Morgunblaðið - 25.11.1998, Blaðsíða 43

MORGUNBLAÐIÐ
MIÐVIKUDAGUR 25. NÓVEMBER 1998 43^
MINNINGAR
ÞURIÐUR
SIG URÐARDÓTTIR
+ Þuríður Sigurð-
ardóttir fæddist
í Reykjavík 5. októ-
ber 1907. Hún lést í
Hafnarfirði 22.
október síðastliðinn
og fór útför hennar
fram frá Garða-
kirkju 30. október.
Vinkona mín Þuríð-
ur Sigurðardóttir lést
að morgni 22. október
síðastliðinn, á St. Jós-
efsspítala í Hafnar-
firði.
Heilsa hennar hafði
verið léleg lengi, en þó brá mér er
ég frétti lát hennar því missir móð-
ur, ættingja og vina kemur ávallt á
óvart. Eg vil minnast vinkonu
minnar. Annað get ég ekki því hún
var mér mikils virði og ég sakna
hennar.
Við Þuríður kynntumst á St. Jós-
efsspítala, þá báðar sjúklingar þar.
Það var fyrir 10-12 árum að mig
minnii- og það kom fljótt í Ijós að við
áttum vel skap saman. Þegar Þuríð-
ur fór heim bauð hún mér í heim-
sókn til sín og fljótlega eftir að ég
kom heim fór ég í heimsókn til
hennar. Það var alltaf gaman að
koma til hennar, hún var fróð og
skemmtileg kona, og fór ég því oft
til hennar. Þannig háttaði málum að
hún átti heima á þriðju hæð og
komst lítið sem ekkert um stigana
svo að ég heimsótti hana alltaf á
hennar heimili, en kæmist ég ekki
einhvern tíma hafði ég símasam-
band við hana, því að sambandið við
hana vildi ég ekki fara á mis við.
Þuríður hafði alveg frábæra frá-
sagnargáfu. Þegar hún var að segja
frá upplifði ég frásögn hennar sem
allt væri þetta að gerast fyrir aug-
um mínum. Þuríður var rúmum 20
árum eldri en ég, en því fann ég
aldrei fyrir. Hún sagði mér svo
margt frá gömlu árunum sem ég,
Reykjavíkurkonan, hafði ekki áður
upplifað að sjá fyrir mér, þá tíma
sem ég hafði aðeins lesið um, en
sumt hafði ég aldrei heyrt né lesið
um. Öll árin sem við þekktumst eru
mér ómetanleg og sagði ég oft við
Þuríði er við kvöddumst með faðm-
lagi að gömlum og góðum sið.
„Þuríður mín, ég fer alltaf ríkari frá
þér en þegar ég kom.“ Hún gat ver-
ið glettin og gamansöm líka, og ég
man þegar hún var að segja mér af
fólki sem þótti öðruvísi, þá lék hún
þann aðila svo vel að ég grét af
hlátri, en alltaf eftir slíka sögu
sagði hún eins og afsakandi: - Ljótt
er af mér að vera nú að þessu um
blessað fólkið, því erum við ekki öll
eitthvað öðruvísi en næsta mann-
eskja? - Hún talaði aldrei illa um
nokkurn mann.
Ég má til með að nefna eitt, hún
var að tala um æskuár sín og segir
mér frá því að hún hafi átt heima
við Óðinsgötu um tíma og þá kynnt-
ist hún tveim bræðrum, sá eldri hét
Friðrik og sá yngri hét Guðni, hún
sagðist aldrei hafa getað gleymt
þeim því þeir kenndu henni lagið og
vísuna Jólasveinar einn og átta.
Þessh' drengir voru eldri en hún en
léku stundum við hana, eldri dreng-
urinn, sem hét Friðrik, var faðir
minn. Þetta fannst mér stórmerki-
legt.
Sérfræðingar
í blómaskreytingum
við ()ll tækifæri
Skólavörðustíg 12,
á horni Bergstaðastrætis,
sími 551 909(1
Þuríður var mjög
listræn kona og prjón-
aði og saumaði mikið,
síðari árin var það
helst prjónaskapm-inn
á barnabörnin og hekl-
aði hún líka mikið, ég
sá marga fagra hluti
eftir hana. Ekki má
gleyma hversu mikill
listmálari hún var, hún
byrjaði á því sem full-
orðin kona og eru
mörg fögur málverk
eftir hana, ég er svo
lánsöm að hún málaði
og sendi mér jóla- og
afmæliskort, og er síðasta kortið til
mín frá 98. Þessi verk hennar til
mín eru dýrgripir og hef ég þau í
stórum ramma á veggnum við hlið-
ina á ramma með mynd af barna-
börnum mínum.
