Morgunblaðið - 05.09.1969, Blaðsíða 18

Morgunblaðið - 05.09.1969, Blaðsíða 18
18 MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 5. SEPTEMBER Ii9ö9 Egill Benediktsson fyrrv. veitingamaður Er ég frétti lát Egils frænda míns þ. 25. ág. setti mig hljóðan. Hann hafði með framkomu sinni allri markað svo djúp spor í hugi frændfólks síns og vina að þau verða eigi afmáð á stuttum tíma. Egill var að vísu orðinn 75 ára gamall, er hann lézt, en því gleymdum við alltaf í návist hans. Hann var ætíð svo ungur í anda og glaður, léttur í spori og fullur áhuga. Mikill vexti og gjörvilegur, sannkallaður höfð- ingi í sjón og raun. Hann hafði lengst af átt við góða heilsu að búa. Sem karl- menni sæmdi, kvartaði hann held ur ekki þótt á stundum einkum hin síðari ár á móti blési. Þetta endurspeglaði alla framkomu hans og lunderni. Hann vildi ekki láta neinn líða eða hafa á- hyggjur sín vegna. Glímdi við kerlingu Elli með harðfylgi og festu þar til yfir lauk. Egill fæddist að Ketilsstöðum í Hörðudal Dalasýslu þ. 18. okt. 1893. Foreldrar hans voru þau hjónin Benedikt Bjarni Kristjáns son dbr. manns Tómassonar og Margrét Steinunm Guðmiumds- dóttir, bónda að Snóksdal. Bjuggu þau fyrst að Ketilsstöð- um, síðan að Hóli í sömu sveit og loks að Þorbergsstöðum í Laxár- dal í Dölum. Þar tóku þau við stórbúi Kristjáns föður Bene- dikts og Ásu konu hans árið 1907. Systkinahópurinn var þá orð- inn stór. Bræðurnir fjórir, Ágúst, Egill, Jakob og Kristján, systurn ar þrjár, Ása, Hólmfríður og Lilja. Hálfsystkin tvö, Hjörtur og Ása og auk þess ólu þau upp tvö barnabörn sín, Kristján og Margréti. Margt var því jafnan um mánn inn á Þorbergsstöðum. Slíkt kom Eiginimaður minin og faðir okkar Friðrik Elvar Sigurðsson Gíslabæ, andaðist 3. september. Eiginkona og börn. Björn Samúelsson frá Tjarnarkoti, Sandgerði, lézt að Vífilsstöðum miðviku- dagiran 3. þ.m. Börn hins látna. Elskuieguir soniur okkar og bróðir Ingólfur Kristmann Ingason Austurgötu 23, Keflavík, andaðist í sjúkrahúsinu í Keflavík miðVikudaginm 3. sept. Kristrún Pétursdótttr Ingi Hjörleifsson Hjörleifur Ingason Sóley Ingadóttir Guðný Ingadóttir. þó eigi að sök. Kristján, afi Egils, var forsjáll og búhöldur mikill. Hafði byggt um aldamótin eitt stærsta íbúðarhús í sveit á fs- Iandi og flutt allan við til húsa- gerðarinnar með eigin leiguskipi frá Noregi. Egill ólst þannig upp á stóru heimili, er lá í þjóðbraut, gestrisnu og myndarlegu. „Morgunstund gefur gull í mund" voru einkunnarorð heim- ilisins. Húsbændur, Margrét og Bene dikt, gengu á undan og gáfu gott fordæmi. Systkinin létu eigi sitt eftir liggja. Dagur tek- inn snemma og starfað með gleðd og þrótti. Að lokniu góðu og löngu dagsverki var líka oft brugðið á Ieik. Egill var hér alltaf framarlega í flokki. Var einn af stofnendum ungmenna- félagsins Ólafs Pá í Dölum er starfaði af f jöri á þeim árum. Glímumaður var Egill ágætur og glímukóngur um skeið í Döl- um. Raddmaður mikill og lék t.d. Skugga-Svein eitt sinn með tilþrifum, enda mikill vexti og sterkur. Margt fleira gerði æsk- an í Dölum sér til gamans á ár- unum