Þjóðviljinn - 25.08.1989, Blaðsíða 2

Þjóðviljinn - 25.08.1989, Blaðsíða 2
Mér fallast hendur Ég veit ekki hvort þið, lesendur góðir, hafið veitt því athygli sem vert værí, að ég er hrifinn af myndum. En ekki hvaða myndum sem er. Ég hefi alltaf veríð á móti afstraktinu, þótt aðrír séu löngu hættir að nenna að hafa svo einarða afstöðu. Ég er nefnilega viss um að það voru kommúnistar sem komu hingað með afstraictið til að menn gleymdu smávinum fögrum foldar skarti, og annarri náttúru, að ekki sé talað um mannlífið. Þeir vildu teyma menn út í frjálsa óráðsíu lita og forma þar sem menn tapa áttum og verða tilbúnir til að trúa hverju sem er um samfélagið. Nei, ég vil ekki afstrakt. Og ekki heldur einhverjar fantasíur út í bláinn sem halda að þær séu veröld draumsins þar sem allt getur gerst. Ég er líka á móti svoleiðis myndum. Vegna þess að þarsem allt getur gerst þar gerist heldur ekki neitt og allir verða eitthvað svo ábyrgðarlausir í túlkun sinni og viðbrögðum öllum, rétt eins og Steingrímur Hermannsson þegar hann stendur andspænis efnahags- vandanum. Ég vil hafa innihaldsríkar myndir, sem fela í sér boðskap og erindi, segja manni einhvem sannleik um tilveruna. Eins og þessa mynd sem birtist hér með pistlinum og á eiginlega að bera hann uppi. Ég skal að vísu játa það að það liggur ekki alltaf í augum uppi hvað mynd merkir. Það mátti ég líka reyna þegar ég var að skoða þessa mynd og frændi minn, stofukomminn Guðjón, gægðist yfir öxlina á mér með sinni hnýsni og afskiptasemi og þykist vita allt betur. Er þetta kannski mynd af þér sjálfum, Skaði, þegar þú situr og veist | ekkert um hvað þú átt að skrifa og lætur þér fallast hendur? i Ekki geri ég tilkall til þess að það sé búin til heil mynd af mér, sagði ég, hógvær í virðingu minni fyrir listinni. Öllu heldur er þetta Skáldið yfirleitt, sá sem horfir út í firrðina og lætur sig dreyma fagra drauma, en það er eins og fyrri daginn : fótur vor er fastur þá fljúga vill önd. Mér sýnist nú það séu aðallega hendurnar sem eru fastar, sagði Guðjón. Viðfang myndarinnar er meira að segja með hendur á fotun- um, svo það er ekki hægt að segja að hann kunni ekki fótum sínum forráð. Ég sé reyndar ekki betur en mannskepnan sé með átta hendur, j hvað finnst þér um það? ' Mór finnst það ráðgáta, sagði ég. Átta er ekki einu sinni heilög tala. Hún vísar ekki einu sinni á fjölda ráðherra í ríkisstjórn íslands, hvað þá meir. Ráðherra segirðu, sagði Guðjón. Jamikasskoti. Kannski hefur myndin leynda pólitíska skírskotun? Hvemig þá pólitíska? spurði ég. Jasona: hún gæti til dæmis táknað ráðleysi auðvaldsins þegar það er búið að mergsjúga allt og alla, menn og náttúru, og finnur ekki lengur neina vasa til að stinga í sínum freku krumlum. Þú ert svo ofstækisfullur Guðjón, það er óþolandi, sagði ég. Gæti þetta ekki alveg eins verið heimskommúnisminn sem hefur siglt í strand með allt sitt jukk, og situr eins og illa gerður hlutur á strönd tímans og bíður eftir að fá innblástur sem aldrei kemur - eða þá dollaralán frá Amríkönum? Þetta gæti líka verið Sjálfstæðisf lokkurinn þinn þar sem hann hangir eins og illa gerður hlutur í sinni ófrjóu og hugsunarlausu stjórnarand- stöðu og bíður eftir betri stólum, sagði Guðjón. Verst með þig Guðjón, hvað þú ert lítið fyndinn, sagði