Morgunblaðið - 25.09.1969, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 25.09.1969, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 25. SEPT. 1M0 Irma Weile Jónsson kon- sertsöngkona — Minning FRÚ Irma Wele Jóntsson, efckja Ásmundar Jónssonar skálds frá Skúfsstöðuim lézt eftir hjartaslag í Vífilsstaðahæli 18. þ.m., 71 árs að aldri, og er útför hennar gerð frá Dómkirkjunni árdegis í dag, — en lík hennar verður brennt og askan jarðsett í grafreit manns hennar.á Hólum í Hjalta- dal. Eru nú sex ár liðin frá and- láti Ásimundar, og svo merki- lega vfldi til, að þau hjónin önd- uðust bæði sama mánaðardag. Ástkær eiginimaður mirnn, Stefán Þórður Guðjohnsen, lögfræðingur, andaðist í Landakotsspítala 24. sepbember. Guðný V. Guðjohnsen. Guðmundur Sveinsson frá Eyrarhúsum, Tálknafirði, andaðist þiriðjuidaginin 23. sept- ember að Hrafnistu. Aðstandendur. Einar Eyjólfsson, Hvanneyrarbraut 17, Siglufirði, andaðisit í sjúkrahúsi Sigiu- fjarðar 24. september. Anna Sigmundsdóttir og aðrir aðstandendur. Útför móður okkur, tengda- móður og ömrniu, Sigrúnar Kristinsdóttur, Laugavegi 15, far fraim frá Sigliufjarðar- kimkju laugardagirun 27. sept. kL 2 e.h. Sveinbjörn Tómasson, Guðjón Tómasson og fjölskyldur. Jarðarför frú Þórunnar Pálsdóttur, Rauðagerði 22, fer fraim frá Neskirkju á morgun, föstudaginm 26. sept- ember, kl. 1.30. Jarðsett verð- ur í Gamia kirkjuigarðinium. Páll Asmundsson, Eyjólfur Jónsson, Katrin Einarsdóttir, Magnús H. Jónsson, Sigríður Eyjólfsdóttir, Þorbjörn Jónsson, Anna Jónsdóttir, Svavar Magnússon, Emilía Kjartansdóttir, barnabörn og barnabarnabörn. Frú Irma (sem hét fullu skírn arniaifni Inma Adelaide Viktoiría Emma) var fædd í Sviss, einka- barn dansk-þýzks fornfræðings Jakobs Weile, og ungverskrar konu hains, Farany Barkany, seim var aðalsættar. Faðirinn var á þeim árum prófesor við háskól- ann í Pisa á ítalíu, en seinna eiminig við háskóiainia í Flóffiens og Berlín. Ættborg hans í Þýzka landi er Celle og í Danmörku Álaborg, þar swn er enn við lýði vel þekkt fyrirtæki með Weile- nafni. Irma ólst upp í foreldraihús- um og naut góðrar menntunar. Hún var gædd ríku tónlistareðli og mum iisrtíbneigðin hafa verið móðu'rarfur hennar fyrst og fremst. Tl þes bendir m.a., að einhver dáðasta leikkona Berl- ínar á síðasta ársfjórðung 19. aldar, Marie Barkany, var móð- uirsystir henmiar. Húm lék serni gestur í París og Pétursborg, og var vegur henmiar mikiíli í leik- búsiífi áifiuinmiar. Marie Barkainy var einng söngelsk í meira lagi og . hafði sérstakan „söngsalon" á sínum vegum, þar sem kunnir söngvarar voru tíðir gestir. Irma gekk í Stern-tónlistar- skólann í Berlín, lagði í fyrstu stund á píanóleik og lauk prófi með heiðurspening í ofanálag. Aðalkennarar hennar voru þeir frægu menn Martin Krause og Edwin Fischer. Ekki lagði hún píanóleik fyrir sig að ráði held- ur sneri sér bráðlega eftir þetta að