Morgunblaðið - 31.05.1978, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 31.05.1978, Blaðsíða 28
28 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 31. MAI 1978 Þeir kunnu að búa til hflflautur í' gamla daga. skal ég segja þér! Burðaðu nú hafragrautinn þinn og vertu eins sætur og myndarlegur og þeir í sjón- varpinu! BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Að loknu spilinu hér að neðan taldi suður sig hafa spilað upp á nokkuð góða möguleika. Aðeins onnur sviningin þurfti að takast, sem þýddi 75'-? vinningslíkur. NorðUr gaf og norður-suður voru á ha'ttu. Norður S. D652 H. 642 T. KG L. ÁG64 Vestur Austur S. 84 S. 3 H. K83 H. G1095 T. 10753 T. D942 L. KDNfr Suður L. 9532 S. ÁKG1097 H. ÁD7 T. Á86 L. 7 Skyldi hundurinn vera svangur? Krístínn dómur • Kristinn dómur og stefnuskrá stjórn- málaflokks á íslandi Hér kemur bréf frá Arelíusi Níelssynii „ísland er land friðarins. Það á þrátt fyrir allt og hefur átt í öllum stjórnmálaflokkum vitra, góða og framsýna stjórnmála- menn. Þótt aðrir séu þar einnig áberandi. Island á hvorki vopn úr málm- um né eitri. Það á enga hermenn. Enga herskóla til að kenna vopna- burð, manndráp og morðtækni. I íslandi kunnu stjórnmálafor- ingjar allt frá Jóni Sigurðssyni til Geirs Hallgrímssonar að semja um frelsi, mannréttindi og þjóðar- hag örsmárrar, hrjáðrar og ör- birgrar nýlendu í nyrztu höfum til jafnréttis við frjálsustu ríki heims, án hertækja og án nokkurs blóðdropa. Þar tókst að skapa hin hlýjustu vináttutengsl milli ný- lendu og nýlenduveldis fortíðar- • Ávextir kristinnar lífsskoðunar Þar tókst að færa út umráða- svið eyjarinnar á hafinu til þeirrar víðáttu, sem gæti gjört hana að stórveldi. Og um leið var þar fordæmi skapað heimsbyggð allri með fiskivernd og réttlæti milli strandríkja og hafdjúpa. Þar áttu íslenzkir menn forystu og fyrir- sögn á ýmsan hátt t.d. Hans G. Andersen og Einar Ágústsson og fleiri. Á íslandi er örbirgð breytt í auð, allt til óhófs, á hálfri öld. Þetta eru allt ávextir kristinnar lífs- skoðunar, sem metur mannréttindi, kærleika, sann leika og frelsi sem hornsteina hvers samfélags. • Útfærsla kristinnar hugsjónar Og þótt í engu sé hallað af mér um frelsi einstaklings til skoðana og trúar, þá vil ég skrá hér samþykkt frá síðasta lands- Lokasanmingurinn var sex spað- ar og vestur spilaði út laufkóng. Sagnhafi tók slaginn í borði og tók tvisvar tromp. Síðan spilaöi hann lágum tígli frá hendinni og svínaði gosanum. Hugmyndin var að láta seinna hjarta úr borðinu í tígulás- inn og spilið því unnið ætti vestur drottninguna. Kn þetta tókst ekki. Austur tók slaginn og spilaði hjarta. Og þegar svíning þar tókst ekki heldur tapaðist spilið. En norður var ekki ánægður með þetta. Hann sagði spilið vera pottþétt úr því trompin þrjú lágu ekki öll á annari hendinni. Utspilið vildi hann taka í borði og trompa strax lauf á hendinni. Síðan tvo slagi á tromp með ás og drottningu. Trompa aftur lauf á hendinni' en þá yrði gosinn góður hefði vestur átt aðeins eitt smáspil með hjónunum. En svo var nú ekki. Og til að einangra hjartalitinn vildi norður. þegar hér væri komið, taka á kóng og ás í tígli og trompa tígul i borði. Suður ætti þá á hendi hjörtun