Dagblaðið Vísir - DV - 10.03.2001, Side 19

LAUGARDAGUR 10. MARS 2001
19

SSmi
masem
Vélsleðar með meiru
Helgarblað
DV
Lágmúla 8 • Sími 530 2800
Kawasaki
fjórhjólin
traust & lipur
KLF 220 2WD. 530.000 m/vsk.
KVF 300 4WD h/l drif. 695.000 m/vsk.
KVF 400 4WD h/i drif. 799.000 m/vsk.
eförDD
Beðið eftir Beðið eftir
- Borgarleikhúsið bíður til hausts
Nú er besti sleðatíminn að fara í hönd og við ætlum aó bjóða þeim sem
kaupa Polaris vélsleða af árg. 2001, 70-150.000 króna vöruúttekt hjá
Bræðrunum Ormsson eða umtalsverðan afslátt í krónum talið.
Hafið samband við sölumenn okkar og fáiö nánari upplýsingar um þetta
einstaka tækifæri til að eignast sleða með meiru.
Backman, Hjálmar Hjálmarsson og
þama voru konur í miklum meiri-
hluta.
Svo var stiklað inn í einhvem dular-
fullan hliðarsal til hliðar við stóra
sviðið og áhorfendur tildmðu sér á
heimasmíðaða palla. Það var engin
leikmynd nema tvö bretti sem virtust
hafa verið skilin eftir við dymar og
rafmagnskapall sem hékk úr loftinu og
var látinn tákna tré. Svo byrjaði leik-
ritið.
Leikhússtjórinn er fyrstur inn
Fyrsti maðurinn á svið var Guðjón
Pedersen leikhússtjóri sem tók þátt i
hópsenu í upphafínu sem virtist eiga
að gerast á jámbrautarstöð. Það vora
að minnsta kosti allir að bíða. Þarna
biðu líka minna þekktir leikarar eins
og Kjartan Ragnarsson leikstjóri og
Hafliði Amgrímsson dramatúrg. Sjálf-
sagt hafa vanar leikhúsrottur þekkt
aila statistana í þessu númeri en ekki
ég.
Svo komu leikaramir í ljós. Það era
Benedikt Erlingsson og Hilmir Snær
Guðnason sem leika Vladimir og
Estragon sem era eiginlega aðalsögu-
hetjurnar ef óhætt er að gefa þeim það
nafn. Það var enn eftir vika af æfmg-
um fram að ætlaðri frumsýningu og ég
hef fyrir satt að þetta hafi verið i fyrsta
sinn sem þeim tókst að komast gegn-
um verkið án þess að sleppa einhverju.
Kvöldið áður til dæmis slepptu þeir
sex ágætis blaðsíðum af þýðingarmikl-
um texta. Bara sisvona. En þetta var
nú æfrng.
Svo koma Bjöm fngi Hilmarsson og
Halldór Gylfason sem leika Pozzo og
Lucky og það er óskaplega gaman að
þessu öllu saman. Menn era barðir og
hæddir og sitja fastir í skónum sínum
og geta ekki pissað og ég veit ekki
hvað.
Hver er þessi Godot?
Um hvað á leikritið að fjalla Eyvind-
ur?
Þessari spumingu er oft erfitt að
svara og í þau 48 ár sem liðin era frá
frumsýningu verksins hefur svars ver-
ið leitað við þeirri spumingu hvað höf-
undurinn sé eiginlega að fara með
þessu verki. Hvaða menn era þetta eig-
inlega? hvaðan koma þeir? og hver er
þessi ófétis Godot sem þeir era alltaf
að bíða eftir?
Við þessum spumingum era í raun-
inni til mörg svör og greindir og víð-
lesnir leikhúsgestir margra landa hafa
rýnt í verkið og séð endurspeglast í því
leitina að Guði, orðræðu um réttlæti,
frelsi, kúgun, sjáifsvitund, tvihyggju
og bókstaflega hvað eina sem til mann-
legra tilfmninga og mannlegs ástands
getur talist. Margar pólitískar hug-
myndir um aðrán og kúgun hafa menn
og þóst sjá á sveimi í verkinu svo og
táknmyndir helstu valdastofnana
kirkjunnar.
Ég las á Netinu að hugmyndin um
að Godot sé í rauninni Guð sé sú út-
breiddasta og grunnhyggnasta og
hætti þegar í stað við að halda það. Svo
benti Benedikt Erlingsson mér á að á
einum stað í leikritinu segði Vladimir
að Godot væri með hvitt skegg og full-
yrti að Vladimir vissi hver Godot
væri. Þá fór ég aftur að trúa á Godot
sem Guð. Sjálfúr mun Beckett hafa
sagt að ef hann hefði viljað fjalla um
Guð þá hefði hann skírt persónuna
God en ekki Godot.
Svo spurði ég róttækan, vel lesinn
bókmenntafræðing sem vinnur með
mér um hvað leikritið væri. Hún
hvessti á mig augun yfir gleraugun og
sagði að það fjallaði um getuleysi. Mér
seig larður í þessu hugmyndaregni og
hætti að spyija.
En þetta er nú einu sinni absúrd
leikrit svo það er kannski alveg absúrd
að vera að velta sér mikið upp úr því
um hvað það eiginlega er.
Biðin endalausa
Ég held að leikritið sé um tvo menn
sem era að bíða.
Það skrýtna við þennan menningar-
viðburð er að leikritið verður ekki
frumsýnt fyrr en í haust. Það á nefni-
lega að bíða eftir að nýr salur í Borgar-
Godot
leikhúsinu verði tilbúinn. Hann átti
reyndar að vera tilbúinn um áramót
en það var beðið eftir iðnaðarmönn-
um. Leikfélag Reykjavíkur beið lengi
niðri við Tjöm eftir að komast í Borg-
arleikhúsið og bíður nú eftir nýjum sal
en beið áður lengi eftir því að sam-
komulag tækist við Reykjavíkurborg
um að borgin keypti af þeim húsið.
Þannig erum við álltaf að bíða. Lífið er
ekkert nema bið eftir dauðanum,
hjónabandi eða skattinum.
Á meðan bíða leikaramir og ætla að
hittast tvisvar í mánuði fram á haust
og halda umrenningunum volgum í
höfði sér og sinni. Svo kemur Peter
Enquist, hinn sænski leikstjóri, aftur í
haust og tuskar þá til í þijár vikur
áður en framsýningin skellur á.
Á meðan bíðum við með þeim þó við
getum varla beðið. Það er beðið eftir
Beðið eftir Godot. -PÁÁ
Þeir eru að bíða.
Einhvern veginn svona munu þeir
Hiimir Snær Guönason og Benedikt
Erlingsson líta út í hlutverkum sínum
í Beðiö eftir Godot. Leikritið veröur
ekki sýnt fyrr en í haust. Þangað til
bíðum við eftir Beðið eftir Godot.
DV-MYNO INGÓ