Morgunblaðið - 29.12.1973, Side 18

18
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 29. DESEMBER 1973
Málverkasýning Steingríms Sigurðssonar í hlöðunni á Roðgúl á
Stokkseyri er opin daglega frá kl. 1 og fram eftir kvöldi, en lýkur á
nýársdag. Á sýningunni eru eingöngu nýjar myndir, málaðar frá því
í haust. Aðsókn hefur verið góð þrátt fyrir rysjótt veður. — Myndin
er af Steingrími á einni af fyrri sýningum hans.
Þorvaldur Sigurðsson:
NEYÐ
Oruggur sigur
Islands gegn USA
íslendingar sigruðu Banda-
ríkjamenn i landsleik í hand-
knattleik sem fram fór í
íþróttahúsinu í Hafnarfirði í
gærkvöldi með 28 mörkum
gegn 16, eftir að staðan hafði
verið 15:6 íslendingum í vil í
leikhléi. Þegar á heildina er
litið verður ekki annað sagt en
að þetta hafi verið heldur slak-
ur leikur af beggja hálfu.
Bandarfska liðið var svipað og
við höfum oftast séð það áður
og f islenzka liðið vantaði bar-
áttukraftinn, einkum þó í siðari
hálfleik, en þá var það þá ein-
staklingsframtak Geirs Hall-
steinssonar, sem bjargaði því,
að íslandi tókst þó heldur að
auka markamuninn.
Islendingar skoruðu fjögur
fyrstu mörk leiksins og var það
ekki fyrr en eftir 8 mínútur að
Abrahamson, langbezti maður
Bandaríkjamannanna kom liði
sinu á blað. Um miðjan hálf-
leikinn var staðan 7:4 fyrir ís-
land og kom þá nýliðinn
Ragnar Gunnarsson í mark
landsliðsins og gekk Banda-
rikjamönnunum afar illa að
finna leið framhjá honum til að
byrja með, skoruðu ekkert
mark í 12 mínútur.
í síðari hálfleik var leikurinn
miklu lausari í reipunum. ís-
lenzka liðið gerði sig sekt um
allt of mikið bráðlæti i sókn og
varnarleikur þess var of óá-
kveðinn. En Geir Hallsteinsson
sýndi þá enn einu sinni, hversu
frábær handknattleiksmaður
hann er og skoraði hann sjö
mörk í hálfleiknum. Mörg
brögð Geirs með knöttinn voru
svo falleg að áhorfendur klöpp-
uðu sem einn maður, jafnvel þó
mark yrði ekki úr sókninni.
Geir var afgerandi bezti
maður íslenzka liðsins, en aðrir
leikmenn léku undir getu,
nema þá helzt markverðirnir,
sem stóðu sig mjög þokkalega.
Þáttur Björgvins Björgvins-
sonar í þessum leik var nokkuð
einkennilegur, sennilega er
langt siðan að slík dæmafá
óheppni hafi elt leikmann allan
leikinn út í gegn, Björgvin fékk
hvert dauðafærið af öðru, en
oftast var eins og honum væri
fyrirmunað að skora. Áberandi
bezti maður bandaríska liðsins
var Abrahamson og má segja að
það sé eini leikmaður liðsins á
alþjóðlegan mælikvarða.
Mörk tslands: Geir Hall-
steinsson 9, Viðar Simonarson
6, Axel Axelsson 3, Ólafur Jóns-
son 2, Einar Magnússon 2,
Björgvin Björgvinsson 2, Sigur-
bergur Sigsteinsson 1, Gunn-
steinn Skúlason 1, Auðunn Ósk-
arsson 1 og Gisli Blöndal 1.
Mörk Bandarfkjamanna:
Abrahamson 8, Mozee 2, Naylor
2, Baker2, Hardeman 1, Sparks
1, Matthews 1.
Dómarar voru Karl Jóhanns-
son og Hannes Þ. Sigurðsson og
dæmdu þeir þokkalega.
