Morgunblaðið - 22.01.1977, Blaðsíða 11

Morgunblaðið - 22.01.1977, Blaðsíða 11
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 22. JANUAR 1977 11 Nýi læknirinn (Gfsli Alfreðsson), konan (Margrét Guðmundsdóttir) og „meistarinn" (Róbert Arnfinnsson) Frumsýningin tókst að mínum dómi prýðilega. Róbert Arnfinns- son brást ekki í erfiðu hlutverki. Annars vegar gamall fylliraftur sem er svo þrotinn að kröftum að hann getur ekki meir en svo staul- ast um stofuna heima hjá sér. Hins vegar hótfyndinn og lífsleið- ur spekingur með meitlaðar þver- sagnir á vörum. Og býsna skýr í kollinum þrátt fyrir kröm og brennivin. Er hugsanlegt að samræma þetta í einni og sömu persónunni? Jú, ekki bar á öðru en það tækist. Það er reynsla og skóli að lesa slíka rullu fyrst og sjá síðan og heyra á sviði í meðferð góðs leikara. Slíkt sannar manni það sem Haraldur Björnsson sagði — að ieikarinn gerir meir en að túlka, hann skap- ar líka. Gísli Alfreðsson varð — sakir síns orðfáa hlutverks — að leika með þögninni, það er að segja svipbrigðunum. Þar kom sér vel að sálurinn er lítill og áhorfendur í mikilli sviðsnánd því Gisli spil- aði á allan skala andlitsdrátta sinna og augnaglampa til and- svara við sífellt endurnýjaðri og duttlungafullri spakvisku meistarans. Hlutverk konunnar er langminnst en eigi að síður viðkvæmt og vandmeðfarið og tel ég að Margrét Guðmundsdóttir hafi gert því verðug skil, einkum þeim þætti þess sem að skap- gerðartúlkun Iýtur. Astarsena hennar og unga læknisins — hvað skal segja um hana ? Kannski reynir hún mest á ímyndunarafl áhorfandans, gerist nokkuð svo óvænt og óforvarandis, vægast sagt, en verður vitanlega að með- takast með hliðsjón af tákngildi sínu eins og annað í þessu sam- þjappaða verki. Leiksvið Birgis Engilberts er vel við hæfi. Um kvöldstund and- spænis þessu „litla sviði'* vil ég í einu orði segja — notalegt! Vil ég þá síst af öllu gleyma að nefna hlut leikstjórans, Benedikts Arnasonar, sem deilir með leik- urum og leikmyndarteiknara öllu sem sagt hefur verið um sýningu þessa. Erlendur Jónsson Antero Kare: Tumi. tilverunnar, já, þá biðst ég vægð- ar. Olli LYYTIKAINEN á þarna fjölda verka og dálltið misjöfn. Flest eru þetta vatnslitamyndir gerðar af vissri tækni og sumar þeirra ágætar, eins og til dæmis: Áminning No. 23 og No 31 Still going strong, litil mynd með sér- lega aðlaðandi blæ. Ljósmyndir eftir STUART WREDE eru yfir- leitt skemmtilegar, og No. 34 og No. 35 finnst mér bera af. ILKKA JUHANI TAKALO'ESKOLA not- ar sérlega hráa liti, og myndröð hans er langt frá þvi að standa undir því plássi, sem hún tekur á veggjum Norræna hússins. ERIK UDDSTRÖM sýnir ljósmyndir, sem ég hef ekkert meir um að segja. ANTERO KARE, er ef til vill eftirtektarverðastur þeirra listamanna, sem verk eiga á þess- ari sýningú. Hann teiknar andlits- myndir sínar með litblýanti af mikilli nærfærni og kunnáttu, og má með sanni segja, að þessi verk beri uppi sýninguna að miklu leyti. CAROLUS ENCKELL er heldur daufur listamaður, og myndir hans eru ekki meir en þokkalegar. PETER WIDÉN sýn- ir Skúlptúr: Sinnepsfræið, verk sem segir mér bókstaflega ekki neitt. RAIMO REINIKAINEN sýnir nokkuð mörg verk á þessari sýningu. í verkum hans er expressionistisk tilfinning, nokk- uð hrátt útfærð, en missir ekki alltaf marks. JAN OLOF MALLANDER virðist hafa fastari tök á sumum verkum sínum en margir aðrir á þessari sýningu. Upplímingar hans í ljósmyndir eru með þvi eftirtektarverðasta, sem þessi hópur hefur afrekað. PHILLIP VON KNORRING sýnir ljósmyndir i lit. Þær segja mér afskaplega litið. LEO RUUSKANEN hefur expression- istiska áferð í verkum sínum, og þar bregður fyrir verulegum sprettum, sem sanna að þar er málara á ferð. PEKKA AIRAKSINEN hefur gert hljóm- list á tónband. Þessi sýning er ekki líkleg til að auka hróður Norræna hússins. Hún kemut hér frá Amos Ander- son safninu í Helsingfors og fer héðan til Nútímasafnsins i Stock- holmi, henni er því ekki i kot vísað, og Norræni menningar- sjóðurinn borgar. Það hvarflar jafnvel að manni, að hér sé um visst boomerang að ræða fyrir okkur íslendinga. Hvað um það, þá er alltaf skemmtilegt að sjá, hvað aðrir eru að gera í myndlist, og þótt mér finnist þessi sýning ekki vera i besta gæðaflokki, þá vil ég samt þakka þessum ungu listamönnum fyrir framtakið, og vona að þeir hafi gagn og gaman að þessu fyrirtæki. Hver veit nema þessi sýning hafi meiri þýð- ingu