Morgunblaðið - 23.05.1993, Blaðsíða 7

unni vestur yfir landamærin, til
Vestur-Þýskalands. Ég frétti ekki
fyrr en löngu seinna að vinir mínir
í DDR höfðu lagt sig í hættu og
safnað undirskriftum undir bréf til
Amnesty International þar sem vak-
in var athygli á mínu máli. Og það
hreif. Undanfarin ár hef ég unnið
með Amnesty International í Ingol-
stadt, þó ekki væri nema til að sýna
þakklæti mitt til samtakanna.
Ég kom til vestur-þýska bæjarins
Giessen allslaus; persónuskilríki,
prófvottorð og hlutir af því tagi
höfðu orðið eftir hjá „vinunum" í
Stasi. Ég þekkti ekki sálu í bænum
en kynntist brátt góðu fólki og naut
aðstoðar þess, fékk ígripavinnu á
safni og gerði meðal annars upp
gamla þorpskirkju í rómverskum
stíl og þar kom, að mér var boðið
starf á Lækningasögusafni Þýska-
lands í borginni Ingolstadt. Það
þýddi að ég þurfti að endurhæfa
mig þar eð ég hafði lært til verka á
kirkjumunaverkstæði, ég varð að
sækja námskeið, lesa mér til og ekki
síst vinna að viðgerðum á gömlum
munum. Þarna lærði ég meðferð á
nánast öllum hugsanlegum efnum,
leðri, viði, málmum, gleri, litarefn-
um, öllu sem kemur við sögu í gerð
lækningatækja.
Draumur rætist
Það var víst 1985 að haldin var
ráðstefna um sögu læknisfræðinn-
ar í Ingolstadt í tengslum við Lækn-
ingasögusafnið. Ég aðstoðaði við
að setja upp dálitla sýningu af því
tilefni. Einn daginn var ég einn að
MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 23. MAI 1993
að vart sá högg á vatni. Fjölmarg-'
ir áttu síðan hlut að máli, ekki síst
Atli Þór, að mér var boðið hingað
á ný til að halda verkinu áfram.
Ég var hér í þrjár vikur síðsumars
í fyrra - reyndar að nokkru leyti í
sumarleyfí í það skiptið - og loks
er ég búinn að vinna fjórar vikur
á safninu að þessu sinni, ekki síst
fyrir tilstuðlan Þýsk-íslenska fé-
lagsins í Bremerhaven sem hefur
stutt myndarlega við uppbyggingu
þess. í þetta sinn hef ég einbeitt
mér að því að bjarga nokkrum sér-
lega verðmætum hlutum sem lágu
undir skemmdum. En mikið verk
er óunnið enn. Þar þurfa fleiri að
koma til, en ég hef reynt að miðla
kunnáttu minni til forstöðumanns
og annarra aðstandenda safnsins.
Mér er það alveg sérstök ánægja
ef ég get lagt því eitthvert lið að
þetta safn verði að veruleika.
Nesstofa er einstaklega fallegt
hús og þar er nú þegar hluti safns-
ins til sýnis. I framtíðinni er hins
vegar áætlað að fjósið á þessu
gamla landlæknissetri verði endur-
byggt til að hýsa meginsafnið.
Komist sú áætlun í framkvæmd
munuð þið íslendingar eignast
lækningaminjasafn á heimsmæli-
kvarða og staðurinn er alveg ein-
stakur fái náttúrufarið umhverfis
að vera áfram ósnortið.
Já, Island hefur snortið mig
djúpt með fegurð sinni og lítt
spilltri náttúru. í fyrstu heimsókn
minni, það var í febrúar, varð ég
að vísu snarringlaður; það var enn
dimmt af nóttu kl. 10 að morgni!
Breytt símanúmer
Tekið er á móti tímapöntunum mánudaga, þriðju-
daga og fimmtudaga á milii kl. 9 og 11 og 14 og 16.
Fagleg þjónusta ó
öllum tegundum tónlistar
ósamt miklu úrvali
af fylgihlutum.
npm A
Þúsundþjalasmiðurinn við einn sýningarskápinn.
vinna í sýningarsalnum, lá á hnján-
um og var að ganga frá vegg-
spjaldi, en einhver ókunnugur mað-
ur stóð og virti fyrir sér það sem
komið var á veggina. Við tókum
tal saman og ég rak upp stór augu
þegar hann kvaðst vera frá Is-
landi. „Ég þekki ísland!“ hrópaði
ég, „ég hef lesið Laxness!" - og
það var alveg satt, ég hafði lesið
það sem út hafði komið eftir hann
í DDR og það vakti með mér þann
draum að komast einhvern tíma til
íslands. Þarna kynntist ég sem
sagt, fyrir hreina tilviljun, fyrsta
íslendingnum á ævi minni, læknin-
um Atla Þór Ólasyni. Þegar hann
frétti við hvað ég starfaði fór hann
að segja mér frá Jóni Steffensen
prófessor sem þegar væri búinn að
safna ógrynni af gömlum íslensk-
um lækningatækjum; koma þyrfti
upp safni á íslandi fyrir þessa hluti
og þó fyrst og fremst koma þeim
í sýningarhæft ástand. Mér fannst
þetta svo forvitnilegt að ég bauðst
til að koma til íslands og aðstoða
við að koma þessu safni á laggirn-
ar. En auðvitað sé ég mér um leið
færi á að láta minn gamla draum
rætast: Að heimsækja ísland.