Ofdrykkja og eiturlyfjanautn
eru fyrirbæri, sem tæpast þarf að
tíunda fyrir þjóð okkar, svo mjög
eru þessir lestir illu heilli orðnir
kunnir hinum almenna borgara,
sem þvímiður lætur þó svo sem
hann þekki ekki hið minnsta til
þessara hræðilegu vágesta. An
öflugra mótvarnaraðgerða brjóta
þeir niður og kasta fyrir róða öllu
því, sem við sem sjálfstæð þjóð
höfum talið til hinna æðstu verð-
mæta, sem fylgja þeim augljósu
forréttindum að fá að lifa í frjálsu
landi þar sem allir eiga að geta
sett fram skoðanir sínar og sjón-
armið hversu fáránleg og fráleit
sem þau kunna að vera. Nægir
þar að nefna hóp misviturra
manna, sem með furðulegu til-
tæki hugðust komast í sviðsljósið,
með því að reyna að vinna sam-
borgara sína til fylgis við hinn
heiðna sið, sem þó brýtur með
öllu niður þá siðfræði sem við
„kristin" þjóð höfum tileinkað
okkur og leitazt við að lifa eftir.
En hvað er í rauninni að gerast
með okkar ástsælu þjóð, sem í
tíma og ótíma gumar af sínu and-
Iega atgervi og telur okkur ein-
stakt fyrirbæri í hafi þjóðanna
sökum gáfna og fróðleiksþorsta?
Ég, sem línur þessar rita, geri
mér fyllstu grein fyrir vanmætti
mínum og nær algjöru getuleysi
til þess að koma á framfæri því,
sem huga minn hrjáir, en ég vil
reyna með þessum greinarstúf að
vekja athygli allra sannra manna
og kvenna á því hræðilega
ástandi, sem ríkir í málefnum
drykkjusjúkra og „dópista".
Eg hefi nú um nokkurt skeið
unnið að málefnum framan-
greinds fólks ásamt dugandi og
fórnfúsum trúbræðrum mínum
innan Fíladelfíusafnaðarins. Hef-
ir nú þegar einn úr okkar hópi
dvalið á meðal sænskra hvíta-
sunnumanna, sem í rúm þrettán
ár hafa rekið hjálpar- og líknar-
og björgunarstörf, sem í dag eru
þekkt um allan hinn menntaða
heim. Svo stórkostlegur er árang-
ur af þessu mannúðarstarfi að
fólk frá hinum fjarlægustu lönd-
um svo sem Japan, Bandaríkjun-
um o.fl. sækja Svía heim til þess
að geta tekið upp sambærilegt
starf á meðal sinna eigin þjóða,
því hér er vissulega um alþjóðlegt
vandamál að ræða. Enda hlýtur
sivaxandi drykkjuskapur og eit-
urlyfjanotkun um heim allan að
vekja menn af værum blundi
doða og sinnuleysis um þessi mál,
sem hljóta að snerta alla þá ein-
staklinga sem teljast vilja ábyrgir
þjóðfélagsþegnar. Ætla mætti að
opinberir aðilar tækju með fögn-
uði og gleði við starfsemi, sem
sýnt getur, að hvorki meira né
minna en 75% allra þeirra, sem
inn á þessar stofnanir koma, ná
fullum bata og verða aftur að
nýtum og ábyrgum þjóðfélags-
þegnum. En á sama tíma og fram-
angreind hæli sýna þennan glæsi-
lega árangur kemur í ljós, að sam-
bærilegar stofnanir, sem reknar
eru með ærnum kostnaði af
sænska ríkinu sýna aðeins 1—2%
árangur. Til gamans má geta þess
hér, að á níu ára starfsferli for-
stöðumanns drykkjumannahælis-
ins Akurhóls, sem islenzka ríkið
rekur, hefir aðeins einn maður
náð umtalsverðum bata.