fyrir þá sjálfa heldur en okkur hér við Faxaf lóa. Valtýr Pétursson. Claus Becker: Opið bréf til hrossa- ræktunar- manna á íslandi CLAUS Becker, höfundur bréfs þess, sem hér fer á eftir, hefur um tuttugu ára skeið átt fslenzka hesta á erlendri grund og unnið ötullega að þvf að kynna íslcnska hestinn á mörgum sýningum. Claus og kona hans, UUa Becker, reka fyrirtæki f heimaborg sinni, Saarbriicken, f Vestur- Þýzkalandi en borgin er höfuð- borg Saarfylkisins og stendur skammt frá landamærum Þýskalands og frakklands. Beckerhjónin tóku þátt f Amerfkureiðinni og riðu þau m.a. stóðhestum sfnum, Hrappi frá Garðsauka og Hrappssyni. Fyrir þeirra tilstilli hefur veru- legur fjöldi fslenskra hesta verið fluttur til Saarfylkisins og f samanburði við önnur hestakyn er fjöldi fslenskra hesta meiri f Saarlandi en annars staðar á meginlandinu. íslandsdeild Skeidmanna- félagsins stofnuð ÁRIÐ 197B var stofnað I Vestur- Þýskalandi alþjóðlegt félag hesta- manna, sem tileinkað er einni af gangtegundum islenska hestsins — skeiðinu. Deildir úr þessu félagi eru nú starfandi i nær öllum Evrópulöndum þar sem islenskir hestar eru og sl. sunnudag var stofnuð hér á landi íslandsdeild félagsins. Nafn hins alþjóðlega félags er „ Vereiningung der rennpass- reiter" eða Skeiðmannafélagið og er stefna félagsins m.a. að efla skeiðlþróttina, bæta þjálfun og meðferð skeiðhesta, samræma keppnisreglur, bæta skeiðvelli og aðstöðu fyrir knapa og keppnis- hross. Félagar i Skeiðmannafélaginu geta orðið þeir, sem hafa náð að fara 250 metra skeiðbraut á 26 sek. eða betri tima við löglegar aðstæður. Allir, sem áhuga hafa á málefnum félagsins, geta orðið styrktarfélagar. Félagsgjald á ári er 30 þýsk mörk eða 2500 krónur Isl. og styrktarfélagsgjald er 100 þýsk mörk eða 7000 ísl. krónur. Formaður jslandsdeildar Skeið- mannafélagsins var kjörinn Aðal- steinn Aðalsteinsson. Claus Becker á hesti sfnum Hrappssyni á sýningu f Banda- rfkjunum sl. sumar. Claus Becker hefur átt sæti f stjórn hestamannafélagsins f héraðinu og verið formaður þess, auk þess starf ar hann sem einn af þremur ríkisskipuðum kynbótadómurum f Saarlandi. Kæru hestavinir. Dagana 13. til 16. desember s.l. gafst mér tækifæri til að kaupa hesta á íslandi. Ætlun mín og vina minna var að taka 30 hross með okkur heim. Á innkaupaferð okkar um Suður- og Vesturland varð ég þess var, að milli þýska kaupandans og íslenska bóndans vill oft verða tölu- verður misskilningur. Kaupandinn leitar að þeirri gerð hesta sem þýski markaður- inn biður um. Islenski bóndinn býður fram hesta af þeirri gerð sem hann hefur notað á sínum bæ í marga ættliði. Báðir, seljandinn og kaupandinn, mis- skilja hvorn annan þar af leiðandi. Kaupandinn verður vonsvikínn yfir því hvers konar hestar honum eru boðnir, og seljandinn skilur ekki hvers vegna hesturinn hans er ekki keyptur. Til þess að útiloka þennan misskilning í fram- tíðinni álít ég nauðsynlegt að koma á nánara sambandi milli Islenskra ræktenda og kaupenda frá meginlandinu. Við verðum að kynnast vanda- málum beggja og leitast síðan við að koma til móts við hvor annan. Ef íslenski bóndinn hefur áhuga á útflutningi hrossa ætti hann að rækta þann hest sem óskað er eftir á erlendum mark- aði. Það er dásamlegt að rækta kyn sem getur uppfyllt allar þessar mismunandi kröfur. íslenska hestakynið hefur það mikla möguleika að markviss ræktun leiðir fljótlega til árangurs. Oft vorum við spurðir að því hvernig sá hestur ætti að vera sem við vildum kaupa. Þeirri spurningu er auðvelt að svara: Gangið um hesthúsin i Reykjavík og skoðið reiðhest- ana þar. Þið sjáið vel skapaða, góða hesta. Fyrir utan það að vera lundgóðir og viljugir eru þeir yfirleitt fallegir og af þeirri stærð sem óskað er eftir. Ég vil biðja ykkur sérstaklega um að bjóða ekki fram hesta sem eru of lélegir fyrir innan- landsmarkaðinn. Lélegur islenskur hestur skaðar meira en menn gera sér almennt grein fyrir. Hvernig er svo sá hestur sem beðið er um i Þýskalandi? Við gerðum hjá okkur mun á hestum fyrir keppnisreiðmenn og þeim hestum, sem einungis eru notaðir í útreiðartúrum. Keppnismaðurinn er sér- fræðingur. Hann leitar að sér- staklega viljugum og gang- miklum hesti. Þessi kaupenda- hópur er ekki mjög stór. Við ættum frekar að taka mið af óskum síðari hópsins, en úr röðum hans koma flestir Framhald á bls. 19 umsjón: TRYGGVI GUNNARSSON

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.