fyrir fyrra stríð. Egill gekk í Hólaskóla og út- skrifaðist sem búfræðingur árið 1921 og átti þaðan góðar endur- minningar. Ávöxtur uppeldis þeirna sysitkina varð margir nýt ir og góðir þjóðfélagsborgarar, hver á sínu sviði. Vorið 1923 kom að Þorbergs- stöðuim gjafvaxta prestsdóttir, — fríð og fönguleg, Margrét, dóttir sira Árna Þorsteinssonar prests að Kálfatjörn á Vatnsleysu- strönd hér syðra. Hér varð ást við fyrstu sýn og voru Egill og Margrét gefin sam an í hjónaband 1923 þann 3. okt. Bjuggu þau fyrst á föðurleifð Egils á hluta jarðarinnar, en ftattust síðar að Vatnsholti í Laugardal og sátu þar bú allt til ársins 1929. Vegnaði þeim vel, en þá varð veila í baki hjá Agli þess valdandi, að þau urðu að bregða búi og f.ytjaist til Reykja- víkur. Koman mín Sigurbjörg Gunnarsdóttir frá Kirkjulæk, verður jarðsumigim frá Breiða- bóLsstaðarkirkju í Fljótshlíð, inm 6. sept. kl. 2. Steinn Þórðarson. Þökkum af alhuig auðsýnda samúð við fráfall og jarðarför dóttur okkar * Vigdísar Fjólu. Sérstaklega þökkum við Kvenfélagi Stokkseyrar og öllum Stakkseyrinigum. Kolbrún Oddbergsdóttir Sveinn Sigurðsson Hátúni, Stokkseyri. Þökkurn mniLega auftsýnda samúð og vinarhug við frá- faH Ólafar G. Guðmundsdóttur Gunnarssundi 4, Hafnarfirði. Börn, tengdabörn og barnabörn. Reyndi nú á dugnað og ósér- hlífni Margrétar. Hún hafði ung að árum numið matreiðslu og hússtjórn hér í borg. Kom sú kunnátta nú að góðum notum. er þau hjón tóku að sér rekstur KR hússins við Tjörnina árið 1930. Reyndust brátt hinir vin- sælustu gestgjafar, Margrét fór einnig á þeim árum utan til frek ari náms í veitingahússrekstri og skyldum s törf um. Athaf na- þrá og starfsgleði rak þau áfram til meiri átaka .Egill greip því tækifærið, er veitingamann vant aði að Oddfellow húsinu og tóku þau hjón að sér samtímis rekstur þess árið 1935. Horfur voru eigi bjartar í þann tíð, hagur flestra bágur, og mörguim þótti í mikið ráðizt af þeim hjónum. Nú reyndi á kjark og dug beggja. Egill gæddur eðliskost- um góðs veitingamanns Lipur, greiðvikinn og geðgóður eins og sönnum þjóni ber að vera, en samtímis stjórnsamur eljumaður sem forstjóra hvers fyrirtækis sæmir. Hér naut hann óskiptrar hjálpar Margrétar konu sinnar, sem lagði nótt við dag til þess að öll matreiðsla og þjónusta við gesti gæti orðið sem bezt. Þeim hjónum óx fiskur um hrygg. Starfsernin blómgaðist og enn juku þau rekstur sinn. Þau tóku á leigu nokkur sum- uir Stúdentaigarðinin gaimiLa og starfræktu þar gistihús og mat- sölu við góðan orðstír. Nú má segja að velgengni þeirra hafi náð hámarki. Ávöxt- ur þrotlauss starfs og vinou beggja komin.n í ljós. Þá brá bliku á loft. Stríðið skall á. ís- land hernumið. KR húsið og Stúdentagarðurinn tekinn her- skildi. Egill lét þó ekki hugfallast. Hélt áfram af auknu afli veit- ingarekstri í Oddfellowhúsinu, allt til ársins 1960. Eftir aldar- fjórðungsstarf á sama stað, þótti þeim hjónum tími til kominn að njóta elliáranna saman í friði og ró. Lauk þar með þrjátíu ára starfsferli þeirra ágætu hjómi að veitinigamálum höfuðstaðar ins. Hér nutust eiginleikaT þeirra