Morgunblaðið - 04.02.1978, Blaðsíða 40

Morgunblaðið - 04.02.1978, Blaðsíða 40
40 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 4. FEBRUAR 1978 v1tf> <f?f) \ /fe— ,/, GRANI göslari s (F. r 'HOVLE-'. g/A Þetta eru áhrif frá langvarandi samskiptum við apana! BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Skemmtileg blanda hug- kvæmni og tækni hjálpaði sagn- hafa, f spilinu hér að neðan. Það kom fyrir f Philip Morris Evrópu- bikarkeppninni, sem haldin var f Monte Carlo á sfðasta ári. Og spilarinn fékk góða skor fyrir. Allir utan hættu og suður gaf. Norður S. 98 H. KD98 T. Á95 L. D863 , . Vestur Austur S. ADG S. 10752 H. 72 H. 653 T. 10872 T. KG L. K1072 L- G954 Suður S. K643 H. AG104 T. D643 L. A Án þess, að austur og vestur blönduðu sér í sagnir varð suður sagnhafi í fjórum hjörtum. Vest- ur spilaði út trompi en það sagði sína sögu. Sagnhafi ályktaðí, að vestur ætti spaðaásinn. Utspilið tók hann í blindum, spilaði spaða og lét lágt af hendinni. Aftur spil- aði vestur trompi. Tekið í borðinu og þegar spaða var aftur spilað frá borði lét austur lágt án alls hiks. Suður varð þá viss um, að upphafleg ályktun hans um stað- setningu spaðaásins var rétt, lét lágt og vestur fékk á drottningu. Hann spilaði tigli. Austur fékk á kónginn og spilaði síðasta trompi sfnu. Sagnhafi tók það á hend- inni, trompaði spaða í blindum og þá var staðan þessi. Norður S. — H. — T. Á9 Vestur L °863 Austur S — S. 10 H. - « ~ T. 1087 T. G L. K107 L. G954 Suður S. K H. Á T. D64 L. A Sagnhafi fór inn á hendina á laufás og spilaði spaðakóng en vestur lét þá lauf og blindur einn- ig. En þegar sagnhafi spilaði trompásnum var vestur fastur f laglega riðnu neti spilarans. Hann varð að sleppa valdi sínu á öðrum- hvorum litanna og gefa tíunda slaginn um leið.. P*^ COSPER Bölvað óæti. — Við hefðum eins getað étið heima. A enga íbúð lengur „Fyrrverandi fbúðareigandi" skrifar: „Mér brá heldur i brún, þegar ég komst að því að ég átti ibúðina „mína" ekki lengur. Þegar til- kynningarnar um fasteignamatið voru bornar út hér i húsið, fékk ég enga og fór að grennslast fyrir um, hverju þetta sætti. Komst ég þá að því, að ég átti enga ibúð í „kerfinu", en annar maður í hús- inu átti nú allt í einu tvær íbúðir, og var „mín" önnur þeirra. Mér var ekki ljúft að viður- kenna þetta, fékk mér fri úr vinnu og gekk á fund Péturs og Páls. Skjallega viðurkenningu fékk ég þó enga fyrir þvi að ég ætti „mína" íbúð, en mér tjáð að þetta yrði leiðrétt. Sú leiðrétting gat þó ekki farið fram á stund- inni, og mér skildi.st helzt að það tæki eitt til tvö ár að ég eignaðist íbúðina aftur. Nú, maður svo sem brosir að þessu, og kannski er það ekki til annars, en óneitanlega hefur það óþægindi í för með sér og getur kostað ómælda snúinga. 0 Hvað gerist, ef... Skuldinni af þeim mistök- um, sem urðu við úrvinnsluna á fasteignamati, hefur verið skellt á tölvurnar, en að sjálfsögðu er það mannshöndin, sem matar þær. En þar sem ég á nú enga íbúð í kerfinu er mér þar af leiðandi ekki gert að greiða nein fasteigna- gjöld en nágranna mínum er gert að greiða þau. Að sjálfsögðu greiðir hann þau ekki, og ef sa.m- band okkar væri ekki eins gott og það er, gæti svo farið að ég gerði það ekki heldur. Segjum að hvorugur okkar greiddi, hæfi þá ekki tölvan, sjálfrí sér samkvæm, rukkunar- herferð gegn honum og að lokum málshöfðun? Spyr sá, sem ekki veit. Nú er það ósk min, að þeir, sem þessum málum stjórna, hraði sem mest leiðréttingu ' á þessari hringavitleysu. Mér er ekki