Dagblaðið Vísir - DV - 10.09.1999, Qupperneq 11

3D"V FÖSTUDAGUR 10. SEPTEMBER 1999
ennmgv
Sálmar lífsins
Það vekur athygli að meðal
fjölmargra tónleika á Jazzhátíð
Reykjavíkur eru einir í Hall-
grímskirkju. Þar leika saman á
sunnudaginn á orgel og saxófón
Gunnar Gunnarsson og Sigurð-
ur Flosason og hefjast tónleik-
arnir kl. 14. Við erum óvön því
að leikið sé saman á þessi hljóð-
færi ein og sér og töldu þeir fé-
lagar að það hefði ekki verið
gert á opinberum tónleikum hér-
lendis fyrr en nú. Eru þá tón-
verk samin sérstaklega fyrir
þessi hljóðfæri á efnisskránni?
„Nei, verkin sem við leikum á
tónleikunum eru sálmar - bara
upp úr sálmabók kirkjunnar -
en við leikum okkur með þá og
spinnum út frá þeim,“ segir
Gunnar.
Sálmarnir kom víða að og
spanna langt tímabil, allt frá
gregoriskum kirkjusöng til
nýrra sálma, til dæmis eftir Þor-
kel Sigurbjömsson.
„Við köllum tónleikana
„Sálma lífsins" og valið endur-
speglar að vissu leyti lífshlaup
mannsins eins og það kemur við
kirkjulegar athafnir," segir Sigurður, „til
dæmis er á efnisskránni lagið við „Ég kveiki
á kertum mínurn" eftir Guðrúnu Böðvars-
dóttur sem oft er flutt við jarðarfarir. Við
leikum líka sálma sem tengjast stórhátíðum
kirkjunnar."
„Flestir eru þeir kunnuglegir nema gamla
lagið við passíusálm númer 49, Um Kristí
greftran," bætir Gunnar við. „Þetta er eitt af
lögunum sem voru sungin við sálmana á fyrri
öldum, samin löngu áður en farið var að spila
undir söng. Þau eru nánast gleymd í dag. Þetta
eru sérkennileg lög, í öðrum tóntegundum en
maður er vanur, og það er nauðsynlegt að þau
fái að heyrast við og við. Tónlistararfur okkar
er ekki svo stór að við megum við því að glutra
niður hluta af honum.“
Lykilatriði tónleikanna er spuninn. „Djass
er eiginlega of þröng nálgun," segir Sigurður.
„Við endurútsetjum þessa sálma eftir okkar
eigin hugmyndum og spilum út frá þeim á
mismunandi vegu. Við leikum okkur með
Kirkjuorganistinn Gunnar Gunnarsson og djassleikarinn
um sálma í Hallgrímskirkju á sunnudaginn.
hljóðmöguleika. Annars vegar höfum við org-
el Hallgrímskirkju með yfir sjötíu raddir og
svo verð ég með fjóra saxófóna, sópran-, alt-,
tenór og barítonsaxófón, þó að ég sé vanastur
að leika bara á altsaxófóninn. Við röðum sam-
an hinum ýmsu hljóðmöguleikum til að fá
fram fjölbreytilega nálgun að sálmunum."
Sálmunum sýnd virðing
Tónleikamir eiga sér alllangan aðdraganda
og þeir félagar hafa þróað samleikinn smám
saman á nokkrum árum. Þeir hafa leikið sam-
an við kirkjulegar athafiiir í Laugameskirkju
þar sem Gunnar er organisti og um síðustu
mánaðamót léku þeir sömu efnisskrá á Akur-
eyri og verður á tónleikunum á sunnudaginn.
Sigurður Flosason er víðkunnur djassleik-
ari og hefur ekki átt ýkja mikið við kirkjulega
tónlist fram að þessu. En hann er klassískt
menntaður og fór í gegnum tónlist af öllu tagi
í námi og kemur því ekki alveg kaldur úr
Sigurður Flosason mætast á miðri ieið í spuna
DV-mynd Hilmar Þór
djassheiminum inn í kirkjumúsíkina. Gunnar
er líka aktífur djasspíanisti þannig að þeir
mætast einnig þar. En hefði ekki þótt ótil-
hlýðilegt fyrir einhverjum árum að blanda
saman djassspuna og sálmum?
