Dagblaðið Vísir - DV - 10.03.2001, Side 16
16
LAUGARDAGUR 10. MARS 2001
Helgarblað
DV
menningarlegt gildi leikhúsanna.
Eru léttvægari stykki á góðri leið
með að verða burðarásinn í íslensk-
um leikhúsheimi á kostnað þyngri
verka? Eru markaðsmálin hægt og
rólega að taka völdin?
„Alls ekki. Markaðssetning er
hins vegar af hinu góða og nauðsyn-
legt að bjóða upp á gamanleiki i
bland við dramatískari verk. Það er
fullt af fólki sem færi ekki í leihús
nema af því að leikhúsin bjóða upp
á léttmeti. Svo eru hinir sem vilja
þyngri verk og þá eru þau auövitað
fyrir hendi. Á þessu leikári Þjóð-
leikhússins eru t.a.m. einn söngleik-
ur og eitt barnaleikrit og afgangur-
inn er á dramatískari nótum þannig
að ég held að þaö sé langt í frá að
léttmetið sé að ná yfirhöndinni.
Ég skildi til að mynda aldrei þeg-
ar fjölmiðlafárið fór í gang og sagt
var frá því á neikvæðum nótum að
hinir og þessir leikarar væru að
fara yfir í hin og þessi leikhús.
Númer eitt, tvö og þrjú í þessu var
aö mínu mati að það voru jákvæðir
hlutir að gerast í íslenskum leikhús-
heimi. íslenskt leikhús er orðið
betra, leikhúsáhugi er að aukast og
það er miklu meira líf og fjör í leik-
húsheiminum.“
Stjörnupar
Talið berst aftur að leikhúsferlin-
um. Margir hafa orðið til að benda
á samband Rúnars Freys og Selmu
og líkt þeim við stjömupar. Er leik-
húsheimurinn að reyna að breyta
Selmu og Rúnari í stjörnupar leik-
húslífsins?
„Nei, þvert á móti. Ég held að ég
hafi verið valinn í hlutverk Dons út
af eigin verðleikum og Selma fékk
sitt hlutverk sömuleiðis vegna eigin
hæfileika."
En hvemig er það fyrir þau sem
par að búa og starfa saman? Að
leika jafnvel í sömu uppfærslunni?
Er innbyrðis samkeppni á milli
þeirra?
„Nei, alls ekki. Það gengur ágæt-
lega að samræma hvoru tveggja.
Rúnar Freyr Gíslason leikari
fer meö aðalhlutverkið í Singing in the Rain
Söngleikurinn Syngjandi í
rigningunni, Singing in the
Rain, verður settur upp á fjöl-
um Þjóðleikhússins í apríl
nœstkomandi. Rúnar Freyr
Gíslason fer með eitt aðalhlut-
verkanna en óhœtt er að segja
að hann hafi náð að hasla sér
völl og vakið verðskuldaða at-
hygli fyrir frammistöðu sína á
leiksviði þrátt fyrir stuttan
leikferil. Á sama tíma og æf-
ingar á Syngjandi í rigning-
unni eru í fullum gangi er
hann einnig að leika í Horfðu
reiður um öxl eftirjohn Os-
borne og fyrr á þessu leikári
lék hann m.a. í Draumi á
Jónsmessunótt eftir Shakespe-
are og íAntigónu. Þá er fyrir-
hugað að setja upp leikritið
Maðurinn sem vildi vera fugl,
Birdy, þar sem Rúnar Freyr
fer með hlutverkið sem
Nicholas Cage gerði ódauðlegt
í samnefndri kvikmynd.
Ein og flestir vita líka eru Rúnar
og Selma Björnsdóttir söngkona
par. Þau sungu saman i söngleikn-
um Grease sem settur var upp í
Borgarleikhúsinu við miklar vin-
sældir og ætla nú að endurtaka æv-
intýrið í Singing in the Rain.
Ástfanginn af Kathy
„Ég leik Don Lockwood, Þórunn
Lárusdóttir leikur Línu Lamont,
Selma leikur Kathy og Stefán Karl
leikur Cosmo,“ útskýrir Rúnar
Freyr og hrósar leikstjóra verksins,
Bretanum Ken Oldfield, óspart fyrir
frammistöðu sína.
„Þetta er alveg meö ólíkindum.
