Dagblaðið Vísir - DV - 05.03.1997, Blaðsíða 12

Dagblaðið Vísir - DV - 05.03.1997, Blaðsíða 12
12 MIDVIKUDAGUR 5. MARS 1997 Spurningin Vilt þú aö ríkiö láti fullkanna hvort hér sé olíu aö finna? Ingvar Hilmarsson, starfsmaður Bón- og þvottastöðvarinnar: Já, alveg eins. Snæbjörn Guðbjartsson, verk- taM: Að sjálfsögðu. Aðalheiður Jónatansdóttir hús- móðir: Ég held að hér sé enga olíu aðfinna. Gísli Jökull Gíslason nemi: Nei, eiginlega efast ég um olíu sé að finna í svona nýju landi. Svo er það dýrt. Stefán Arngrimsson markaðs- stjóri: Nei, það verður of dýrt. Við höfum nóg af öðrum orkugjöfum. Kristján Jóhannesson markaðs- fulltrúi: Að sjálfsögðu. Lesendux Happdrættisþj in heimtar sitt Guðlaugur Jónsson skrifar: Það er nú kannski engin furða þótt íslendingar, ein mesta happ- drættisþjóð á Vesturlöndum, heimti sinn vinning og engar refjar. Hversu oft höfum við sem þjóð ekki hreppt vinninginn? Við höfum oft- ast nær verið að fá einhvern vinn- ing, ekki bara í öllum happadrátt- unum og lottóunum heldur líka á al- þjóðlega vísu. Það var t.d. ekkert sjálfgefið að við ynnum svo stórt í útfærslu landhelginnar sem raun ber vitni nú. Það er líka með ólík- indum hve stóran skerf við íslend- ingar höfum hlotið æ ofan í æ vegna varnarsamstarfs okkar við Banda- ríkin. Það er ekki hægt að segja að ís- lenska þjóðin sé á einhverju nástrái þegar litið er til umsvifa hins opin- bera í verklegum framkvæmdum, í samgöngumálum, í orkumálum og tækniuppbyggingu af ýmsu tagi, svo sem í fjarskiptamálum. Gleymum ekki hugbúnaðarstarfsemi eða bankastarfseminni, sem hefur sprungið út eins og túlípanar í vermireit. Og það jafnt í opinbera geiranum sem hinum ríkisrekna. - Allt eru þetta umsvif sem verða ókunnugum mönnum lítt skfljanleg hjá svona lítilli þjóð. Ef þeir þekktu svo umsvif landsmanna sjálfra inn- byrðis yrðu þeir enn meira undr- andi. Það er t.d. ekkert leyndarmál að íslendingar eru einhver happdrætt- isglaðasta þjóð sem um getur - um það hefur einmitt verið birt könn- un fyrir ekki löngu. En það er mik- Beoio eftir „útspili" ríkisins. - Þjóöin bíður í ofvæni il alvara á bak við þá staðreynd að vera mikil happdrættisþjóð. Það er ekki jafn saklaust og að menn kaupi einn eða tvo happdrættis- miða á mánuði. Happdrættishugs- uninni fylgir meiri stórhugur. Menn reikna með að stór vinningur hljóti að koma einhvern allra næstu daga. Og á það er spilað. Það er spilað á þessa hugsun í daglegu lífi allflestra íslendinga. í matvörubúðunum, í fjárfestingum og sólarferðum eða einfaldlega óvæntum og óundirbúnum ferðalög- um nánast hvenær ársins sem er. Skuldunum (því engin laun, hversu há sem þau kunna að vera) er svo velt áfram, þvi happdrættisvinning- urinn hlýtur að vera í nánd. - Samningaviðræður um kaup og kjör, sem nú standa yfir, eru einmitt byggðar á þessum hugsun- arhætti. Beðið eftir óvæntum vinn- ingi. Með „útspili" ríkisins (og það er einmitt kallað þessu nafni af samningamönnunum). Gerist það ekki er mikil vá fyrir dyrum, þvi þjóðin hefur ekki lengur efhi á að spila með í landshappdrættinu; vinna, kaupa, skulda. Happdrættis- þjóðin heimtar því sitt án tafar og án vífilengja. Lélegur tækniútbúnaður Olíufélagsins Kristinn Snæland skrifar: Sú undarlega staða blasir við viðskiptavinum Olíufélagsins hf. að sjálfsafgreiðsluverð stöðva þeirra gildir aðeins á meðan við- komandi bensínstöð er opin. Elds- neytisverðið er sem sé tveimur krónum lægra með sjálfsafgreiðslu á dagvinnutíma en hækkar í sama verð og þjónustuverðið er eftir að stöðin lokar. Hið rökrétta væri að sjálfsögðu að tankarnir með hærra verðinu, þjónustuverðinu, lækkuðu þá er þjónustu lýkur og sjálfsafgreiðsla kemur á alla tankana. Ég, sem er reyndar aðili að rekstri einnar bensínstöðvar Olíufélagsins, hef harkað af mér þessa ósvinnu í verðlagningunni hjá mínu félagi og reyndar vonað að eftir að mínir menn, og einnig ég, hefðum kvart- að við höfuðstöðvarnar yrði þetta lagfært. Það hefur hins vegar ekki gerst og okkur, sem reynum að skipta við eigin stöð, er aðeins sagt að ekki sé hægt að stilla dælurnar þannig að verðið lækki á dýru dæl- unum eftir lokun. - Ef svo er þá er dælubúnaður og viðkomandi tæknibúnaður Olíufélagsins óheyrilega lélegur. Þessi lélegi tæknibúnaður eða þverúð þjónustudeildar félagsins er þegar búin að hrekja fjölda fé- laga minna frá viðskiptum við eig- in stöð. Það þykir mér slæm