„Jú, og kannski þykir einhverjum það
enn,“ segja þeir félagar hlæjandi.
„Frá einu sjónarmiði er þetta allt saman
músík og hana má leika á marga vegu,“ segir
Sigurður. „Á hinn bóginn er þetta trúarleg
tónlist og við nálgumst hana af fullri virðingu
þó við fórum aðrar leiðir með hana en venja
er til. Frá því sjónarmiði teljum við alit leyfi-
legt - af því við virðum tónlistina fýrir það
sem hún er.“
Sem sagt, góðir hálsar: Heyr himnasmiður,
Ég kveiki á kertum minum og tugur annarra
fallegra sálmalaga í spennandi útsetningum
Sigurðar Flosasonar og Gunnars Gunnarsson-
ar í Hallgrímskirkju á sunnudaginn kl. 14.
Ekki missa af því.
Spuninn í aðalhlutverki
Jazzhátíð Reykjavíkur var sett í Ráðhúsi
Reykjavíkur kl. 17 á miðvikudag og fengu gestir
þar að heyra sýnishom af þrennu því sem fram
undan var. Það er gott til þess að vita að við höf-
um eignast dixielandhljómsveit, en dixieland-
hljómsveit Áma ísleifssonar lék fýrst sveita við
setninguna. Aðeins þarf að slípa hijóðfæraleik-
inn, en fjörið var ósvikið. Agnar Már Magnús-
son pianisti er með tríó sem lék þrjú lög í mis-
munandi takttegundum, og sænsku innflytjend-
umir gáfu sýnishom af sínu prógrammi.
En um kvöldið var Hilmar Jensson með sveit
í Kaffileikhúsinu, og var þar meðal annars leik-
ið verk Hiimars, Kerfiil.
Það var tekið upp fyrr á
árinu, og nú er platan
komin til landsins og var
boðin til sölu á staðnum.
Með Hilmari léku Andrew
D’Angelo (altsaxófón/
bassakiarínett), Óskar Guðjónsson (ten-
ór/sópransaxófón), Bryndis Halla Gylfadóttir
Djass
Ársæll Másson
(selió), Eyþór Gunnarsson (píanó) og Matthías
Hemstock (trommur/slagverk) en þetta er sú
sveit sem leikur á plötunni. D’Angelo er einn
þeirra sem léku á fyrri plötu Hilmars, Dofinn
1995, en að öðru leyti er New York-áhöfninni
skipt út fyrir íslendingana.
Fyrir hlé vom leikin nokkur styttri verk, hið
fyrsta var bráðsmellin saxorgía með frumstæð-
um hryn eftir Matthías, Doktor Pepper. Óskar
átti líka eitt verk fyrir hlé, Hvítu nótumar, sem
Eyþór hóf einn og notaði þær svörtu reyndar
óspart strax frá byrjun. En kraftmikið stefið
gekk upp á þeim hvítu, og virkaði vel.
Kerfiii Hilmars var svo síðari hluti tónleik-
anna, og kom þá Bryndis Halia til liðs við dreng-
ina. Það hófst á því að Eyþór hljóp til og frá á pí-
anóborðinu á meðan þau hin gerðu sig tilbúin
undir tréverk og málningu, en fljótlega fór öli
hljómsveitin af stað. Kannski er það helsta ein-
kenni þessa verks, sé miðað við fýrri verk Hiim-
ars, að rytmískir kaflar era uppistaðan, og áber-
andi em kaflar þar sem tvö eða fleiri stef ganga
rytmískt hvort á móti öðm og skapa þannig
skemmtilega spennu. Spuninn var vitaskuld í
aðalhlutverki, og aldrei var dauður punktur í
flutningnum. Sé hann jafngóður á plötunni og
hann var í Kaffileikhúsinu þetta kvöld, þá á
platan skiiið góðar viðtökur.
