Morgunblaðið - 16.11.1971, Page 3

MORGUNBLÁÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 16. NÓVEMBER 1971
3
Haraldur Blöndal, stud. jur.;
Hver er að falsa f réttir?
BAGBEAÐIí) Tíminn heldur þvi
fram s.l. sunnudag, að Morgun-
toladið hafi falsað ummæll hátt-
vtrts forsæt isráðherra á fundi,
er haldinn var í Glaumbæ s.l.
inniðvikudag. Hljóta þessi um-
mæll að beínast gegn mér, er
ttðk niðlur frétt af fundinum.
Jiykir mér nokkuð sár þessi á-
sokun, enda hef ég aldrei fyrr
verið borinn slikum sökum, en
toæði verið fréttaritari Morgun-
tolaðsins á Alþingi og í borgar-
stjórn. Þvert á móti hafa and-
stæðingar þeirra skoðana, er ég
suðhyllist þakkað niér heiðarleg-
art fréttaflutning. Og þeim mun
alvarlegri er þessi ásökun, þeg-
ax þess er gætt, að ég á að hafa
rangt eftir hæstvirtum forsætis-
ráðherra, er hann talaði um
mjög mikilsvert mál; viðkvæmt
mál, sem hefur mikla þýðingu
fyrir þjóðina.
En hver eru svo hin fölsuðu
'iwnmæli? Samkvæmt Tímanum
segir hæstvirtur forsætisráð-
berra orðalagið „5—7% bein kaup
fiækkun ætti að nægja auk ann-
ara aðgerða" beina fölsun á um-
maslum sínum. Síðan segir í Tíin
eun/um og er það ritstjórinn Tóm-
as er sikrifar fréttina, að Kristján
Eriðriksson iðnrekandi hafi lýst
„því sem sinni persónulegu skoð
wn, að hann teidi skynsamlegt að
semja um 5—7% kauphækkun á
ári til viðbótar við þær hliðarráð-
stafanir, sem ríkisstjómin hygð-
ist beita sér fyrir, svo sem í
skattamálum, tryggingamálum,
onlofs- og vinnutímamálium."
„Þetta er skoðun Krisitjáns Frið-
rikssonar ekki mín,“ sagði for-
saetisráðhenra.
Nú er það að vísu svo, að
Kristján talaði aldrei um stytt-
ángu vinnutóma, sem neina kjara
bót, heldiur taldd hann styttinguna
leiða til kjanaskerðingar og
niefndi töluna 3% i þvi sambandi.
Minnist ég þess ekiki heldur að
hann hafi minnzt á það einu orðd,
að stefna ríkisstjórnarinnar í
kaiupgjaldsmáilum væri skynsam-
leg; þvert á móti taldi hann, að
ef hækka ætti kaup um 20% og
styfta síðan vinnuvikuna um
10%, þá leiddi það tii mikiillar
verðbólgu, — eí ekki gengisíeli-
ingar. Það hiýtur því að hafa
sikolazt eitthvað til milii þeirra
Tómasar Karissonar og hæst-
virts forsætisráðherra. Til frek-
ari áréttingar vii ég benda á, að
hæstvirtur forsæti&ráðherra tók
fram í svari sínu til Kristjáns,
að hann viidi ítreka, að ríkis-
stjómin hefði aidrei lofað 20%
kauphækkun, heldur einungis
20% kaupmát.taraukningu til
handa þeim iœgst Jaunuðu á
tveimur árum. TaJdi hæstvirtur
forsætisráðherra, að Kristján
hefðd þarna missjtíiið stjórnar-
sáttmálann!
Næst segir í frétt Timans; og
hefur hæstvdrtur forsætisráð-
herra enn örðið: „Kristján Frið-
riksson taJdi 5—7% kaup-
hækkun á ári hóflega, en það
þýðir 10—14% á tveimur árum.
Aðgerðir ríikisstjórnarinnar I
skaittamálum og tryiggingamál-
om gætu svo vei þýtt 5—7% kaup
máttaraukningu fyrir lægst Iaun
uðu stéttirnar. Það var því ekki
óeðlilegt, að ég benti á, að Kxistj
án væri mjög að nálgast það,
sem rikisstjómin vildi að fram
næði að ganga í kjaramálum,
því að hún hefur iofað að beita
sér fyrir því, að kaupmáttur
launafólks verði aukinn í áföng-
um um 20% á tveimur árum.“
Ég fæ ekki beitur séð, en þarna
staðfesti hæstvirtur forsætisráð-
herra ummæJi min. Hann segir
þarna að vdisu, að hann hafi taJ-
ið Kristján vera að nálgast sjón-
armið rikisst jórnarinnar, en með
þvi viðurkennir hann, að „5—7%
ikaiuphækkun, ættd að nægja auik
annarra aðgerða", sé efnislega
rétt. Menn skulu athu.ga það, að
ummælin eru nánar skýrð síðar
i frétt Morgunblaðsins af fundin-
um. Hæstvirtur forsætisráðherra
nefnir í Tímanum í fyrsta sinn,
að þessar kjarabætur, sem ríkis-
stjómin hefur lofað, eiga að þýða
5—7% kaiupmáttaraukningu. Það
nefndi hann ekki á fundinum.
