Morgunblaðið - 30.10.1993, Qupperneq 28

28
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 30. OKTÓBER 1993
Minning
00
Karl Ogmundsson
Fæddur 8. apríl 1912
Dáinn 19. október 1993
Þau voru 12 systkinin. Þau voru
flest fædd á Hellu í Beruvík á Snæ-
fellsnesi. Með fráfalli Karls eru
aðeins þijú eftir, þ.e. Karvel, Jó-
hannes og Ögmunda. Sum dóu í
bamæsku, önnur í blóma lífsins og
önnur náðu háum aldri.
Karl ólst upp í harðri lífsbaráttu.
Það var erfitt að sækja fang í greip-
ar Ægis á þeim tíma. Vinnudagur-
inn var langur, vosbúð mikil og
ekki vélar og tækni til að létta hand-
tökin. Svo fór sem hjá fleirum að
Karl fluttist suður. Hann vann í
upphafi almenn verkamannastörf,
en lærði síðan trésmíði og starfaði
við þá iðn eftir það. Hann reisti
m.a. hús þeirra hjóna að Þórustíg 5
í Njarðvík. Eftir að ég kynntist
honum starfaði hann á trésmíða-
verkstæði Reykjavíkurborgar. Síð-
ustu starfsárin var hann við smíðar
í bílskúrnum heima í Njarðvík.
Hann smíðaði þar m.a. litla dúkku-
vagna sem voru mjög vinsælir hjá
yngstu kynslóðinni og fengu þá
færri en vildu.
Svo fór að lokum að heilsan gaf
sig. Undanfarin ár hefur Karl dval-
ist í Garðvangi þar sem hann andað-
ist 19. október.
Karl var rólyndur maður og dag-
farsprúður. Hann sóttist ekki eftir
hégómlegum hlutum, sem er svo
algengt í dag. í fljótu bragði virtist
hann vera einfari og að erfítt væri
að komast í kynni við hann. Hann
var fastheldinn á vini sína og traust-
ur félagi. Ekki var vænlegt að stríða
honum eða hrekkja, því að slíkt
fékk maður til baka á óvæginn
hátt, jafnvel í bundnu máli í formi
ferskeytlu. Karl var ekki aðeins
hagmæltur heldur einnig berdreym-
inn. Þannig sá hann fram í tímann
og gat spáð fyrir um óorðna hluti.
Þetta olli honum stundum hugar-
angri því að óþægilegt getur verið
að skyggnast inn í framtíðina. Hann
hafði til dæmis fyrir löngu séð fyr-
ir lífaldur sinn.
Karl var bamgóður og í návist
þeirra færðist gleði yfir andlit hans
svo að ekki varð um villst. Þannig
átti hann góðar stundir með bama-
bömum sínum á meðan heilsan
leyfði.
Ég vil votta eftirlifandi eiginkonu
hans, Guðbjörgu Guðmundsdóttur
Waage, samúð mína, svo og börnum
hans, Elísabetu og Óskari, ásamt
bamabörnum.
Andrés.
Þriðjudaginn 19. október andað-
ist móðurbróðir minn, Karl Ög-
mundsson, Þórustíg 5, Ytri-Njarð-
vík. Karl fæddist 8. apríl 1912.
Hann var tíunda barn af tólf börn-
um hjónanna Sólveigar Guðmunds-
dóttur og Ögmundar Andréssonar,
sem bjuggu í Beruvík á Snæfells-
nesi. Karl kvæntist eftirlifandi konu
sinni, Guðbjörgu Waage frá Reykja-
vík, 3. nóvember 1951. Börn þeirra
era Elísabet og Óskar.
Karl Ögmundsson var hár maður
og glæsilegur, mikill að vallarsýn.
Hann var alvöragefmn maður, en
grannt var á glettninni og gáskan-
um. Ég minnist þess að þegar ég
og bróðir minn voram 15-16 ára
gamlir þá settist Karl gjarnan á
milli okkar bræðra, þegar hann kom
í heimsókn og fengum við þá að
glíma við hvora hendi, en réðum
ekki neitt við neitt því Karl var
geysilegt hraustmenni.
Átta undanfarin ár hefur þessi
góði drengskaparmaður háð harða
baráttu, þar sem hann hefur hvorki
getað lifað né dáið. Hjartað var svo
sterkt. En nú hefur hann loksins
fengið hvíldina. Sjö af þessum átta
árum dvaldist Karl á hjúkranar- og
elliheimilinu Garðvangi í Garði og
naut þeirrar aðhlynningar sem frek-
ast var unnt hjá því elskulega, góða
fólki sem þar starfar.