grun- laust um að margir greiði fast- eignagjöld samkvæmt þeim rukk- unum, sem þeir fá núna, sumir alltof há en aðrir of lág. Því leng- ur sem leiðrétting dregst því verr. Fyrrverandi fbúðareigandi." % Tillitssemi við náungann Móðir i Vesturbænum (samt ekki hin fræga þriggja barna) skrifar eftirfarandi bréf: i *i»^— HUS MALVERKANNA 62 nam. Mér datt alll í einu í hug að það væri kannskj þess vegna ... að það væri kannski vegna þess að það værí einhver sem við inyndiim bera kennsl á. Hún Icil aftur á Morten og Björn. — Ég vissi ekki að slikur maður myndi geta fengið hæli hér. — Myndina vantar kcnnski, vegna þess hann féll ekki sem hetja. Carl Hendherg var f meira lagi þreytulegur. — Það kemur að vfsu ekki neinurn við, en fvrst það \ekur svona niikinn áhuga h.já yð- ur... Hann ... hann var skot- inn af sfnum mönnum. Eg var sjálfur f strfðinu 1940—45 af því að eg bjð þá í Englandi og lg veit að töluvert þarf til að menn skjoti sfna eigin menn... þess vegna tók ég myndina niður ég hefði gert mér svo háar vonir um þennan pilt. — Fyrirgefið. Birgitte vissi ekki hvað hún átti af ser aðgera. — Gleymið þessu. Hættið bara að hugsa um það. Nú vitið þér að minnsta kosti að það er ekkert torskilið við málið. — Það er hins vegar torskild- ara hvers vegna Susic skilar sér ekki. Emma Dahigren leit óróleg á armbandsúrsitt. — Ég skil ekki hvers vegna hún kemur ekki... Hún var ekki komin áður en við fórum hingað og hún hefur ekki skot- ið upp kollinum meðan við höf- um veríð hPr. — Hún hefur sjálfsagt ákveðið að gista f Aiaborg, — Emma hefur rétt fyrir sér... Það er eitthvað sem hef- ur koinið fyrir hana ... Susie er ekki vön... Ðorrit reís á fætur og tók kápuna sína. Hun var allt f eínu orðin náföl og hendur hennar skulfu svo mjðg að hún komst með erfiðismunum í yfirhöfn- ina. 24. kaf li Dorrit Hendberg var mjög áhyggjufull. Hæli. Hún endurlók orðin með sjálfri sér hvað eftir annað. Auðvitað hæli — og fyrst hann gat fengið hæli, á hvaða for- sendum var þá þessari f.jáikúg- un beitt. Bara að Carl kæmí fljotlega svo að hún gæti rætt þetta við hann án þess að Emma og Susie væru viðstaddar, en Carl virtist gefa sér góðan tíma nidri. Carl sem hafði verið blautur og þreytulegur þegar þau komu heim, en viriisi mi ekki flýta sér að þvf að haf a fataskipti. Hún gekk að skápnum. stutt- um órólegum skrefum og tók fram þurran fatnað handa hon- um og settist sfðan við snyrti- horðið. Hún var með bauga undir augunum eftir þessa Iðngu ömurlcgu uóii í húsinu við skðgarjaðarinn. En það skipti minnstu máli. Það sem verra var að hún gat ekki leynt tortryggnisgiampanum sem f augiinum var. Framhaldssaga eftir ELSE FISCHER Jóhanna Kristjónsdóttir þýddi Carl. Hún elskaði Cari. Auðvitað clskaði hiin hann, en á þessu andartaki vissi hún ekki nema hún hataði hann líka. Fjárkúgun. Hæli. "Þetta kom engan veginn heini og sanian við það sem hafði gerzt. Peningarnir. Híin kveikti sér í sfgarettu skjálfandi höndum og horfði á neglurnar á sér. Carl átti kannski við fjár- hagsvandra-ði að stríða. Og vildi ekki segja henni frá því. Allir peningarnir höfðu verið teknir út af reikningi hennar. af þvf að Carl ótiaðist að endur- skoðanda sfnum fvndisl það grunsamlegt cf hann sæi slfkar úttektir og myndi koma með öþægilegar spurningar scm hann treystí sér ekki til að svara að sinni. Hann vildi hjúpa málið dul. Svo mikilli dul að hún hafði sjálf aldrei séð bréfin, sem send voru þar scm krafisl var peninganna.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.