Morgunblaðið - 22.07.1967, Síða 10

10
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 23. TfftS. 199t
setur sig þegar í stað í sam-
íband við Andra Heiðberg,
flugmann, sem strax tjáir sig
fúsan til starfsins og segir
Ragnari að koma öllu efni
tfyrix á góðum sfað á jafn-
sl'éttu og láta sig svo vita,
þegar vel viðri. Tekið skal
fnam, að allar aðstæður voru
Andra Heiðberg með öllu
ókunnar. Að sólarbring liðn-
um, er allt efni í girðinguna
komð á sinn stað á jafnsléttu
■og þess eins beðið, að flugveð
ur yrði. — Leið nú og beið og
svo virtist sem veðurguðirn-
ir hefðu gengið í lið með
ÍMýrarhyrnu og lagst á sveif
með henni gegn þeim, sem
ætluðu að rjúfa skarð í veldis
múr hennar. Elleíu dagar
liðu án þess að hægt væri að
hefjast handa og var þoka
alla dagana að meiru eða
minna leyti, nema hvað rofaði
•til stund og stund í einu.
Var Ragnar í stöðugu sam-
'bandi við flugmanninn, ýmist
að segja honum að koma eða
aðvara hann, allt eftir því
hvernig viðraði hér fyrir
vestan. Og loks miðvikudag-
inn 14. júlí gerir gott veður,
Andri Heiðberg kemur í þyrl-
Grundarfirði, 17. júlí.
NORÐUR úr hinum hrika-
lega Snæfellsnesfjallgarði
gengur fram í Eyrarsveit
fjall það, sem Mýrarhyrna
‘heitir. Það er hömrum girt á
alla vegu og er um það bil
970 metra yfir sjávarmál.
Frá ómunatíð hefur fjali
þetta valdið bændum miklum
búsifjum og nánast verið litið
á það sem hverja aðra lands-
skuld, að þar færust fleiri eða
færri kindur ár hvert. Sem
dæmi um það, hvílíklt afhroð
sauðfjáreigendur hafa goldið
þarna, má nefna, að síðastlið-
in tólf ár, hafa farizt þarna á
hverju hausti frá 12 til 22
kindur og eru þá aðeins tald-
ar þær, sem kenna hefur mátt
mark á, er þær funduzt. Gróð
Flokkurinn, sem vann við girðinguna.
Aldagamalii áþján aflétt
jafnvel örla á þeirri skoðun,
að Ragnar væri varla með
öllum mjalla, að láta sér detta
í hug, að hægt væri að
stemma stigu við hrapi sauð-
,'jár í Mýrarhyrnu.
Nú kemur að því sl. vor,
að sýslunofndarmaðurinn og
hreppstjórinn í Eyrarsveif,
Bjarni bóndi Sigurðsson á
Berserkseýri, fer á fund
Ragnars og taka þeir tal sam-
an um þetta mál. Kemur þar
ursældin í fjallinu veldur
því að fé sækir svo mjög í
kletta þess, gætir svo ekki að
sér og er komið í sjálfheldu
fyrr en varir og má .sig hvergi
hræra.
Þrisvar á hverju hausti
hafa bændur í nágrenni við
þetta fjall orðið að tefla á
tvær hætíur við að ná því fé,
ssm þar hefur verið, en alltaf
orðið að skilja eitthvað eftir,
þar eð engum hefur verið
:
Séð ofan af Mýrarhyrnu. — Ljósm.: Bæring Cecilsson.
unni og strax er hafizt handa
með flutningana. Það vill
Ragnar Guðjónsson láta skýrt
koma fram, að framlag Andra
til þessa verks hafi verið
ómetanlegt og það sé sann-
færing sín, að þetta hefði
verið ókleift, ef ekki hefði
Framhald á bls. 12
gera, er alls um einn og hálf-
ur kílómetri og allt efni í
hana ásamt verkfærum og út-
búnaði mundi vega tæp fjög-
ur tonn.
Nú detfur Ragnari það í
hug, að til þess að þetta mæni
takast, væri það eitt ráð að fá
í lið með sér þyrilvængju og
niður tali þeirra, að hrepp-
stjóri felur Ragnari alla fram
kvæmd málsins og jafnvel
þólt þeir yrðu ásáttir um, að
þetta verk hlyti að kosta ekki
minna en kr. 100.000.00 og til
i sjóði til þessa verks væru
til einar hundrað krónur, þá
varð sú niðurs'taðan, að Ragn-
ar ákvað að freista allra ráða
og vinna bug á þessumi erfið-
leikum. Fyrir utan það,
hversu mikið þetta kostaði,
var Ragnari ljó'st, að megin-
■erfiðleikarnir lágu í því, að
koma girðingarefni og verk-
færum á ákvörðunarstað.
Gi’rðing sú, sem hér þurfiti að

Þy; i '. íindra Heiðbergs hefur sig til flugs.
klei í að komasl að því. Hafa
þessar ferðir oft verið hinar
giæ raiegus.u og til þeirra að-
eins valizt þaulvanir og harð-
snúnir klettamenn. Hefur of:
stappað nærri að slys hlytus.
af í slíkum ferðum og lífs-
háski verið búinn þeim mönn
um, sem til þeirra hafa valizt.
Fyrir allmörgum árum fór
Ragnar Guðjónsson, forstöðu
maður vinnuheimilisins að
Kvíabryggju, að leiða hugann
að því í alvöru, hvort ekk.
væri mögulegt að stemma
stigu við þessari hættu í ei't
skipti fyrir öll. Honum var
ljóst að hér var bæði um
hagsmunamál og ekki síður
mannúðarmál að ræða, og
datt ýmislegt í hug, sem hér
mátti til bjargar verða.
Hann talaði um þetta við ná-
granna sína og fleiri, en flest-
ir töldu fráleitt, að hér mætti
nokkra bót á ráða, til þess
væru allar aðstæður of erf-
iðar og áfram héldu kindurn-
ar að farasf. Það heyrðist
>'
Brattir hamrar Mýrarhyrnu.
Unnið að girðingu uppi á fjallinu.