Það var þó ekki fyrr en 1991
að af þessu gat orðið. Þá kynntist
ég af eigin raun þeim einkar hríf-
andi atorkumanni Jóni Steffensen,
sem nú er látinn, og því einstaka
safni af gömlum munum sem hann
hafði af mikilli elju dregið saman.
íslendingar eiga þessum höfðings-
manni skuld að gjalda en það er
raunar nánast ótrúlegt hvað hér
er til af vel varðveittum lækninga-
tækjum alls staðar að úr heiminum.
Nú var það mitt hlutverk að huga
að þessum hlutum, dytta að sumum
en gera aðra upp eftir því í hvaða
ástandi þeir voru. Ég vann hér í
þrjár vikur en verkefnið er svo stórt
En síðastliðið sumar kynntist ég
því aftur á móti að það dimmdi
alls ekki alla nóttina! í það sinn
átti ég þess kost að ferðast nokkuð
um landið, fór til Vestfjarða og
komst norður að Mývatni. Alls
staðar blasti við sjónum þesi sér-
stæða náttúrufegurð, en ég hef líka
kynnst mörgu fólki, upplifað ein-
staka gestrisni þess og vingjarnlegt
viðmót.
Frá Seltjörn til Eyjahafs
Framtíðin? Komast burt frá
Þýskalandi! Burt frá atvinnuleysi,
útlendingahatri, já, sér í lagi útlend-
ingahatrinu; ég hef sjálfur orðið fyr-
ir barðinu á því af því ég er af pólsk-
um ættum en þó miklu frekar kæ-
rastan mín sem er sígauni í aðra
ættina en Tékki í hina. Þjóðveijar
hafa alltaf litið niður á þá sem búa
austan við þá: Vestur-Þjóðveijar litu
niður á Austur-Þjóðveija og nú eftir
að Þýskaland hefur verið sameinað
líta allir Þjóðverjar niður á Pólverja,
Tékka, Slóvaka, Ungveija, Búlgara,
Grikki; já, Grikki, vel á minnst, það
hefur verið draumur minn allt frá
æskuárunum að búa í Grikklandi.
Frá því að ég lærði á kirkjumuna-
verkstæðinu í Erfurt hefur mér þótt
sérlega gaman að fást við viðgerðir
á kirkjumunum og á grísku eyjunum
er urmull af litlum þorpskirkjum þar
sem margt þarf aðhlynningar við.
Ég hef þegar samið um tiltekin verk
sem ég mun taka að mér. En þá
þarf ég að læra svolítið meira, eink-
um allt er lýtur að varðveislu hluta
úr steini. En síðast en ekki síst
dreymir mig um að koma aftur tii
þessa stórkostlega lands ykkar og
fylgjast méð því hvernig Nesstofu-
safninu reiðir af.“
Höfundur er kennari í Reykja vík.
íírval af samfellum,
toppum, leggings
og sokkabuxum
Laugavegi 30,
sínii 624225
SUNNUDOGUM
FRÁ KL.13-17
S-K-í-F -A-N
STÓRVERSLUH - LAUGAVEGl 26 - SÍMI: 600926
í þrótta- ár leiHj askólií íí. IW3
5trákar og stelpur, 6-10 ára, ínnrítun er hafin í
1 þróttaskolaí A.se/ri verd ur 11 þróttahúsi 5eU askóla.
I.ndmskekí I.J Gní - IIJ Gní
a.ndmskekí MJOní -aSJútú
3. ndmskekf 28.j Gní -9.J08
M.ndmskekí GJGfi -33.JG6
S.ndmskekí S.ógGst - b.ógGst
Mómskekfin erufró M.9-13 og/eóa 13-16
SystWnaafsldttu’
Ferdalagi HamragH
Gótíflr lekfbeinendur
Verd kr.MOOO,- (3700,-)
AUar nánari upplýsingar og skráning er í si ma
72550, alta virka daga mitti k\. 13 og 17.
4"■■■■■■■■■■■■■■■■
Matargerðarmenn okkar
bjóða ykkur velkomin
Hótel Örk
Nýr sumarmatseðill
- sólargeisli í hverjum bita
Sérstakur vínseðill - aðeins á Hótel Örk
Sundlaugin opin alla daga fyrir alla.
Verð: Fullorðnir kr. 150,- börn kr. 100,-
Vatnsrennibraut, barnasundlaug.
Golfvöllurinn opinn - aldrei betri en nú
hola í höggi - verðlaun!
Sparkvöllur, skokkbrautir,
trambólín, jarðgufubað.
Einstaklingar, hópar, félagasamtök!
völlurinn opinn alla daga. Góð aðstaða.
Suðræn stemmning
með sólargeisla.
skemmta matargestum öll kvöld vikunnar og
í kafflhlaðborðinu alla laugardaga og sunnudaga.
Sjáum um akstur til og frá Reykjavík fyrir hópa.
Matur og mjöður manninn kæta.
HÓTEL Öm
HVERAGERÐl • SÍMI 98-34700