Þuríður var ekki há kona en hún
var stór, því hún var mjög vel gefin,
og víðlesin og minnug með afbrigð-
um, enda var það svo að ég gleymdi
oft stað og stund í nærvist hennar.
Ég minnist til dæmis þess, sem oft
kom fyrir, ég var búin að vera hjá
henni og við vorum að rabba saman,
þá hringdi síminn, það var maður-
inn minn að vita hvort hann ætti
ekki að sækja mig. Ástæðan var að
hált var úti og ég á ekki mjög gott
með að fóta mig í hálku. Hann hafði
þá labbað með mér svo ég kæmist
til vinkonu minnar og ég hafði beðið
hann að sækja mig en sagst hringja
til að láta hann vita (tiltók þá jafn-
vel tíma!) en gleymdi mér alveg, því
svo skemmtilegt var að vera hjá
henni. í eitt af íyrstu skiptunum
sem ég kom í heimsókn kom ung
kona, Þuríður segir - Þetta er
Hrafnhildur dóttir mín, - ég kynni
mig og stend upp og segi, ,jæja,
best að fara að koma sér“, en þá
segir Hrafnhildur - nei, nei, ég er
að fara, ég kem bara á eftir. - Þeg-
ar Hrafnhildur er farin segir Þuríð-
ur, - þetta er hún Hrafnhildur mín,
hjálparhellan mín. - Oft eftir þetta
hittumst við Hrafnhildur hjá
mömmu hennar. Hún kom þá
gjarnan inn, rabbaði smávegis við
okkur, fór svo og sagði um leið, -
bless, ég kem á eftir mamma mín. -
Sem sé, það voru óskráð lög um að
láta okkur í friði!
Eitt mesta áhugamál Þuríðar var
ættfræði, og hef ég engan þekkt
jafn fróðan um ættfræði. Þuríður,
komin á tú’æðis aldur, hélt sjálf öll-
um börnum í sinni ætt þar sem út-
gefnum ættarbókum lauk. Hún
skráði í bók nafn foreldra barns,
fæðingardag og ár ásamt nafni
barnsins, svona hélt hún utan um
ætt sína, þetta var henni mikils
vh’ði, hvað þá eftirlifandi fólki henn-
ar.
Þuríður var trúuð kona og töluð-
um við oft um andleg mál því þar
höfðum við sömu skoðun eins og í
svo mörgu. Ég mun alltaf muna að
þegar ég var búin að bjalla og hún
að hleypa mér inn, þá stóð hún
alltaf í ganginum og beið þar til ég
var komin upp til hennar, og þá var
maðm' faðmaður og boðinn velkom-
inn og sama var þegar ég fór, þá
beið hún frammi í gangi til að fylgj-
ast með að allt gengi vel, að alltaf
þegar við kvöddumst báðum við
lwor annarri guðs blessunar.
Ég kom til vinkonu minnar hálf-
um mánuði áður en hún dó. Þá bár-
ust í tal hjá okkur andleg mál og
meðal annars að við vildum ekki
láta hafa neitt fyi'ir jarðarfórinni
heldur láta hana fara fram í kyrr-
þey. Hún hafði líka talað um að hún
vonaði að þegar að kallinu kæmi
þyrfti hún ekki að vera lengi að
kveðja þennan heim. Ég var henni
innilega sammála og Guði sé lof,
hún vai' bænheyrð.
Viku eftir síðustu heimsóknina
hringdi ég til hennai' og var ég þá
með flensu. Ég spm-ði hana hvernig
henni liði og var hún þá nokkuð
hress, kvöddumst við svo og ákváð-
um að hittast fljótlega. En menn-
irnir áætla en Guð ræður. Ég hef
hripað þessar minningai' mínar um
kæra vinkonu með þakklæti fyrir að
hafa átt hana sem slíka. Það er ekki
öllum gefið að eignast góða vini á
efri árum en þessarar náðar naut
ég þar sem Þuríður var, þessi eru
kveðjuorð mín til hennai'.
„Hvað er að hætta að draga and-
ann annað en að frelsa hann frá
friðlausum öldum lífsins, svo að
hann geti risið upp í mætti sínum
og ófjötraður leitað á fund guðs
síns?“ (Kahlil Gibran).
