Morgunblaðið - 25.04.1998, Síða 53

MORGUNBLAÐIÐ
MINNINGAR
LAUGARDAGUR 25. APRÍL 1998 53
j
J
SVERRIR S.
EINARSSON
+ Sverrir Sigurjón
Einarsson fædd-
ist á Selfossi 29. júlí
1948. Hann lést á
heimili sínu, Drápu-
hlíð 40, Reykjavík,
13. apríl síðastliðinn
og fór útför hans
fram frá Hallgríms-
kirkju 22. apríl.
Kveðja frá Akranesi
Leiðir okkar Sverris
höfðu oft legið saman á
vettvangi skólastjóm-
enda áður en við urðum eiginlegir
samstarfsmenn. Sverrir réðst til
kennslu í Fjölbrautaskóla Vestur-
lands á Akranesi á haustönn 1995.
Vera hans hér var mjög ánægjuleg
og eftirminnileg fyrir okkur. Hann
var afbragðsgóður stærðfræðikenn-
ari, vel menntaður og bjó að mikilli
reynslu. Sven-ir var áhugasamur
um skólastarfið á nýjum stað og bar
það gjarnan saman við það sem
hann þekkti annars staðar frá.
Margt bar á góma og líflegar um-
ræður spunnust oft á kennarastof-
unni. SveiTÍr var einlægur áhuga-
maður um skólastjómun og skóla-
þróun. Hann fór til náms í skóla-
stjórnun við Háskólann í Örebro í
Svíþjóð eftir að hafa starfað um
skeið sem stjórnandi í Menntaskól-
anum við Hamrahlíð. Hann kveikti
áhuga minn á þvi námi og varð það
til þess að ég settist á skólabekk í
Örebro veturinn 1996-1997. Sveirir
var mér sönn hjálparhella við að
undirbúa dvölina í Svíþjóð. Ég varð
þess áskynja að Sverrir var vel
kynntur ytra. Áhugi hans og virkni
höfðu aflað honum virðingar og
trausts. Svíar leituðu gjarnan að-
stoðai- hjá Sveri'i við að skipuleggja
námsferðir til íslands og til þátt-
töku í verkefnum um skólamál er-
lendis.
Haustið sem Sverrir var hjá okk-
ur í FVA var staða rektors í MH
auglýst laus til umsóknar. Sverrir
sótti um og draumurinn varð að
veruleika, hann fékk starfið. Við í
FVA samglöddumst hinum nýskip-
aða rektor innilega þó vissulega
yi'ðum við samtímis að sjá á eftir
frábæmm kennara. Menn kvöddust
með bros á vör.
Ekki óraði neinn íyrir því þá að
svo stutt væri í síðustu kveðju okk-
ar til Sverris Einarssonar. Þeim ör-
lögum verðum við nú að taka og
horfa fram á veginn. Við kveðjum
því góðan liðsmann með hlýhug og
söknuði.
Eiginkonu, börnum, ættingjum
og ástvinum Sverris
flyt ég samúðarkveðjur
frá okkur öllum í Fjöl-
brautaskóla Vestur-
lands á Akranesi og
vona að minningin um
góðan dreng verði
þeim huggun og styrk-
ur.
Þórir Ólafsson.
Látinn er góður vin-
ur minn, Sverrir S.
Einarsson, eða Sissi
eins og við kölluðum
hann í gamla daga.
Vissulega var mér ekki bi-ugðið
þegar bróðir hans hringdi í mig á
annan í páskum og tilkynnti mér
andlát hans. Sverrir hafði frá byrj-
un árs 1996 glímt við veikindi sem
heldur ágerðust þegar á leið. En
Sissi gafst ekki upp, þegar hann
kom í afmæli til mín í september
sama ár sagðist hann ætla að sigr-
ast á veikindum sínum og spurði
mig hvort ég berðist ekki með hon-
um eins og í gamla daga. Ég tók að
sjálfsögðu undir það, þar sem ég
þekkti piltinn vel og vissi hvaða
keppnismann hann hefði að geyma.
En allt kom fyrir ekki, Sissi þessi
harðskeytti og sterkbyggði íþrótta-
maður varð að láta í minni pokann
langt fyrir aldur fram, þrátt fyrir
hetjulega baráttu. Mig langar með
örfáum orðurn að rifja upp þátt
Sissa í íþróttalífinu á Selfossi á ár-
unum upp úr 1960, en hann setti
mark sitt á starfið með þátttöku í
íþróttum í rúman áratug.
