Morgunblaðið - 26.11.1963, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 26.11.1963, Blaðsíða 8
8 MORCUNBLAÐiD Þriðjudagur 26. nóv. 1963 Jaqueline - hugrökk HÚN kraup á gólfið í bif- reiðinni, þar sem forsetinn lá alblóðugur, og þannig reyndi hún að skýla hon- um fyrir frekari árásum. Meðan bifreiðin geystist í áttina til Parkland sjúkra hússins, rann blóð forset- ans, og blóð John Connally, ríkisstjóra í Texas, í ullar- dragt hennar, án þess, að hún tæki eftir því — en þá bað Jaqueline Bouvier Kennedy fyrir lífi Neigin- manns síns, 35. forseta Bandaríkjanna. Er fyrsta skotið reið af, og forsetinn kastaðist að henni, þá hrópaði forseta- frúin: „Ó, nei". Samt sem áður reyndi hún strax, eða um leið og ökumaðurinn ók burt, að koma manni sínum til hjálpar. Hún og ríkisstjórafrúin reyndu að búa sem bezt að eiginmönnum sínum þá stuttu stund, sem það tók bifreiðina að komast til sjúkrahússins. Lögreglu- bifhjólin fylgdu með. Föt frú Kennedy voru útötuð í blóði, er hún gekk inn í slysavarðstofuna, eft- ir að forsetinn hafði verið borinn inn. Brottför hennar Tæpum tveimur stundum síðar, var lík forsetans flutt í hvíta sjúkrabifreið, og augna- bliki síðar birtist frú Kennedy, en hún fylgdi með á Ieiðinni til flugvallarins og forsetaflugvélarinnar. Þúsundir Texasbúa höfðu komið til flugvallarins, en lögreglan hélt mannfjöldan- um í um 50 metra fjarlægð frá hliðinu, sem sjúkrabifreið in fór um. Bak við sjúkrahúsið stóð hvítur forsetabíllinn, og í bak sætinu var enn rósavöndur- inn, sem frú Kennedy hafði verið færður á flugvellinum, nokkrum stundum áður. Frú Kennedy leit einu sinni í áttina til fólksins, er hún gekk að sjúkrabifreiðinni. Síð an settist hún við hliðina á ökumanninum, og horfði beint fram, er bifreiðin rann af stað. Lögreglubifhjól fóru á undan. Nokkrum stundum síðar, horfði Jaqueline Kennedy á Johnson sverja embættiseið sinn. Það gerðist í forsetaflug- vélinni, þeirri sömu, sem flutt hafði Kennedyhjónin til Tex- as. Er Johnson hafði unnið eið- inn, kyssti hann frú Kennedy á kinnina. Hún herpti saman varirnar. í>á loksins sáu menn að hún grét. Síðan gekk hún rólega aftur í flugvélina, og settist við hlið kistunnar, og þar var hún þær þrjár stund- ir, sem flugið til Washington tók. í Washington beið hennar það erfiða hlutverk að segja börnunum tveimur, Caroline og John, sem varð þriggja ára í gær, mánudag, að faðir þeirra befði verið ráðinn af dö,|um. Þannig lauk ferðalaginu til Texas. Kosningabaráttan. Margir höfðu haft orð á því, að frú Kennedy, sem er hæglát og jafnvel feimin að eðlisfari, hafi verið allt önn- ur í framkomu í þessari ferð, en hún átti vanda til. Þetta var í fyrsta skipti, sem hún hafði raunverulega tekið þátt í kosningaferðalagi. Er maður hennar átti í kosningabarátt- unni 1960, átti hún von á Jaqueline Kennedy heldur í höhd májs síns, Robert Kennedy, er kista forsetans kewiur til her- flurvaMarins við Washington. Sjá má blóðblettina á pilsi hennar. Umkomuleysi skín úr svip hennar. barni og varð að hafa hægt um sig. Sagt er, að hún hafi verið nokkuð taugaóstyrk, er hún kom til flugvallarins í San Antonió á fimmtudag, en hún hafi þó fljótt jafnað sig. Fólk tók henni þar mjög vel, og hrópaði „Lifi Jackie", en bún veifaði mannfjöldanum, er forsetabifreiðin rann gegnum borgina. í Houston beindist allra athygii að henni, er hún kom á dansleik, sem haldinn var um kvöldið. Jafnvel forsetinn virtist þá hverfa í skuggann af konu sinni. „Til þess, að orð mín verði enn Ijósari", sagði hann, „þá ætla ég að biðja konu mína að segja nokkur orð líka." Frú Kennedy var þá klædd í dökkan síðdegiskjól, skreytt um perlum. Hún gekk að hljóðnemanum, og ræða henn ar féll í góðan jarðveg. Hún lýsti ánægju sinni yfir að vera komin til Texas. Erfitt hlutverk hennar. Nokkrum mínútum síðar klöppuðu gestirnir, 2,500 tals- ins, fyrir forsetahjónunum, og Þessi mynd sýnir K<=nnedy, frú Kennedy, og Connally, ríkisstjóra, við flugvðllinn í Dallas, skömmu áður en forsetínn var skotinn til ólifis og ríkisstjórinn særður hættulega. þeim voru hvoru um sig færð Texas-stígvél. Forsetinn virtist hafa mik- inn áhuga á því, að athyglin beindist að konu sinni, og hann hvatti hana til að veifa til fólksins, m.a. eitt sinn til skólapilta, sem kölluðu: „Halló, Jackie." Eitt af því óhugnanlegra við heimkomuna til Washing- ton var, að starfsfólk Hvíta hússins hafði ekki tíma til að fjarlægja skreytingar, sem settar höfðu verið upp, vegna afmælis John litla. Tími gafst ekki til þess, frá því atburð- urinn spurðist til Hvíta húss- ins, og þar til frú Kennedy kom aftur þangað. Mörgum litlum drengjum hafði verið boðið til afmælisins. Á morgun, miðvikudag, er afmælisdagur Caroline, sem þá verður sex ára. Ætlunin hafði verið, að Kennedy-fjöl- skyldan kæmi þá saman í Hyannis Port Er forsetaflugvélin lenti á Andrews Air Force flugvelli, þá stóð frú Kennedy þögul hjá, er lyftari lagði bronz- kistu forsetans á jörðina. Hún var róleg, en rauðir dílar voru í andliti hennar, og augu henn ar grátbólgin. Blóðblettir voru á fötum hennar og sokkum. Hún gekk virðulega fram hjá herverðinum, og sté inn í gráa sjúkrabifreið, sem flutti lík forsetans í Bethesda sjúkrahúsið. Pk ræddi hún stutta stund við mág sinn, Robert Kennedy, dómsmála- ráðherra. Síðan dró hún sig í hlé með börnunum. 9. ágúst sl. lézt sonur Kennedy-hjónanna, Patriek Bouvier Kennedy, 2 daga gamall. Hann hafði fæðzt með skemmd öndunarfærL Á föstudagskvöldið hvíldi sú þungbæra skylda á frú Kennedy að skýra fyrir Car- oline og John, hvað hefði komið fyxir. tm

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.