir Helgi Guðmundsson, f. 27.12. 1907, d. 23.4. 1989, Jóhann Þórarinn Guðmundsson, f. 8.1. 1911, d. 30.10. 1929 og Guðrún Guðmundsdóttir, f.29.5. 1917, d. 19.8. 1986. Eig- inmaður Nönnu var Jón Símon Magnússon frá Siglufirði, f. 15.8. 1931, d. 26.8. 1996. Þau giftust 26.5. 1958 og voru barn- laus. Nanna ólst upp á Vígholtsstöðum til 8 ára aldurs, þá flutti fjölskyldan í Búðardal. Eftir barnaskólanám vann hún við heimilisstörf í Búðardal og víðar. Um tvítugt flutti hún til Reykjavíkur, þar vann hún ým- is störf, lengi við fiskvinnslu en síðast í mötuneyti starfsmanna Skeljungs. Við andlát föður hennar bjó móðir hennar hjá þeim hjónum og naut umönnunar þeirra til dánardags. Síðustu árin bjó hún á dvalar- og hjúkrunarheim- ilinu Grund, áður að Fellsmúla 2. Útför Nönnu fer fram frá Ás- kirkju í dag, 9. janúar 2014, og hefst athöfnin kl. 13. Hve ljúft og gott að sofna í sælli trú á sigur þess er firrir lífið grandi. Ég veit að einmitt þannig kvaddir þú - þín þrá var eins og morgunn yfir landi. Og ég sé best í húmi haustsins nú hve heiðríkur og fagur var þinn andi. Þitt orð var heitt – því hjartað sló þar með sem harpa stillt á gleði allra tíða. Í bliki augans bjó þitt mikla geð og brann af kvöl með öllum þeim sem líða. Og þinni ást það yfirbragð var léð sem Íslands bestu dætur þykir prýða. Ég kveð þig eins og frjálsa söngva- sveit á sumardaginn fyrsta úti í haga. Hvert vorsins fuglar fljúga enginn veit - en framtíðin er þeirra mikla saga. Þú bæði komst og fórst sem fyrirheit og fyrirheitið lifir alla daga (Jóhannes úr Kötlum) Takk fyrir samfylgdina, elsku Nanna. Þínar frænkur, Nanna Margrét og Rósa Björg. Það eru margar minningar sem streyma fram þegar ég hugsa til Nönnu frænku. Hún var yngsta systir pabba og var flutt til Reykjavíkur þeg- ar ég man hana fyrst. Seinna flutti ég í nágrenni við hana og Jón en þá bjó amma mín hjá þeim og naut þeirra hlýju um- hyggju sín síðustu ár. Ég var tíður gestur á þeirra heimili og til þeirra var gott að leita, þar var öryggi og skjól. Þau voru samrýmd hjón, ferðuðust saman um landið á sumrin og áttu sam- eiginlegt áhugamál sem var að spila, þau spiluðu félagsvist á ýmsum stöðum og við vini heima. Það var mikið áfall fyrir Nönnu við skyndilegt fráfall Jóns árið 1996, en hún gekk áfram sinn veg og þá var gott að stunda félagsvist og hitta sam- ferðafólk og vini. En svo kom að því að heilsu hennar tók að hraka, það varð erfiðara að tak- ast á við daglegt líf og í maí árið 2009 flutti hún á dvalarheimilið Grund. Ég vil þakka öllu starfs- fólki sem annaðist hana þar. Nanna kvaddi þetta líf 30. desember, orðin þreytt og þráði hvíldina. Ég kveð hana frænku mína þakklát fyrir allar góðu stundirnar í gegnum árin. Steinunn Sigurðardóttir. Hugurinn reikar til bernsku- áranna, er ég sá þig fyrst, tíu ára að aldri. Þú, Nanna mín, eins og þú varst jafnan kölluð, varst þá ráðskona í Keflavík fyr- ir sjómenn er þaðan réru og þangað fór ég í páskaleyfi mínu að heimsækja föður minn er þar starfaði. Það var mikið lán