Samskipti okkar byijuðu þegar
stofnuð voru strákafélög í knatt-
spyrnu í vesturbænum á Selfossi,
en reglan var sú að ekki var heimilt
að fá leikmenn úr austurbænum.
Sissi bjó við Tryggvagötuna vestan-
verða, en bænum var skipt við þá
götu, þannig að hann kom sterkur
þar inn sem afar fljótur og mikill
markaskorari. Þessi ungi piltur að-
eins 12 ára gamall átti svo sannar-
lega eftir að koma við sögu á knatt-
spyrnuvellinum eftir þetta. En áður
en lengra er haldið verð ég að geta
þess að Sissi var sérstaklega fjöl-
hæfur íþróttamaður.
A þessum áinm var mikill áhugi
fyrir sundíþróttinni eftir að Sund-
höllin var opnuð 1960, Sissi var einn
af þeim fjölmörgu er gerðu garðinn
frægan í sundíþróttinni og var í að-
alkeppnisliði Selfoss. Sissi var
einnig valinn í meistaraflokk í
körfuknattleik ungur að árum og
var í fyrsta sigurliði Selfoss í hér-
aðsmóti HSK 1965. Þáttur Sissa í
knattspyrnusögu Selfoss verður
i
4
4
4
íS
4
I
I
i
KRISTJÁN
GUÐMUNDSSON
+ Kristján Guðmundsson fædd-
ist á Hamraendum í Staf-
holtstungum 8. maí 1905. Hann
lést á Dvalarheimili aldraðra,
Borgarnesi, 4. apríl síðastliðinn
og fór útför hans fram frá Borg-
arneskirkju 17. apríl.
Hann Kristján afi minn er dáinn
og minningarnar um sameiginlegar
stundh' koma upp í hugann. Við afi
kynntumst þegar ég var tveggja ára
gömul, við höfðum bæði verið lögð
inn á sjúkrahúsið á Akranesi til við-
halds og lagfæringar. Við áttum það
sameiginlegt að leiðast mikið á
sjúkrahúsinu þangað til við hittumst.
Ég kallaði Kristján lengi vel spít-
alaafa af því að við kynntumst á
sjúki-ahúsinu og í raun var hann ekki
afi minn og svona til að greina hann
frá hinum öfunum mínum fannst mér
þetta ágætt. Afi sagði mér að við
hefðum kynnst þannig að ég hefði
grátið óskaplega og honum var farið
að blöskra að hjúkrunarkonunum
tækist ekki að þagga niður í mér.
Þannig að hann tók málin í sína
vörslu og fór inn til mín og um leið og
ég sá hann hætti ég að gráta og kall-
aði afi, afi. Eftir þetta sá afi um mig á
sjúkrahúsinu, hann var kominn að
rúminu mínu áður en ég vaknaði á
morgnana og fór ekki frá því fyrr en
ég var sofnuð á kvöldin. Afi átti nátt>
slopp sem heillaði mig mjög, hann
var með bandi sem var með dúskum
á endanum sem vöktu athygli mína
og dundaði ég í þeim tímunum saman
á meðan ég sat í fangi hans. Þegar afi
dó gaf Guðrún mér sloppinn sem
sameinaði okkur afa á sjúkrahúsinu á
Akranesi 1974, það vai' gjöf sem er
mér ómetanlega mikils virði.
Þegar sjúkrahúsvistinni lauk fór-
um við hvort til síns heima og sá-
umst ekki aftur fyrr en um haustið
því þá kom afi í Brekkurétt til að at-
huga hvort hann sæi ekki afabarnið.
Hann sá það svo sannarlega því ég
sleit mig lausa frá mömmu og hróp-
aði afi, afi og síðan þá höfðum við afi
alltaf samband og ég kom oft á
Borgarbrautina í heimsókn til afa,
Guðrúnar og Vigdísar. Stundum
lengi í minnum hafður svo litríkan
feril átti hann að baki á knatt-
spyrnuvellinum fyrir okkar hönd.
En of langt mál væri að telja allt
upp, en nokkur dæmi verð ég þó að
nefna. Arið 1962 var knattspyrnu-
deildin endui-vakin og áhugi allra
stráka náði hámarki. Nú hófst al-
varan, skipulagðar voru æfingar og
útvegaðir þjálfarar sem kenndu
þeim allt um knattspyrnu. A þess-
um árum var mjög samhentur hóp-
ur stráka sem héldu hópinn frá
þriðja aldursflokki og upp í meist-
araflokk.