Ekki fer hjá þvi, að menn reka
upp stór augu, þegar slíkar stað-
reyndir eru kunngerðar, enda
engum láandi, þegar þess er gætt,
að islenzkir skattborgarar verða
að borga yfir níutiu þúsund á
hverjum mánuði þeim einstakl-
ingum, sem gista hin ýmsu ríkis-
reknu hæli og fangelsi. Ég get
fullyrt og sannað, að mikill meiri-
hluti þeirra manna, sem gista
fangelsi og hin ýmsu ríkisreknu
hæli, eru sömu einstaklingarnir
frá ári til árs. Þannig hefið það
a.m.k. verið frá því ég fyrst komst
inn í þennan óheilla vítahring fyr-
ir u.þ.b. 17 árum.
ÞAÐ SEM SKÍjPUN
SKIPTIR.
Svo er Guði fyrir að þakka, að
allir þeir, sem leitt hafa hugann
að refsimálum í okkar marglofaða
menningarsamfélagi eru að því er
ég bezt veit„ sammála um til-
gangsleysi þess að loka menn inni
í fangelsi í svo og svo langan tíma
þótt viðkomandi hafi brotið lands-
ins lög og verði fýrir dóm sannur
að sök. Ég hefi sjálfur setið í
fangelsi í u.þ.b. fimm ár og tel
mig því hafa ærna reynslu af
þessum niðurbrjótandi og siðspill-
andi stofnunum, þar sem menn
ráfa um ganga og sali fangels-
anna, hafandi ekkert fyrir stafni
annað en að spila fjárhættuspil og
gorta af endemum sínum. Hópast
þá tíðum hinir yngri uta.n um þá,
sem eldri eru og sagt geta hvað
magnaðastar sögur um afbrot sln
og endemi.
Enda þótt núverandi dómsmála-
ráðherra hafi látið semja nýtt
lagafrumvarp um refsimál, verð-
ur hverjum þeim, sem kynna vill
sér mál þe-ssi, fyrr en varir Ijóst,
að hið nýja frumvarp, sem nú er
orðið að lögum, er ömurlegt tákn
um fljótfærnislega unnið verk,
sem ber öll merki þess að því hafi
verið hróflað saman I flýti án sam-
ráðs við þá aðila, sem lagt hafa út
í kostnaðarsamt nám í sakfræði
og stofnað hafa með sér félag,
væntanlega með það fyrir augum
að geta verið ráðgefandi í þessum
mjög svo mikiisverðu málum. En
svo var asinn mikill á hæstvirtum
dómsmálaráðherra, að hann gaf
sér ekki tíma til þess að hafa
samráð fið Sakfræðingafélag ís-
lands, sem þó hafði farið fram á
að fá að vera með í ráðum, þegar
þetta frumvarp yrði samið. Það
hafðiþvímátt ætla af samningu
þessa frumvarps að lagaprófess-
orinn í ráðherrastólnum hafi þá
þegar skynjað feigð þeirrar end-
emis ríkisstjórnar, sem til óþurft-
ar og ama öllum landslýð situr
enn að völdum.
Það var raunar alls ekki ætlun
mín að rita hér langt mál um
refsimál, en naumast verður hjá
þvi komizt svo samofin eru þau
mál því, sem mér liggur á hjarta,
en það er að koma í veg fyrir að
menn hafni aftur og aftur í fang-
elsi.
Það er t.d. ekki glæsilegt fyir
mann, sem nú í svartasta skamm-
deginu er að losna frá Litla
Hrauni. Mjög oft eru slíkir menn
komnir úr öllum tengslum við
ættfólk sitt og eiga því hvergi
vísan samastað þegar til bæjarins
er komið og verða því oftast nauð-
ugir viljugir að leita á fund fyrri
drykkjufélaga og þarf þá naumast
að hafa þar fleiri orð um. Þessir'
vesalings menn eru því fyrr en
varir aftur komnir inn f fangelsi.
