Morgunblaðið - 21.02.1973, Blaðsíða 28

2iS
MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 21. FEBRÚAR 1973
kolli. — Hún heyrði þegar ég
las skeytið fyrir í símann og bað
um að senda bréfin mín. Að
minnsta kosti var hún í forstof
unni, þegar ég kom fram og ég
hafði ekki bókastofudyrnar lok
aðar. Ég býst ekki við að
Blanehe léti neitt þess háttar
fram hjá sér fara.
— í>ér hefðuðu átt að loka dyr-
unurn, sagði Pétur, eins og utan
við sig. Þá er ekki hægt að
heyra neitt. Nú jæja, ef þér haf
ið þessi bréf, ættuð þér að af-
henda mér þau.
— Vitið þér líka um þau?
sagði frú Brown.
— Vitanlega. Cal sagði mér
af þeim á leiðinni hingað. Hvar
eru þau?
Frú Brown kipraði varirnar,
hugsaði sig um og hristi höfuð-
ið. — Þau eru mín eign. Ég hef
lesið þau. Hvert eitt einasta.
Svo ákvað hún sig og andvarp-
aði. — Héðan af færðu mér eng-
an lífeyri, Pétur. En satt er
það. Þú vildir losna við Fioru.
— Ekki myrti ég hana. Hvi-
lík vitleysa!
— Ég sagði aldre,i, að þú hefð-
ir myrt hana. Og held meira að
segja ekki, að þú hafir gert það,
sagði frú Brown. En hvers
vegna var hún þá alltaf að
Hús & hlbýli
Enn er tækifæri! Hér er úrklippuseðillinn vegna áskriftarpönt-
unar að „Hús & hfbýli" birtur aftur fyrir þá, sem sást yfir hann
siðast, vegna stöðugra fyrirspurna. Sendið hann greinilega út-
fylltan ásamt greiðslu (peninga í ábyrgðarbréfi eða strikaðan
tékka í alm. bréfi). Nýtt blað kemur á næstunni.
N e s t o r
Tryggvagötu 8 III. hæð, Reykjavík.
Undirritaður óskar eftir að gerast áskrifandi að ,,Hús & híbýli"
IMafn
Heimili
og sendir/afhendir hér með áskriftargjald 5 tölublaða til
ársloka 1973, krónur 250.00.
Hfin9l eftif fnidncetti
M.G.EBERHART
segja, að hún mundi aldrei gefa
þér eftir skilnað?
— Hún . . . hún hefur bara
verið að gera að gamni sinu,
— Nei, það var ekkert gaman-
mál, sagði frú Brown.
— Nú, jæja, kannski hún hafi
getið sér þess til, að ég elskaðl
Jenny enn . . , og . . . kannski
hefur hún séð símareikningana
eða eitthvað og . . .
— Nei, ekki Jenny, heldur
Blanehe, sagði frú Brown.
— Nei, vi'tið þér nú hvað, frú
Brown, sagði Pétur hneykslað-
ur, en frú Brown greip fratn i:
— Já, það datt mér ekki í hug
fyrr en ég las öll þessi bréf aft-
ur og ölil í einu. í fyrsta lagi . . .
Hún taldi á fingrunum. — Þú
hefur ekki verið sériega mikið
heima síðuistu mánuðina. Fiora
sagði alltaf, að þú yrðir að veira
í borginni vegna viðski.ptamála.
Já, það voru nú meiri viðskipt-
im! sagði hún og hristi höfuðið.
Pétur ætlaði að fara að segja
eitthvað, en rödd frú Brown yf-
irgnæfði hann. — í öðru liagi fór
ég að gera mér Ijóst, að Blanche
kom hingað oft . . . of oft. Fiona
var alltaf að skrifa: „Blanche
var hérna yfir heligina", eða þá:
,,Ég sýndi Blanche nýja loðslag
ið mitt, og hún ætliaði altveg vit-
laus að verða af öfund". Eða:
„Blanche kom hingað í kvöld-
verð og giisti." Og einu sinni
skriíaði hún: „Skyldi Blanche
ekki langa tij að klæðast þvi sean
ég á? Hún er græn af öfund!"
E'nmitt með þessum orðum. Og
svo sagði hún: „Blanche þýðir
ekkert að vera að draga sig eft-
ir Pétri. Ég skal aldirei gefa hon
um eftir skilnað." Ég gaf þessu
nú ekki sérlega milkinn gaum þá
strax. En nú er öðru máli að
gegna. Blianche og Fiora voru |
allitaf dáiítið afbrýðisamar hvor
út í aðra . . . en hvað skal segja
bætti frú Brown við og and-
varpaði, — nú fæ ég engan líf-
eyrinn, Pétur. Hún sneri sér að
Cal. — En það er ekkert annað í
þessum bréfum. Þér getið séð
þau, ef þér viljið, en ég veit það
bezt . . .