þrjú og tvö tromp. En í horði væru laufgosi, þrjú hjortu og eitt tromp. Og þegar laufgosanum væri spilað frá borðinu mátti festa vestur í ónotalegri klemmu með því að láta hjartasjöið frá hend- inni. Hann yrði þá að spila hjarta frá kóngnum eða tígli í tvöfalda eyðu. Sama var hvort gæfi tólfta slaginn. MAÐURINN A BEKKNUM Framhaldssaya eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir islenzkaði 54 — f fyrsta lagi verður það ekki alveg strax. Og í öðru lagi vildi ég helzt vera laus við hávaða og læti heima fyrir. — Já, ég skil J»að. — AJhert er ekki myndugur og foreldrar hans gætu... — Gaman hefði ég af þvf*að skraía við hann Albert yðar... — Ef ég hefði fengið ein- hverju ráðið væri hann liingu búinn að koma hingað. Hann er bjálfi. Ég er viss um að hann liggur nú skjálfandi og nötrandi... — Þér virðist nú ekki bera sérstaka virðingu fyrir honum? — Ég ber ekki virðingu fyrir neinum. — Nema yður sjálfri? — Ég ber enga virðingu fyrir sjálfri mér. Ég reyni að gæta mín og verja mig. Það var tiigangslaust að halda samræðunum áfram. — Hafið þér sagt yfirmönn- um minum að ég sé hér? — Ég hríngdi þangað og sagði að ég þyrfti að tala við yður vegna þess að það væru ákveðnar upplýsingar sem okk- ur vantaði. — Hvenær buast þeir við mér aftur? — Ég nefndi engan sérstak- an tíma. ___— Má ég fara núna? __ — Já, ég skal ekki tefja yður lengur. — Ætlið þér að láta ein- hvern af mb'nnum yðar fylgjast með mér? Það lá við hann ræki upp hlátur. en honum tókst að vera alvarlegur. — Það er ekki utilokað. — Ég get sagt yður strax að það er tímasóun. — Þakka yður samt íyrir komuna. Maigret lét fulltrúa fylgjast með henni, enda þótt hann þættist þess fullviss að ekkert kæmi út úr því. Janivier hafði ekkert sérstakt fyrif stafni og fékk þvf það verkefni. Maigret sat sjálf ur í meira en tíu mínútur við skrifborð sitt og studdi hö'nd undir kinn, pípan í munninum og staröi út um gluggann. Loks stóð hann upp og rétti úr sér og tautaði fyrir munni séri — Bblvuð druslaii! Og án þess að vita fullkont- lega hvað hann ætti nú að taka sér fyrir hendur gekk hann inn á skrifstofu fulltrúanna og spurðit - Nokkuð nýtt að frétta af stráknum? Albert Jorisse hlaut að brenna í skinninu eftir því að ná sambandi við Monique. En hvernig átti hann að bera sig eftir því nema eiga á hættu að verða handtekinn? Það var ein spurning sem Maigret hafði gleymt að bera fram. Spurning sem hafði nokkra þýðingu. Var það hann eða hún sem geymdi peningana sem átti að nota í Suður-Ameríkureisuna? Ef hann var með peningana var hann sjálísagt alivel f jáður. Ef ekki hefði hann lítið Íengið að borða. Hann beið nokkra stund og hríngdi svo til fyrirtækisins. — Má ég fá að tala við fröken Monique Thouret? — Augnablik. Ég held hún hafi verið að koma. — Já. Það var rödd Monique. — Verið ekki of kátar. Enn ekki Albert, heldur lögreglu- foringinn. Ég gleymdi að spyrja yður um eitt atriði^ hvort ykkar geymir pening- ana? — Það geri ég. — Hvar geymið þér þá? — Eg hef skrifborð sem hægt er að læsa. — Er hann með peninga á sér.? — Áreiðanlega ekki mikla. — Þakka yður fyrir. Annað var það nú ekki. Lucas gaf honum merki um

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.