fyrir þig að þar kynntust þið Jón Magnússon er varð síðar eig- inmaður þinn. Þið reistuð ykkar fyrsta bú að Skipasundi 13 hjá foreldrum mínum. Allt frá þeirri tíð á ég margar góðar og skemmtilegar minningar er nú leita á hugann. Minningar um góða konu lifa áfram í hjörtum okkar er þekkt- um þig og unnum sem og þíns ágæta manns. Þú varst ljúf, hlý, glaðleg í fasi og rösk til allra verka. Eftir var tekið hversu glæsileg hjón þið Jón voruð. Heimilið var ykkar griðastaður þangað var gott að koma en þið bjugguð lengst að Fellsmúla 2 í Reykjavík. Þar ríkti snyrti- mennska, fágun, glaðværð og hjartahlýja húsráðenda beggja. Ég vil einnig þakka þér, Nanna mín, og þínum ágæta manni fyr- ir vináttu og ræktarsemi er aldrei bar skugga á, sem og til foreldra minna. Umhyggja og hjálpsemi ykk- ar í minn garð, barns að aldri, gleymist eigi, né góðvild og þol- inmæði að hlusta á og trúa litlum snáða. Eins þökk fyrir spilamennskuna og allar skemmtilegu stundirnar er við áttum saman við spilaborðið gegnum árin. Lífið gengur sinn vanagang, menn koma og fara, en sumir eru birtugjafar hlaðnir ein- hverju dularfullu ljósmagni sem yljar og gleður alla er umgang- ast þá. Þú barst slíkt með þér hvert sem leið þín lá. Boðberi er skærast skín. Nú ertu horfin sjónum okkar yfir móðuna miklu. Farin til Jóns þíns og þinna niðja, þangað sem allir hverfa fyrr eða síðar. Ljósgeisli augna þinna er slokknaður. En megi það ljós er þú tendraðir í brjóstum vina þinna og samferðamanna verða að gróðursprota fyrir betra lífi á þessari jörð. Kær vinkona er kvödd og verður minnst dag hvern með þakklæti og virðingu. Systur þinni Sigríði og öðrum aðstandendum öllum sendum við Helga okkar innilegustu samúð- arkveðjur. Hún á góða heim- komu vísa. Hvíl í friði, mæta vinkona. Þinn vinur, Eyjólfur Magnússon Scheving. Jóhanna Sigurbjörg Aðalsteinsdóttir✝ Jón Gunn-arsson fæddist 22. desember 1933 á Morastöðum í Kjós. Hann lést á Hrafnistu í Hafn- arfirði 29. desem- ber 2013. Foreldrar hans voru Gunnar Ein- arsson, bóndi á Morastöðum í Kjós, f. 16. desember 1904 í Hvammsvík í Kjós, d. 16. desember 1987, og Aðalheiður Ingveldur Jónsdóttir húsmóðir, f. 5. janúar 1911 á Sunnuhvoli í Grindavík, d. 7. október 1991. Jón var annar í röðinni af ellefu systkinum. Systkini Jóns eru Bergmann, Jón vann ýmis störf um ævina, aðstoðaði við bústörfin á Mora- stöðum, vann síðan á togurum og vertíðarbátum í Grindavík. Þá hóf hann störf við mjólk- urflutninga ásamt öðrum flutn- ingum hjá Flutningafélagi Kjós- arhrepps í kringum 1950. Hans aðalstarf var að keyra mjólk- urbíl fyrir bændur í Kjósinni. Jón keypti jörðina Út- skálahamar í Kjós og ræktaði upp fjárstofn með góðum ár- angri samhliða akstri mjólk- urbílsins. Síðustu árin vann hann hjá Mjólkursamsölunni í Reykja- vík. Jón byggði sér sumarbústað í landi Morastaða og ræktaði þar upp mikið af fallegum trjágróðri og átti þar margar góðar stund- ir. Útför Jóns fer fram frá Foss- vogskirkju í dag, 9. janúar 2014, og hefst athöfnin kl. 15. f. 18.1. 