Morgunblaðið - 08.09.1999, Blaðsíða 39

Morgunblaðið - 08.09.1999, Blaðsíða 39
I -I MORGUNBLAÐIÐ MIÐVIKUDAGUR 8. SEPTEMBER 1999 39^ UMRÆÐAN „dirfsku" þeirra til aðgerða og ekki síður vopnaðra sveita serbneska minnihlutans. Þegar kom að hinum svokölluðu friðarsamningaviðræð- um í Rambouillet í Frakklandi, síð- ast liðið haust, komu Bandaríkin í veg fyrir friðarsamkomulag með því að gera kröfur um alger yfirráð sín í Kosovo, en gerðu í staðinn hernaðarbandalag við KLA. Milosevic Það er sjaldnast útskýrt hvað sé svona slæmt við Milosevic. Hann er bara kallaður einræðisherra, og honum líkt við Hitler og jafnvel djöfulinn sjálfan. í hverju skyldi „illska“ hans vera fólgin? Sök hans er sú að hafa í byrjun þessa áratugar skapað þá von meðal Serba að það væri hægt I að halda Júgóslavíu saman. Serbar I bjuggu í dreifðum litlum einingum I um alla gömlu Júgóslavíu og óttuð- 1 ust, ef landið klofnaði í mörg smá- ríki, að þá mundu þeir verða ofsótt- ir sem minnihluti í þessum ríkjum. Þeir trúðu á að Milosevic yrði sá foringi sem mundi ráða við að halda Júgóslavíu saman. Þeir og reyndar margir aðrir Júgóslavar kusu hann foringja sinn í tvígang í þessu skyni. Sjálfur er ég á móti því að nota hervald við lausn deilumála og taldi rangt af Milosevic að nota herinn til að halda Júgóslavíu saman. Hins vegar er þetta viðtekin aðferð með- al flestra þeirra sem stóðu að loft- árásunum og grundvöllur hemað- arbandalagsins NATO. NATO hefur gert það að mark- miði sínu að koma Milosevic frá. Til þess dugði ekki að sprengja allt í loft upp og gera Júgóslava að fá- tækustu þjóð Evrópu, eins og þeir orða það sjálfir. Nú býður NATO Júgóslövum peninga ef þeir losi sig við kjörinn forseta, og alls ekki að hafa kosningar. Kosningar eru víst orðnar eitt af lymskubrögðum Milosevic. Hvers vegna sprengjum við allt í loft upp í Júgóslavíu, hvers vegna deilum við og drottnum til að etja þjóðarbroti gegn þjóðarbroti, hvers vegna bjóðum við gull og græna skóga til að brjóta niður þjóðríki þegar sprengjuárásirnar duga ekki. Þessara spuminga hljótum við að spyrja okkur, hér í NATO-löndun- um. Ég finn ekki nema eitt svar við þessum spurningum. Bandaríkin með NATO í farteskinu þurftu að ná ítökum í þessum heimshluta. Júgóslavía hefur langa reynslu af hlutleysi í átökum heimsveldanna og var með tilburði til að halda sjálfstæði sínu áfram. NATO gat ekki þolað, að þetta ríki kæmist upp á milli NATO-ríkisins Tyrk- lands í austri og annan’a NATO- ríkja. Óhróður um Serba og Albana Áróður NATO til að fiiTa sig ábyi-gð á voðaverkum sínum á Balkanskaga bitnar ekki bax’a á Sei-bum, líka á Albönum. Menn eiga að trúa því að þarna séu allir brjálaðir, og það þurfi NATO til að skilja þá að. Heimsveldin notuðu alltaf þá að- ferð að niðurlægja fólkið í nýlend- unum, gerðu samninga við ógnar- hópa, báru á þá peninga og vopn, til að ráðast á landa sína og sundra þeim. Við áttum að trúa því að þetta væi-i ófullkomið fólk og óhæft að stjórna sér. Vonandi hríf- ur svona málflutningur ekki leng- ur. Serbar og Albanar eru yndisleg- ar manneskjur. Auðvitað er til meðal þeirra fólk sem framkvæmir grimmdarverk við ákveðnar að- stæður. En