Karl var húsa- og skipasmiður
að mennt og starfaði lengst af við
skipasmíðar bæði hér í Keflavík og
Njarðvík og annars staðar, t.d. í
Vestmannaeyjum, en þar starfaði
hann hjá Helga Benediktssyni við
smíði á ms. Helga Helgasyni. Helgi
var stærsta tréskip sem byggt hef-
ur verið á íslandi. Þar voru þung
eikarstykki að fást við og til þess
þurfti sterkustu menn.
Karl var mikill höfðingi. Sem
dæmi gaf hann tvíburasystram
mínum báðum úr í fermingargjöf
1944, sem var stórgjöf á þeim tíma.
Auk þess var hann alltaf að gefa
#Aðalfundur
Bílgreinasambansins
verður haldinn laugardaginn 13. nóvember nk.
og hefst kl. 08.45.
Dagskrá:
Kl. 08.45 Fundarsetning í Ráðstefnusal Háskóla-
bfós:
Sigfús Sigfússon, formaður BGS.
Kl. 09.00 Starf og skipulag BGS.
a) Hugmyndir nefndar um starf og skipulag BGS.
b) Umræður.
Kl. 10.30 Menntamál f bílgreininni - Bílgreinaskóli:
Jón Garðar Hreiðarsson, framkvæmdastjóri.
eftirmenntunarnefndar.
Umhverfismál:
Össur Skarphéðinsson, umhverfisráðherra.
Guðmundur Hilmarsson, form. Bíliðnafélagsins.
Kl. 12.30 Hádegisverður f Súlnasal Hótels Sögu.
Hádegisverðarerindi: Sighvatur Björgvinsson,
viðskiptaráðherra.
Kl. 14.00 Dagskrá sérgreinafunda:
(í ráðstefnusölum á 2. hæð Hótels Sögu).
A. Verkstæðisfundur.
B. Bílamálarar og bifreiðasmiðir.
C. Bifreiðainnflytjendur.
D. Smurstöðvar.
E. Varahlutasalar.
Kl. 15.30 Niðurstöður sérgreinafunda
(f sal A - Hótel Sögu).
Kl. 16.00 Aðalfundur Bílgreinasambandsins
(í sal A - Hótel Sögu).
- Aðalfundarstörf skv. 9 gr. laga sambandsins.
Stjórn BGS hvetur sambandsaðila til að mæta á fund-
inn og tilkynna þátttöku til skrifstofu BGS, Kringl-
unni 7, 103 Reykjavík, fyrir 3. nóvember nk.
Stjórn Bílgreinasambandsins.
okkur krökkunum eitthvað og
hjálpa á ýmsan hátt.
í stríðinu var Karl eitt sinn um
borð í báti bræðra sinna, Vögg GK
204, 49 rúmlesta bát, og sigldu
þeir til Englands með ísfisk. Sigl-
ingin út gekk vel og komu 50 tonn
af fiski upp úr bátnum, en á heim-
leiðinni hrepptu þeir aftakaveður.
Þegar mest á reyndi sýndi Karl ein-
stakt hugrekki, snarræði og þrek,
og allt fór vel.
Nú fer þeim óðum fækkandi,
þeim Islendingum sem segja má að
hafi lifað svo til alla íslandssöguna.
Það era þeir sem fæddust í torfbæj-
unum, eða aldamótakynslóðin sem
við köllum svo. Karl Ögmundsson
var einn af þessum íslendingum.
Sú barátta sem þetta fólk háði fyr-
ir lífinu er næsta ólýsanleg. Lítil
saga sem Karl frændi minn sagði
mér gefur nokkra innsýn í það
bjargarleysi sem þessi kynslóð
þurfti að reyna. Karl var þá níu ára
og var í sveit á bæ sem hét Kamb-
ur. Hann gætti kinda frá morgni
til kvölds, hvernig sem viðraði.
Nestið sem hann fékk með sér til
að nærast á yfir daginn var einn
harður þorskhaus og lækjarvatn.
Annar drengur var á bænum og
átti hann buxur úr skipsegli. Af
einhveijum ástæðum fór þessi
drengur eða var tekinn af bænum,
en þegar hann fór gaf hann Karli
þessar buxur. Sagði Karl mér að
hann teldi að þessar buxur hefðu
bjargað lífí hans þetta sumar.
Þeir sem geta sagt frá lífs-
reynslu sem þessari og lifað og tek-
ið þátt í því að framkvæma þær
breytingar til batnaðar sem við njót-
um í dag, þeir íslendingar unnu
þrekvirki og eru hetjur.
Ég vil svo votta Guðbjörgu
Waage, börnum, tengdabörnum og
bamabörnum mína dýpstu samúð.