Það, sem fyrir mér vakir með
þessum skrifum, er fyrst og
fremst að skora á alla þá, sem ljá
vilja lið okkur, sem fyrir trú á
Jesúm Krist höfum losnað úr hel-
fjötrum brennivínsandans og
þeim löstum, sem einatt hljóta að
fylgja því að vera ofurseldur slík-
um ógnvaldi sem Bakkus er og
mun ætíð verða. Það er trú mín og
vissa, að ef við, sem reynslu höf-
um af þessum málum fengjum
aukið tækifæri gætum við orðið
að miklu liði. Við höfum af guð-
legri náð fengið að frelsast frá
hinu tortímandi veldi Satans, fyr-
ir heilagt blóð Hans, sem við nú
um jólin minnumst. Við þökkum
algóðúm Guði fyrir, að Hann gaf í
dauða einkason sinn til þess að
við, sem fúsir erum til þess að
taka við Honum sem persónuleg-
um frelsara okkar, mættum þann-
ig tileinka okkur fyrirheitið um
eilíft líf og verða þannig ný sköp-
un, sem í þessari örskömmu jarð-
vist fáum notið lífsins í forgörð
um Hans. Af óendanlegri náð
sinni umbreytti Hann lífi mínu og
gaf mér þrá og löngun til þess að
vegsama nafn Hans og benda
langhrjáðum bræðrum og systr-
um á að hjá Honum, já aðeins hjá
Honum, finnum við þann frið og
þá lífsfyllingu, sem við öll þráum
að eignast.
Ég hrópa á þig, kæri samlandi
minn, og bið þig af hjartans ein-
lægni að styrkja okkur og hjálpa.
Setjum markið hátt og stefnum að
því, að Islendingar megi fyrst
allra þjóða heims fagna yfir tóm
um fangelsum.
Hjálpið okkur að hjálpa öðrum,
minnumst þess, að margt smátt
gerir eitt stórt og kornið fyllir
mælinn.
Sími okkar er 11000 og Póst-
gírónúmer 11600.
Þorvaldur Sigurðsson.
Ekkert vísa til
Nýja Sjálands
í FRÉTTATILKYNNINGU frá
utanríkisráðuneytinu ségir, að
með erindaskiptum í London
hinn 12. september sl. hafi verið
gengið frá gagnkvæmu samkomu-
lagi milli íslands og Nýja Sjá-
lands um afnám vegabréfsáritana
fyrir ferðamenn miðað við allt að
þriggja mánaða dvöl. Samkomu-
lagið gengur í gildi hinn 1. febrú-
ar árið 1974.
Jólatrésskemmtun
tæknifræðinga
TÆKNIFRÆÐINGAFÉLAG Is-
lands hefur beðið Morgunblaðið
að vekja athygli félagsmanna
sinna á því, að félagið heldur jóla-
tréskemmtun fyrir börn kl. 3 í
dag í samkomusal Véismiðjunnar
Héðins. Tilkynning um skemmt-
unina var send út of seint, og mun
því ekki hafa náð til félagsmanna
nógu tímanlega.
— Meiri líkur
Framhald af bls.l
tíma, sem þeir þurfa til að klæð-
ast vinnufötum sínum, áður en
þeir fara niður í námurnar og
fyrir þann tíma sem þeir þurfa til
þvotta og snyrtingar, þegar þeir
koma upp aftur.
Um 70 prósent af orku landsins
eru fengin úr kolum og vegna
yfirvinnubanns námaverka-
manna er nú mikill skortur á
þeim alls staðar. Jafnvel þótt þeir
hefjivinnu af fullum krafti strax
eftir áramót, tekur það langan
tíma að vinna upp birgðaskortinn,
svo að óhjákvæmilegt verður að
stytta vinnuvikuna niður I þrjá
daga frá og með fyrsta janúar.
— Völd flokksins
Framhald af bls. 16
hafsbandalagsins að halda vöku
sinni.