beggja í ríkum mæli Þökkum iminifliega ölum þeim, sem auðsýndu okkur samúð og vinsemd við andlát og jairðarför Egils Benediktssonar. Margrét Árnadóttir Arni Egilsson Valur Egilsson Örnólfur Arnason. Nutu þess að gleðja aðra og veita vel gestum sínum, enda vin sæl og velmetin í starfi. f einkalífi sínu var Egill gæfu maður. Hann kvæntist duglegri atorkukonu, lífsglaðri og lund- léttri. Hún var ætið hans hægri hönd, bæði í atvinnurekstri þeirra og í einkalífi. Hún skóp horaim fagurt og hlýlegt heimili. Synir þeirra tveir urðu dug- legir og myndarlegir menn. Árni loftskeytamaður, nú fulltrúi við Gufunesradíóið, kvæntur Finn borgu Örnólfsdóttur leikkonu og Ingi Valur búsettur í Deerfield Illinois í Bandaríkjunum, þekkt- ur tannlæknir þar í borg, kvænt ur Ólöfu Jónsdóttur, sem einnig nam tannlækningar í Bandaríkj- unum og starfar á stofu manns síns. Hjá afa sínum og ömmu bjó löngum á námsárum sínum í meninta- ag hásikóla. Öriniólfuir sonur Árna og Finnborgar. Hann varð þeim jafraan gleðivaki, því bæði voru þau sérlega barngóð. Vildu veg barna sinna og barna- barma ætíð sem beztan og studdu þau með dug og dáð til mennta. Egill og Margrét bjuggu lengst af að Tjarnargötu 26 hér í borg. Hér í gamla biskupshúsinu undu þau vel hag sínum. Heimili þeirra var einistaklega vel búið og mynd arlegt. Garðurinn stór, gamall og gróinn. Hér naut Egill sín vel á hvíldarstundum. í meina en aldarfjórðung starf aði Egill og bjó í návist Tjarn- arinnar og fagurs umhverfis hennar, og á betra var vart kos- ið þeim, er unni náttúrunni, gróðri og fuglalífi. í húsinu sínu þar áttu þau hjón marga glaða stund með ættingjum og vinum. Bæði voru gestrisin og rausnar- leg. Þar var gott að koma og vera. Fullorðin hjón, full af lífs- þrótti og lífsorku, árrisul, sístarf andi, létt í lund og lífsglöð verka sem hvati á þá sem í ná- vist þeirra eru. Slíkir haminigju- urðum við Inger' aðnjótandi, er við bjugguim í húsi þeirra uim þriggja ána skeið. Við hjónin gát uim aldrei fullþakkað þá ágætu siambúð. Lærdómsríkt var það einnig, ungum hjónum, að sjá nær á hverjum sunnudagsmorgni Egil og Margréti ganga saman til kirkju sinnar, Dómkirkjunnar, og njóta hvíldar, andlegrar og lík- amlegrar í friði og ró á kyrrlát- um stað. Góðvild og gjafmildi Egils var alkumm. Mörgum manninium er við bág kjör bjó eða hafði á sker siglt í lífsins ólgusjó, réttu þau hjón hjálparhönd og komu á rétt an kjöl á ný. Þegar Egill hætti rekstri Odd- fellowhússins fóru þau hjón fyrst til Ameríku og bjuggu í góðu yfirlæti hjá synd símum þar og tengdadóttur. Síðar er heim kom festu þau kaup á snoturri íbúð og bjuggu þar inoan um fagra muni og nutu hvíldar og góðra endurminninga langrar starfs- ¦hví. Umhyggja Árna og Finnborgar vo og Örnólfs og, konu hans Telgu var þeim hjónum mikils Hrði þessi síðari ár æviskeiðsins. "^ill fékk hægt andlát að heim- U síniu að kvöldi þess 25. þessa nánaðar. Við hjónin vottum frú Targréti, sonum hennar og öðr- m ástvinium inmilegustu saimúð ^iorginini. Vonum að glóð minm- 'ganna um tryggan lífsförunaut ^egi orna þér vel á kvöldi ævi- keiðs