— Já, það er sjálfsagt, sagði
Cal og gekk síðan eftir gangin-
um til bókastofunnar, og lokaði
á eftir sér.
— Hvað er hann að gera?
sagði Pétur. — Hvað er hann að
gera?
— Hann sagði, að hann ætlaði
að festa hendur á Dodson, sagði
Jenny. Henni fanns-t rétt ei.ns og
hún væri á botninum í lyftu-
gangi og enginn gæti heyrt til
hennar.
En það gerði frú Brown. Hún
sagði: — Þetta kemur nú sjáif-
sagt ónotalega við þig, Jenny,
en þú hefðir bara frétt það fyrr
eða seinna. Þetta mieð Blanche.
Ef þér er sama, Pétur, þá ætla
ég að fá tnér einn sjúss, það er
víst hvort sem er síðuistu forvöð
hjá mér að fá ai'menniliegt viski.
Pétur rétti úr sér — nú varð
hann tígulegur og Vleedam frá
hvirtfli til ilja. — Þér hafið lagt
yðar eigin merkiingu í hvað sem
Fiora kann að hafa sagt, en hvað
snertir þennan lifeyri yðar, þá
er ég búinn að lofa yður honum
og ætia að standa við orð mín.
Frú Brown glápti á hann. Síð
an greip hún hönd hans og hiristi
hana kröftuglega. — Þetta er af
skaplega faMiegt. Röddin skaltf
og hún hristi enn hönd hans, en
svo þaut hún áleiðis tffl búrsins
og sloppurinn flaksaðist um
hana.
I — Já, það er fallega gert af
í þýðingu
Páls Skúlasonar.
þér Pétur, sagði Jenny, og henni
fannst röddin koma úr mi'killi
fjarlægð.
En hún hugsaði: Þú hringdir
ekki til miín mánuðum saman, og
næturvörðurinn hjá Blanche
þekkti þig, og Fiora hafði skilin-
að í huga. Hún hafði ykkur
grunuð.
Nú heyrðist til Cals úr bóka-
stofunni, en ekki urðu þó greind
orðaskil. Pétur hikaði við, en.
gekk samt inn í bókastofuna o.g
opnaði dyrnar. Jenny eliti hann,
og fannst rétt eins og hún reik-
aði um í drauimi.
Cal sagði: —. . . já, strax. Ég
bíð eftir þér. Svo liagði hann á
imann. — Dodson er að koma. En
ekki langaði hann til þess.
— Mér þætti vænt um, að þú
Jofaðir mér að sjá um þetta, sagði
Pétur.
— Þú þarft að tala við hann,
Pétur. Við verðum að sjá, yfir
hverju hann býr, áður en við
tölum við Parenti.
Pétur kilpraði samian augun. —
Um hvað ætlarðu að tala við
Parenti ?
— Huigsaðu þig u,m, Pétur. Ein
hver var að elta Jenny um alt
enwood chef
'I' - y. '* 'v
velvakandi
Velvakandi svarar í síma
1010C frá mánudegi til
föstudags kl. 14—15.
0 Útskúfaður
um alla framtíð
Til blaðsins hringdi maður á
sextugsaldri, búsettur í Hafn-
arfirði, og sagði eftirfarandi
sögu af viðskiptum sínum við
bankaútibú þar í bæ:
„Þegar maður er kominn á
þennan aldur, finnst mér, að
maður eigi hálft í hvoru heimit-
ingu á kurteisi í viðskiptum, en
mér hefur þótt skorta talsvert
þar á að undanförnu í sam-
bandi við viðskipti mín við
bankaútibú í Hafnarfirði. Ég
hef á minni ævi aldrei verið
stimplaður vanskilamaður, en
fékk þetta allt í einu framan í
mig, þegar ég gekk á fund
útibússtjórans í fyrrasumar til
að biðja um víxil. Ég óskaði
eftir skýringu, og hann nefndi
víxil, sem hefði fallið á
mig fyrir nokkrum árum. Rétt
er það, að víxiIJinn sá var ekki
greiddur á gjalddaga; reyndar
ekki fyrr en mánuðd síðar, en
ástæðan fyrir þvi var sú, að ég
var að vinna á Isafirði og kon-
an mtn sá um öll mín fjármál
á meðan, en á einhvem hátt
komst þessi víxill i vanskil.