1932, kvænt- ur Sigþrúði E. Jó- hannesdóttur, Stella Elsa, f. 30.6. 1935, Björg, f. 2.2. 1937, Ingibjörg, f. 7.7. 1938, gift Bjarna E. Gunnarssyni, Gróa, f. 19.8. 1940, gift Ragnari Þ. Hall- dórssyni, Páll Ragn- ar, f. 12.9. 1941, giftur Helgu Dís Sæmundsdóttur, d. 21.2. 2007, Sveinn. f. 26.2. 1943, kvæntur Hólmfríði Friðsteins- dóttur, Sigríður, f. 24.3. 1946, gift Þorsteini Gíslasyni, Guðrún, f. 6.2. 1950, gift Pétri HR Sig- urðssyni og Hallbera, f. 29.6. 1952, gift Kristni E. Skúlasyni. Kæri bróðir og mágur, nú er komið að kveðjustund. Ekkert nema ljúfar minningar koma upp í hugann, hvort sem það voru heim- sóknir á Hjarðarhagann, sum- arbústaðinn eða á Hrafnistu. Þú varst alltaf tilbúinn með kaffi og meðlæti og ekkert annað kom til greina. Að ógleymdum veiðiferð- um okkar eða bara í berjamó í sveitinni þinni, alltaf var gott að koma til þín. Þín verður sárt saknað. Takk fyrir allt og allt. Hvíl í friði. Hallbera og Kristinn (Haddý og Diddi). Jón Gunnarsson, eða Nonni eins og hann var kallaður af vin- um, fæddist á Morastöðum í Kjós 22.12. 1933, annað barn foreldra sinna en börnin urðu 11. Þegar Nonni var að alast upp var ekki sími á bænum eða rennandi vatn eða annar lúxus, sem okkur finnst sjálfsagður í dag og flest störf voru unnin með höndum. Börnin voru fljótt látin hjálpa til við úti- verk, s.s. að snúa heyi heilu dag- ana og sinna skepnum en það var mjög erfið vinna fyrir börn. Nonni var greindur og hafði yndi af lestri góðra bóka en hann átti sjálfur margar bækur. Áhuga- mál hans voru af ýmsum toga, t.d. var hann duglegur að planta trjám og átti margar fallegar plöntur, í lundinum í kringum sumarbústað sinn. Um tíma átti hann ásamt föður sínum Útskálahamar í Kjós og hélt hann þar fé en hann var einstaklega laginn og glöggur á fé og átti marga verðlaunahrúta og verðlaunaskildi og vildu margir fá hrúta frá honum til undaneldis. Aðalástríða Nonna var þó lax- og silungsveiði og á vetrum dund- aði hann sér við að hnýta flugur sem hann notaði svo sumarið á eft- ir. Hann veiddi víða í stórum ám, s.s. í Laxá í Kjós og Norðurá, og nutu margir vina hans þess að fara með í veiðiferðir. Nonni vann ýmislegt um ævina, bæði til sjós og lands, en á unga aldri var hann til sjós bæði í Grindavík eða Sandgerði. Um tíma átti hann sinn eigin vörubíl en megnið af ævinni keyrði hann fóðurbíl og síðan mjólkurbíl. Við sjáum á eftir úrvalsmanni, hjálpsömum og tryggum. Við átt- um margar góðar stundir í laut- inni hans Nonna og í kúlunni okk- ar. Þökk fyrir allt, kæri vinur og bróðir. Ég lék mér eins og lax, sem klýfur strauminn, og loksins fann ég aftur gamlan hyl. En að mér sækir draumurinn um drauminn, þó dauðinn læðist upp við klettaþil. Ég eygi foss og flúð á hamrastöllum, og frelsi kýs ég laxahjónum öllum í ánni, þar sem ættin verður til. En kærast er mér kvik í litlum ugga, sem klýfur strauminn – framhjá mínum skugga. Sigþrúður og Bergmann (Dúa og Beggi). Þegar ástvinur fellur frá eru minningarnar dýrmætar og verða skýrari í hugum okkar. Kær