Dagblaðið Vísir - DV - 17.02.1993, Qupperneq 15

MIÐVIKUDAGUR 17. FEBRÚAR 1993.
15
Alþingi á öndinni
velt... “ segir greinarhöf. m.a.
íslendingar hæla sér gjaman af
því að eiga elsta þjóðþing veraldar
þegar þeir tala við útlendinga.
Hljóðið er dálítið annað í fólki þeg-
ar það talar um Alþingi sín á milli.
Hörðustu stjómmálamennimir
em ekki almennt í miklum metum
og engir tala um „hið háa Alþingi"
nema þingmennimir sjálfir. Sama
er að segja um ávörpin „háttvirt-
ur“ og „hæstvirtur", sem tíðum
heyrist í þingsölum, en verka eins
og öfugmæli á landslýðinn þegar
þau era sögð í bland við óbóta-
skammir sem sumir þingmenn láta
dynja hver á öðrum.
Verst af öllu er þó að hlusta á
ánægju þingmanna þegar illa geng-
ur hjá andstæðingunum. Jafnvel
þótt utanaðkomandi eða heimatil-
búin áfoll bitni á allri þjóðinni geta
stjórnarandstæðingar ekki dulið
gleði sína. Sumir þeirra kætast
reyndar sem aldrei fýrr þegar verst
gengur.
Svona ástand væri óþolandi ef
það gilti almennt í mannlegum
samskiptum. í viðskiptum er sam-
keppni oft óvægin en aldrei heyrast
kaupmenn hæla sér af því að hafa
komið keppinautunum á kné. Jafn-
vel hinir hörðustu þeirra bera ekki
gleði sína á torg. Svipað er að segja
um íþróttir. Sigurvegaramir gleðj-
ast yfir árangri sínum, en leyfa
Valdimar Kristinsson
cand oecon., B.A.
andstæðingunum yfirleitt að njóta
sannmælis.
Málalengingar ekki úr
íslendingasögunum
Fátt dregur meira úr virðingu
Alþingis en hið óhóflega málæði
sumra þingmanna. Sagt er að um-
ræður um EES-samninginn hafi
tekið lengri tíma á Alþingi heldur
en í öllum þjóðþingum EFTA-land-
anna samanlagt. Varla em okkar
þingmenn svona miklu tregari en
þingmenn annarra þjóða? Síðan ef
sagt er frá þessum vinnubrögðum
erlendis bregðast sumir ókvæða
við. Bendir það til að einhveijir
skammist sín þrátt fyrir allt.
íslendingasögumar em ekki síst
frægar fyrir það hve gagnoröar
þær era. Útlendingar sem þekkja
þessar sögur, og heyra síðan um
vinnubrögðin á Alþingi, gætu spurt
sig hvort þjóðinni hefði farið svona
mikið aftur í aldanna rás.
Hagræðing á þingi
Alþingi, sem gerir kröfu til hag-
ræðingar um allt þjóðfélagið, getur
ekki látið nokkra þingmenn vaða
elginn svo mjög að þingið og þjóðin
standi á öndinni á hverjum vetri.
Sagt er að takmörkun ræðutíma
sé viðkvæmt mál á þingi. Kann vel
að vera en er Alþingi er ekki alltaf
að fjalla um viðkvæm mál sem oft
koma illa við fjölda landsmanna?
Málþóf og orðalengingar um auka-
atriði geta ekki átt rétt á sér hjá
stofnun þar sem mikið þarf að gera
á stuttum tíma. Sumir vilja tefja
eitthvert mál eitt árið og aðrir ann-
að mál hið næsta. Þannig er öllum
fyrir bestu að orðaflaumsósiðurinn
verði aflagöur. Mætti reyndar telja
líklegt að mörgum þingmönnum
myndi létta og áreiðanlega þorra
þjóðarinnar.
Skrifaðar ræður?
Enginn ætlast til þess að allir
þingmenn séu góðir ræðumenn og
þeir sem mest tala hafa ekki aUtaf
mest að segja en þeir geta vel sam-
ið punkta eða ágrip af ræðum sín-
um og jafnvel skrifað þær að hluta
ef þær era mikilvægar. Aðalatriðið
er að bæta vinnubrögð Alþingis og
ætti það að vera auðvelt því sagt
er að störf í þingnefndum séu yfir-
leitt góð og skipulega unnið þar að
málum.