Kristján Frdðriksson ræddi ekk-
ert um það, hvað kjarabætur rík
isstjórnarinnar yrðu háar, enda
vissi það enginn fyrr en hæst-
virtur forsætisráðherra gefur
þessa yfirlýsingu á fundinum.
1 gær verða svo umræður á
Alþingi um þessa frétt. Gerir
hæstvirtur forsætisráðherra mér
þann greiða, að taka sjálfur til
máls utan dagsfcrár og Jýsir því
yfdr, að ég hafi skýrt efnislega
rétt frá þessum fundi, og þar
með, að Tíminn fari ekki með
rétt máJ, eða eins og hæstvirtur
forsætisráðherra segir: „Ef grein
dn er lesin í igegn, kemur fram
í veruJegum atriðum, hvað ég
sagði, — að vísu með nokkuð
öðrum blæ, en við þvl sé ekkert
að segja.“ Þakka ég hæstvirtum
forsætisráðherra þessi ummæli.
Hins vegar get óg ekki fallizt
á það, að fyrirsögn og upphaf
greinarinnar eigi sér ekki stoð
í greininni, og til rökstuðnings
þessari skoðun minnd birti ég hér
niðurlag hennar. Fyrirsögnin er
svofelld: „Ólafur Jóhannesson á
fundi ungra framsóknarmanna:
5—7% kauphækkun ætti að
nægja, — auk skattabreytinga,
styttinigar vinnutíma og fleira.“
í fréttinni segir: „Hann (Kristj-
án Friðriksson) taldi mjög var-
huigavert að hækka kaupgjald
um of, en viðiurkenndi nauðsyn
launahækkunar tii handa þeim
Jaagst Jaunuðu, og skaut fram
svona 5—7% kauphækknn á ári.
(Leturbr. min).
Ólafur Jóhannesson itrekaði
fyrri ummæiU sto og sagði, að
fcaupmáttaraufcntoigunni mætti
m.a. ná með skattabreytingum,
með ha'kkun abnaiuiatrygginga
og styttingu vinnutíma. Tók
hann undir orð Kristjáns, og
taldi að fyrrgreindar aðgerðir
auk svipaðrar kauphækkimar og
Kristján legði til, ættu að duga
tii þess að ná marki ríkisstjórn-
arinnar.“ (Leturbr. mín).
Ég tieJ, að í fyrirsögninnl hafi
eklki verið farið út fyrir ramma
þessara niðurlagsorða. Fyrirsögn
in segir í mjög stuttu máli, það
sem i fréttinni felst.
Hæstvirt ríkisstjórn hefur nú
setið að völdium í nokkra mán-
uði. Me-gintimi ráðherranna virð
ist fara í það að gefa út komm-
entara á stjómarsáttmálann, og
virðast þeir vera að verða svip-
aðir að magni og skýringar fræði
rnanna á myrfcum visum Islend-
inga'sagna. Það er eikki mto sök,
þótt enginn skylji neitt í stjórn
arsáttmálanum. En fyrst mönn-
um hefur nú svo fedfcilega tekizt
að missikilja stjómarsáttmálann,
sem ætla má að samton hafi ver
ið af ihygli og þrauthugsað hivert
orð, að jafnvel þeim, sem stóðu að
sáttmálanum, ber efcki saman um
túlkun hans, hversu mifclu frem
ur er ekki hastta á, að þessir
menn tali annað en þeir meina,
þegar ræða er flutt undirbúnings
l'aust. Hafi hæstvirtur forsætis-
ráðherra meint annað, en hann
sagði, þá hann um það: Mér er
það ómögulegt að skrá hugsanir
hans, slika yfirnáttúrulega hæfi-
leika Maut ég ekki í vöggugjöf.
SIAKSTEINAR
Lítið miðar
Öllum er ljóst, að lítið miðar í
átt til samkomulags í kjaradeilu
þeirri, sem nú stendur yfir, Það
má m.a, marka af því, að mið-
stjórn Alþýðusambands íslands
hefur beint þeirri áskorun til að-
ildarfélaga sinna að afla verk-
fallsheimilda og voru fjölmargir
fundir haldnir í verkalýðsfélög-
um til þess að afla slíkra heim-
ilda nú um helgina. Hins vegar
hafa leiðtogar verkalýðssamtak-
anna ekkert gefið í skyn um það,
að þeir hyggist beita verkfalls-
vopninu á næstunni. í lengstu
lög verður að vona, að svo verði
ekki. Velmegun í iandinu er mik
ii og reynslan sýnir, að verkföll
eru engum í hag. En hinn bægi
gangur samningaviðræðna fram
tii þessa sýnir glögglega, að ekki
er allt fengið með því að í valda-
stóli sitji ríkisstjóm, sem sjálf
hefur lýst því yfir, að hún telji
sig sérstakan málsvara „hinna
vinnandi stétta“. Nú þegar er ris-
ton alvarlegur ágreiningur milli
forsætisráðherra og forseía ASÍ
um það að hverju skuli stefnt í
kjaramálum.