Ég sakna frænda míns sem nú er
fallinn frá. Blessuð sé minning
Karls Ögmundssonar.
Grímur Karlsson.
Hann Kalli frændi er fallinn frá.
Karl Ögmundsson, föðurbróðir
minn, andaðist á dvalarheimilinu
Garðvangi, Garði, hinn 19. október
síðastliðinn, 81 árs að aldri. Þótt
þann dag hafi hinsta tjald verið
dregið milli hans og okkar sem eft-
ir lifum er í raun langt síðan við
misstum tengsl við hann. Við gátum
heimsótt hann, strokið vanga hans
eða haldið í hönd hans, en um önn-
ur samskipti var ekki að ræða síð-
ustu árin. Fyrir rúmum átta áram
fór að bera á fyrstu einkennum
þess sjúkdóms sem smám saman
ágerðist eftir því sem árin liðu og
einangraði hann loks alveg frá því
umhverfi sem hann lifði og hrærð-
ist í. Þegar þannig er komið má
líta á dauðann sem líkn.
Karl Ögmundsson fæddist í
Beravík á Snæfellsnesi 8. apríl
1912. Hann var tíunda barn for-
eldra sinna, Sólveigar Guðmunds-
dóttur frá Purkey á Breiðafirði og
Ögmundar Andréssonar frá Ein-
arslóni á Snæfellsnesi. Alls eignuð-
ust þau hjónin 12 böm og komust
Stokke tripp trapp
Stóllinn sem vex
með barninu
5 ára ábyrgð
Sama verð og annars staðar á
Norðurlöndum. Kr. 9.760,-
epol
Faxafeni 7
S. 687733
tíu til fullorðinsára. Þau eru, talin
í aldursröð: Guðlaug Svanfríður,
Sigríður, Einar, Kristbjörg, Karvel,
Ögmunda, Guðmundur Þórarinn,
Karl, Daníel og Jóhannes. Tvö börn,
Karvel Línberg og Líneik, dóu ung.
Af þessum stóra systkinahópi eru
þijú enn á lífi en það eru Karvel,
Ógmunda og Jóhannes.
Foreldrar Karls bjuggu við mikla
fátækt eins og svo margir aðrir
undir Jökli á þessum tíma. Það
varð að gæta ítrastu útsjónarsemi
og sparsemi til þess að fólk hefði
í sig og á og hver hönd, jafnt smá
sem stór, varð að leggja sitt af
mörkum. Tveim árum áður en Karl
fæddist höfðu foreldrar hans misst
aleigu sína í bruna og stóðu uppi
slypp og snauð með barnahópinn.
Harðri lífsbaráttu þessara hjóna
verður ekki lýst hér, en það má
heita undur að þeim skyldi takast
að koma á legg tíu börnum við
þessar aðstæður.
Þótt foreldrar Karls væru ör-
snauð að veraldargæðum áttu þau
annars konar fjársjóð sem þau miðl-
uðu bömum sínum ríkulega af, en
það var trúin og kærleikurinn. í
allri sinni fátækt umvöfðu þau böm-
in kærleik og hlýju og þótt þau
yrðu að vinna eins og þrekið leyfði
og væra oft bæði blaut og köld
áttu þau ævinlega öruggt hrós frá
pabba og mömmu eftir vel unnið
verk. Þessi hlýja og góðvild ein-
kenndi síðan þessi systkini öll.
Á unglingsárum var Karl mikið
í sveit, en þá höfðu foreldrar hans
flutt inn á Hellissand. Honum féllu
sveitastörfín vel og hugur hans
hneigðist til búskapar en það fór
ekki svo að hann yrði bóndi því
hann hóf iðnnám og lærði smíðar.
Hann starfaði síðan við smíðar á
ýmsum stöðum, m.a. í Vestmanna-
eyjum og í Reykjavík, þar til hann
festi ráð sitt og settist að í Ytri-
Njarðvík, en bræður hans allir
höfðu þá flust þangað suður.
Árið 1951 kvæntist Karl eftirlif-
andi eiginkonu sinni, Guðbjörgu
Waage, dóttur Sigurlaugar og Guð-
mundar Waage frá Reykjavík og
eignuðust þau tvö böm, Elísabetu
og Óskar. Elísabet er kennari í
Keflavík. Hún og fyrrverandi eigin-
maður hennar Andrés Magnússon
læknir á Siglufírði eiga þijár dæt-
ur, Guðbjörgu, Ástu og Önnu. Ósk-
Pallar hf.
SALA - LEIGA
Dalvegur 24
s. 42322 64 1020
ar er húsasmíðameistari og
slökkviliðsmaður í Keflavík. Kona
hans er Drífa Sigfúsdóttir bæjar-
fulltrúi og eiga þau þijú börn, Daní-
el, Rakel Dögg og Kára Örn.