söngnámi í Berlín og á ítalíu, og eftir fullnumiun í þeirri grein, ferðaðist hún víða um álfuna og söng. Eftir gömlum blaðaúrklipp um að dæma, sem ég sá hjá henni hefur hún verið einkar vel viart sem konsertsöngkona. Á söng- skrá hennar sátu ljóðalög og þjóðlög í fyrirrúmi fyrir aríum, er hún notaði þó einnig sem krydd. Ég hef undir höndum söngskrá frá tónleikum hennar í Napólí vorið 1932, og hefst hún á þremur Brahms-lögum, síðan koma Marcello, Schubert, Manén Respighi o.fl. Þar eru einnig ung versk þjóðlög, en Irma mun jafn Hjarbkæ>r soniuir okkar og bróð ir, Haukur Öxar, verður jarðsuintgimin frá Foss- vogskirkju föstuidaginin 26. sept. kl. 10.30. Kristín Jónasdóttir, Snorri Guðmundsson og systkini hins L.tna. Faðir okkair, temgdafaðir og afL Jakob A. Sigurðsson, Smáratúni 28, Keflavik, anidaðisit að heimíii sínu 20. þ.m. Jarðarförin fer fram frá Keiflavíkiuirkirki<u lauigiardiag- irun 27. þ.m. kl. 2 eh. Börn, tengdabörn og barnabörn. an hafa dáð mjög iögin frá ætt- landi móður sinnar, og kvaðst hún hafa fengið frá tónskáldinu góða, Zoltám Kodály, söniglög til frumfliutnings. Með því var henni sýndur inikill heiður. Þegar fram í sótti á söngferli Irmu, sem staðið hefur 15—20 ár mun hún hafa tekið að efna til tvíþættra skemantaha, þ.e. söngs og fyrirlestra. Árið 1936 hefur hún t.d. haldið norrænt kvöld í Búdapest, og eftir að hafa sung- ið norræn lög, sagði hún frá Danmörku og sýndi skuiggamynd ir. Varð landkynningarstarfsem in æ rikari þáttur í starfi henn- ar eftir því sem lengra leið. Hún tók að flytja útvarpsfyrirlestra hér og hvar ,og eftir tengsl henn ar við Island beindi hún áhuga sínum hvað helzt til kynningar á íslandi úti uim Evrópu, einkum í þýzkum stórborgum, s.s. Ham- borg, Hannover og Frankfurt eft ir síðara heimsstríð, svo og í París og víðar. Þá er og þess vert að geta, að fyrir stríðið flutti hún á vegum Ríkisútvarps ins sex erindi um ísland á er- lendum tunguimál'uim, og munu það hafa verið fyrstu útvarps- sendingarnar héðan, ætlaðar út- lendum áheyrendum. Kom þar að góðum notuim mikil málakunn- átta hennar, því að stuttbyLgju- sendingarnar fóru fram á ensku, frönsiku, ítðlsiku, þýzku og dönsku. Auk þessara tungumála talaði hún unigversku, spænisiku MaSurinn minin, faðir okkar og tenigdafaðir, Sigurður Kristjánsson, Hrísdal, Miklaholtshreppi, verðuir jiarðsettuir frá Fáskrúð- arbakkakirkju iauigardaginn 27. september kl. 14. Blóm vinsaimillega afþöktouð. Þeim, sem vildu mimniasit hinis látna, er beint á FásikrúSarbakka- kirkju. Bílferð verður frá Um- ferðarmiðstö'ðinmii kl. 8 sama dag. Margrét Oddný Hjörleifsdóttir börn og tengdabörn. Útför föður okkar, Þórhalls Jónassonar, Breiðavaði, er andaðist 17. þ.m., fer fram frá Eyðakirkju lauigardaiginn 27. sept. kJ. 14.00. Jarðsett i heiimaigraifaneiit. Guðlaug Þórhallsdóttir, Borgþór Þórhallsson. Faðir okkar, tenigdafaðir og afi, Árni Kristófer