Hverjir torvelda
samninga?
Tvö helztu málgög'n ríkis-
stjórnarinnar, reyndu nú um
heigina að skella sökinni á aðra
en hana bera raunverulega,
vegna þeirra tafa, sem or'ðið
hafa á samningagerð. Þannig
hélt Tíminn þvi fram í forystu-
grein, að bæði í hópi verkalýðs-
félaganna og vinnuveitenda væm
að verki Sjálfstæðismenn, sem
reyndu allt til að torvelda samn-
inga. Þjóðviljinn beitti annarri
röksemd og sagði, að atvinnu-
rekendur tefðu samninga með
þvi að óska eftir tilteknum út-
reikningum. Allt er þetta fjarri
lagi. Ástæðan fyrir því, að samn-
ingsgerðin hefur tafizt svo mjög
er sú, að ríkisstjórnin lýsti því
yfir í sumar, að hún mundi
beita sér fyrir 20% kaupmáttar-
aukningu fyrir launþega á næstu
tveimur ámm og að hún mundi
sjá tii þess að ýmsum útgjöldum
yrði létt af atvinnuvegunum.
Síðan þessi yfirlýsing var gefin
eru liðnir 4 mánuðir en enn þann
dag i dag hefur ríkisstjórnin
hvorki fengizt til að skýra frá
því, hvernig eigi að ná þessari
20% aukningu kaupmáttar né
heidur hvaða útgjöldum verði
létt af atvinnuvegunum. Liggur
þó í angum uppi, að eins og nú
háttar er það forsenda fyrir því,
að samningar náist, að skýr svör
verði gefin við þessum tveinmr
spurningum. En þessi svör hafa
ekki fengizt enn. Það er þess
vegna aðgerðarieysi og hik rik-
isstjórnarinnar, sem veldur því,
að samningar hafa enn ekki tek-
izt. Bæði launþegar og atvinnu-
rekendur eiga skýlausa kröfu á
því, að ríkisstjórnin geri grein
fyrir því hvemig hún ætiar að
haga sér í þessum tveimur mái-
um. Iiingað til hafa Sjálfstæðis-
menn í verkalýðsfélögunum verið
sakaðir um ýmislegt annað en að
æsa til verkfalla og það von|
ekki Sjálfstæffismenn í verka-
lýffshreyfingunni, sem beittu sér
fyrir því aff verkalýffsfélögin
öfitiðu verkfallsheimilda. Þvert
a móti, þaff voru áhrifamenn í
stjórnarfiokkunum, sem þaff
gerffu, menn eins og Björn Jóns-
son og Effvarff Sigurffsson.
*
I eindaga
Ljóst er að kjaramálin og úr-
lausn margvíslegra vifffangsefna
í efnahagsmálum eru aff komast
í eindaga, Samningsaðilar á
vinnumarkaðnum geta ekki beff
iff öllu lengur eftir nauffsynleg-
um upplýsingfm frá rikisstjórn-
inni. Hún verður að gefa skýr^
svör tafarlaust.
ÞESSAR
PLÖTUR
FAST I
HLJÓMPLÖTU-
DEILD OKKAR
• RAM
P. Mc
CARTNEY
• TEASER
AND THE
FIRE CAT
CAT STEV-
ENS
• FIREBALL
DEEP
PURPLE
• PiLAGRIM-
AGE
WISBONE
ASH
• WHO'S
NEXT
THE WHO
• SALISBURY
URIAH
HEEP
• SURVIVAL
GRAND
FUNK
• LOVE
STORY
• SONGS FOR
BEGINNERS
GRAHAM
NASH
• L/WAY
STREET
CROSBY
STILLS
NASH &
YOUNG
• ZABRISKIE
PQINT
PINK FLOYD
0. FL. 0. M.
FL. 0. M. FL.
ÞAÐ ER ENGIN TILVILJUN AÐ
HLJÓMTÆKIN HAFA NÁÐ
ÞVÍLÍKUM VINSÆLDUM.
ÞAU ERU í SÉRFLOKKI . . .
ENDA GEFUM VIÐ 2JA ÁRA ÁBYRGÐ. VIÐ REYNUM ÁVALLT AÐ
EIGA AIÆAR GERÐIR TIL AFGR.E IÐSLU STRAX. GREIÐSLUSKIL-
MÁLAR ERU GÓÐIR. SENDUM UP PLÝSINGABÆKLINGA HVERT
Á LAND SEM ER, SÍMI 13630 OG BIÐJIÐ UM HLJÓMTÆKJADEILD.
Nú er rétti tíminn oð fú sér góð tæki fyrir jolin
KARNABÆR

9
W