Þjóðviljinn - 16.03.1980, Síða 2

2 SÍÐA — ÞJÓÐVILJINN Sunnudagur 16. mars 1980
Edda, Helga og Au&ur: Handrit aft sjónvarpsþáttum.
Undir
sama þaki — kumpánarnir, Hrafn
Gunnlaugsson, Björn Björnsson
og Egill Eðvarðsson hafa lagt
fram tillögu um að gera áþekka
seriuþætti fyrir sjónvarp. A sið-
asta fundi útvarpsráös á föstudag
var ákvörðun þó frestaö, þar eð
nýtt tilboð liggur nú fyrir. Er hér
um að ræða tilboö frá þeim Auði
Haralds Helgu Thorberg og
Eddu Björgvinsdóttur og eru þær
tvær siðast nefndu báðar leikkon-
ur við Alþýöuleikhúsið. Þær stöll-
ur hafa skrifað gamansama
framhaldsþætti i sex þáttum sem
nefnast samheitinu „Kómedia
fyrir 24 tommu tjöld”. Hver þátt-
ur mun vera um 25-30 minútna
langur og fjallar um þrenn hjón
eða eins og þær kynsystur orða
það: „þættir sem fjalla um kynj-
anna vixlan.”
Þaö verður spennandi aö sjá
hvort karlaþrenningin eða
kvennaþrenningin verður ofan á I
úrskurði útvarpsráfts...
Sjónvarpið
áfram: Margir
nýir erlendir framhaldsþættir eru
væntanlegir á islenska skjáinn á
næstunni. Búið er að kaupa nýja
syrpu af Steinaldarmönnunum
(Fredda Flintstone og félögum)
en frumgláparar Islenska Sjón-
varpsins muna eftir þeim. Nú eru
þættirnir hins vegar I lit.
Þá er búið að festa kaup á 24
nýjum þátttum á „Húsið á
sléttunni” eða „Tárast á
túndrunni” eins og margir kalla
seriuna. Eflaust verður Vel-
vakandi ánægður með þessa ráð-
stöfun þvi hann hefur margsinnis
lýst þvi yfir að þeir séu horn-
steinn að uppeldi isl. barna.
Astæðan fyrir kaupum Rikisút-
varpsins á þessum þáttum voru
þó ekki sist þau að til boða stóð
„pakki” frá bandarisku sjón-
varpsfyrirtæki og höfðu menn þar
á áhuga á Holocaust-þáttunum er
fjalla um útrýmingu gyöinga á
Hitler-timabilinu. Sjónvarpið
neyddist hins vegar til aö kaupa
„Húsiö á sléttunni” með og einnig
ameriskan leynilögregluþætti
sem nefnast „KAZ”.
Þá má geta þess að Banda-
rikjamenn hafa framleitt fyrir
sjónvarp hina frægu sögu „Til
heljar og heim aftur” eftir James
Jones. Þetta er niðursoðin kvik-
mynd i þremur þáttum og verður
send i islenska sjónvarpinu innan
tiðar.
- allt K x
einumstao
Karlslunde
Spyrjið um
Karlslunde bæklinginn -
fjölskylduferðir í sérflokki á ótrúlega
hagstæðu verði. Verulegur barnaafsláttur.
Samvinnuferdir-Landsýn
AUSTURSTRÆTI 12 - SÍMAR 27077 & 28899
Það var ekki að ástæðulausu
sem Karlslunde sló í gegn
meðal íslendinga á síðasta
ári. dll fjölskyldan finnur sér
spennandi verkefni á bað-
ströndinni við Eyrarsundið, í
íþróttum og leikjum, í skoðun-
ar- og skemmtiferðum, heim-
sókn í Tívolíið í Kaupmanna-
höfn og á frábæra danska
veitinga- og skemmtistaði.
íbúðirnar í Karislunde eru ein-
staklega glæsilegar, búnar ný-
tiskulegum húsgögnum í tveim-
ur svefnherbergjum, setustofu
og fullkomnu eldhúsi með öll-
um tilheyrandi eldunaráhöld-
um. Stórar svalir og baðher-
bergi. Fullkomin þjónustumið-
stöð á staðnum með úrvals
veitingaaðstöðu og verslunum.
Ofsa gaman. Við fengum penicillin og þaö læknar sárasótt og
lekanda. Við fengum Pilluna og hún verkar gegn barneignum.
Við fengum frjálsari fóstureyðingarlöggjöf sem vann á slysun-
um. Við fengum nýttog breytt hugarfar, og eftir það máttum við
taka þátt i kynlifi. Karlmenn stóðu ekki lengur i þessu einir.
1 staðinn fengum við fullnægingarskyldu og misstum leyfið til
að segja nei.
Hvar kom þessi fullnægingarskylda undir? Eigum við aö
kenna Kinsey eða einhverjum öðrum einum um hana, eða mynd-
aðisthún eins og hvert annaö illgresi sem stingur sér niður i ann-
ars góðum aldingarði?
Fyrir aldarfjórðungi siöan var máliö að karlmenn fengju sina
fullnægingu, eftir allt þá hvildi framhald kynstofnsins á þeirra
heröum. Konan var aöeins hinn þjónandi búkur, hennar einka-
fullnægingar voru hennar einkamál og áttu jafnvel helst að fara
leynt.
Þrekœfingar
Kinsey og Company keyrðu fram þarfir konunnar. Takk. Næst
gerðist það að I friðsömustu húshöldum birtust kröfuspjöld á
morgunverðarborðinu: Ég vil fullnægingu. Karlmenn fengu
magasár, þarna var komin enn ein kvöð á þreyttar heröar
þeirra.
