Morgunblaðið - 01.05.1977, Side 2

34
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 1. MAÍ 1977
í DAGSIN
„Fella
niður
prósentu-
hækkanir”
0 í nýbyggingu upp við Breið-
höfða hittum við Gunnar Jónsson
trésmið, sem sagði er við spurðum
hann um afstöðu hans til kjara-
mála: „Miðstéttarfólk eins og iðn-
aðarmenn og aðrir eiga ekki rétt á
að taka afstöðu til kjaramálanna
og samninganna sem framundan
eru, en ég held að allir geti verið
sammála um að það verður að
hækka laun þess verkafólks, sem
verst er sett. Ég treysti mér ekki
til að segja fyrir um hvernig á að
gera það, en ég held að eitt skil-
yrðið sé að fella niður prósentu-
hækkanir en hafa þetta í krónu-
tölum, þannig að þeir lægstlaun-
uðu beri hlutfallslega meira úr
býtum. Það verður einnig að huga
að skattamálum og hvernig halda
megi vöruverði niðri. Mér finnst
irnar alltof linar og það þarf að
skipta um þær, svo og ríkisstjórn-
ina hið bráðasta. Hið opinbera
þarf að gera einhverjar ráðstaf-
anir i sambandi við skatta og
vöruverð til að laga ástandið.
Ríkið ætti að hafa meiri afskipti
af innflutningi og koma heildsöi-
unum út á vinnumarkaðinn. 1.
mai er ágætur sem slíkur og nauð-
synlegt að hafa dag verka-
lýðsins."
Verðbólgan
versta
vandamálið
0 Við Sundahöfnina hittum við
fyrir Magnús Guðbrandsson og
lögðum fyrir hann spurninguna
um hvaða þýðingu 1. mai hefði að
hans mati fyrir verkalýðinn:
— Fyrsti maí er baráttudagur
verkalýðsins þar sem hann vekur
athygli á kjörum sínum og verka-
lýðsmálum almennt. Nú þessi
verkalýðsmál eru almennt svo
laus i reipunum að ekki næst
e.t.v. sá árangur, sem þyrfti og
mismunur á stéttum er orðinn að
mínu mati of mikill, menn sem
eru í lægstu flokkunum þyrfti
með einhverju móti að hækka.
Sem dæmi um þetta getur maður
nefnt að það fara líklega um það
bil ein vikulaun hjá mér, um 20
þuáund krónur, í að vinna fyrir
nokkrum timum hjá tannlæni.
— Vinnutíminn er nokkuð
breytilegur hérna, stundum er
verið að vinna frameftir, t.d. ef
verið er að flýta afgreiðslu skip-
anna, en stundum er hætt kl. 17
svona þegar ekkert sérstaklega
liggur á.
Hvað er helzt hægt að gera til
kjarabóta?
— Versta meinið er að mínu
áliti verðbólgan — það fæst orðið
svo litið fyrir peningana. Ef það
væri einhver möguleiki á því að
hafa hemil á verðbólgunni þá
held ég að þar kæmu fram beztu
kjarabæturnar. Krónutalan er
ekkert aðalatriði, heldur miklu
frekar hvað fæst fyrir peningana,
sagði Magnús Guðbrandsson að
lokum.
háir og hið opinbera tekur alltof
stóran hluta af kaupinu með sölu-
skatti og öðrum álögum. Mér
finnst gildi 1. mai hafa farið stöð-
ugt minnkandi fyrir verklýðsbar-
áttuna, þetta er orðin meiri
sýndarmennska en gagnsemi
fyrir verkalýðinn."
