Morgunblaðið - 31.10.1971, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 31.10.1971, Blaðsíða 16
44 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 31. OKTÓBER 1971 ÚTBOÐ TiJboð óskast í sölu á bryggjutimbri fyricr Reykjavíkur- höfn. Útboðsgögn eru afhent á skrifstofu vwrri. Tilboð verða opnuð á sama stað, föstudaginin 3. desember n.k., kl. 11.00 f.h. INNKAUPASTOFNUN REYKJAVIKURBORGAR Fríkirkjuvegi 3 — Sími 25800 Þessi bílaþvottavél, ásamt þurrkara er til sölu. Lítið notuð. Góðir greiðslusklmálar. Upplýsingar í síma 12209, AkUreyri. Rafvirki með góða reynsíu í viðgerðum og viðhaldi ýmiss konar véla óskar eftir atvinnu. Margt kemur til greina., t. d. vélaviðhald í verksmiðju. Tilboð, merkt: „20 ára starfsreynsla — 4398" sendist Mbl. Bifreiðaeigendur othugið Við framkvæmum réttingar, málun, rúðuþéttingar, grindavið- gerðir og almennar bilaviðgerðir. BÍLASMIÐJAN KYNDILL, Súðavogi 34 — Simi 32778. Framlengd um helgina. Opin 2—10 Hverfisgötu 44. 10% AFSLÁf TARKORT Afhending afsláttarkorta til félagsmanna hefst á morgun. mánu- daginn 1. nóvember, í skrifstofu KRON, Laugavegi 91, 4. hæð, gengið inn í DOMUS. Hver félagsmaður fær 5 afsláttarkort. Kortin gilda til 16. desember næstkomandi. Afsláttarkortin eru ókeypis. Nýir félagsmenn fá einnig afsláttarkort. Það er hagkvæmast að sækja kort;n sem fyrst. KAUPFÉLAG REYKJAVÍKUR OG NÁGRENNIS LESBOK BARNANNA LESBOK BARNANNA „En hvað þeir eru likir hvor öðrum," sagði Páll. „Það er bara alla ekki hægt að þekkja þá í sund ur." Þegar kalkúnarnir sáu Pál koma flýttu þeir sér inn í litla húsið sitt, sem stóð 1 einu horni búrsins. „Halló, kalkúnar, hérna er kornið ykkar — kom- Sama eagan endurtók sig næsta dag, þegar Páll kom með mathin til kalk- únanna. Konni kom út og át helminginn af korninu. Síðan fór hann inn og kom svo aftur út og át hinn helminginn af korn- inu. Páll hélt auðvitað að þæði Konni og Kata hefðu borðað k&rnið sitt. ið þið hérna greyin mín." Annar kalkúninn kom út, það var Konni. En auðvitað vissi Páll ekki hvor þeirra það var. Konni át nú helminginn úr skálinni og fór síðan inn aftur. Og nú kom hinn kalk- úninn út „Nei, hvað þeir ©ru akynsamir," sagði Páll, „þeir skiptast á." En Páll vissi ekki um leyndarmálið. Hann vissi ekki að þetta var lika Konni, sem kom út í seinna skiptið. Konni át nú kornið hennar Kötu og sneri svo aftur heim í húsið. Dagarnir liðu — Konni varð alltaf feitari og feit- ari en Kata horaðist. „Mér finnst alveg hræðilegt að sjá þig hor- ast svona," sagði Konni, um leið og hann rétti Kötu nokkurn korn, sem hann hafði tekið til hlið- ar. „Ég hef gott af smá- „megrunarkúr," sagði Kata. „Ég var orSin allt- of feit." Hún var blátt áfram orðin eins og beinagrind. „Jæja, röðin kemur nú næst að mér," sagði Kata. „Ég býzt ekki við því að vi5 þurfum að biða lengi." Kata hafði að sjálf- sögðu rétt fyirir sér. Þakkarhátíðin var næsta ,,Nú verð ég að velja kalkúninn, sem á að fara í hádegismatinn á þakk- arhátíðardaginn," sagði Páll, „Ég ætla að skreppa út og horfa á þá borða. Með þvi móti sé ég bezt hvpr þeirra ej jnatar- meiri." Og Páll hraðaði sér