bróðir, mágur og frændi barnanna okkar er fallinn frá. Jón var mikið ljúfmenni og var hann góður við menn og málleys- ingja. Yndi hans var uppbygging sumarbústaðarins sem hann byggði í Kjósinni og gróðursetn- ing trjáa og blóma. Ég held að hann hafi munað hvaða ár eða mánuð trén voru gróðursett eða hvort þau voru sjálfsprottin enda var umhyggja hans mikil fyrir gróðrinum, landinu og ekki síður fyrir fólkinu sem stóð honum næst. Fyrsta flugferðin þín árið 1983 sem þú lagðir á þig til að heim- sækja okkur fjölskylduna á Ísa- fjörð, sýndi festu þína og elsku. Ekki má gleyma ferðum okkar um landið, t.d. veiðiferðir, fjallgöngur og ýmislegt skemmtilegt sem þá var brallað. Góðar stundir viljum við þakka þér. Megi minning þín lifa. Svo viðkæmt er lífið sem vordagsins blóm er verður að hlíta þeim lögum að beygja sig undir þann allsherjardóm sem ævina telur í dögum. Við áttum hér saman svo indæla stund sem aldrei mér hverfur úr minni og nú ertu genginn á guðanna fund það geislar af minningu þinni. (Friðrik Steingrímsson) Guðrún, Pétur og fjölskylda. Ég á margar og góðar minn- ingar um þig, elsku frændi. Ég var um 10 ára gamall þegar ég fór mína fyrstu ferð með þér á mjólk- urbílnum upp í Kjós. Ég man að dagana fyrir brottför svaf ég varla neitt af spenningi. Ég lagði af stað með rútunni frá Grindavík niður á BSÍ og labbaði svo þaðan til ömmu, afa og þín, þetta var mikið afrek fyrir mig. Það var yndislegt að koma á Hjarðarhagann. Ég man þú varst að hnýta flugur þeg- ar mig bar að garði og að sjálf- sögðu fékk ég að hnýta eina sem líktist helst agnarsmárri rottu, þú talaðir um að við myndum prófa hana við tækifæri. Mér fannst sveitin sveipuð töfraljóma þegar þú fræddir mig um allt í kringum okkur í fyrstu ferðinni, en fljótlega komst þú ekki að fyrir masinu í mér, ég tal- aði og talaði um heima og geima, um skólann í Grindavík og hvað ég gerði í mínum frítíma. Ég held að þú hafir haft lúmskt gaman af því að skyggnast inn í líf mitt, a.m.k. gafstu mér alltaf eyra og tíma til að segja þér frá. Við ræddum mikið um veiðar og óþrjótandi voru veiðisögurnar þínar sem ég hlustaði á af mikilli athygli. Ferðirnar mínar til þín í sveitina urðu allnokkrar og alltaf bættust við fleiri minningar og góðar samverustundir. Ég veiddi maríulaxinn minn í Rangá með þér, við fórum á hand- boltaleiki saman og ég fékk að hjálpa þér að smíða uppi í bústað. Fyrstu laxveiðistöngina fékk ég frá þér og því gleymi ég seint. Þú gafst mér líka riffil sem pabbi hafði í sinni vörslu þangað til ég fengi byssuleyfi. Ég á riffilinn ennþá en hann er kominn í frí frá veiðum. Ég vona að þér liði vel og að þú sért að veiða á fallegum stað með ömmu og afa þér við hlið. Ég þakka þér allar góðu stundirnar sem við áttum saman. Hvíl í friði elsku frændi, við sjáumst aftur seinna. Deyr fé, deyja frændur, deyr sjálfur ið sama; en orðstír deyr aldregi, hveim er sér góðan getur. (Úr Hávamálum) Þinn bróðursonur, Valdimar Sveinsson og fjölskylda. Elsku besti frændi minn. Nú þegar komið er að