Stóryrðum rigndi um menn sem höguðu sér eins og skepnur,
hoppuðu þetta á og af eins og hrútar f haga, engin von um full-
nægingu við þessar útileguaðstæöur. Þeir fóru að vanda sig.
Þeir vönduöu sig svo obosslega, aö samlif og unaður breyttust
skyndilega I þrekæfingar og til voru konur sem fhuguðu að hafa
samband við vegagerðina og fá lagt slitlag á neðri hluta sinn
vegna aukins álags.
A bak viö tjöldin rikti samt.og rikir enn, þessi annarlegi tví-
skinnungur og verndunarstefna I garö hins viðkvæma karl-
manns. Það má ekki fyrir nokkurn mun láta uppi með einu orði,
augnaráði, hreyfingu eða hósta, að þarna hafi maöur ient á dýnu
með getuleysinu holdi klæddu. Þess I staö skulu konur ydda sér
varlega aftur á bak út úr nýstofnuöu sambandinu meö einhverri
fáránlegri afsökun eins og að þær hafi fengið vitavarðarstöðu á
Hveravöllum.
Auövitað erum við fegnar að dagar náðarpíkunnar eru liðnir.
Sú var tiðin að konur gengu til sængur I fótsiðum serk sem hafði
sisona I nárastaö litiö hnappagat og fyrir ofan þetta gat var
bróderaö: Guð blessi fjölskylduna. Samlif og framleiðsla erf-
ingja fór slðan fram I gegnum þetta obbulitla siösama gægjugat.
En ég get ekki að þvi gert, mikið skelfilega held ég að kynlif hafi
verið spennandi á þessum leyndardómsfullu tímum, þegar eldri
menn fengu hjartaslag af þvi einu aö sjá pilsfald lyftast svo sá I
ökla á stigvéli.
Nú er okkur að takast aö svipta öllum blæjum, þaö er oröið svo
aögengilegt og venjulegt að konur hafa misst þau forréttindi að
segja nei. Forréttindi vegna þess að konur hafa, fram að þessu,
ekki farið heim með karlmanni, kastað sér á hann I útidyrunum,
slitið tölurnar af skyrtubrjóstinu hans og másaö „hvar er rúmið
þitt?”.
Og við erum ekki með öllu sáttar við þetta. Það hefur svo
margt gleymst eða bara farið forgöröum. Með fullnægingar-
skyldunni var okkur peitað um að það gæti verið eðlilegt og gott
að vilja hafa samneyti við karlmann án þess að fá heilablóöfall á
niöurlaginu. Snyrtilega en skipulega var upprætt allt þetta ó-
sjálfráöa og ljúfa úr kynlifi. Nú gengur fólk til sængur með
krampa prófskrekks I kviðarholinu, farið á taugum og tæplega
fært um aö gleöja aðra eöa sjálft sig. Þvl þaö er ekki lengur aðal-
atriðiö aö vera saman og sýna hlýju, heldur að standa upp með
gullverðlaun úr þessum rekkjuleikum.
Þaö er lika þarna sem baráttan um jafnréttið hefur skotiö
geigvænlega yfir markið. I hvert sinn sem fullnægingarkjaftæöið
ber á góma er farið á kostum á vel hönnuðum lýsingum eins og:
Pilluð irækja, héraskinn, nýtt hraöamet, juöari, nú eða náladofi.
Allar þessar lýsingar falla á bakiö á rækjunum og náladofunum,
enda óupplýst hvort þeim væri nokkur greiði gerður með þvl að
segja þetta við þá sjálfa.
Það er nefnilega sannaö mál aó fullvaxnar rækjur verða ekki
stærri bara af þvi aö þeim er sagt hversu nettvaxnar þær séu.
Þarna er verið,eina ferðina enn, að hlassa allri ábyrgðinni á
karlmanninn. Og viö stöndum og hrópum „Viö erum jafnvigar,
við erum helmingur mannkyns”. Það ber lítiö á þvl.
Hefúr engum dottiö I hug að við erum samábyrg fyrir þessari
ágætu og eftirsóknarverðu fullnægingu? Hafa allir gleymt að
þetta er ekki spurning um Maraþonhæfileika karlkynsins, heldur
um að eiga saman og að leika saman?
Við konur höfum kvartað undan aö nöfnin á kynfærum kvenna
séu niðrandi. En höfum viö athugaö aö á móti setningum eins og
„álika spennandi eins og að hátta hjá blautum froski” og öllum
fyrrtöldum oröum um karlmenn, þá hef ég aöeins getað haft upp
á tveim álika orðum um frammistöðu kvenna. Þau eru frosið
ýsuflak og gólfmotta. Okkur fyrirgefst greinilega meira á þessu
sviði en veslings strákunum.
Alveg er það undarlegt, eins og talað hefur veriö mikið og ritaö
um kynllf undanfarin ár, hvað enn er mikill misskilningur á
ferðinni. Ættum viö ekki að reyna að slaka svolitiö á og I staö
þessaö dengja svlviröingum yfir frammistöðu hins, aö segja að-
eins „viö eigum ekki saman”.
Og það er jafn undarlegt aö enn skuli vera til menn sem haga
sér eins og hrútarnir. Ég er nærri viss um að ef konur fengju
meiri athygli og minni átroðning, þá myndi gólfmottunum
fækka.