„Alltaf að
versna”
0 Mér finnst þetta alltaf vera að
versna,“ sagði Ingvar Jónsson
starfsmaður i Sútunarverksmiðju
SS. „Maður heldur litlu eftir, því
að verðbólgan gleypir þetta allt
jafnóðum. Ég er búinn að vinna
hér í tæp 9 ár eftir að ég varð að
bregða búi á Laxárnesi í Kjós og
ég held að ekki sé hægt að segja
annað en að maður standi höllum
fæti kjaralega. Ég veit satt að
segja ekki hvað á að gera, en mér
finnst að eitthvað verði að gera til
að laga þetta. Allar kauphækk-
anir eru teknar aftur jafnóðum og
meira en það. Það verður að vera
eitthvert gagn að þeim samn-
ingum, sem framundan eru, þann-
ig að fólkið fái kjarabót þetta
helv... helv... dugir ekki lengur.
1. maí verður verkalýðurinn að
eiga sem sinn frídag og dag, þar
sem hægt er að koma fram
kröfum okkar.“
„Það er
ekkinóg
aðfá
meiri
peninga”
• „Mér finnst þetta alltaf vera
eins, kaupið er ekki nógu gott og
það er ekki hægt að láta endana
ná saman,“ sagði Ragnhildur
Nordgulen afgreiðslustúlka i
Breiðholtskjöri. „Það verður að
reyna að koma samninga-
málunum öðruvísi fyrir en þannig
að hækkunin fari beint út I verð-
lagið. Það er ekki nóg að fá meiri
Ingvar Jónsson
■**>**»>*
Verkstjórinn og Ellen, t.h.
1. maí hafa misst nokkuð gildi
sitt, hann er ekki lengur eins
mikilvægur og hann var og verð-
ur eitthvað að gera til að bæta þar
um.“
„Samninga-
nefndirnar
oflinar”
• í Blikk og stál H/F hittum við
Rúnar Þorsteinsson blikksmíða-
nema og hann sagði: „Mér finnst
ég standa fremur illa. Það hjálpar
að vfsu aó við hjónin erum barn-
laus og vinnum bæði úti og þann-
ig hefst þetta. Við borgum háa
húsaleigu, matur og annað sem
þarf til að lifa er dýrt og kaupið
er lágt. Það er ljóst að það hefur
enga þýðingu að semja um ein-
hverja kauphækkun, sem verð-
bólgan étur upp daginn eftir.
Verkfall er alltaf neyöarúrræði,
en mér finnst samninganefnd-
Gunnar Jónsson
„Það lifir
enginn
verkamaður
af launum
sínum”
0 „Ég held að það þurfi ekki að
spyrja neinn verkamann að því
hvort hann lifi af laununum
sínum, því að neikvæða svarið er
eins augljóst og dagsbirtan,“
sagði Gestur Guðjónsson bensín-
afgreiðslumaður hjá OLlS í
Breiðholti. Það verður að tryggja
það í næstu samningum að við
fáum einhverja kjarabót, kjara-
bót, sem verðbólgan étur ekki
upp undir eins, þvi annars rennur
þetta allt út í sandinn. Kaupið
verður að fylgja dýrtíðinni, það er
ekki hægt að semja enn einu sinni
eins og verið hefur undanfarin ár,
slíkt getur aldrei blessast og slíkt
þjóðfélag ekki þrifist. Það þarf að
lækka skattana, þeir eru allof
Rúnar Þorsteinsson
peninga, ef meginhluti þeirra fer
beint til vinnuveitandans aftur.
Mér finnst 1. maí ekkert gildi
hafa, hann er bara fyrir fólk, sem
vill fara í skrúðgöngu og fá fri.“
Vinnu-
dagurinn
oft of langur
0 Jón Ragnars var einn af þeim
f jölmörgu, sem voru að vinna við
uppskipun úr einu af skipum
Éimskipafélags íslands í siðustu
viku. Bílar, hjólbarðar og ban-
anar, allt kom þetta upp úr
lestum skipsins og sjálfsagt margt
annað og á milli þess sem brettin
komu upp úr lestinni ræddum við
lítillega við Jón:
— Ég hef nú ekki orðið mikið
var við að 1. maí sé sérstakur
baráttudagur verkalýðsins, enda
hef ég ekki verið mikið með í
þessum verkalýðsmálum, en 1.