Þjóðviljinn - 12.05.1989, Side 24

KVIKMYNDIR
ÞORFINNUR
ÓMARSSON
Dangerous Liaisons (Hættuleg sam-
bönd), sýnd í Bíóborginni. Bresk, ár-
gerð 1988. Leikstjórn: Stephen Fre-
ars. Handrit: Christopher Hampton,
eftir eigin leikriti sem byggt var á sögu
Pierre Choderios de Laclos. Aðalhlut-
verk: John Malkovich, Glenn Close,
Michelle Pfeiffer.
Þá er síðasta mynd þeirra fimm
sem tilnefndar voru til Óskars-
verðlauna komin til landsins.
Kvikmyndin Dangerous Liais-
ons, eða Hættuleg sambönd,
hefðiekkisíður átt skilda styttuna
eftirsóttu en Regnmaðurinn, en
vafalaust hefur eitthvað annað en
bara gæði kvikmyndanna ráðið
því hver hreppti hnossið.
Hættuleg sambönd hefur notið
ágætrar kynningar hér á landi að
undanförnu en myndin er sem
kunnugt er gerð eftir leikriti
Christophers Hamptons. Hann
snaraði því sjálfur yfir í kvik-
myndahandrit en leikritið reit
hann fyrir nokkrum árum eftir
tveggja alda gamalli sögu Pierre
Choderios de Laclos. Þótt sagan
hafi upphaflega valdið hneykslan
verður það þó varla sagt um verk-
ið í dag og má gjarnan velta vöng-
um yfir því hvort efnið eigi
eitthvert erindi við okkur. Eftir
að hafa séð myndina leikur eng-
inn vafi á að verkið ber aldurinn
vel enda tekur það á dýpstu til-
finningum mannsins sem fylgt
hafa honum alla tíð.
Sagan segir frá fyrrverandi
elskhugum sem bæði eru rotin
inn að beini hvað mannleg sam-
skipti varðar. Markgreifafrúin
Marteuil og de Valmont vísigreifi
eru dæmi um úrkynjun aðalsætt-
anna í Frakklandi rétt fyrir
stjórnarbyltinguna 1789. Þeim er
ekkert heilagt og sjálfselska
þeirra á sér engin takmörk. í
ofurlítilli hefnigirni biður Marte-
uil vísigreifann að afmeyja unga
stúlku nýkomna úr klaustur-
skóla. De Valmont er að sjálf-
sögðu rétti maðurinn til starfans
en finnst verkefnið vera full létt
fyrir mann með slíkan orðstír.
Hann ræðst því til atiögu við
unga, gifta, en skírlífa konu, de
Tourvel, sem má ekki vamm sitt
vita.
Verkið er gamanleikur til að
byrja með en þegar örlögin grípa
í taumana verður úr hinn mesti
harmleikur. Rétt eins og óþokk-
aparið hlær áhorfandinn að öllu
saman og uppgötvar ekki fyrr en
um seinan að hér er verið að leika
sér með innstu tilfinningar og að
lokum mannslíf.
Leikritið var sýnt í Þjóðleik-
húsinu í vetur við heldur dræmar
Regnboginn
Iron Eagle II *
(Glæfraför)
Skrýtiö hve margar framhaldsmyndir eru
gerðar eftir lélegum myndum. Glæfraförin
er ein þeirra og er ekki fremur en fyrri
myndin neitt til aö hrópa húrra fyrir.
L'ete en pente douce ★ ★
(Og svo kom regniö)
Kómísk, lítil saga af smáborgurum f
Frakklandi. Persónurnar eru allar ýktar og
háðið aldrei langt undan. Full mikið er spil-
að með barm Ijóskunnar.
Dead Ringers ★★★
(Tvíburar)
Magnaður, en oft óþægilegur sálartryllir
keyrður áfram af stórgóðum leik Jeremy
Irons. önnur hlutverk ekki eins
sannfærandi, hvorki I handriti né tjáningu.
Babette's gæstebud ★★★★
(Gestaboð Babettu)
Þessi gómsæta mynd Gabriels Aksels
er uppgjör bókstafstrúarmanna við
freistinguna og syndina. Stórgóð persónu-
sköpun og veislan I lokin er ógleymanleg.