Þingmenn hafa reyndar allt að
vinna eins og dæmin sanna. Get-
tysborgarávarp Abrahams Iincoln
væri ekki enn í minnum haft ef
hann hefði vaðið elginn í 2-3 tíma.
Valdimar Kristinsson
„Alþingi, sem gerir kröfu til hagræö-
ingar um allt þjóðfélagið, getur ekki
látið nokkra þingmenn vaða elginn svo
mjög að þingið og þjóðin standi á önd-
inni á hverjum vetri.“
Eyðing byggðarlaga er
ekki landbætur
Það kvað við einkennilegan tón
í fréttum nú nýverið þar sem lagt
er til með nýrri byggðastefnu að
borga fólki fyrir að flyfja frá af-
skekktari byggðum. Þar með er
gengið í berhögg við landgræðsluá-
form framtíðarinnar því án bænda
verður lítið að gert.
Á næstu árum áttu þeir að geta
orðið sterkasta aflið í stöðvun gróð-
ur- og jarðvegseyðingar, fengju þeir
til þess skilyrði og því má halda að
þeir sem móti þessa nýju stefnu séu
í engum tengslum við landið sjálft
og hafi á engan hátt skilning á því
hversu mikilvægt það er að byggð-
imar lifi.
Menning þjóða og framfarir
verða engar þar sem enginn býr
og ekkert land verður bætt þar sem
engir era til þess að leggja hönd á
plóginn.
Bændur ala önn fyrir
jarðvegi og gróðri
Með „eyðibýlastefnu" vanrækj-
um við bæði landið og þjóðina. Víða
um lönd er fólk að átta sig á því
að lykfllinn að bættu landi er að
viðhalda byggð. Bændafólk á
hverri jörð er það fólk sem elur önn
fyrir dýralífi, jarðvegi og gróðri í
sinni sveit og beitir áhrifum sínum
til þess að efla og bæta jarðir sínar
á sem flestum sviðum. Þekking
bænda á ræktunarstörfum svo og
vélaeign þeirra era afkastamestu
þættimir í landgræðslunni sem nú
era notaðir í síauknum mæli hér á
landi og ber mjög að fagna þeim
afrekum sem þegar hafa verið unn-
Kjallarinn
Atli Vigfússon
formaður
Búnaðarsambands S-Þing.
in með ræktun heimalanda í sveit-
imum.
Landið er eins og stór líkami en
án byggðar er það sálarlaust með
öllu og vanrækt. Einhver verður
aö hirða um allt þetta svæði sem
landið er og verkefni era óþijót-
andi og einmitt þess vegna er
spennandi að fást við þau. Við verö-
um að standa vörð um kjör bænda
til þess aö þeir verði þess megnugir
að bæta gróðurfar á jörðum sínum.
Forfeður okkar, sem við öll rekjum
ættir okkar til, gátu ekki í allri
sinni örbirgð unnið að landbótum
og því verðum við að sameinast um
það í framtíðinni að færa komandi
kynslóðum betra land sem munu
síðan skila enn betra landi til sinna
afkomenda.
Það er ljóst að nú er búið að rýra
kjör bænda þannig að erfitt verður
að vinna upp það tjón sem þegar
er orðið og erfitt getur reynst fyrir
gjaldþrota bændur að vinna að
landbótum. Fyrir utan almennar
launalækkanir hefur farið fram
flatur niðurskurður á búfé, sem
hefur þýtt minnkandi veltufé og
verðfall á fjárfestingum í landbún-
aði og á jörðunum sjálfum.
Á sama tíma hefur milliliða-
kostnaður ekki minnkað og í sum-
um tilfellum aukist samfara mikilli
skattlagningu á matvörur. Það vek-
ur furðu hvað fáir hafa barist gegn
matarskattinum svonefnda sem er
alltof hár en besta kjarabót bama-
fólks og láglaunafólks væri auðvit-
að láekkun hans. Það er verðugt
verkefni fyrir samtök bænda og
neytenda að vinna saman að því
mikilvæga máli en enginn pólitísk-
ur flokkur á Alþingi virðist hafa
það á stefnuskrá sinni.
