Morgunblaðið - 16.11.1989, Síða 30

30
MORGUNBLAÐIÐ FIMMTUDAGUR 16. NOVEMBER 1989
ESAB
RAFSUÐU-
TÆKI,VIR
OG FYLGI-
HLUTIR
HafHfbó1c
isað^iensku
FORYSTA ESAB ER
TRYGGING FYRIR
GÆÐUM OG ÞJÓNUSTU
— HÉÐINN =
VÉLAVERSLUN, SÍMI 624260
SÉRFRÆÐIÞJÓNUSTA - LAGER
ESAeT
Þ.ÞORGRÍMSSON&CO
ARMA
V PLAST
ARMULA 16 OG 29, S. 38640
Skemmtileg pólitík
__________Bækur_______________
Magnús Óskarsson
Sjálfstæðisflokkurinn í 60 ár.
Hannes Hólmsteinn Gissurarson
tók saman.
Útgefandi Sjálfstæðisflokkurinn
1989.
Daginn sem ein versta vinstri
stjórn sem hér hefur setið tók við
völdum árið 1956, var þeirri_ sögu
dreift um Reykjavík, að Ólafur
Thors hefði gengið grátandi út úr
stjórnarráðinu. Um kvöldið héldu
sjálfstæðisfélögin í Reykjavík fund
í Sjálfstæðishúsinu við Austurvöll.
Var það troðfullt, en fremur voru
menn framlágir í fundarbyijun,
aðrir en Ólafur Thors. Hann lék á
als olidi og hélt eina sína skemmti-
legustu og fyndnustu ræðu. M.a.
sagðist hann hafa raulað fyrir
munni sér, þegar hann hlýddi á
ráðherralista Hermanns Jónassonar
í útvarpinu (og svo söng hann í
hljóðnemann) „Oft er hermanns
hvíld í dimmum skóg.“ í lok ræðu
sinnar, er menn höfðu tekið aftur
gleði sína, brýndi hann fyrir þeim
alvöru ástandsins, sem hann hefði
rætt um í léttum tón, en það kvað
hann oft misskilið: „Því hér á landi
verða menn helzt að vera hágrát-
andi eða fjúkandi vondir, ef þeir
eiga að verða teknir alvarlega."
Vel fer á því, að saga Sjálfstæðis-
flokksins í 60 ár skuli vera með
léttu yfirbragði og skemmtilegu,
um leið og þar er að finna þá al-
vöru .og þann fróðleik flestan, sem
ætlast má til. Hannes Hólmsteinn
Gissurarson, lektor, hefur tekið
sögu þessa saman. Er skemmst frá
því að segja, að það hefur hann
gert á aðgengilegri og skemmti-
iegri hátt, en ég hef áður séð um
sambærileg rit. Leiðinlegir stjórn-
málamenn eru að gera út af við
þjóðina, og liggur beint við að
ganga út frá því að saga íslenzks
stjórnmálaflokks hljóti að vera leið-
inleg (sbr. sögu Framsóknarflokks-
ins). En bókin Sjálfstæðisflokkurinn
í 60 ár er það ekki.
Ég hygg að aðferð Hannesar við
að byggja upp bók sína ráði mestu
um það, að hún muni ná þeim til-
gangi flestra bóka að vera lesin.
Aðferðin er í stuttu máli sú, að
hvert almanaksár í sögu Sjálfstæð-
isflokksins fær eina opnu í bókinni.
Skiptist efnið í myndir og texta,
líklega nokkuð jafnt þegar á heild-
ina er litið. Myndirnar eru margar,
3-8 í hverri opnu, en skiija samt
eftir töluvert rúm fyrir texta því
brotið er stórt.
Af tilviljun opna ég bókina á
árinu 1968. Þar erú fimm myndir.