Arið 1963 voru fyrst sendir flokk-
ar í Islandsmót KSI frá Selfossi,
Sissi keppti í 3. aldursflokki þetta
ár. Arið 1966 er í fyrsta sinn sendur
meistaraflokkur karla í íslandsmót
KSÍ, þriðju deild. Selfoss varð sig-
ui-vegari í þriðju deild 1966 og átti
Sissi stóran þátt í því sem eldfljótur
miðherji og markaskorari. Sama ár
varð 2. flokkur bikarmeistari KSI
eftir frækilegan sigur á Skaga-
mönnum 3-1, enn var það Sissi sem
skoraði. Árið 1967 varð þessi flokk-
ur íslandsmeistari eftir úrslitaleik
við IBK 2-0, Sissi skoraði mikið af
mörkum þetta sumar og vakti verð-
skuldaða athygli. Að lokum langar
mig að minnast leiks milli Selfoss og
Vals árið 1968, þessi leikur var leik-
inn viku áður en Valur lék við hið
heimsfræga lið Benfica, sem lyktaði
með jafntefli, eins og frægt er.
Þjálfari Vals, Oli B. Jónsson, kom
með sitt sterkasta lið austur á Sel-
foss og taldi að þessi leikur yrði létt
viðureign, en annað kom á daginn í
hálfleik var staðan 3-1 fyrir Selfoss,
Sissi hafði skorað öll þrjú mörkin.
Með öðrum orðum þeir réðu ekkert
við Sissa og strákana í Selfossliðinu.
Ég hef oft sagt það þegar ég horfi
til baka að Selfyssingar hefðu átt að
eiga marga drengja- og unglinga-
landsliðsmenn á þessum áram, Sissi
var einn af þeim. Þegar tuttugu ár
voru liðin frá því að fyrsti Islands-
meistaratitillinn kom á Selfoss,
þ.e.a.s. 1987, komu allir leikmenn-
irnir saman á heimili mínu og rifj-
uðu upp gömlu góðu dagana, þar
var Sissi kátur að vanda í góðra
vina hópi. Verða hér ekki nefnd
fleiri eftirminnileg atvik af knatt-
spyrnuferli Sissa, sem lék hátt í
eitthundrað meistaraflokksleiki og
skoraði eitthvað á annað hundrað
mörk á ferli sínum. Sissi var hvetj-
andi á leikvelli enda var hann stund-
um valinn fyrirliði liðsins, hann gaf
mikið af sér, var góður félagi sem
gaman var að starfa með.
Mig langar fyrir hönd okkar Sel-
fyssinga að þakka Sissa fyrir hans
mikla og fórnfúsa starf með UMF
Selfoss og þær ánægjustundir sem
hann veitti áhorfendum með knatt-
leikni sinni. Hér er öragglega horf-
inn einn af sterkust hlekkjum okkar
sem mynduðu hina sterku keðju í
upphafi knattspyrnusögu Selfoss.
fékk ég að gista hjá þeim og þá fór-
um við Vigdís út í Hafnarskóg með
nesti og gengum um skóginn. Það
var alltaf svo gaman að koma til
þeirra. Þau sögðu mér svo margt frá
gamla tímanum sem spennandi var
að heyra og ég vissi lítið um. Elsku
Guðrún og Vigdís, Guð gefi ykkur
styrk í sorginni.
Kallið er komið,
komin er nú stundin,
vinaskilnaðar viðkvæm stund.
Vinirnir kveðja
vininn sinn látna,
er sefur hér hinn síðsta blund.
Margseraðminnast,
margt er hér að þakka.
Guði sé lof fyrir liðna tíð.
Margs er að minnast,
margs er að sakna.
Guð þerri tregatárin stríð.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
Gekkst þú með Guði,
Guð þér nú fylgi,
hans dýrðarhnoss þú hljóta skalt.
(V. Briem.)
Megi algóður Guð blessa minn-
ingu Kristjáns afa míns.
Ragnhildur Ösp Sigurðardóttir.
Megi góður Guð fylgja þér á nýjum
vettvangi um ókomna tíð.
Ég votta eiginkonu, börnum, fóð-
ur og fjölskyldu innilegrar samúðar
og vona að minningin um góðan
dreng lifi.
Björn Gíslason.
Öllu er afinörkuð stund.
