Morgunblaðið - 24.02.1974, Qupperneq 13

MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 24. FEBRÚAR 1974
13
Um þessar mundir sýna fjórir ungir iistmáiarar frá
Akureyri myndir sínar í Norræna húsinu. Sýning
þeirra stendur yfir tii 26. febrúar, en þetta er í
fyrsta skipti sem iistmáiarar utan af landi haida
samsýningur í Reykjavík.
Þessi sýning er afleiBing af því aÓ fyrir tveimur
árum var stofnaó Myndlistarfélag á Akureyri og
hieypti þaÓ miklu lífi í myndlistariókun Akureyringa.
Má segja aÓ samstarfiB hafi veriB hvatning fyrir
hina ýmsu áhugamenn, lærtSa, sem leika og sögóust
þeir félagar í rabbi viö okkur vilja hvetja fólk úti á
landsbyggöinni til aÓ stofna meö sér slík samtök.
MeÖ því móti yr'ði frekar auðið aö koma upp
fjölskrúöugu myndlistarlífi úti á landi en ella. SögBu
þeir aÓ það ætti ekki aÖ vera þörf á því aÖ flytja til
SuÖurlands, þótt menn vildu taka listmálun alvar-
lega.
Fara hér á eftir viðtöl við þessa drífandi norÖan-
menn: ~
sllkt. Þá var ég farinn að leika
mér með olíukrítarliti."
..Hvernig datzt þú ofan á olíu-
krítina?"
,,Það byrjaði þannig að faðir
minn gaf dætrum minum oliukrit.
Mér fannst þær skita sig svo
mikið út að ég tók af þeim kritina
og fór sjálfur að sulla á pappirinn
með krítinni. Mér fannst ég geta
gert myndir með þessum kritum
og siðan hef ég eingöngu notað
kritina, þó mér finnist ég eiga
margt ólært með henni ennþá "
„Hvert sækir þú þinar fyrir-
myndir?"
„Ég sæki þær i minn hug-
myndaheim. Þegar ég byrja að
gera mynd. hef ég yfirleitt ekki
nein áform uppi um það hvað ég
ætla að gera. Ég skipulegg ekki
litavalið, þetta kemur svona af
sjálfu sér í leiknum með þvi að
hræra og grauta i litunum.
Kannski liða 2—3 timar áður en
ég sé nokkra mynd þó ég rýni og
rýni í langan tima i litinn, en
þegar ég finn mynd, fer ég að
nostra við hana og framkalla það
sem hefur komið fram."
„Hvar vinnur þú?"
..Ég vinn á eldhúsborðinu og
þegar ég geri stærri myndir, legg
ég þær ofan á spónaplötur."
„Aldrei rifrildi við konuna út af
eldhúsborðinu?"
„Nei. nei, ég byrja aldrei fyrr
en eftir kvöldmat. Ég hef óskap-
lega gaman af þessu þó mér finn-
ist ég ekki kunna nokkurn skap-
aðan hlut. Það situr fyrir að leika
sér að litunum og mér finnst bezt
að hafa það þannig. Ég er bara að
þessu fyrir sjálfan mig, þótt það
hafi verkast þannig að maður hafi
farið að halda sýningar þegar
myndir eru farnar að hlaðast
upp."
„ÉG hef farið á nokkuð mörg
myndlistarnámskeið", sagði Ingi
örn, 28 ára gamall listmálari,
þegar við röbbuðum við hann á
sýningunni í Norræna húsinu, en
hann kvað þessi námskeið hafa
verið haldin á Akureyri. Ingi Örn
vinnur i banka á Akureyri og er
einnig með innrömmunarverk-
stæði.
„Ég byrjaði að mála að ráði
fyrir einu og hálfu ári." sagði
hann, „en ég byrjaði reyndar að
fikta fyrir 5 árum."
„Hvar velur þú þér fyrirmynd-
ir?"
„Fyrirmyndirnar skiptast i þrjá
flokka, veggskreytimyndir, sem
eru upphleyptar myndir og mynd-
ir úr jarðfræði og stjörnufræði.
Veggskreytimyndirnar hafa m.a.
orðið til vegna þess að ég hef
eignast hluti. Myndin af trúðin-
um varð t.d. til vegna þess að ég
eignaðist banakringlu úr kind og
fannst hún lik totulaga munni á
trúð. Ég klauf beinið i tvennt og
gerði myndina út frá þvi. Þá nota
ég einnig hrúðurkarla og hval-
bein. Krónan i blómunum hjá mér
er t.d. hriggjarliður úr hval. Þá er
mynd, sem heitir Músaveizlan,
útskorin i pappa og tré. f einni
myndinni, Fiskamyndinni. nota
ég t.d. fatatölur, vírnet og þannig
mætti nefna sitthvað fleira."
„Þú notar sérstakan grunn i
máluðu myndirnar."
„Já, allar myndirnar eru mál-
aðar á sand, sem stráð hefur
verið á límborið masonitt".
„Hvernig vinnuaðstöðu hefur
þú?"
„Ég er að byggja og þegar þvi
er lokið fæ ég betri vinnuað-
stöðu. Ég mála helzt þegar ég
kem heim úr vinnunni og svo um
helgar og á fridögum. Ekki mála
ég þó lengi fram yfir miðnætti,
þvi ég vil ekki mála syfjaður."
„Hvernig taka Akureyringar
heimamönnum i málaralist?"
„Ég býst við að Akureyringar
kaupi fremur myndir af heima-
mönnum en aðkomum önnum.
Við þurfum ekki að kvarta á okk-
ar sýningum. f sumar fékk ég
1400 manns á mina sýningu og
seldi 14 myndir, svo ég get verið
ánægður. Annars langar mig til
að sinna þessu eingöngu, en það
verður allt að hafa sinn gang.
Mér er full alvara með þessu og
svo verður þróunin að skera úr".
Músaveizlan.
Sumar i túni.
Mánaskin.
sýna i Norræna húsinu um þessar
mundir. Móðir hans, teiknikenn-
arinn, er Ragnheiður Valgarðs-
dóttir, og faðir hans Veturliði
Gunnarsson listmálari.
„Ég er búinn að mála anzi mik-
ið alveg frá því ég var í barna-
skóla," sagði Valgarður þegar við
„Að leika sér að litunum”
„ÉG hef ekki stundað neitt mynd-
listarnám eða farið á nein nám-
skeið varðandi slíkt. Ég reyndi
einu einni eitt námskeið, en mér
leiddist svo að ég hætti. Mér
fannst ég ekki ná neinu út úr bví.
Hins vegar er móðir min teikni-
kennari og hefur sagt mér nokk-
uð til." Sá er þetta mælir heitir
Valgarður skirður Stefánsson
Veturliðason, 28 ára Akureyring-
ur, einn af fjórmenningunum sem
röbbuðum við hann. „Ég sullaði
þá, bara sullaði. Faðir minn gaf
mér oft liti og í mörg ár reyndi ég
að gera ýmsar kúnstir með litina,
geri reyndar enn þann dag i dag.
Ég grautaði oft með fingrunum i
iitunum og jafnvel fótunum. I
mörg ár sá ég þó aldrei neinar
myndir út úr þessu. Það var ekki
fyrr en fyrir þremur árum að ég
fór að sjá eitthvað út úr þessu og
gat farið að sýna öðrum sem
Ingi Örn við eina veggskreyti-
mynd sina, Liljur vallarins
„Og svo verður þró-
unin að skera úr”
Valgarður við mynd sína, Framtíðarspá
Gömul minning.
Skofffn ívígahug.