Sú fyrsta er af viðreisnarstjórninni
undir forsæti Bjarna Benediktsson-
ar. Fyrir neðan er mynd tekin á
Þorláksmessu 1968. Þar sést Bjarni
í aftursæti bifreiðar og í kring
múgur manns í stympingum við
lögreglu. Fremst má greina Birnu
Þórðardóttur og Ragnar Stefánsson
sem virðist reyna að velta bifreið-
inni. Þá er hálfsíðumynd frá þingi
SUS, önnur minni af Heimdallar-
fundi og svo mynd af Pétri sjó-
manni Sigurðssyni og Geir Hall-
grímssyni í sjóklæðum á skaki í
bátnum Geir og sést bátsnafnið
millum þeirra. í texta er sagt frá
forsetakosningunum þetta ár og því
m.a. að Bjarni Benediktsson hafi
sent Matthías Johannessen til Hall-
dórs Laxness með þau skilaboð að
hann gæti fengið stuðning sinn til
forsetaframboðs, en Halldór hafi
afþakkað. Um kosningabaráttuna
milli Gunnars Thoroddsens og
Kristjáns Eldjárns segir m.a., að
haldinn hafi verið fúndur fulltrúar-
áðs sjálfstæðismanna í Reykjavík,
en ekki auglýstur, og fulltrúaráðs-
menn hvattir til að leggja Gunnari
lið. Öðrum helztu atburðum ársins,
svo sem kreppuerfiðleikum og við-
brögðum viðreisnarstjórnarinnar, er
og lýst í texta. Þá er greint frá því
helzta í starfi Sjálfstæðisflokksins,
þ. á m. aukaþingi SUS og sölu
Sjálfstæðishússins við Austurvöll.
Lokatónleikar
Tónlist
Jón Asgeirsson
Tónlistardögum Dómkirkjunn-
ar lauk með blönduðum tónleikum
sl.' sunnudag og var það helst, að
frumflutt voru tvö kórverk eftir
Jónas Tómasson og eitt eldra- að
auki. Tvö fyrstu verk tónleikanna
voru mótetta við texta úr Opin-
berunarbók Jóhannesar og tón-
setning á Faðir vor eins og Oddur
Gottskálksson þýddi þar fyrstur
manna. Bæði þessi verk Jónasar
Tómassonar eru áferðarfalleg og
mótetten tilþrifamest, enda er þar
íjallað um mikilvægan boðskap,
gegn þeim „sem jörðina eyða“.
Arni Arinbjarnarson orgelleikari
flutti Prelúdíu, fúgu og Sjakonnu
eftir Buxtehude og síðar á tónleik-
unum Tokkötu og fúgu í d-moll,
sem er sagnfræðingum nokkur
ráðgáta, hvort verkið sé eftir J.S.
Bach, þar sem bæði gerð þess,
tónræn úrvinnsla hugmynda er
mjög á annan veg en meistarinn
er þekktur fyrir, og einnig, að
handrit verksins er ekki með hendi
Bachs eða þeirra, sem höfðu þann
starfa á hendi að afrita verk hans.
Hvað sem þessu líður var leikur
Arna vel yfirvegaður og mótun
verkanna skýr.
Margrét Bóasdóttir söng þijú
lög eftir Hugo Wolf, en lögin eru
úr spönsku ljóðabókinni og er
píanóleikurinn umritaður fyrir
orgel af Max Reger. Margrét söng
einnig Lofsöng Maríu eftir Jónas
Tómasson en auk Marteins H.
Friðrikssonar, dómorganista, lék
Joseph Ognibene með á horn.
Ognibene lék einnig einleik í só-
nötu í g-moll, eftir Corelli, en þar
hefði orgelið mátt vera töluvert
sterkara, því daufur undirleikur
orgelsins eins og skildi hornið eft-
ir „eitt á víðavangi".
Tónleikunum lauk svo með því
að mótettan „Úr Opinberunarbók
Jóhannesar" var endursungin.
Eftir því sem dæmt verður um,
við að heyra verk Jónasar endur-
flutt, er líklegt að vinna megi
meira með andstæður þess, bæði
í styrk og hraða, þó flutningur
Dómkórsins, undir stjórn Mar-
teins H. Friðrikssonar, hafi í heild
verið góður.
Með þessum tónleikum lauk
tónlistardögum Dómkirkjunnar,
sem hafa undanfarin ár verið
haldnir í nóvembermánuði og
samkvæmt venju, þá boðið upp á
margt áhugavert, ný tónverk,
góðan flutning eldri verka og
gestaleik frábærra orgelleikara.
Einn liður tónlistardaganna er
morgunmessa og í þeirri messu
hafa verið flutt frumsamin verk
og nú að þesu sinni nýtt verk
fyrir barnakór, sem heitir „Hann
veitir kraft“ og er eftir Guðmund
Hafsteinsson. Barnakór Kársnes-
skóla, undir stjórn Þórunnar
Björnsdóttur, flutti verkið með
aðstoð hljóðfæraleikara úr Sin-
fóniuhljómsveit íslands. Þykir
undirrituðum rétt að geta þessa
hér án þess þó að hafa verið við-
staddur flutning verksins.