1 Kína eru alltaf öðru hvoru
framkvæmdar opinberar
hreinsanir á hermönnum og
liðsforingjum, sem eru ákærðir
fyrir að starfa í þágu Sovétríkj-
arna. Sennilega eru slíkir
menn ekki ýkja margir, þótt
alltaf séu einhverjir innan
hersins, sem hafa meiri samúð
með Sovétmönnum en Banda-
ríkjamönnum.
Herinn er fylgjandi slíkum
hreinsunum. Fyrir skömmu
sagði háttsettur herforingi við
mig: „Við verðum alltaf að vera
á verði gegn mönnum eins og
Chen Tu-hsiu (hann var tekinn
af lífi fyrir hægristefnu á
þriðja áratugnum), Wang Ming
(hann var lýstur „tækifæris-
sinni“ á. fjórða áratugnum),
Peng Te-huai (varnarmálaráð-
herra á sjötta áratugnum) og
Liu Shao-chi og Lin Piao, sem
hurfu báðir fyrir nokkrum
árum síðan.
Maó og stuðningsmenn hans
eru staðráðnir í, að herinn fái
aldrei nein pólitisk völd, og
sennilega er þar að finna
ástæðuna fyrir hreinsunum,
Sem ný standa yfir. Grunsemd-
irnar um samvinnu við Sovét-
menn eru sennilega ekki annað
en yfirvarp. Kínverjar eru ein-
faldlega að tryggja völd flokks-
ins í hernum og treysta flokks-
hylli hermanna.
Það, áem Kínverjar óttast
mest, er, að eftir fráfall þeirra
Maós og Chou reyni Sovétmenn
að koma sér vinveittum mönn-
um til æðstu valda I Kína. Hið
sama óttast menn að kunni að
gerast í Júgóslavíu eftir að Tító
er fallinn frá. Slikt gæti valdið
deilum í Evrópu og það var
einmitt á þeim möguleika, sem
Frakkar byggðu síðustu heræf-
ingar sínar.
Upphaf þjóðhá
tíðar á Akranesi
Akranesi, 28. desembér
Bæjarstjórnin á Akranesi kaus í
sumar fimm manna nefnd til und-
irbúnings þjóðhátíðarinnar. I
nefndina voru kosin: Bjarnfríður
Leósdóttir, Haraldur Sturlaugs-
son, Magnús Oddsson, Þorgils
Stefánsson og Þorvaldur Þor-
valdsson.
Nefndin varð ásátt um að hefja
þjóðhátíð nú um áramótin með
því að halda fjórtán brennur á
nýársnótt, sem munu mynda
ramma um landnám Akraness til
forna. Ætlunin er, að kveikt verði
í brennunum samtímis, svo að
þær logi allar í einu. Á þá að sjást
frá einni brennu til þeirrar næstu
á báða vegu.
— Júlíus
Lýst eftir ökumanni
Fimmtudaginn 27. des. sl. varð
árekstur á mótum Ægisgötu og
Vesturgötu um kl. 13.15. Saab-bif-
reið var ekið austur Vesturgötu,
en Volkswagen-bifreið niður
Ægisgötu og inn á gatnamótin.
Saab-bifreiðin var að beygja frá
Volkswagen-bifreiðinni til að
forðast árekstur við hana, en lenti
þá á bifreið, sem beið við gatna-
mótin. Það eru tilmæli til öku-
manns Volkswagenbifreiðarinn-
ar, að hann gefi sig fram við rann-
sóknarlögregluna.
Á TÖLFTA tlmanum að morgni
föstudagsins 21. des. sl. lenti öku-
tæki á ljósastaur á Breiðholts-
braut og kubbaði hann í sundur.
Nemur tjónið um 70—80 þús. kr.
Á staðnum voru greinileg hjólför
eftir stóra vinnuvél, líklega
traktorsgröfu, en tjónvaldurjnn
hefur yfirgefið staðinn án þess að
tilkynna um óhappið. Viðkomandi
Ökurhaður og sjónarvottar eru
beðnir að hafa samband við rann-
sóknarlögregluna vegna þessa.