kveðju- stund þá hrannast upp allar góðu minningarnar sem ég á um þig. Þá eru mér helst minnisstæðar stundirnar sem við áttum saman þegar við þeyttumst um Kjósina í mjólkurbílnum góða. Eins voru ferðirnar upp í sumarbústaðinn yndislegar og munu seint gleym- ast. Eftirminnilegast var þó þegar ég fékk að koma með þér í veiði- ferðirnar í Laxá í Kjós. Takk fyrir allt, elsku frændi minn, og megi guð geyma þig að eilífu. Skúli. Elsku Nonni minn. Það er mér mikil huggun að hugsa til þess að þú sért nú umvaf- inn hlýju og ást hjá foreldrum þín- um sem þú elskaðir svo mikið. Það eru ótalmargar minningar sem koma í hugann þegar ég hugsa um þig og allt eru þetta yndislegar og góðar minningar. Þú varst ein- staklega hjartahlýr og góður mað- ur, Jón, og þú varst alltaf tilbúinn að gera allt fyrir alla. Mér eru minnisstæðar þær tíðu heimsóknir okkar systkina til þín á Hjarðarhagann þar sem alltaf var tekið vel á móti okkur. Þú hugsaðir svo vel um okkur, varst svo barngóður og skemmtilegur. Það væri fróðlegt að telja saman þær ferðir sem við systkinin fór- um í ísbúðina góðu og keyptum okkur ís í brauðformi í boði þínu eða mömmu. Þá var alltaf svo skemmtilegt og ævintýralegt að koma í sumarbústaðinn þinn í Kjósinni sem þú byggðir. Annan eins gróður hef ég sjaldan séð á einu sumarbústaðarlandi og sýnir það hversu vel þú hugsaðir um það sem þér þótti vænt um. Ég er svo glöð að þú og Snædís dóttir mín hafið hist í sumar og mun ég segja henni sögur af þér, elsku frændi, þegar hún verður stærri. Ég vil þakka þér fyrir allt, elsku Nonni minn, þú varst svo sannarlega gull af manni og ég er þakklát fyrir allar hlýju minning- arnar sem þú skilur eftir þig. Hvíl í friði, elsku frændi minn. Þín frænka, Íris. Jón E. Gunnarsson HINSTA KVEÐJA Þegar einhver fellur frá fyllist hjartað tómi en margur síðan mikið á í minninganna hljómi. Á meðan hjörtun mild og góð minning örmum vefur þá fær að hljóma lífsins ljóð og lag sem tilgang hefur. Ef minning geymir ást og yl hún yfir sorgum gnæfir því alltaf verða tónar til sem tíminn ekki svæfir. (K.H.) Ég kveð þig, kæri bróðir, Guð geymi minningu um góðan dreng. Stella Gunnarsdóttir. HJARTAVERND Minningarkort 535 1825 www.hjarta.is 5351800 ✝ Hjartans þakkir fyrir auðsýnda samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar elskulegs föður okkar, tengdaföður, afa og langafa, JÓNS GUÐGEIRSSONAR læknis, Brúnavegi 9, Reykjavik. Við viljum sérstaklega færa starfsfólki lungnadeildar Landspítalans þakkir fyrir hlýja og góða umönnun. Ása Jónsdóttir, Guðgeir Jónsson, Guðrún A. Árnadóttir, Guðrún Jónsdóttir, Ingvar Stefánsson, Jóhannes Heimir Jónsson, Agnes Benediktsdóttir, afabörn og langafabörn. ✝ Alúðarþakkir fyrir auðsýnda vinsemd og hlýju vegna andláts og útfarar ástkærrar eiginkonu minnar, SIGÞRÚÐAR DÚU GUNNARSDÓTTUR. Sérstakar þakkir til starfsfólks Heilbrigðis- stofnunar Vestfjarða á Ísafirði fyrir einstaklega góða umönnun. Fyrir hönd aðstandenda, Jón Rafn Oddsson.

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.