Það var ágætlega mætt á staðinn og óhætt að
segja að Jazzhátíð Reykjavíkur hafi farið vel af
stað í Kaflileikhúsinu.
Engar skógarferðir
The Immigrants léku í Súlnasainum fyrsta
kvöld djasshátíðár í Reykjavík. Nafnið er komið
til af því að allir em meðlimimir innfluttir í
þvísa landi Svíþjóð. Hjörleifúr Bjömsson bassa-
leikari var fyrstur íslendinganna til að flýja
Frón og setjast að ytra, hinir em Erlendur Svav-
arsson trommari sem lék m.a. með Pónik á
árum áður og Halldór Pálsson saxófónieikari
sem hefur af og tfl komið og leikið fyrir okkur
hér á skerinu. Með þessum fyrrverandi íslend-
ingum vom í fór píanóleikarinn Jerry Stenssen
frá Hollandi og trompetleikarinn George Nistor,
ættaður frá Transylvaníu.
Halldór, sem vanalega blæs í altsaxófón, hafði
nú skipt um rör og notaðist af þessu tilefni við
tenór. Kannski hentaði eftiisskráin fremur síð-
amefnda hijóðfærinu; fonksveifla með gamla
laginu eins og tíðkaðist hjá Horace Silver,
Benny Golson og fleirum. Fyrsta lagið, Friday,
var þó eftir yngri mann, Bob Berg, en síðan kom
Grease Piece eftir Silver. Einnig gaf að heyra
Big P, eftir Jimmy Heath og On the Stairs eftir
gítarleikarann Pat Martino.
Blásaranir áttu einleik í tveimur ballöðum.
Halldór lék Sophisticated Lady listavel og
trompetleikarinn flutti Moonlight in Vermount
og heimsótti örskotsstund þrjú önnur lög í
ágætu sólói sínu. Og þeir vom fleiri góðu ein-
leikskaflamir hjá Rúmenanum ljúfa, sérstak-
lega á flygilhomið. Ein nýleg samba, Another
Djass
Ingvi Þór Kormáksson
Fine Mess, eftir Steve Swallow var síðasta lag
fýrir hlé. í henni naut sín smekklegur trommu-
leikur Erlends. Hann er fúrðu rólyndislegur
trommari miðað við uppruna sinn í rokkinu.
Hjörleifui er ekki mikill sólisti en traustur imd-
irleikari. Báðir hefðu þeir Erlendur mátt vera
ævintýragjamari og fýlgja þannig hressilegum
píanistanum betur eftir en kannski hefði það
endað með einhveijum skógarferðum. Stenssen
er spilari af Horace Silver/ Ramsey Lewis skól-
anum og lék af góðri tilfinningu fýrir blúsnum
sem nóg var af i lögunum sem flutt vom. Hann
tók líka eitt píanótríóstykki og var þá meira á
Gamer/Shearing nótunum. Tvö prýðisgóð lög
eftir Stenssen pössuðu við annað efni tónleik-
anna eins og flís við rass.
Einhver sagði að Halldór væri svona saxófón-
leikari sem ekki-djassgeggjarar fila. Hann fer
sko ekki í neinar skógarferðir; fremur er eins og
hann sé ailtaf að finna upp á nýjum og nýjum
melódíum sem er einkar þægilegt áheymar.
Auðvitað er stokkið í blúsinn og skaiahlaup við
og við en í heildina er yfirbragðið dálítið fast-
mótað og laust við þessa ævintýramennsku sem
áður er minnst á.
Það vora sem sé helst útlendingamir í hljóm-
sveitinni, það er þessir sem ekki era íslenskir,
sem reyndu að spenna bogann aðeins. Þannig
gengur það. Þetta var skemmtilegt prógramm en
gestir hefðu máit vera fleiri.
