Morgunblaðið - 23.05.1993, Síða 9

-mclrgunblaðið.l\flANNÍ^^ÉÍTÍlAlfitíÍíyfeÉ^á?ilffir)'iöuaji3.áví iaaa______________ ______ _ ... ___B 9
1 : : : ‘ 1 : ' :------------------------------------------------;---;----------
Srnávi
oruúrvallð skodað i
ver^nin„i.
Skeljungur hf.
Einkaumboö fyrír Shell-vönjr á íslandi
01
HEKLA vernd
í blöðin í veitingastofu.
LAUGAVEGI 174
SÍMI 695500
SÍMI695670
STANGVEIÐI/Erzi veibimenn ncemari á náttúruna en abrir menn?
AFFISKUM
OGFUGLUM
MEÐAN stangveiðitíminn er ekki að fullu genginn í garð
geta veiðimenn heilsað upp á vini sína, fuglana, sem þeir
munu hitta fyrir á veiðistað í sumar. Sumir héldu tryggð við
hólmann yfir vetrarmánuðina, aðrir fóru burt en eru nýkom-
ir til landsins aftur, allar leirur eru iðandi af fugli um þessar
mundir.
eftir Gylfa
Pólsson
Fuglar eru sú hreyfing í náttúr-
unni sem oftast ber fyrir augu
þegar frá eru talin áhrif vindsins.
Veiðimaður sem dvelst langtímum
saman við veiðivatn eða á öðlast
næmleik á um-
hverfi sitt og veit-
ir athygli öllum
breytingum sem
verða í kringum
sig, eins og hvert
annað dýr sem er
á veiðum. Það er
því engin tilviljun
að margir veiði-
menn eru áhugamenn um fugla.
Ýmsar minningar frá fyrri
sumrum rifjast upp. Hver man
ekki þegar hann kom út úr veiði-
húsinu eða smeygði sér út um
tjalddyrnar árla dags og heyrði
morgunsöng þrastanna í birkihlíð-
inni, loftið titraði af dirri þúfutittl-
ings og hneggi hrossagauks en lóa
og spói sungu bakraddir úti í
móanum?
Við erum að veiða í Branda-
nesi. Þarna gætir flóðs og fjöru,
þessa óskeikula rytma sköpunar-
verksins sem stjórnast af himin-
tunglunum og allir veiðimenn
þekkja. Sjóbleikjan gengur á flóð-
inu.
Svipmikil og steinþung kirkjan
gnæfir á melöldunni handan við
vatnið eins og tákn staðfestunnar.
Sagt er að klukknahljómur hennar
heyrist í sjö sóknum.
Vaðfuglar trítla í flæðarmálinu.
Stelkar og tjaldar, sem létu ótæpi-
lega í sér heyra þegar við komum,
eru orðnir sáttir við nærveru okk-
ar.
Sandlóan hleypur við fót, stans-
ar, tekur aftur sprettinn, barmar
sér og dregur vænginn og hyggst
með því leiða athygli okkar að
sér, frá ungunum sem kúra sig
ofan í mölina.
Við ætlum ekkert að gera
ungunum hennar heldur köstum
fyrir silung innan við nesið. Það
er aðfall og nálgast háflóð. Inni á
víkinni er lómur sem stingur sér
án afláts og þegar honum skýtur
upp aftur skimar hann í kringum
sig eins og hann vilji vera við öllu
búinn. Það fer ekki á milli mála
að hann er einnig á veiðum. Það
er gaman að fylgjast með þessum
glæsilega, litfagra fugli sem er
jafnbágur til gangs og hann er
sundfær.
Þá rifjast upp sagan sem Stefán
heitinn Jónsson sagði af Jóhannesi
á Borg, þeim snjalla veiðimanni
sem segja má að hafi alist upp
með haglabyssu í höndunum.
Hann sá úr glugga veiðihússins
lóm á breiðunni fyrir neðan gæða
sér á laxaseiðum sem hann hafði
sleppt í ána til að auka fiskigengd.
Jóhannesi rann í skap. Hann
greip byssu af veggnum, hlóð
hana, gekk aftur út að gluggan-
um, sá hvar fuglinn stakk sér,
reiknaði út hvar hann kæmi upp,
miðaði á staðinn og hafði fingurinn
Yfirstærðir á
stökum teppum
nýkomnar
Faxafeni við Suðurlandsbraut, sími 686999.
UÍJil/ÍJiíSIUj'J j'jJÍíI 3'IBJÍ 'ííttl !)3 j'jJUTJIJJÍ
Stúdentastjarnan,
14 karat gull, hálsmen eða prjónn.
Verð kr. 3.500
Lómur?
á gikknum. Það stóð heima þegar
lómurinn kom úr kafínu hafði Jó-
hannes rauða blettinn undir kverk-
inni í sigtinu og ætlaði að hleypa
af; en honum féllust hendur og
skaut ekki fugl upp frá því. „Orð-
ið klökkt kerlingarhjartað,“ eins
og hann komst að orði.
Þegar kom fram yfir liggjand-
ann tregðaðist veiðin og ég fór út
á nesoddann að gera að bleikjun-
um sem komnar voru á land. Allt
var kyrrt, hafgoluna hafði lægt
og farið að halla degi. Þá gerðist
óvænt atvik. Ósennilegt að ég eigi
eftir að verða vitni að slíkum at-
burði öðru sinni.
Það voru greinilega enn fleiri á
veiðum en við og lómurinn. Sem
ég stóð þarna háifboginn, var bú-
inn að slægja en hreinsaði dálk-
blóðið með því að renna þumalf-
ingursnöglinni fram eftir hryggn-
um á bleikjunni, fleygðist smáfugl
ofan úr loftinu niður fyrir fætur
mér og staðnæmdist þar.
Geðillskugarg heyrðist uppi yfir
og vængfrár kjói steypti sér niður
að mér svo nærri að ég fann
fjaðraþytinn við eyra mér. Kjóinn
gerði nokkrar atlögur að þessari
stóru þúst sem skýldi bráð hans
þar til hann gafst upp og hélt
vælandi á braut.
Litli fuglinn hafði legið grafkyrr
og ekki bært á sér meðan vargur-
inn var á vettvangi en nú gjóaði
hann á mig auga, það krimti í
honum eins og í þakkarskyni og
mátti með sanni segja að lítið er
lunga í lóuþrælsunga.
smurður
vl9n<|a'°9bettl
Við smynjum bflinn á meðan
pú fæpö pér kaffi og meö pvi,
kfkir í blöðín - eða skoöar
úrvalið í versluninni.
Smurstöö fyrir allar tegundir
bfla - og fólk!