Karl var stórmyndarlegur maður
svo að eftir var tekið og ég minnist
þess, krakkinn heima á Bjargi, þeg-
ar sagt var að von væri á Kalla
frænda í heimsókn með konuefnið
sitt, að ég hugsaði hvort hún myndi
vera nógu falleg fyrir hann og var
vantrúuð á það. Og mikill var léttir
minn þegar ég sá að Kalli frændi
hafði valið sér fallega konu sem ég
taldi honum fyllilega samboðna.
Glöð og ánægð fyrir Kalla hönd
samþykkti ég með sjálfri mér ráða-
haginn.
Börnin hans vora honum mikill
gleðigjafl og ekki minnkaði gleðin
þegar barnabörnin komu hvert af
öðra. Sérstök gleði fylgdi fyrsta
barnabarninu, Daníel, því þegar
hann fæddist bjuggu þau Óskar og
Drífa á Þórustígnum hjá Karli og
Guðbjörgu og nutu amma og afí
samvista við litla drenginn fyrstu
æviárin. Þær vora ófáar spýturnar
sem Daníel litli tálgaði fyrir afa
þegar hann var að hjálpa honum
við smíðarnar í bílskúmum. Karl
var ljúfmenni og bamavinur og
hafði óvenju gott næmi fyrir líðan
og löngunum lítilla barna. Þessu
kynntist ég vel bæði þegar ég var
sjálf bam og eins eftir að ég hafði
eignast mín eigin börn og fylgdist
með framkomu hans við þau. Dótt-
ir mín, sem nú er sjálf orðin móðir,
geymir enn bangsann góða sem
Kalli frændi gaf henni þegar hún
var á öðra ári.
Það leið varla sá dagur að Karl
kæmi ekki í heimsókn til okkar á
Bjargi. Fyrstu orðin er hann gekk
inn vora kannski: „Áttu nokkum
sopa?“ eða „Er nokkuð á könnunni
núna?“ Stundum stoppaði hann
stutt, lítið meira en það tók að
drekka úr kaffibollanum, en stund-
um stoppaði hann lengur og þá var
spjallað. Það var rætt um þjóðmál
og heimsmál, drauma, gamlar sagn-
ir og bækur, sem sagt um heima
og geima. Þetta vora glaðar sam-
ræður og oft hló frændi minn dátt
þegar honum tókst að stríða við-
mælanda sínum svolítið og hleypa
þannig auknu lífí í umræðuna.
Hann hafði bæði þörf fyrir og
ánægju af að skiptast á skoðunum
við fólk, ræða sínar pælingar og
heyra annarra. Ef það liðu dagar
án þess að hann kæmi í heimsókn
var sem eitthvað vantaði og hann
var látinn vita það næst er hann
birtist að hans hefði verið saknað.
Karl las mikið og ef hann rakst
á áhugaverðar bækur hjá okkur
sem hann hafði ekki í sínum fóram,
vora þær fengnar að láni. Ég minn-
ist þess enn er hann rakst á bók
um jarðfræði eftir Þorleif Einars-
son. Áhuginn fyrir að lesa bókina
var svo augljós og hann drakk hana
í sig. Þarna hafði hann fengið auk-
inn fróðleik og þekkingu á landinu
og allur nýr fróðleikur skipti hann
máli.
Karl var mikið snyrtimenni bæði
hvað varðar eigið útlit og um-
hverfl. Þar vora þau samstíga hjón-
in, og bar heimili þeirra þess glöggt
merki. Hann hafði rólegt fas og
hélt sig frekar til hliðar ef hann var
í margmenni enda sóttist hann ekki
eftir slíku. Honum leið best heima
við að hlusta á útvarp, lesa eða
sýsla í bílskúrnum sínum eða að
vera í hópi fárra góðra vina og
ræða málin. Hann var vinfastur og
frændrækinn og fylgdist vel með
sínu fólki.
Ég kveð nú frænda minn með
þakklæti fyrir hans góðu vináttu í
marga áratugi. Eiginkonu hans,
bömum og fjölskyldum þeirra votta
ég innilega samúð.
Sólveig Karvelsdóttir.
HJÁ ANDRÉSI
Skólavörðustíg 22A - sími 18250 - póstkröfuþjónusta.
Ný sending af jakkafötum - Verð kr. 14.900
Flauelsbuxur nýkomnar - Verð kr. 1.790-5.600
Gallabuxur nýkomnar - Verð kr. 1.790-2.970
Stakar buxur í úrvali - Verð 1.000-5.600