Kæra Hrafnhildur, ég sendi þér
og fjölskyldu þinni innilegar samúð-
arkveðjur mínar, einnig sendi ég
öðrum börnum, tengda- og barna-
börnum og öðrum ættingjum og
vinum samúðarkveðju.
Guð blessi ykkur öll.
Erna Friðriksdóttir.
Formáli minningargreina
ÆSKILEGT er að minningargreinum fylgi á sérblaði upplýsingar
um hvar og hvenær sá, sem fjallað er um, er fæddur, hvar og hvenær
dáinn, um foreldra hans, systkini, maka og böm, skólagöngu og störf
og loks hvaðan útför hans fer fram. Ætlast er til að þessar upplýsing-
ar komi aðeins fram í formálanum, sem er feitletraður, en ekki í
greinunum sjálfum.
Persónuleg,
alhliða útfararþjónusta.
Áralöng reynsla.
Sverrir Olsen, Sverrir Einarsson,
útfararstjóri útfararstjóri
Útfararstofa íslands
Suðurhlíð 35 ♦ Sími 581 3300
Allan sólarhringinn. www.utfararstofa.ehf.is/
UTFARARSTOFA
OSWALDS
siMi 551 3485
ÞJÓNUSTA ALLAN
SÓLARHRINGINN
AÐALSTRÆTI ÍB • 101 REYKJAVfK
LÍKKJSTUVINNUSTOFA
EYVINDAR ÁRNASONAR

UTFARARÞJÓNUSTAN
EHF.
Stofnað 1990
Persónuleg þjónusta
Sími: 567 9110 & 893 8638
www.utfarir.is utfarir@itn.is
o
áV
Rúnar Geirmundsson Sigurður Rúnarsson
útfararstjóri útfararstjóri
+
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi og
langafi,
GUÐJÓN Ó. HANSSON
ökukennari,
Skúlagötu 40,
Reykjavík,
andaðist á Landspítalanum mánudaginn 23.
nóvember.
Jarðarförin auglýst síðar.
Kristbjörg Birna Guðjónsdóttir,
Brynjólfur Guðjónsson, Vaigerður Jónsdóttir,
Birgir Guðjónsson, Hanna Ólafsdóttír,
Gunnar Rafn Guðjónsson, Ellen Gísladóttir,
barnabörn og barnabarnabarn.
+
NÚMI SIGURÐSSON,
Hrafnistu Hafnarfirði,
áður til heimilis í Garðabæ,
lést á St. Jósefsspítala í Hafnarfirði sunnu-
daginn 22. nóvember sl.
Fyrir hönd systkina og annarra vandamanna,
Sigurjón Sigurðsson.
+
Ástkær móðir okkar,
HÓLMFRÍÐUR SIGFINNSDÓTTIR
frá Borgarfirði eystri,
Hraunteigi 21,
Reykjavík,
verður jarðsungin frá Fossvogskirkju á morg-
un, fimmtudaginn 26. nóvember, kl. 13.30.
Jóhanna Guðjónsdóttir, Guðmundur Richter,
Jóna Guðjónsdóttir,
Gunnar Guðjónsson, Guðrún Björnsdóttir,
Kristbjörg Guðjónsdóttir, Ingi Lárusson,
Sigrún Guðjónsdóttir, Jón Sveinsson,
Birna Guðjónsdóttir, Gísli Klemensson,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Móðir okkar, tengdamóðir, amma og lang-
amma,
MARGRÉT ÞORSTEINSDÓTTIR,
Snorrabraut 56,
verður jarðsungin frá Laugarneskirkju fimmtu-
daginn 26. nóvember kl. 14.00.
Ágústa Árnadóttir, Gunnar Kjartansson,
Anna Þóra Árnadóttir, Sveinn Þorgrímsson,
Sigrún Árnadóttir, Ragnar Ragnarsson,
Margrét Árnadóttir, Gunnar Herbertsson,
barnabörn og barnabarnabörn.
+
Þökkum innilega öllum þeim, sem sýnt hafa
okkur samúð og vinarhug við andlát og útför
elskulegs sonar okkar, bróður, mágs, barna-
barns og frænda,
JÚLÍUSAR SMÁRA BALDURSSONAR,
Tungusíðu 4,
Akureyri.
Guð blessi ykkur öll.
Baldur Ragnarsson, Þorgerður Fossdal,
Thelma Baldursdóttir, Friðbjörn Benediktsson,
Berglind Baldursdóttir, Tómas Arason,
Sigríður Árnadóttir, Júlíus Fossdal,
Þuríður Guðmundsdóttir,
Baldur Smári Friðbjörnsson.