ég. Þú ert alls ekki prenthæfur í mínum dálki. Viltu kannski að ég svari í sömu mynt og segi, að þetta sé ríkisstjórn-arafstyrmið sem hefur hlammað sér frekt ofan á þjóðarstólinn og er að reyna að koma í veg fyrir frjálsa hreyfingu vinnandi handa landsins með sinni dáðlausu þrásetu? Svona héldum við lengi áfram á pólitísku plani og vorum ekkert sérstaklega skemmtilegir, því satt best að segja koma þeir tímar, að pólitíkin er ekkert nema ergelsi og jafnvel hnyttileg teikning fær ekki úr því bætt. Þegar við vorum orðnir þreyttir á að setja í handastól myndar- innar alla þá sem okkur var illa við, sló einskonar sáttaþögn á okkur frændurna. Og ég sagði si sona. Þú hafðir rétt fyrir þér fyrst Guðjón. Þetta er sjálfsmynd. Þetta er mynd af mér sjálfum þar sem mér fallast hendur. Ég er kominn úr langri göngu um mannfélagið, um hinn smáa heim og hinn stóra heim, og loks kemur að því að ég get sest niður og hugleitt það sem ég sá og heyrði. Og ég sit þarna og segi við sjálfan mig: Þetta er alveg skelfilegt. Hvað er svona skelfilegt? spurði Guðjón. Ruglið og vitleysan í fólkinu, svaraði ég. Má bjóða herranum að skoða lyfseðilinn? ' Hlutirnir hafa sannariega breyst á læknastofunum. Áður fékk maður apótekaralakkrís. Nú velur maöur díasepan, mógadon, magnyl.... %/ ©1989 Trlbune Medla. Sarvlcea, li •</Z All RlghtS Rflsorvod I ROSA- GARÐINUM ÁMEÐANSTUND- UMVIÐFRJÁLSAN FJÁRMANGS- MARKAÐ Frá sjónarmiði hagfræðinnar er ekkert sem mælir á móti því að leyfa útlendingum að veiða fiskinn okkar ef þeir eru reiðu- búnir að láta okkur hafa meira fyrir það en við fengjum ef við veiddum hann sjálf. Þjóbviljinn ÉG MYNDI NÚ ÉTA HANN Hellingur af laxi hefur verið bókaður. FyrírsögníDV MERKILEGT LAND AÐ TARNA! Frakkland hefur upp á flest ef ekki allt að bjóða sem gleður ferðamenn. Þar eru strendur jafnt við Atlantshaf sem Mið - jarðarhaf. Morgunblaólo HEILAGUR ANDI ENN Á FERÐ? Sögur haf a verið á kreiki um að Madonna eigi von á barni, en að hvorki Warren Beatty né Sean Penn sé faðirinn. Morgunblaðió BÆÐIERUÁNÆGÐ MEÐ SJÁLF SIG Hvað á Morgunblaðið sam- eiginlegt með Albaníu? Fyrírsögn í Morgunblaoinu HVER ER EKKI HVAÐ? Vel af sér vikið Árni, gæti Bryndís Schram verið að segja við Ámunda Ámundason. Pressan EF LÍFIÐ VÆRI SVO EINFALT... Síðan verða menn jú að ráða því sjálfir hvernig kynlífi þeir lifa, hversu oft og hvenær. Prassan SVONA ER LÍFSHÁSKINN Dæmigerður ferill frægs ís- lendings er að hann skilur við maka sinn, verður því næst áfeng- inu svo gott sem að bráð, hverfur svo í nokkrar vikur og birtist loks aftur í forsíðuviðtali í glanstíma- riti. Prassan SKELFILEGT ER ÞAÐ MISRÉTTI Kynfæri stráka eru auðsjáan- leg og þegar þeir pissa snerta þeir alltaf tippið. Þeir vita strax frá ungum aldri að „þetta er tippið og þetta er pungurinn". En hvað læra stelpur? Prassan ÉGVILDIÉGHEFÐI YÐAR ÁHYGGJUR Ástæðan fyrir því að kvenfliss leggst verr í mig en karlfliss er sú að eyru mín eiga erfiðara með að grema fliss í einni konu frá flissi í annarri en fliss í einum karli frá flissi í öðrum karlmanni. Pressan 2 SÍÐA - NÝTT HELGARBLAÐ Föstudagur 25. agúst 1989

x

Þjóðviljinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn
https://timarit.is/publication/257

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.