Morgunblaðið - 21.02.1973, Blaðsíða 23

Morgunblaðið - 21.02.1973, Blaðsíða 23
------- I lllllll MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 21. FEBRÚAR 1973 23 Haukur Davíðsson ögfræðíngur Minning 1 dag er tiil grafar borimn frá Fossvogskapelliu Haukur Davíðs son, lögfræðiinigur setn amdaðist í Borgiarsjúkrabúsinu 12. þ.m. eftir stranga sjúkraliegu. Haukur Davíðsson var fædd- ur á Esfcifirði 10. apríl 1925. Foreldrar hans voru merkishjón in Davíð Jáhannessom, syslu- manns Ólafssonar, póst- og sima málastjóri á Eskifirði ag fyrri kona hans, Ingibjörg Árnadótt- ir, Árnasonar frá Höfðahólum. Hauku.r ólst upp á EskiÆirði, þar til hann hóf framhaldsnám í Gagnfræðaskóla Reykvíkimga oig síðan Menntaskólanum í Reykja vito, þar sem hann lauto stúdents prófi vorið 1946. Hamn lauk lög- fræðipróíi frá Háskóia íslands haustið 1953. Á námsárum sínum í Reykjavík dvaldi hann lengst af á heimili föðurbróður síns, Alexanders Jóhannessonar, rekt ors, og fór vel á með þeim frænd um. Að loknu embættisprófi gerð- ist Haukur fulltrúi hjá borgar- fógetanum í Neskaupstað og síð an bæjarfógetanum á ísafirðl tii ársins 1960. Starfaði hann síðan sem lögfræðinigur í Reykjavik og lögfræðingur hjá Olíuverzliun Is lainds h.f. til ársins 1965. Þá gerðist hann fulltrúi við borgarfógetaembættið i Reykja- vlík, og starfaði þar lengst af, þar til í haust, að hann varð að hæbta sbörfum vegna sjúkleika. Haukur Daviðsson öðlaðist mikla reynslu við fjölþætt lög- fræðiistörf. Hann var góður og glögigur lögfræðing'ur, sem vann öll störf sin af samviztausemi og kositgæfni. Bæjarfágetaur og sýsiumenn sóbbust mjög eftir þvi, að fá hann til fullitrúastarfa og að leysa þá af í íorföLliuim »g leyfum. Var hamn jafnan boðinn og búinn til að veita slíka þjón- usbu ef hann máitti því við koma. Sixmarleyfuim siwuim varði hamn lengst af til sHikra starfa. Þessi hjálpsemi hans leiddi þó til þess, að hann sinnti ekki sem skyldi, að leita eftir embættis- frama fyrir sjálfan sig. Að ota sinum tota var honum óljúft. Við störf sin, sérstaklega úti á lamdi, eignaðist Haukur marga kummimgja og vini. Hann var gleðinnar mað'ur, meðain hann gekk heill til skógar, margfróð- ur með létta og græskulausa kímni/gáfu. Hann var ein- statot valmenni, eins og hann átti kyn til, sem vildi hvers marins vanda leysa, ljúfur og trygg- lyndur. Hann naut vinsælda og álits sem góður embættismaður, sem rækti störf sin af háttvisi og festu. Þeir eru margiir, sem sakna Hauks Davíðssonar nú, er hann er fallinn frá langt fyrir aldur fram. Fyrir rösfcum tveim árum kenndi hann þess sjúkleika, sem dró hann til dauða. Ljóst var að hverju sbefmdi, en hanm bar sjúkdóm sinn með óvenju- legu æðruieysi og kartmennsku og stundaði starf sibt, svo Iengi sem hann miátti í fætur standa. SWkra manna er gott að minn- ast. Haukur Daviðsison kvæntist eftirlifandi konu sinni Krist- jömu Káradóttur frá Seyðisfirði 1962. Persónulega þakka ég Hauk Daviðssyni vinátbu og tryggð um nær 20 ára skeið. Ég sendi eigiinkonu hans og öðrum að- standendum innilegar samúðar- kveðjur. Ásberg Sig'urðsson. KVEÐJUR Þrátt fyrir það, að andláts- fregnin um Hauk Daviðsson, iögfræðing kæmi okkur, sem kunnug voru, ekki á óvart, á ég samt bágt með að sætba mig við það, að eiga ekki eftir að hitta hann að starfi eða gteði, hress- an og kátan eins og svo oft áð- ur. Það var þó ekki fyrr en árið 1954, sem fundum okkar Hauks bar fyrst saman, en ég var þá bæjarfógeti i Neskaupstað, og þann 23. júni það ár var Haukur skipaður fulltrúi við það emb- æbti. Voru það fyrstu