Dregið á tálar
viðtökur. Sjálfur sá ég ekki
bresku útgáfuna en þeir sem gerst
þekkja segja uppfærsluna hér á
landi hafa mistekist. Hana þótti
skorta allt sem sú breska hafði til
að draga áhorfendur á tálar á sama
hátt og stúlkurnar í verkinu.
Kvikmyndin ætti því að líkjast
verkinu nokkuð enda skrifaði
Hampton hvort tveggja. En að
líkja kvikmynd saman við leikrit
er hál braut og vandfarin og verð-
ur það því ekki gert frekar hér.
Það er Bretinn Stephen Frears
sem stýrir leiknum á hvíta tjald-
inu. Þetta er lang viðamesta verk
hans til þessa en áður hafði hann
beint spjótum sínum að raunsæ-
inu í myndunum My Beautiful
Laundrette, Prick Up Your Ears
og Sammie and Rosie Get Laid. í
þessum myndum tókst honum
mjög vel upp þegar tekið var á
hlutunum sexúalt og kannski þess
vegna að honum var boðið að
stýra verkinu.
Sérstaklega vel hefur verið val-
ið í aðalhlutverkin þrjú. Þau eru
þess eðlis að hrífi þau ekki áhorf-
endur magnast engin innri
spenna og verkið hrynur með það
sama. John Malkovich leikur
listavel hinn slóttuga djöful sem
vísigreifinn er. Hann hefur líka
útlitið með sér sem nauðsynlegt
er til að hann verði trúverðug
Casanova-týpa. Glenn Close
vinnur hér einn sigurinn enn og
var þetta í fimmta skipti sem hún
er tilnefnd til Óskarsverðlauna
án þess að vinna þau. Vonandi
festist hún ekki í nornahlutverk-
inu því hún hefur sýnt að hún
kann einnig að leika aðrar mann-
gerðir. Michelle Pfeiffer, sem
leikur nú í hverri myndinni af
annarri, er bæði saklaus og bæld
en þegar ástríðan brýst fram
fær ekkert stöðvað hana.
Fyrir utan leikinn var það einn-
ig leikmynd og búningar sem
glöddu augað og tónlistin var
mjög smekklega valin. Nú er
bara að bíða eftir nýjustu mynd
Milos Formans, Valmont, sem
einnig er gerð eftir frönsku sög-
unni Les Liaisons Dangereuses.
Þetta er fyrsta mynd Formans
síðan hann gerði Amadeus árið
1984 en verið getur að Hættuleg
sambönd taki athyglina frá
henni.
Billi bamungi
Young Guns (Ungu byssubófarnir),
sýnd í Bíóhöllinni. Bandarísk, árgerð
1988. Leikstjóri: Christopher Cain.
Handrit: John Fusco. Aðalhlutverk:
Emilio Estevez, Kiefer Sutherland,
Lou Diamond Phillips, Charlie Sheen,
Dermot Mulroney, Casey Siemaszko,
Terence Stamp.
Vestrar eru sjaldséðir um þess-
ar mundir og líða jafnan nokkur
ár á milli frambærilegra kvik-
mynda af þessari tegund. Clint
Eastwood gerði ofbeldisvestrann
Pale Rider árið 1985 og sama ár
gerði Lawrance Kasdan Silvera-
do, sem var vestri upp á gamla
móðann. Eftir það hefur verið
löng bið hjá vestraunnendum en
hún ætti nú að vera úti með til-
komu Ungu byssubófanna.
Hér er okkur sögð saga af ein-
um frægasta útlaga vestursins,
William H. Bonney alias Billy the
Kid. Yfir 20 kvikmyndir hafa ver-
ið gerðar um þennan barnunga
drápara og er Pat Garret, sem á
endanum kom Billa fyrir kattarn-
ef, þá jafnan hafður með í
leiknum.
Englendingurinn og innflytj-
andinn John Tunstall tekur að sér
flækingspilta og lætur þá vinna á
búi sínu í staðinn. Tunstall á í
útistöðum við Murphy sem í valdi
spillingarinnar hefur lögin í hendi
sér. Loks þegar illa fer fyrir Tuns-
tall ákveða pörupiltar hans að
hefna gamla mannsins. Þeir eru
hins vegar aðeins sex og áður en
langt um líður eru þeir sjálfir
eftirlýstir, sérstaklega hinn skot-
glaði Billi sem kann sér engin tak-
mörk.