Sigurðsson, ver'ður .jaæðsuiniginin í dag, fiimimtiudaginin 25. sept. kl. 3 e.h. frá FossvogBikirkju. Fyrir hönd barna, temigdiabarnia og barniabarnia, Jóhannes Kr. Arnason, Aróra Helgadóttir. og íslenzku. fslenzkan mun hafa orðið henni örðuguist viðfangs, enda var hún orðin fertug ,er hún tók að leggja hana fyrir sig. Já, þessi mikili Evrópuborgari stækkaði sviðið enn, er hún gift ist Ásmundi Jónssyni sumarið 1938 og gerðist íslenzkur ríkis- borgari. Þau vodu vígð til hjóna bands hér í Reykjavík, en fyrir stríð fóru þau til Kaupmanna- hafnar og voru þar síðan öll stríðsárin,. Mun Irma hafa feng- izt nokkuð við söngkennslu á þeim áruim og einnig fyrst eftir að þau hjónin tóku sér bólfestu í Reykjavík nokkru eflr stríðið. í styrjöldinni varð Irma fyrir tilfinnanlegu tjóni, því að veru- leguir hiuti aif eiguim beniniar úr föðurhúsum varð eyðingunni að bráð, er loftárás var gerð á Ham borg, en þar voru þær í vörzlu skyldmenna. Hér í Reykjavík áttu þau Irma og Ásmundur lengst heima á Lindargötu 36, og komu margir þainigað og niubu sérstæðs heimsibongiairaltegs anidirúms- lofts, þó að húsakynnin væru ekki stór. Húsráðendur dáðu listir og gátu lagt margt til um- ræðnia um þær, og margt áitfcu þau fagurt og sérkennilegt í fór- um sínum. Ekki gengu þau heil til skógar síðustu hiónabandsár sín, og ágerðust veikindin síðar. smám saman. Ásmundur lézt haustið 1963, 64 ára að aldri, eftir 25 ára hjónaband, og varð frú Irma þá að heyja lífsbarátt- una ein síns liðs, þótt gigt og hjartaveila væri farin að hrjá hana. En hún hélt þó andlegri heilsu fram undir hið síðasta og þurfti sem betur fer ekki að standa í langvinnu dauðastríði. Það er ásamt fleiru til marks um dugnað hennar, áhuga og ást til manns síns, að árið eftir lát hans hófst hún handa um skraut útgáfu á kvæðabálki hans um Hóla í Hjaltadal, og fyrir út- gáfuhagnaðinn stofnaði hún sjóð við Hólaskóla til minningar um Ásmund, sem var Hjaltdæling- ur. Hefur þegar verið úthlutað úr þeim sjóði a.m.k. einu sinni námsstyrk til efnilegs nemanda til friamhaldsmámB í búoaðarifræð um. Gjarnan má það koma fram, að frú Irma skreytti með eigin hendi upphafsstafi í hvert ein- tak Hólabókarinnar. Frú Irma var lág vexti en-því stærri að innri gerð, tilfinninga- rík og geðrík nokkuð eina og listamenn eru oft, mikil rausnar- kona í lund, höfðingleg að yf- irbragði og í framgöngu. Val kunni hún að meta það, sem henni var gott gert, og þrátt fyr ir andstreymi, var hún oftast furðu glaðlynd. Hún var og fljót huiga og rösk til framkvæmda á fyrirætlunum sínum og lét fátt hamla sér, ef hún vildi fá áhuga- máli framgengt. Má í þessu sam- bandi minnast þess, er þau hjón in lögðu leið sína hingað út að stríði loknu og frú Irma tók að safna fé og fatnaði til hjálpar börnum í Búdapest, aðþrengd- um af stríðshörmungum. Bar sú söfnun mikinn árangur, keypt var lýsi fyrir peningana, og frú Irma