spor hans i opinberri þjónusitu, sem ábti eft ir að verða meginþábburinn í starfsævi hans upp £rá þvi. Haukur var þá eJnhleypur og bjó á helmiiii mínu. Elkki er að orðlengja það, að dagfarsprúð- ari mann á heimili get ég ekki hugsað mér, og varð hann þann tima, sem samstarf okkar sbóð þá, eða til 20. október 1956, sannarlega einn af fjöiskyld unni. A þessum árum voru dætur okkar hjóna barnungar, og sú fiórða og yngsta fæddist á þessu tímabili. Það voru því næg til- efni tii að ergjast yfir barna- ærslum, en það varð þvert á móti, að Haukur tók ástfósitri við telpumar, og hefði ekki get- að verið bebri í þeirra garð, þótt þær hefðu verið hans eigin börn. Samstarf okkar var allan tím- ann snurðulaust og ég get ekki hiugsað mér betri samsbarfsmann en Hauk. Á þessu timabiffl var ekki margt i starfslilði bæjarfó- getaskrifstofunnar í Neskaup- stað, og hélt Haukur bðkhald embæbtisins með lögfræðistörf Úm, sem í hans hfbut komu. Hann var ætið setbur bæjarfógeti, er ég þurfti að heiman, og einnig eftir að hann fluttist burt, leysti hann mig af á timabilum. Eftir að ég tók við öðru embaebti 1. jú'lí 1960, var um skeið ekki skip að í embætti bæjarfógeta i Nes- kaupstað, og var Haukur þá sett ur bæjarfógeti til 1. nóvember sama ár á eigin ábyrgð. Á þvi tímabili kvað hann m.a. upp merkilegan sý'knudóm í slysa- miáli, sem sumir töldu orka tví- mælis, en var algerlega staðfest ur í Hæstarétti. Með okkur Hauki tökst imni- leg vinátta, sem vafalaust var af mitolu meiri tryggð af hans hálfu en minni, enda var Haukur heil S'teyptur maður, og trygglyndi var eitt af aðaíe.nkenmum skap- gerðar hans. Ég og fjölskylda mín þökkum samveruna með Hauki meðan dagur var og leiðir lágu saman, og hörmum ótímabært fráfaH hans. Við sendum öllum aðstand- endum hans okkar innilegustu samúðarkveðjur. Eftir að samstarfi okkar Hauks Daviðssonar austanlands lauk, starfaði hann mikið að lög fræðistörfuni, var aðalifulitrúi I umsvifamiklu embæbti, sbundaði málfiutning og var sebtur sýslu- maður vestanlands, en samstairfs menn urðum við aftur, er ég flutt ist hingað suður til starfa við borgarfógetaembættið í Reykja- vlk, en þar var Haukur þá orð- inn fuaitrúi, og starfaði þar síð- an til æviolka — með nokkru hléi þó. Hér starfaði Haukur mest að fógetadómiS'málum, einkum fjár- námum og lögtökum auk annars, en þessi mál eru með viðkvæm- ustu dómsmálum, þar sem hags- munir rekasit óþægiilega á. Haukur vann þessi störf af svo miikiiai háttvisi og fesbu, að hvor ir tveggja, þeir sem voru að leita rébtair síns og hinir, sem fyr ir óþægiindunum urðu, gátu ekki kosið sér betri málismeðferð. Haukur þurfti oft í starfi sínu að kveða upp úrskuirði og vék sér aidrei undan því. Hann grundaði úrskurði sina vel og var farsæil í niourstöðum þeirra, en hafði skapfestu til þess að fara ekki troðnar stóð- ir, ef honum þótti efni til ann- ars. Haukur var vel látinn af sam- starfsfólki sínu hér við borgar- fógetaembættið, óáreitinn og vildi hvers manns vanda ieysa. Hans er sárt saknað af okkur öllium, sem eigum erfitt mieð að skilja hin óræðu rök, sem til þess standa, að góðir menn eru burt kallaðir á bezta starfsaldri. Við votbum ÖH ekkju Hauks og ættingjum dýpstu samúð okkar og biðjum þeim blessunar guðs. Axel V. Tulinius. Björgúlfur Ólafsson, Fæddur 1. marz 1882. Dáiiui 15. febrúar 1973. 