svo er það nú líka hjá okkur. í öllum þjóðfélögum geta konúð upp aðstæður þar sem grimmdin verður ofan á. I þessu tilviki á Balkanskaga bjuggu Bandaríkin og NATO til þessar að- stæður. Höfundur er jarðeðlisfræðingur. Framtíð Austurlands, framtíð mín NÚ SEM áður horfa Austfirðingar til fi’amtíðar. Hvað blasir við í nánustu framtíð? Hverjir eru möguleik- ar Austfirðinga til fjölgunar og uppbygg- ingai'? Mörgum lands- mönnum hefur reynst erfitt að skilja að Aust- urland hefur sömu þörf og aðrir lands- hlutar til fi-amfara. Fólksfjöldi ýmist stendur í stað eða fólki fækkar. Að líta til framtíðar fyrh’ ungan Austfii’ðing er ekki spennandi. Hyggist ungur Aust- firðingur ganga til mennta þessa dagana eru litlar h'kur á að fjórð- ungurinn endxn-heimti þá krafta sem hann hefur upp á að bjóða er hann hefur lokið námi á suðvestur- horni landsins. Atvinnuhf Austur- lands er fábreytt og einhæft. Eini möguleikinn til vaxtar virðist vera sá að fá ný jám í eldinn. Meiri fjöl- breytni, störf sem krefjast háskóla- menntaðs fólks, og aðeins þá mun Austurland dafna. Ekki get ég séð að verkamenn og fiskvinnlufólk fjórðungsins komi upp með bylt- ingu í atvinnumálum frekar en áð- ur. Það sem fjórðunginn sárvantar er menntafólk sem hefur þekkingu til að halda uppi öflugu atvinnuhfi. Sá doði og vonleysi sem ríkt hef- ur yfir Austurlandi síðustu ár er orðinn óbærilegur. Það er óþolandi að fá ekki að njóta þenslu og hag- vaxtar á tímum sem það þykir sjálfsagður hlutur annars staðar á landinu. Höfum við Austfirðingar Eru rimlagardínurnar óhreinar! Vib hreinsum: Rimla, strimla, plíseruö og sólargluggatiöld. Setjum afrafmagnandi bónhú&. Sækjum og sendum ef óskab er. J Nýj° tJ taBimihmmmm SMIwlmar U • Kmh 5M 56M • GSM: «97 5*54 Einar Þorsteinsson ekki rétt á okkar upp- sveiflu? Þurfum við ef til vill að segja okkur úr lögum við landið til að fá okkar fi-am- gengt? Það er ljóst að virkjun Eyjabakka tel ég vera þá fórn sem hægt er að telja rétt- mæta nú og næstu ár- in. Virkjun Eyjabakka og álver í Reyðarfirði er það atvinnutæki sem Austfirðinga sár- vantar. Önnur tæki munum við ekki eign- ast næstu áratugi til að endurheimta okkar fólk úr námi og stuðla þannig að vexti Austux-lands. Þetta fólk mun svo halda áfram uppbyggingu at- vinnuhfsins á víðari grundvelh. Það þarf sökkul undir uppbyggingu at- vinnulífs á Austurlandi, það er öll- um ljóst. Sú eftirvænting sem nú ríkir í augum Austfirðinga er til marks um hvað skal verða næst á döfinni. Hvað þykjast umhverfísverndar- sinnar suðvesturhornsins vita um það vonleysi og doða sem ríkt hef- ur yfir Austurlandi undanfarin ár. Eiga nokkrir vegagerðarskúrar fyrir túrista uppá Eyjabökkum að leysa okkar vandamál? Umhverfis- Stóriðja Virkjun Eyjabakka og álver í Reyðarfirði er að mati Einars Þor- steinssonar það at- vinnutæki sem Aust- firðinga sárvantar. verndarsinnai’ með Ómar Ragn- arsson, Steingrím Hermannsson, Vigdísi Finnbogadóttur, biskup ís- lands og fleiri staðnaða fagurkei’a í broddi fylkingar vii’ðast vera að slá Austurlandi hið hinsta rothögg. Höfundur stundar nám við Háskóla íslands.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.