Hann er svo orkumikill og rífur
okkur unga fólkið upp. Hánn er svo
að segja búinn að setja verkið upp á
fimm vikum. Nú er það bara undir
okkur leikurunum komið að klára
dærnið."
Fyrir þá sem muna tímana
tvenna gleymist snilldarleikur Gene
Kellys í samnefndri kvikmynd frá
1952 seint. Söngleikurinn, sem ger-
ist á þriðja áratugnum i Bandaríkj-
unum, fjallar um kvikmyndaleikara
þöglu myndanna í Hollywood og
þau viðbrigði sem verða i lífi leikar-
anna þegar talsettar myndir ryðja
sér til rúms. Don spjarar sig ágæt-
lega í talsettu myndunum en Lína
Lamont hefur hræðilega rödd sem
passar engan veginn í kvikmyndir.
Á sama tima kemur Kathy til sög-
unnar svo að úr verður ástarþrí-
hyrningur þar sem Don verður
keppikefli stúlknanna. Sjálfur segir
Rúnar Freyr aö í raun sé ekki um
baráttu að ræða þar sem Don og
Kathy (Selma og Rúnar) séu ástfang-
in strax í upphafí söngleiksins.
„Þetta er í sjálfu sér svolítið
skemmtilegt fyrir mig þar sem ég
þarf voða lítið að leika. Ég er ást-
fanginn af stelpunni sem Selma
leikur og besti vinur minn í verk-
inu, Cosmo, er leikinn af Stefáni
Karli sem var með mér í Leiklistar-
skólanum og er auk þess góður vin-
ur minn.“
Hellidemba á sviðinu
Uppsetning á jafn viðamiklum
söngleik og Singing in the Rain kall-
ar á mikinn undirbúning auk þess
sem rúmlega tuttugu leikarar vinna
að verkinu og átta manna hljóm-
sveit sér um undirspil. Meðal
annnars verður framkölluð heljar-
mikil rigningardemba á sviöinu rétt
eins og í kvikmyndinni þegar Gene
Kelly söng titillagið, sveiflaði regn-
hlífinni og steppaði í ógleymanlegu
atriði. En ætlar hann aö leika atrið-
ið eftir?
„Ég hef ekki verið að horfa á
myndina með Gene Kelly enda ekki
ætlunin að apa hann eftir. Ég get
það ómögulega. Hins vegar hef ég
horft á margar kvikmyndir frá þess-
um tíma, m.a. Pirates og Skytturnar
þrjár með Gene Kelly. Fólk bar sig
öðruvísi á þessum tíma. Fas manna
var ööruvísi og formlegra að mörgu
leyti,“ segir Rúnar Freyr og undir-
strikar að í uppfærslunni leggi leik-
stjórinn, Ken Oldfield, upp úr því að
leikararnir nái þessu gömlu tökt-
um.
í stífu steppnámi
„Ég er búinn að vera í mjög stífu
steppnámi undanfarna mánuði og
hef auk þess verið að æfa skylming-
ar. Það má eiginlega segja að það sé
stanslaus gleði og orka allan tím-
ann. Það er mikill húmor í verk-
inu,“ segir hann og lofar því að
steppdanssporin verði komin á
hreint fyrir frumsýninguna.
„Þetta er ótrúlega erfitt en þetta
er allt að koma. Stundum horfir
maður fram fyrir sig og telur spor-
in. Maður þarf að hugsa um svo
marga hluti í einu,“ segir hann og
lofar mikilli bleytu á sviðinu þar
sem enginn er óhultur, hvorki leik-
arar né áhorfendur enda hefur sér-
Koppafeiti
Rúnar Freyr í hlutverki Danny Zuko í
Grease sem sýnt var viö miklar vin-
sældir í Borgarleikhúsinu áriö 1998
Rúnar Freyr Gíslason
Rúnar Freyr leikur Don Lockwood í Syngjandi í rigningunni. Unnusta hans, Selma Björnsdóttir, ieikur Kathy.
Lærði steppdans
og skylmingar
stakur búnaður verið flutur inn til
landsins til að tryggja að hægt sé að
veita vatninu rétta leið án þess að
leikhúsið fyllist af vatni.
Fjölmiðlar neikvæðir
Talið berst að flórunni i íslensku
leikhúslífi og þeirri gagnrýni sem
upp hefur verið borin varðandi