1 dag er kvaddur hinnstu kveðju Björgúlfur Ólafsson leeknir, en hann lézt 15. þ.m. niær 91. árs að aldri. Björgúlf- ur var fæddur að Mávahlið á Snæfellsnesi 1. marz 1882 og átti því aðeins tvær vitour eftir til 91. afmiælisdags síns. Það er fá- gæbt, jafnvel nú á dögum, að ná jafln háum aídri og enn sjaidgæf ara að halda fulliu andlegu at- gerfi til hinnstu situndar. Þráibt fyrir haan aldur Björgúifs var ekki frekar gert ráð fyrir and- löti hans, svo hress var hann hvern dag. En þegar þess- um aldri er náð er þess auðvitað að vænta að hverj um degi séu látnar nægja sínar þjáningar og aðeins beðið þess, sem verða vill. Með Björgúlfi er hniginn í vai inn sannmenntaður maður, fag- urkeri, sem unni allri list og hafði næman smekk fyrir öllu því er fagurt vaa*. Enda ber heimi'li þeirra hjóna þess greini- iega vott. Ég kynnitist Björgúlfi snemma, en hann kvæntist mióð- ursysbuir minni, Þórunni Benediktsdótbur, og hafa ávallt verið náin tengisl miili min og heimil'is þeirra alla tíð. Fyrst mun ég hafa séð þau hjón árið 1922, er þau komu i stutta kynn- is'för hingað til Iands. Þá var hann Iæknir í Austurliöndum. Sílð an er hann flytzt alfariinn heiim árið 1926 má segja að ég hafi verið heimagan.gur á heimiW þeirra hjóna, hvar sem þau hafa búið. Kynnin voru- orðiin Idnig og urðu æ ,ánari. Enda miinntoaði aldu.rsmuniurinin osjálf rátt efti'r því sem árin liðu. Ég á ótrúlega m'argar og huigljúfar mí.nmimgar uim Björgúif gegnum árin. Og er mér sannarlega vandi á höndum, að minnast hans nú. Þegar Iitið er yfir ævi Björg- ul£s kemur i l'jós, að þrábt fyri.r hægðina og rósemina, er ávailt hvíildi vfir honum, hefur hann A. kni komiið miklu í verk á langri ævi. Hann er iæknir að menntun fra Kaupmannahöfn og vinmur að námi liokn.u við spítala í Dan- mörku fyrsta árið, 1912— 1913. Síðan gerist hann herlækn ir í þjónustu Hollendiniga á Jövu, Borneo, en svo spitalaiæknir í Singapore. 1 Asíu er hann iækn ir fram tii ársins 1926, er hann fiytzt með fjöliskyldu sinni heim aftur. Þá gerist hann starfandi l«eknir i Reykjavík um tvegigja ára skeið. Þá kaupir hann Bessa staði og gerist bóndi. Búskapur- inn tók hug hans allan á þessum árum og lœknisstörfin legg- ur hann að mesbu á hilluna. Hann býr á Bessastöðum i 12 ár og bætir svo jörðina á aldan hátt, að því verður varla á imoti miæiit, að meðiferð hans á jörð og húsa- kosti hafi átt rikan þátt í þvi að siðar varð að ráði að gera þá að forsetasetri, sem þeir eru nú ag verða í framtiðimni. Etoki mun Bjöngúifur hafa hagnast á bú- skapnium, enda lagði hanm mesta aiúð við að bæta jörðina á alla liund, eins og áður er sagt. Og verður ekki nánar farið út I að lysa því, en taka má sem dæmi að í hans búisfcapartíð fimm faldaðist dúntekja i Bessastaða- landi. Þannig voru umbæt- ur hans á flesbum sviðum. Þegar Björgúiifur bregður búi kaupir hann myndarlegt hús á Selitjarnarnesi, sem Árnes nefnd ist og býr þar þangað til fyrir rúmu ári að hjónin flytjast í húsnæði við Sólsvallagötu. Hér hefir verið stiklað á sbóru, enda varla hægt að giera nema littu skli í sibuttri mimn- inigargrein uim jafn stórbrotinn mann og Bjðrgulfur var. Mér telst til að Björgúlfur hafi sinnt læknisstörfum að meira eða minma leyti í 45 ár af ævinni, en verið bóndi í 12 ár. Þó er sagan ekki öll sögð, bvi efitir er að vífcja að mertouim þætti í ævistairfi Björgúlfs, rit- höfiundaferilinum. Björgúilfur var mjög athugull maður og minnug- ur með afbrigðum. Frásagmar- gáfiu hafði hann og sérstaka, sem kemur berlega í ljós af bókum hans. Persónulega fannsit mér mest skemmbum i að heyra hann sjálfan segja frá ýmsu er á daga hans hafði drifið. Bækur hans bera ótviræðan vobt um frasagn argleði, næmum smekk fyrir mál og stffl. Hamm var mjög vel les- inn í erlendum sem íslenzkum