Landgræðsla er menning
Það er mikill misskilningur að
búfé og landbótastarfsemi geti ekki
farið saman. Með búfénaði verður
til húsdýraáburður og heyleifar
sem í auknum mæli era nýtt til
uppgræðslu í byggðum landsins.
Engum er betur ljóst en bóndanum
hversu áhrif skóga, skjólbelta og
annars gróðurs era mikilvæg fyrir
landið og loftslagið.
Búfjárhald með sjálfbærri beit er
að sönnu markmið hvers bónda því
hann veit mætavel aö með rým-
andi gróðurfari rýma möguleikar
jarðar hans til komandi kýnslóða.
Nýrri kynslóð í landbúnaði þarf
að skapa vaxtarskilyrði og þá má
trúa því að unnið verði hörðum
höndum að eflingu gróðurs og jarð-
vegs. Undirstaða sjálfstæðis og
menningar hverrar þjóðar byggist
á því að í landinu sé búið og þar
sé fólk sem á þá hugsjón að færa
komandi kynslóðum betra land.
Því skulum við hafa byggðastefnu
en ekki „eyðibýlastefnu".
Atli Vigfússon
„Undirstaöa sjálfstæðis og menningar
hverrar þjóðar bygpist á því að í land-
inu sé búið og þar se fólk sem á þá
hugsjón að færa komandi kynslóðum
betra land.“
það eiga sér
stað hreins-
anirí Alþýðu-
flokknum. Ég
tcl þær hafa
byijað með
brottrekstri
SlnTamálæ ^nheiður Daviðs-
ráöi i fyrra. dóttir
Það er sýnt aö tolk í Alþýðu-
flokknum má ekki hafa sjálfstæð-
ar skoðanir. Jón Baldvin Hanni-
balsson, formaður flokksins, hef-
ur ítrekaö sagt Alþýðuflokkinn
innihalda breiöan hóp fólks með
ólikar skoðanir. Þetta er bara
kjaftæði. Fólk í Alþýðuflokknura
fær ekkiað hafa sjálfstæðar skoð-
anir. Það þarf að lúta vflja flokks-
forystunnar í einu og öllu. Þaö
versta við þetta er aö hið besta
fólk í flokknum hefur látið beija
sig til hlýöni. Það hefur látiö
kaupa sig imi í alls konar emb-
ætti meö þvi að vera hlýðið, gott
og prútt í samviimu við lúnn
ílialdssama arm flokksins. Með
þessu er flokkurinn að hrekja
félagshyggjuarminn í flokknum.
Margt af þessu fólki kom inn í
flokkinn í kjölfar Nýs vettvangs.
Margir stóöu líka á þröskuldin-
um og voru á leið inn í flokkinn
en hörfuðu til baka þegar flokk-
urinn fór í samstarf við Sjálfstæö-
isflokkinn. Nú er þetta fólk end-
anlega hrokkið til baka og á ekk-
ert fast Iand í pólitík. Það ætti því
enginn að velkjast í vaiá um þaö
að hreinsanir eiga sér stað í Al-
þýðuflokknum. Það fólk og marg-
ir fleiri, sem orðið hafa fyrir
þeim, líía því vonaraugum til Nýs
vettvangs."
Afogfrá
„Nci. ég tel HgpPfPI
þaö af og frá R
að einhveijar fögi
Iireinsanir ggf, “
uigi sér stað í ■ \ j
flokknum. H
Hitt er annað
að í Alþýðu- H
flokknum er ^----------------*
fólk sem er ^lakur Helgason
ósátt vlð Nýj-
an vettvang og það fylkir sér eitt-
ómögulega kallað það hreinsanir
þótt uppi séu átök innan stjóm-
málaflokka. Ég þekki ekki þann
stjómmálaflokk þar sem ekki eru
einhver átök um menn í stjómir
og ráð án þess að menn kalli það
hreinsanir. Varöandi þá ftdlyrð-
Nýjum vettvangi í Alþýðuflokk-
sá hópur sem oft er kallaður
meira áberandi síðustu misserin
þess að flokksforingjarnir hafa
einangrast og þetta fólk ris upp
til stuðnings þeim. SHkt gerist
-S.dór