Það er margt sem gerir Young
Guns að góðum vestra. Strákarn-
ir í genginu eru leiknir af ungum
mönnum sem hingað til hafa ým-
ist verið pabbadrengir eða efni-
legir leikarar. Þar fer fremstur í
flokki Emilio Estevez í hlutverki
Billa hins barnunga, en hann gef-
ur hér einhverja skemmtilegustu
myndina af þessari „vinstri-
handar-skyttu“ sem gerð hefur
verið. Bróðir hans, Charlie She-
en, fer heldur halloka í myndinni
enda hlutverk hans ekki sérlega
bitastætt. Þá er Kiefer Suther-
land orðinn leikari en ekki bara
sonur pabba síns.
Chris Cain hefur ekki gert betri
mynd, nema ef vera skyldi The
Stone Boy frá 1984. Hér höfum
við flestar þær persónur sem birt-
ast jafnan í vestramyndum: hetj-
ur, heimskingja, þorpara og
skúrka og við höfum meira að
segja rómantískt skáld. Hinir
ómissandi byssubardagar eru
skemmtilegri en maður á að venj-
ast og í lokin drepur Cain í slómó-
sjon, a la Peckinpah.
En það sem er einna skemmti-
legast við Young Guns er nokkuð
ný frásögn af Billa barnunga og
þá sérstaklega kynni hans af Pat
Garret. Young Guns er skemmti-
leg afþreying og góður vestri í
hinni miklu kreppu sem vestra-
myndir eiga í um þessar mundir.
Kannski að þessir ungu leikarar,
sem leikið hafa í vinsælum ung-
lingamyndum, nái að auka veg
vestrans þarna fyrir westan. Við
viljum meira.
Skugginn af Emmu ★★★
Besta barnamyndin I borginni er einnig
fyrir fullorðna. Skemmtileg mynd á mörk-
um fantasiu og veruleika.
Mlssissippl Burning ★★★★
(í Ijósum logum)
Enda þótt Alan Parker fari heldur frjáls-
lega með staðreyndir er þetta einhver
besta mynd sem gerð hefur verið um kyn-
þáttahatur. Leikur er til fyrirmyndar og allt
sjónrænt spil áhrifamikið. Brennheit og
reið ádeilumynd sem enginn má missa af.
Laugarásbíó
A Nightmare on Elm Street
Part 4 ★
(Martröö á Álmstræti)
Fjórða myndin í þessari hryllings-
tæknibrellusyrpu sem verður vinsælli með
hverri myndinni. Efnið er nú orðið talsvert
þreytt sem kann ekki góðri lukku að stýra í
myndum af þessu tæi.
Twins ★
(Tvíburar)
Einstaklega þunn og ófyndin mynd þar
sem áhorfandinn veit alltaf hver næsti
brandari verður. Lakasta mynd Ivans Reit-
mans til þessa og hefði handritið aldrei átt
að fara lengra en í ruslakörfuna.
. A Moon Over Parador ★
(Tungl yflr Parador)
Vonbrigði frá einum athyglisverðasta
leikstjóra Bandaríkjanna, Paul Mazurski.
Richard Dreyfuss sem hefur verið hittinn á
góðar rullur að undanförnu bjargar þessarí
mynd ekki.
Bíóhöllin
Young Guns ★★★
(Ungu bissubófarnir)
Vestrar eru komnir úr tisku en þessi gæti
aukið hróður slikra mynda. Hér höfum við
allt sem þarf, átök og tragedíu, hetjudáð og
kómediu, fólsku og jafnvel rómantík.
Estevez skemmtilegur sem Billi barnungi.
Worklng Glrl ★★
(Ein útivinnandl)
Mjög góður leikur allra aðalleikaranna
nær ekki að toga þessa ófrumlegu afþrey-
ingarmynd upp úr meðalmennskunni.
