Fréttir frá Íslandi - 01.01.1871, Qupperneq 25
ATVINNUVEGIB.
25
uðinn; komu þá ákafir norðanstormar með hafróti og brimi og
fylgdi þeim fannkoma mikil; gjörði þá stórhríð yfir allt norður-
land og austurland; stóð hún i fjóra daga samfleytt (12.—15.
marz). tá er hríðinni ljetti af, sáu menn, að ís allmikill var
kominn undir land, og var jaka þegar farið að reka inn á íirði;
sást nú eigi annað fyrir en hallæri; fjenað allan varð að hafa
á gjöf, en hey voru víða farin að minnka; allar bjargir voru
bannaðar á sjó, en mörg heimili því nær þrotin að vistum. En
nú var batinn í nánd; þá er leið á marzmánuð, komu vindar af
landi ofan og hröktu ísinn á haf út, og varð hann brátt úr
landsýn. Nú tók veður að batna um allt land, snjókomurnar
að minnka, stormarnir að stillast, frostin að rjena og sólin að
hækka á lopti; þá tók jörð að þiðna og gróa, og fór nú svo
fram langa hríð, að sólbráð var um daga, en hœg kœla um næt-
ur. Nú voru úli allar vetrarhörkur sunnanlands og vestan, og fór
veður batnandi eptir því sem meir nálgaðist vorið. En norðan-
lands og austan var ein skorpan eptir. Þá er eptir var ein vika
aprílmánaðar, tók veðurátta þar aptur að harðna, og gjörði frost
mikil og norðanstorma; rak þá aptur hafis að landi og miklum
mun meir en fyr; var sífelld ísbreiða fyrir öllu norðurlandi, allt
vestan frá Horni á Hornströndum og austurað Langanesi; horfð-
ist nú mjög óvænlega á, en hjer fór betur en á horfðist, því að
ísinn náði eigi landfestu og tók þegar að reka undan landi; í
öndverðum maímánuði var hann horflnn að fullu og öllu, og varð
hanseigivart síðar. Nú tók vorið við, og var það eitt hið blíð-
asta og gróðrarsælasta, er verið hefur á þessari öld. Á skömm-
um tíma leysli snjó allan úr hlíðum og grasið þaut upp í einni
svipan víðsvegar um land; sunnanlands og vestan voru hlýjar
vorskúrir og vætur tíðar, en norðanlands og austan voru hœgir
þurrkar og sólskin um daga og döggfall um nætur. Alstaðar var
hiti mikill, en þó einkum í dölunum norðanlands; seinustu dag-
ana í maí og framau af júní var hitinn þar víða allt að 30 stig-
um (eptir Réaumurs mæli) móti sól um hádegi, en 20 stig í
forscelu, og þegar heitast var, 15 stig undir miðnætti. Um þær
mundir er sláttur byrjaði skipti nokkuð um veðuráttu, og tók nú
að þorrna upp sunnan- og vestanlands, en aptur að rigna norð-
an- og austanlands; á suðurlandi var þurrkurinn minnstur í
Skaptafeilssýslu, en á Norðurlandi voru rigningar minnstar í