Nú var ekki um háa upphæð
að ræða, liklega sambærilegt
við 10 þús. kr. í dag, en þetta
gerði mig að slíkum vanskila-
manni í augum útibússtjórans,
að ég átti ekki að fá annan
víxi'l, enda þótt þessi hefði á
sinum tíma verið greiddur upp
að fullu. Ég lét þetta gott heita
í fyrsta skiptið, og lika í annað
skiptið, er ég gekk á fund úti-
bússtjórans nú fyrir síðustu jól
og fékk þá sömu svör. Hins
vegar sagði hann mér að koana
aftur um mánaðamótiin janúar
— febrúar og þá skyldi leyst
úr vanda mínum. Nú fór ég í
þriðja skipti, 19. febrúar, en
fékk þá enn sömu svör og fyrr,
þ.e. að ég væri sllikur vanskila
maður, að ekki væri hægt að
iána mér. Mér finnst þetta
Míöstöð viöskipta
austurs og vesturs
Leípziger Messe
Deutsche
Demokratische
Republík
11.3.-18.3. 1973
KAUPSTEFNAN I LEIPZIG í
Þýzka Alþýðulýðveldinu er ó-
umdeildur alþjóðavettvangur
vísinda, tœkni og viðskipta. —
Kaupstefnan býður mönnum
viðskiptalífsins sérlega hent-
ugt tœkifœri tii þess aö kynn-
ast nútíma framboði og stofna
til nýrra viðskiptasambanda.
KAUPSTEFNAN í LEIPZIG fyrir
frjóls alþjóðaviðskipti og
tœknilegar framfarir.
Kaupstefnuskirteini og upplýsingar um hent-
ugar beinar ferðir fró flestum höfuðborgum
m. a. frá Kaupmannahöfn til leipzig fást
hjá umboðinu: KAUPSTEFNAN-REYKJAVÍK,
Lágmúla 5, Reykjavík — símar 24397 og
10509
ekki hægt, eða á ég kannski
að vera útskúfaður um alla
framtið? Mér finnst, að þarna
gangi nýi útibússtjórinn oí
langt og ég get ekki
unað þessu."
0 Enn um nafn á fjallið
Hér skulu nú talin upp í
beiig og biðu nöfn, seim lagt hef
ur verið til að gefin verði fjaW
inu nýja í Vestmannaeyjum:
EyjafeM, Flóttafell, Gígá-
féll, Gýma eða Gýmir, Eyðir,
Heimafell, Gosfell, Gjóskufell,
Glóðatindur, Logatindur, Heima
tindur, Sorti.
Velvakandi lætur liesend-
ur sina um að velta fyrir sér
þessum uppástunigum, en þess
skal getið, að þegar Surtsey
var gefið nafn hér um árið leit
aði menntamálaráðuneytið eft-
ir tililögu frá Örnefnanefnd og
síðan var eyjunni gefið nafm
samkvæmit tillögu nefndarinn-
ar.
0 Lífskjör í Sovét
Húsmóðir skrifar:
„Kæri Velvakandi.
„Ég er viss um, að margri
húsmóður hefur þótt fróðlegt,
að sjá og heyra sjónvarpsþátt-
inn um lífið í Rússlandi, sem
sýndur var um daginn. Þegar
sást hvar ung stúlka var að
moka á handbörur og 2 aðrar
báru svo burt, þá óskaði ég
þess að sumar af þessum ungu
konum, setn sýkn.t og heilagt
eru að fræða mann í útvarp-
inu, væru þarna í sporum
þeirra rússnesku. Eklki minnk-
aði fróðleikurinn, þegar farið
var að tala við ungu hjónin,
sem voru voða lukkuleg, með
nýju ibúðina. Þessar hálærðu
manneskjur höfðu sem sé 34
þús. samanlaigt á mámuði, og
húsmóðiriin var í fyrsta skipti
einráð í eldhúsinu. Þegar hún
svo þurfti að fara að gera inn-
kaupin, þá fannst mér fiara að
versna í þvi. Smjörið kostaði
400.00 kr., smjörlilkið 180.00,
hæna 280.00, nælonsokkar
300.00 og undirkjóll 3.000.00. Tó
bak var ekki nefnt. Maður veit,
að þarna er ekki hægt að fá
kauphækkiun því að enginn er
verkfallsrétturinn, og ekki er
hægt að kvarta, þvi það getur
kostað fangabúðarvist, og í
stuttu máli ekkert frelsi fyrir-
finnst. Nú þegar allir vita að
þessi lífskjör, sem þarna voru
sýnd eru árangur af yfir 50 ára,
sósialiskri stjórn, þá ætti að vera
kominn tími til, að þeir, sem
telja siig hafa fundið allsherj-
arlausn á lifsvandamáiinu með
kommúnismanum fari að
hætta að trúa á hann.
Húsmóðir."
r
Einbýlishús
Er kaupandi að gömlu einbýlishúsi, kjallara, hæð og
risi. Æskilegt með bílskúrsrétti. Má þarfnast mikill-
ar standsetningar. Skipti á góðri 3ja herb. 90 fm íbúð
æskileg. — Sími 83829.