Mike Nichols fær þó uppreisn æru eftir hina
hræðilegu Heartburn. Snotur kvikmynda-
taka hjá Ballhaus.
Funny Farm ★
Á síðasta snúning
George Roy Hill má muna sinn fífil fegri
en þó má brosa að mörgu í þessari nýju
afþreyingarmynd hans. Chase hefur oft
verið fyndnari.
A Fish Called Wanda ★★★
(Fiskurinn Wanda)
Nánast fullkomin gamanmynd. Hárfínn
húmor í skotheldu handriti og gamlinginn
Crichton stýrir af mikilli fimi. Erfitt að gera
uþp á milli aðalleikaranna sem eru hver
öðrum betri. Betri skemmtun er vandfund-
Tequila Sunrlse ★
(Á ystu nöf)
Falleg kvikmyndataka er líklega Ijósasti
punktur myndarinnar. Robert Towne sem
eitt sinn kunni að plotta nær engu út úr
stjöruliðinu sínu.
Bad Dreams 0
(Slæmir draumar)
Slæmir draumar er martröð frá upphafi
til enda. Aðastandendur myndarinnar
hljóta að hafa fengið rauðan sósulit á út-
sölu og nota hann því stöðugt. Þeir sem
nenna að horfa á ósköþin fatta plottið langt
á undan góða gæjanum.
Who Framed Roger Rabbit ★★★
(Kalli kanína)
Vel heppnuð ævintýramynd þar sem
áhorfandinn gleymir að hér er notast við
teiknifígúrur. Tímamótamynd í klippingum
og brellum.
Bíóborgin
Dangerous Liaisons ★★★
(Hættuleg sambönd)
Þrungin, en jafnframt hrífandi tragi-
kómedía þar sem allir eru táldregnir. Frá-
bær leikur ber myndina, sérstaklega Malk-
ovich og Close hástéttarpakkið sjálfselska.
Rómantíkerar munu elska þessa mynd.
Rain Man ★★★
(Regnmaöurinn)
Regnmannsins verður minnst fyrir ein-
stakan leik Hoffmanns í hlutverki einhverfa
ofvitans fremur en sem góðrar kvikmynd-
ar. Óskar fyrir handrit og leikstjórn fremur
vafasamur og Barry Levinson hefur áður
stýrt betur.
The Accidental Tourist ★★★
(Á faraldsfæti)
Yndisleg mynd um allar mannlegar til-
finningar, frá hlátri til gráts. Besta mynd
Kasdans til þessa enda vel skrífuð og vel
stýrt ásamt hnökralausum leik. Geena Da-
vis hrífur alla.
The Unbearable Lightness
of Being ★★★★
(Óbærilegur léttleiki tilverunnar)
Stórbrotið kvikmyndaverk, hvernig sem
á það er litið. Kaufman tókst hið ómögu-
lega, að kvikmynda sögu Kundera svona
líka listavel. Rómantík, erótík, ást, haturog
afbrýði brjótast upp í þessu magnaða lista-
verki. Kvikmyndataka Nykvists er ólýsan-
leg.
Háskólabíó
The Naked Gun ★★
(Beint á ská)
Stanslaus brandaraskothríð i tæpar
tvær klukkustundir. Hittnin er þó misjöfn,
oft er hitt í mark en líka er skotið bæði yfirog
framhjá. Jafnast kannski ekki á við Air-
plane! en það má hlæja að vitleysunni.
Stjörnubíó
Punchline ★★
(Hlátrasköll)
Stundum fyndin en stundum alvarleg
mynd um tvo sviðsgrínara á Breiðvangi og
drauma þeirra. Tom Hanks sannar sig
endanlega sem alvöru leikari og einnig er
vel valið í önnur hlutverk.
Fright Night II 0
(Hryllingsnótt II)
Fyrri myndin var léleg en þessi slær allt
út.
Kristnihaid
undir jökli ★★★
Góð, og athyglisverð mynd á íslenskan
mælikvarða sem unnin er af fagmennsku.
Kristnihaldið er skemmtileg og fersk á að
horfa en ber full mikla virðingu fyrir texta
nóbelsskáldsins.
24 SÍÐA - NÝTT HELGARBLAÐ Föstudagur 12. maf 1989