Þessi fieygu orð Prédikarans
koma í hugann, þegar vinur er
kvaddur. Sverrir var nýtekinn við
embætti rektors í gamla skólanum
sínum, sem hann hafði kennt við
um árabil. Hann var uppfullur af
humyndum um hvernig þróa mætti
áfangakerfið, en vagga þess var í
Menntaskólanum við Hamrahlíð.
Margt var rætt á þessum árum.
Svíar komu til Islands í stóram
flokkum til að kynna sér áfanga-
kerfið og læra af okkur. Framund-
an vora óhemju spennandi tímar.
Sverrir tók þátt í að þróa nýtt upp-
lýsingakerfi, þar sem stundatöflu-
forritið Edda var þungamiðja. Við
lögðumst í útflutning með áfanga-
skólann.
Mér er einkar ljúft að rifja upp
fyrirlestraferð okkar Sverris fyrir
nokkram áram. Við „messuðum"
yfir sænskum kennurum og skóla-
stjórnendum um Suður- og Vestur-
Svíþjóð. Eiginlega var þetta miklu
nær leikhúsi en fyrirlestrum. Heill
dagur fór í þetta í hverjum skóla og
þetta var óhemju skemmtilegt. Sví-
ar komu ævinlega til okkar í lok
námsdags og undruðust samleik
okkar. Hversu lengi hafið þið æft
þetta, spurðu þeir? Við gerðum lítið
úr leikhúsverkinu, en stutt var í
hláturinn. Við höfðum ekki eytt
mínútu í undirbúning, lékum þetta
af fingrum fram miðað við stað og
stundu. Þetta eru mér einkar ljúfar
minningar. Og við minntumst oft
siðar á ferðina góðu.
Hugurinn bar Sven-i hálfa leið,
þegar sjúkdómurinn virtist taka öll
völd. Hann var óþreytandi við að
reyna að finna leiðir til að •
betrumbæta áfangakerfið. Við
skrifuðumst á á Alnetinu eftir að ég
fluttist til Svíþjóðar til að boða fagn-
aðarerindið um áfangakerfið á
sænskri grand. Sverrir sagði í síð-
asta bréfinu frá því að læknarnir
gæfu honum ekki mikla von - en
bætti svo við: Láttu mig fylgjast
með því sem þú ert að gera. Þú
veist að ég hef jafn gaman af því
eins og þú.
Megi minningarnar um góðan
dreng veita birtu inn í líf ástvina.
Góður drengur er kvaddur.
Þorlákur Helgason.
t
Sonur minn, bróðir okkar, sambýlismaður og fósturfaðir,
FRANKLÍN ÞÓRÐARSON
bóndi,
Litla-Fjarðarhorni,
Strandasýslu,
verður jarðsettur frá Kollafjarðarneskirkju í dag, laugardaginn 25. apríl,
kl. 14.00.
Ingibjörg Bjarnadóttir,
Jóna Þórðardóttir,
Ingunn Þórðardóttir,
Þórdis Kristjánsdóttir,
Steinar Magnússon.
t
Elskulegur eiginmaður minn og faðir okkar,
HELGI HINRIK SCHIÖTH,
Þórunnarstræti 130,
Akureyri,
verður kvaddur í Akureyrarkirkju þriðjudaginn 28. apríl kl. 13.30.
Sigríður Schiöth,
Reynir G. Schiöth,
Margrét A. Schiöth,
Valgerður G. Schiöth
og fjölskyldur.
t
Hjartans þakkir sendum við öllum þeim sem
sýndu okkur hlýhug og samúð við andlát og
útför elskulegs eiginmanns míns, föður okkar,
afa og langafa,
ELINBERGS EIRÍKS GUÐMUNDSSONAR,
Bergþórugötu 51,
sem lést sunnudaginn 22. mars síðastliðinn.
Sérstakar þakkir til starfsfólks á krabbameins-
deild Landspítalans, Heimahjúkrun Karitas og
hjúkrunardeild Landakotsspítala.
Guð blessi ykkur öll.
Fjóla Unnur Halldórsdóttir,
börn, afabörn og langafabörn.
t
Þökkum af alhug auðsýnda samúð og vinar-
hug við andlát og útför eiginmanns mins,
föður okkar, tengdaföður og afa,
PÉTURSPÁLMASONAR,
Norður-Gröf,
Kjalarnesi.
Guð blessi ykkur öll.
Elín Þórunn Bjarnadóttir,
börn, tengdabörn og barnabörn.