bókmenntum og hafði þá mennt í bungumálum, að hann gat les- ið flesta evrópska rithöfunda á frummálinu. Flestar óperu,r hafði hann séð ýmist í Frakk- landi, Þýzkalandi eða á ttalíu. Og dáðist ég oft að því þegar hanm gat farið mieð bexta margira ópera og lýst þeim fyrir mér. Björgúlfur frumsemiur 6 bæto- ur og kom sú fyrsta, Fira Malaja löndum út árið 1936, en þá er hann kominn á sexbugsaldur. Sið an koma bækurnar Siigræn sól- arlönd, bvær bækur i bökaftotokn um: Lönd og lýðir, þ.e. Indialönd og Ástralia og Suðurhafseyjar. Seinasta frumsamda bótoin kom svo 1966, endurminniingar frá ýmsum timum æviskeiðsins og bar titilinn: Æskufjör ag ferða- gaiman. Ef til vili var Björgúlf- ur þekkbari sem ribhöfundur en læknir, þótt víiða færi hann. Ég fyllgdist ailnáið með bókum hans og veit að þær seldust alltaf vel, yfirleibt fljótlega upp. Og þær elztu eru orðnar torfemgnar. Það bendir til að nalega hvert manns harn ætti að hafa lesið eina eða fileiri bækur efitir hanm, af þeim sem eru komnir til vits og ára. Auk sex frumsamdra bóká þýð- ir Björgúlfur niu bækur, siumair stórverk eims og ritverk Dimitri Merkovskis: Þú hefur sigr- að, Galilei, og: Leonardo da Vinci. Einnig þýddi hanm: Rembrandt eftir Hollendiniginm Theun de Vries og: Mariukirkj- una efbir Viotor Hugo. Ýmislegt fleira stori'faði Björgúifur i tíima rit ag minningarbætour, eins o>g í Minmingar frá Menntaskólia, er útkam 1946. Á þessari upptaln- imgu sést glögigt að Björgúlfur hefiur sjaldan setið auðum hönd- um. Þó varð þess aldrei vart að han.n hefði neitt fyrir sbafmi. Hamm hafði alltaf tiima aflögu til þess að spjalla við nvern sem þóknaðist að kama til hans í heimsókn. Svona mönnum vinnst vel. Um það bil er Björgúlifur hætt ir búskap, var mikili læknaskort ur í dreifbýlinu, eims og enn er. Læknakandidatar fióru út til framhaldsmáms og kamu ýmist ekki afbur, eða þeir sóttust ekki efbir því að fara í litil en erfið læknislaus héruð út um lands- byggðina. Þá var það, að lækn- irinn, sem var búimm að vera yf- irlækmir úti i löndum, bauð fram aðsitoð sína. Það verður að saminingi milM hams og þáverandi lamdiæknis, Vilmundar Jónssonar, að Björg- úlfur taki að sór að þjóna þeim Ieeknishéruðum, sem lækmislaus væru hvar sem væri og hvenær sem væri. Björgúlfur var hraust menni og ferðagarpur alla tið og hafði reyndar yndi af ferðalög- um. Hann gegnir hverju læknis- héraðinu af öðru á árunum frá 1940—1954. Hann endasentist frá Melrakkaslébtu norður til Vest- mannaeyja suður, eftir þvi sem þörf var. Stundum var hann nokkrar vikur, stundum nokkra m/áiniuði í hverju læknishér- aði alt eftir því hver þörfin var. Auk þessara læknis'Starfa I dreifbýlinu er hann Iiæknir holdsveikrahælisins í Kópavogi frá 1942 og gegnir þeim læton- isstörfum fram á níræðisaldur. 1 einkalifi var Björgúif- ur mikill hamingjumaður. Hanin var sjálfur í eðli siniu heiimilis- maður góður og eignaðist sér siamhenta konu, Þórunni Bene- dikbsdóttur, Þórarinssonar, kaup manns. Þórunn og Björg- úlfur giftust 15. april 1915 og höfðu því verið í hjónabandi 58 ár. Þau hjón eignuðust 5 börm, sem öll eru búsebt hér í borg, nema elzta dóttirin, Sigrún, sem dvelst í Bandaríkjunum.. Að leiðarlokum kveð ég viin minn Björgúll Ólafsson og votta móðursystur minni samúð mína. og f jölskyldu minnar. lvrislján B. G. Jónsson. BÚKKI Upplyftanleg hásing, notuð, óskast. Upplýsingar í sma 12535 (42666 á kvöldin). Kynditœki óskast 12 fm ketill með tilheyrandi óskast tii kaup9. Bæjarstjórinn, Seyðisfirði.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.