þíns, Margrét mín. Innilegustu þakkir semdum viið ölliuim fjær og nær, sem auðsýndu okkur samúö og vin arhug við andliát og jarðarför Guðlaugar Guðnadóttur frá Sólvangi. Guð blessi ykkur 511. Fyrir hönd vandiamainina. Helgi Ólafsson. Ölkiim þeim, sem auðBýndu mér virðimgu, hlýhug og glieði á 70 ára afmæli'sdegi minium 2. sept. seodi ég iwnilegar þakkirr. Guð bliessá ykkuir 511 og launi. Margrét Konráðsdóttir, Borg, Skagaströnd. Egill hefur ýtt fleyi síniu úr vör. Fjölmenni kvaddi góðan dreng í Dómkirkjunni þ. 30. ág. sl. Þar minntist sr. Jón Auðuns margra góðra stunda með þeim hjónum í þessu húsi guðs. Land- taka Egils á strönd morgunroð- ans verður auðveld, því þai' sem góðir menn fara eru guðs vegir og gatan greið. Blessuð sé minnnig hans. Benedikt B. Signrðsson. Sennilegt þykir mér, að flest- um mönnum sé svo farið, að þeg ar samferðamenm um lífsvegkun hverfa til annarrar tilveru, þá líti menn til baka og rifji upp fyrir sér það skeið, sem viðkom- andi var samferða á lífsleiðinni. Við fráfall Egils Benediktsson ar, veitingamanns, koma upp í huga mér margar og mismun- andi myndir um samveru okkar og samstarf. Fyrstu kynni mín af Agli hófust, þegar hann var húsbómdi í OddfeMowhúisiniu, en þá fór ég margar ferðir á fund hans til að semja um afnot af salarkyninium fyrir alls kon- ar fundi og mannfagnað, sem F.U.S., Heimdallur, gekkst fyrir. Seinna lágu leiðir okkar saman í samtökum veitinga- og gisti- húsaeigenda. Þannig átti ég sam leið með Agli Benediktssyni um þriggja áratuga skeið. Aldurs- munur á okkur Agli varð bess valdandi, að ekki varð á milli okkar vinátta í þessa orðs fyllstu merkingu, enda við mót- aðir með ólíkum hætti. Egll mót aðist við þjóðfélagshætti, sem voru nærri jafngamlir byggð í landinu, — ég hins vegar við að- stæður, sem fóru í kjölfar þess frelsis, sem gerði íslendingum fært að rétta úr kútnum. Þó að Egill Benediktsson væri lengst ævi sinnar veitingamaður og væri þar sómi stéttar sinnar, var hann í eðli sínu fyrst og fremst sveitabóndi. Við náin kynni leyndu sér ékki beztu kostir ræktunarmannsins, trúin á vor og gróanda. Egill var bón- góður og greiðvikinn .Hann var fastur fyrir, en sáttfús og erfði ekki lengi misklíðarefni. Egill var um flesta hluti gæfumaður, þó held ég, að kvonfang hans hafi oxðið honum stærsta gæfa lífe hans. Margrét Ánnadótt- ir prests á Kálfatjörn er mikil- hæf kona. Meðan hún var á Þakka vinseimd og kveðiur þeirra ,sem glöddiu mig þamm 29. ágúst sl. Sveinn Þórarinsson. IninúDlega þakkia ég ölium þeim sem glöddu mig á áttræðisaf- mælinu 26. ágúst sl. með heimsákoum, gjöfum og skeytum. Lifið heil. Jón Jóhannsson Skarði. Inmiiiegar þakkir fæiri ég börn- um, tenigdabörnaim og ba:rnia- börmim míniumi, frænidfólki, vimum og kummimgjum, sem heiðiruiðu mig á 85 ána aÉmæl- inu 28. ágúst sl. með heim- sókmum, stóngjöfum, blómnum; skeytuim og margs komiar hlýiuim kveðjum í bundmiu og óbumidmu máii og gexðu mér daginm ógleymianOjegan. Guð biessi ytokuir öll. Guðjón Magnússon, skósmiður, Ölduslóð 8, Hafnarfirði. m

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.