Furðuleg ævintýri
Á sunnudaginn kl. 14 verður finnska ævin-
týramyndin um Rölla og fúrðuleg ævintýri
sýnd í Norræna húsinu. Myndin er með
finnsku tali og ætluð áhorfendum 8 ára og
eldri.
Tröllið Rölli og fallega huldukonan úr
skóginum takast á við svartklædda Ruslara-
fólkið. Það reynir á greind og styrk allra
skógarbúa í átökunum. Hinn frægi leikari
Allu Tuppurainen leikur Rölla.
Aðgangur er ókeypis.
JSfKaoua í Salnum
Á sunnudagskvöldið kl. 20:30 heldur hinn
virti franski píanóleikari Désiré N'Kaoua
tónleika i Salnum í Tónlistarhúsi Kópavogs.
Þess er nú minnst víða um heim að 150 ár
eru liðin frá andláti Fredericks Chopin og af
því tiiefni leikur N'Kaoua eftiisskrá tileink-
aða minningu hans. Tónleikamir eru þeir
fyrstu af fimm í Tíbrár-áskriftarröðinni
númer 1, en sú röð hefur á að skipa góðum
einleikurum sem auk N'Kaoua eru þau Ala-
in Lefevre píanó, Guðný Guðmundsdóttir
fiðla og Liene Circene píanó, auk árlegs Jóla-
barokks þann 12. desember 1999.
Désiré N'Kaoua fæddist í Constantine í Al-
sír. Strax í bernsku komu óvenjuiegir tónlist-
arhæfileikar hans í ljós og innan við tvítugt
hafði hann unnið til fyrstu yerðlauna í al-
þjóðlegri keppni í píanóleik. Á þessum aldri
varð N'Kaoua einieikari með Fílharmoníu-
hljómsveit Berlinar, en 27 ára gamali hlaut
hann hin viðurkenndu og fágætu fyrstu verð-
laun í alþjóðakeppninni í Genf. Framúrskar-
andi árangur N'Kaoua í píanóleik hefúr geri
hann að eftirsóttum einleikara með virtum
hljómsveitum svo sem Filharmóníuhljóm-
sveitum Berlínar, Varsjár, Prag, Búdapest,
Aþenu og Sviss.
Á efnisskrá Désiré N'Kaoua á smmudags-
kvöldið eru tvö næturljóö op. 27, tvær póló-
nesur op. 26, sónata op. 35 í b-moll og aliar
ballöður Chopins: nr. 1 op. 23 í g-moll, nr. 2
op. 38 í F dúr, nr. 3 op. 47 í As-dúr og að lok-
um nr. 4 op. 52 í g-moll.
Þess má einnig geta að Sigfúsar Hafldórs-
sonar tónleikarnir sem hafa fylit Salinn alla
þessa viku verða endurteknir í sióasta sinn á
þriðjudagskvöldið kl. 20.30. Þar leiða saman
hesta sína Jónas Ingimundarson, Sigrún
Hjálmtýsdóttir og Bergþór Pálsson.
Miðasala og sala áskriftarskírteina fer
fram í anddyri Salarins alla virka daga frá
kl. 9-16 og frá kl. 19 tónleikadaga.
Pinter: Til ösku
Sunnudagsleikrit Útvarpsleikhússins á rás
1 er Til ösku eftir Harold Pinter. Hjón sitja
heima hjá sér að kvöldlagi og konan fer að
segja manni sLnum frá eldheitu ástarsam-
bandi sem hún hafði einu sinni átt við ann-
an mann. Eig-
inmaðurinn
hefur aldrei
heyrt um það
fyrr og reynir
að spyija hana
nánar út í atvik
en konan víkur
sér undan á
ekta „pintersk-
an“ hátt.
Hjónin leika
þau Guðrún S.
Gísladóttir og
Amar Jónsson
en leikstjóri er
Hjáimar Hjálm-
arsson. Leikrit-
ið verður frum-
flutt kl. 14 á
sunnudag og
endurflutt á
miðvikudags-
kvöldið kemur
kl. 22.20.
Umsjón
Silja Aðalsteinsdóttir