út að búri kalkúnanna. Konni og Kata sáu hann nálgast. „Kata mín," ságði Konni, „þú veizt hvað þú átt að gera núna. Stund- in er runnin upp. ó, hvað ég hJakka til að sjá svip- inn á Páli." „Óskaðu mér góðs gengis," sagði Kata. „Hérna, kalki, kalki," kallaði Páll. „Kalki, hvað dettur manninum í hug að kalla mann," sagði Kata sár- móðguð. „Hann gæti nú að minnsta kosti riefnt mig með nafni." „Hlustaðu ekki á hann," hvíslaði Konni. „Sá hlær bezt, sem síðast hlær. Við eigum eftir að ná okkur niðri á honum. Svona drífðu þig nú af stað." Páll fylgdist nú með þvi, þegar Kata gekk út úr húsinu og að mataa-- skálinni. Hún snerti ekki á korninu, en drakk ör- iítið af vatninu og gekk síðan hægt í átt til kof- ans. „Þessi kalkúni lítur út fyrir að vera eitthvað veikur," sagði Páll. „Hinn hlýtur að verá sá feitari." Kata brosti i laumi til Konna. „Þá er bezt að skella sér út aftu-r," sagði hún. í þetta skipti drattaðist hún rétt út úr húsinu, höfuðið hékk, fjaðrirnar drógust við jörðu — og þegar hún loks komst að matarskálinni, datt hún kylliflöt. „Ó," Páll greip andann á lofti. Kata reisti sig upp, datt aftur, en komst eftir ítrekaðai- tilraunir aftur á fætur og dróst heim að kofanum aftur. Þegar hún svo kom að dyrun- um, datt hún aftur og skreið inn. „Fint hjá þér, Kata," hvíslaði Konni. „Kannski hefði ég ekki átt að detta þarna í lok- in," sagði Kata, „en ég skemmti mér svo stór- kostlega vel." Kalkúnarnir tveir kiktu nú út um rifu. Þeir sáu Pál standa þar og hrista höfuðið. „Ég held að okkur hafi tekizt það, Kata," sagði Konni. Þetta kvöld kom Páll með öðrum manni út að búrinu. „Þú getur fengið þá ókeypis," sagði Páll við manninn. „Kannski að þú getir fengið eitthvað fyrir fjaðrirnar." Páll fór nú heim í hús sitt og skellti á eftir sér hu.rðinni. Hann hlakkaði ekki til að heyra hljóðið í konu sinni. Maðurinn fór aftur út að búrinu. „Hérna greyin," kallaði hann og kastaði nokkrum kornum til kalkúnanna. Kalkúnarnir litu hvor á annan. „Far þú fyrst, Kata," sagði Konni. „Þú hlýtur að vera orðin h-ræðilega svöng." „Það væri nú indælt að fá sér smábita," viður- kenndi Kata. „Hún flýtti sér út úr litla húsinu og át kornið með beztu lyat. „Nú veit ég hvers vegna þau voru svona veik," sagði maðurinn. Páll gamli hefur ekki tímt að gefa þeim að borða. Þessi vesalingur er auðsjáanlega að drep- ast úr hungri. Hvernig skyldi hinn lita út. Konni kom nú út, feit«- ur og ánægður. „Ja, hérna," sagði mað urinn. „Ég er svei mér heppinn. Það er bezt að ég geymi þennan til jól- anna. Hinn verður svo góður næsta ár. Komið karlarnir." „Komdu, góða mín," sagði Konni við Kötu. „Og mundu svo, að röð- in er komin að mér — næst feir ég í megrunar- kúr. Ég heimta það." „Hafðu það alveg eins og þú vilt," sagði Kata. Og kalkúnarnir tveir hagræddu sér í búrinu. „Gleðilega þakkarhátíð." „Og gleðileg jól, góða min," sagði Konni. Skrýtlur við erum í sagði Sigga „Mamma, skólaleik," litla. „Þá vona ég, að þú kunnir að hegða þér sæmilega," svaraði móðir hennar. „Ég þarf ekkert að „hegða mér," ég er kenn- arirm."

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.