bjó sjálf um fatasendingar. Meira en áratug seinna beitti hún sér fyrir fjársöfnun til bág- staddra í Frejus í Frakklandi, þegar mikil stífla brast og flóð breytti lífi fólks í heilu þorpi í ömurlegt harmakvein. Frú Irma flutti þá útvarpsávarp, þar sem hún komst m.a. svo að orði: „Það er einmitt þetta, sem okkur finnst bera fegurst vitni hjálp- fýsi ísilendiiniga viið aðina, að húm á sínar dýpstu rætur í þeim skilningi, sem þeir hafa öðlazt fyrir reynzlu sína af eyðilegg- ingarhætti náttúruaflanna. . . . Bak við hverja peningagjöf hversu smá eða stór sem hún kann að vera, er fólgið þetta, sem ekki verður keypt fyrir öll auðævi veraldar. Það er gjald- miðill tilfinninganna og spari- sjóður hjartains." Slíkur var og gjaldmiðill frú Irmu, því að ekki var hún rík af fjármunum, a.m.k. ekki eftir komu hennar hingað til lands. Meðal verðmæta hennar var hið helzta klassískur menningararf ur álfunnar, og þar stóð tónlist- in hjarta hennar næst. Snemma hefur krókurinn beygzt í þá átt hjá Irmu. Til sannindamerkis er þessi skemmtilega saga: Hið dáða tónskáld Puccini var heimilisvin ur Weilehjónanna í Pisa og sat einn dag við píanóið þar í stof- unni, þegar fjögurra ára hnáta kom arkandi inn, stjakaði við meistara Puccini og vildi sýna honum hvað hún kynni að spila. Puccini lét sér þetta vel líka og hvatti foreldrana til að koma þeirri litlu til hljómlistarnáms. Hér í Reykjavik átti frú Irma einna mestar yndisstundir, er hún sótti góða tónleika, og þá gladdi þalð haoraa ekki lítið, þeg- ar hingað lögðu leið sina tón- listarsnillingar, sem hún hafði áð ur haft kynni af. Fyrir fáum ár- um hitti hún hér t.d. Claudio Arrau, sem var undrabarn og sem slíkur samtíða henni í tón- listarksólanum í Berlín, kostaður til náms af Chile-ríki. Og í jan- úar s.l. varð það frú Irmu mik- il fagnaðarstund er hún hitti Louis Kentner, píainiosiniiillinigiinin uinigverslka, sem hú>n þekkti frá MOTOROLA — Ahermatorair 12 og 24 vofta — Straunnlokur 12 og 24 volta — Reikskífur Kol — Bíl útvairpstæki — Ekko í bíia. T. Hannesson & Co. Ármúte 7, sími 15935. Hugheillar þatokir fyrir auð- sýnda vinsemd á átbræðisaf- mæilli okkiar 6. september sl Jóhanna Fossberg og Guðrún Oelkers. Hjarta.ns þakklæti till ailllira, sem glöddu mig á áttræðis- afmæliiniu 13. sept. sl með heiimisókniuim göötfuim og skeyt- uim. Bið Guð að liaumia ölkum, nær og fjær, fvrir hlýhuig og vini- áttu á liðmiuim árum. Sesselja Daðadóttir frá Gröf. Þökkuim ininileiga auðsýnida samúð og vinátbu við anidlát og jarðarför litlu dóttur ofakar og systur, Helgu. Vilborg Vigfúsdóttir, Sigurður K. Arnason og systkini. Hjartaniiegar þakkir tii ykkar allra, sem heiðruðuð mig á sjötuigsafmœ'li mímu þamm 19. sept. sl. mieð heimsókiniuim, gjöfum og kveðjum. Heill og htamimgja fylgi yklkur ölllum. Aðalsteinn P. Ólafsson, Valböll, PatreksfirðL

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.