þróun og ráðlegg Olíufélagsmönnum að breyta þessu viðskiptavinum í vil. Topuð verðmæti i jarnblendinu - samningamenn á sokkaleistunum Hallgrímur skrifar: Einhverjir munu sjálfsagt gleðj- ast við það að áform um stækkun járnblendiverksmiðjunnar á Grundartanga runnu út í sandinn. En mikill skaði var það fyrir ís- lenskt þjóðarbú. Virkjunaráform renna líka að einhverju leyti út í sandinn, sem aftur þýðir minni framkvæmdir og minni atvinnu á komandi árum. Auðvitað verður alltaf einhver að beygja sig, og það hefðum við átt að gera í sambandi við samningana við Norðmenn um eignaraðild. Við þetta töpum við tvennu: stækkun og meiri umsvifum verksmiðjunn- ar og nýjum virkjunum á vegum Landsvirkjunar. Hér er um að ræða efnahagslegt [LHIÍiM þjónusta allan sólarhringii -^^. -"d^ ^" V *s«iTV'^-~ I ' -"«. Skipti eignaraöíldin okkur svona óskaplega miklu máli? i sima »0 5000 íilli kl. 14 og 16 áfall sem á eftir að koma fram vítt og breitt í þjóðfélaginu. Við verð- um uppiskroppa með raforku til stóriöju mun fyrr en ella. AUt fyrir að vera að karpa um eitthvað 100 milljóna eignaraðild við Norð- menn. Ég veit ekki hvort ríkisvald- ið stjórnar samningamönnum okk- ar á fundum um svona mál. Hitt er ljóst að við eigum ekki slynga samningamenn sem kunna að gefa eftir þegar það á við og herða róð- urinn þegar þurfa þykir. - Mér er nær að halda að þeir fáu sahininga- menn sem við metum á alþjóðlegan mælikvarða séu meira og minna á sokkaleistunum þegar til kastanna kemur. Hámenningu frá athafnamönnum Gunnar skrifar: Fyrst þarf að plægja akurinn. Það gildir alls staðar. Þótt menn- ingarforsprakkar nútimans hér á landi telji aö heilmikil menn- ing spretti af norrænu samstarfi og felist í samnorrænum verð- launaveitingum er staðreyndin sú að það eru athafnamennirnir, hinir verklegu plógfarar, sem ryðja brautina. Það eru ekki þeir sem nota Flugleiðafarrými til Noðurlanda eins og SVR sem koma heim með þekkinguna eða verkkunnáttuna. Ekki þeir sem óskapast út í gallabuxnatískuna frá Ameriku. Öll okkar menning hér á landi byggist upp á verk- þekkingu og tækni. Ekki frá Norðurlöndum heldur Ameríku. Frelsið í síld- arsmuguna Hjörleifur hringdi: Eins og menn muna voru ekki allir með gleðisvip þegar sjávar- útvegsráöherra gaf veiðar í sfld- arsmuguna frjálsar. Kvótaeigend- ur í síld og fleiru urðu verulega reiðir og muna þessa ákvörðun ráðherrans síðar meir. En hverj- ir eiga svona mikilla hagsmuna að gæta. Það skyldu þó ekki vera einhverjir meðal okkar æðstu ráðamanna. Væri grannt skoðað kæmi í ljós nokkuð þessu til sönnunar. Já, hverjir eru stórir í kvóta í stjórnsýslunni? Láglaunin í Dan- mörku Soffía skrifar: Ég krefst þess að verkalýðsfé- lögin hér láti fara frá sér yfirlýs- ingu þar sem þau segja skoðun sína á því að danskar stúlkur í stórmörkuðum þar í landi séu með þetta frá 135 þúsund krón- um á mánuði. Hér erum við að reyna að semja um 70 þúsund krónur - á tveimur eða þremur árum! Eru ráðamenn í stéttarfé- lögunum heilbrigðir á geði að vera að ræða um þessa forsmán? Ég krefst umræðu um þetta án tafar og einnig umræðu um hvers vegna tekjuskattinn má ekki lækka verulega. Hér sýður upp úr komist þetta ekki upp á borðið strax. Tvö númer á öll- um bílum Árni Valur hringdi: Ég er mjög ósammála Erni i lesendabréfi í DV sl. mánudag en hann sagði það nægja að hafa eitt númer á bifreiðum hér á landi. Ég tel að tvö númer eigi að vera á öllum bilum hér. í fyrsta lagi er þaö lögbrot að hafa ekki tvö númer á bílum, og það verð- ur ekki afnumið nema með laga- breytingu. Annað kemur til. Það geta verið þær aðstæður að menn nái eingöngu að sjá fram- númer bíls sem t.d. stingur af frá slysstað og oft eru afturnúmerin lítt sjáanleg vegna óhreininda. Bílnúmer eru því nauðsynleg bæði að framan og aftan. Groska er and- vana fædd M.G.H. skrifar: Allt bendir nú til þess að Gróska, þessi vinstri nýbóla sem enn einu sinni birtist hér undir nýju nafni, myndi ekki breyta af- stöðu kjósenda þótt kosið væri nú. Og áreiðanlega enn síður því lengra sem líður. Ég trúi því ekki að A-flokkarnir hafi nokkra burði til að sameinast. Því eftir því sem annar þeirra eflist er forusta hans lítt líkleg til að vilja ræða samvinnu eða sameiningu. Litlu flokksbrotin Kvennalisti og Þjóðvaki eru nú varla á kortinu, og einhver „gróska" því andvana fædd.

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.