Morgunblaðið - 18.05.1969, Qupperneq 19

Morgunblaðið - 18.05.1969, Qupperneq 19
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 18. MAÍ 1909 19 - LOKAÞÁTTUR Framhald af bls. 14 við síkvíðna ráðherra og aðra samstarfsmenn var hann hlutlaus og fjarræn/n: hann virtist standa utan við valdakerfið og sá allt- af broslegu hliðarnar. En að sjálfsögðu stóð þetta ekki lengi: að tveim árum liðnum tóku sam- starfsmenn hans eftir því, að hann var kominn á kaf í valda- stritið og líktist sífeilt meir öll- um öðrum áhyggjufullum stjórn má'lamönnum. Um leið þroskaði hann aftur með sér hæfileika til að mæta nýjum raunum. — Hann lærði öruigga fram- komu í sjónvarpi, og áður en langt um leið stóðu fáir honum á sporði í kappræðum í þing- inu. Hann tók að sér umsjón með þeim málum stjórnarinnar, sem de Gaulle hafði engan sér- stakan áhuga á. A skömmum tíma náði hann öruggri fótfestu á stjórnmálasviðiniu. Þessi nýi Pompidou steig fyrst fram á sjónarsviðið í desember 1965, þegar hann tók við stjórn kosningabaráttunnar eftir að de Gaulle hafði beðið ósigur í fyrri umferð forsetakosninganna. Þótt þessi sigur væn ekki yfirgr.æf- andi gerði hann de Gaulle skuld bundinn Pompidou. í umrótinu í maí og júni 1968 varð hers. höfðinginn ennþá skuldbundnari honum. Þá nafði Pompidou tryggt sér öruggan sess sem næst ráðandi de Gaulles og var oft- ast nefndur þegar rætt var um h ver taka ætti við af de Gaul’le. Smám saman hafið myndazt milli de Gaulles og Pompidous svipað samband og er með feðg- um, það er að segja í þeim gam- aldags skilningi er auðkennist af djúpri virðinigu sonar í garð föð urs. Pompidou er eir.n þeirra fáu manna, sem de Gaulle ávarpar með fornafni. Pompidou hefur aldrei orðið á sú skyssa að kalla de Gaulle „Charles”. En í júní í fyrra náði Pompidou fullum pólitískum þroska. Samkvæmt skoðanakönnunum höfðu vinsæld ir hans aukizt, en vinsældir de Gaull'les minnkað. Ef hann hefði haldið áfram í embætti, hefði de Gaulle átt það stöðugt meira á hættu að á hann yrði litið sem aflvana forseta. Það sem meira var: þegar gauragangurinn var hvað mestur í maí voru á kreiki sögusagnir um, að Pompidou hefði vakið máls á þeirri hug- mynd, að de Gaulle ætti að segja af sér. Fyrir þessu eru engar áreiðanlegar heimildir, og það hefði ekki verið líkí Pompidou, sem sjálfur neitaði þessu harð- lega fyrir örfáum mánuðum. ÚT ÚR SVIÐSLJÓSINU Eftir brottviknirnguna starfaði Pompidou um tíma í tómlegum skrifstofum við Boulevard de Latour Maubourg (sem nú eru aðalstö'ðvar gaullista í baráttunni fyrir forsetakosningarnar) og hélt sig utan sviðsljósanna. Þótt hann væri í raun réttri leið- togi gaullista, hafði hann lítið samband við hershöfðingjann sem háði erfiða baráttu við þá fjárhagserfiðleika, sem stöfuðu af hinum gífurlegu kauphækik- unum sem Pompidou hafði veitt verkamönnum til þess að binda enda á verkföllin í júní. í nóvember brá aftur fyrir gömlum gaullistaglæsibrag, þeg- ar hershöfðinginn neitaði öllum ti'l mikillar furðu að fella gengi frankans, og um tíma virtist al- þjóðagjaldeyriskerfiö riða til falls. En allan þennan tíma sótti sífellt á hann sú hugsun, að hann yrði að komast aftur í sam band við Frakkland drauma sinna. Hann taldi sig verða að til þess að afmá öll merki veik- leika er hann hefði sýnt í maí og hleypa af stokkunum stór- kostlegri nýskipan ti‘1 þess að bjarga áliti stjórnar, sem á sá- ust greinileg hnignunarmerki. Hann spurði Pompidou ekki ráða en vísaði kaldranalega á bug öll um mótbárum þeirra ráðherra, sem höfðu nógu mikið hugreikki til þess að draga opinskátt í efa, hvort ráðlegt væri að þvinga þjóðina að kjörborðinu enn þá einu sinni. Pompidou skrifaði hershöfðingj anum langt bréf í lok desem- ber og fór þess á leit að hann rétti hjálparhönd til þess að kveða niður sögusagnir um, að bæði hann og frú Pompidou væru viðriðin óþverralegt morð mál, sem kennt var við Marko- vio (júgóslavneskan lífvörð leik arans Alain Delon). Orðrómur- inn var svo þrálátur, að ýmis- legt benti til þess að hann mætti rekja til stjórnarinnar eða und- irdeilda hannar. De Gaiulle brást við þessu þannig að hann kvaddi Pompidou opinberlega á sinn fund í Elyséehöll 9. janúar. Ekki er vitað hvað þeim fór á milli, en nokkrum dögum síðar sagði Pampidou við franska blaða- menn, þegar hann var í svokal'l- aðri einkaheimsókn í Rómaborg, að hann mundi gefa kost á sér til forsetakjörs, þegar de Gaulle drægi sig í hlé. Þeirri tilgátu, að de Gaulle hefði hvatt Pompidou til að taka af skarið, var fljótlega vísað á bug, þegar forsetinn gaf út stutt Foreldrar athugið Þeir sem ætla að hafa börn í leikskólum Sumargjafar næstu haust- og vetrarmánuði sækji um þá til forstöðukonu viðkom- andi barnaheimilis (viðtalstími kl 9—10 daglega) fyrir 15. júni næstkomandi. Stjórn Sumargjafar. Sumarrýmingarsalan byrjar á mánudaginn 79 maí í Vinnufatakjallaranum Gallabuxur (margar gerðir) 150,— Köflóttar drengjaskyrtur 150,— Drengjaúlpur 350,— Terylenebuxur drengja frá 250,— Stuttbuxur frá 65,— Sokkar frá 25,— Vinnubuxur karlmanna frá 200,— Vinnuskyrtur herra frá 195,— Vinnupeysur frá 275,— Vinnusloppar 495,— Terylenebuxur herra frá 600,— Vinnubuxur kvenna 250,— Kvenregnjakkar 350,— Notið þetta einstæða tækifæri. þegar þið útbúið börnin í sveitina. Vinnufatakjallarinn BARÓNSSTÍG 12 orða yfirlýsingu, þar sem hann kvaðst alls ekki hafa í hyggju að segja af sér fyrir árið 1972. En Markovic-málið varð afbur til þess að gera hið raunveru- lega samband de Gaulles og ■Pompidous tvírætt. 12. marz snæddu Georges Pompidou og kona hans kvö'ldverð með de Gaulle-hjónunum. Biöðunum var greinilega frá því skýrt, að boð- ið hefði verið sent 4. marz, sama dag og Pompidou hjónin voru í fyrsta skipti nefnd opinberlega í sambandi við Markovic-málið. Að því er sagt var, þá var andrúmsloftið ó- þægilegt og kuldalegt í kvöldverðarveizlunni. Hér var vissulega um táknrænt boð að ræða í þeim tilgangi að kveða niður hneyksli. Vafasamt er hvort með þessu hafi de Gaulle viljað gefa í skyn, að hann hefði þégar valið eftirmann sinn. Hann vi’ldi aldrei viðurkenma, að hann ætti sér fyrirrenr.ara. Hann hef- ur varla átt auðvelt með að trúa þeim möguleika, að hann gæti átt sér sannan eftirmann. Hann mun fylgjast með Pompi dou úr kyrrðinni og þögninni í Colombers, en ekki er búizt við því að hann lýsi yfir stuðningi við hann í forsetakosningunum. Samband hershöfðingjans við Frakkland er á enda. Hann hef- ur valið einveru, sem hann hef- ur lýst sem „freistingu sinni. Nú er hún vinur minn. Hvað annað getur veitt manni ánægju, þcg- ar hann heifur átt stefnumót við söguna?“ Styrktarfélag lamaðra og fatlaka, kvennadeild Aðalfundur fimmtudaginn 22. mal kl. 8.30 að Háaleitisbraut 13. 1. Venjuleg aðalfundarstörf. 2. Lagabreytingar. STJÓRNIN. Raftækjaverzlunin Lampinn LAUGAVEGI 87 — SÍMI 18066. Vanti yður heimilislampa hvort heldur til vinagjafa eða eigin nota er vandinn leystur með því að koma í Lampann, þar er úrvalið mest og verðið hag- stæðast Innlend framleiðsla sem stenzt allan samanburð. Eiginn innflutningur á alls konar lömpum og Ijósakrónum í ný- tízku og hefðbiindnum stíl. Mikið af raftækjum hentugum til tækifærisgjafa. UTIÐ inim í lampann. CANADA DRY ’JA, AUÐVITAÐ SKALLAGRIMSSON

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.